دنیاپرستی و اشرافی‌گری

دنیاپرستی و اشرافی‌گری

دوشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۰ ساعت ۱۴:۰۱
امتیاز این گزینه
(1 رای)

جهان و هر چه با جهانِ بی‌قرار و زودگذر و جهنده نسبت می‌یابد،  هلاک می‌شود؛ چراکه در بنیاد خود، فانی و نابودشدنی است. به استناد اشعاری که به امام علی(ع) منسوب است:
همانا دنیا فناست و ثبوتی در آن وجود ندارد
همانا دنیا مانند خانه  عنکبوت سست و لرزان است.


جهان در ذاتش، جهندگی، بی‌ثباتی و بی‌قراری را داراست.
بدا به حال امیران و حاکمانی که گمان می‌کنند برای طولانی ساختن مدّت عمر و ماندگاری خود، می توانند دلخوش و مطمئن به شحنه‌ها و برج‌ها و گزمه‌ها و زندان‌ها شوند!

همه اقوام و حاکمانی که برای ماندگاری، متّکی به ضرب و شتم مظلومان و به چارمیخ کشیدن حق‌جویان شدند، زمان  مرگ خود را جلو انداخته‌اند.

«و چه بسیار آبادی‌هایی را که در معیشتشان  طغیان کردند و ما هلاکشان کردیم و اینک خرابه‌های منازل و مساکن آنهاست که دیگر بعد از آنها، دارای سکنه نشد؛ مگر اندکی و مائیم وارث آنها.»

« بَطَر» به معنی طغیان ناشی از  نعمت است.
موزه‌ها و همه آنچه که ذیل  تمدنـمدرن در حوزه  سیاحت و جهانگردی در محلّ نگهداری اشیای عتیقه و باستانی جلوه کرده است، نه به منظور متذکّر شدن خلق روزگار و عبرت آموزی آنان در وقت مشاهده نشانه‌های فروپاشی اقوام و تمدّن‌هاست.

کسی برای عبرت‌آموزی، به موزه نمی‌رود و با دیدن آن‌همه اثر عتیقه، متذکّر  مرگ نمی‌گردد، انسان معاصر در عصر حاضر، چنان شیفته خود و محجوب حاصل دست جهان مدرن است که خود را میراث‌دار همه گذشته و سرآمد همه گذشته می‌شناسد و در موزه‌داری، همه پیشرفت و  مدرنیته را در برابر نشانه‌های خرافه و جهل و نادانی گذشتگان به رخ می‌کشد؛ در حالیکه بر قلّه بطر، طغیان و اتراف، بر آستان هیچ خدایی و معبودی، جز  نفسـاماره فردی و جمعی، سر تعظیم فرود نمی‌آورد.

✍️  اسماعیل شفیعی سروستانی

نوشتن نظر

طرح روز

جستجو

جدیدترین نظرات

اوقات شرعی