موعود :: مطالعات فرهنگی
موقعیت شما: موعود»صفحه مطالعات فرهنگی»موعود :: مطالعات فرهنگی
آگهی
آگهی

موسس و رهبر افتخاری حزب اسلام‌ستيز «جبهه ملی فرانسه»، با اعتراض به افزايش مصرف محصولات حلال در اين كشور، لابی‌ اسلامی را عامل كاهش فروش حيوانات حرام‌گوشت دانست.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی

گروه‌های اسلام‌ستيز و احزاب راست‌گرای افراطی انگلیس به تصميم رئيس شبكه تلويزيونی «Channel 4» انگليس برای پخش اذان طی ماه مبارك رمضان از اين شبكه اعتراض كردند.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی
سه شنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۰ ساعت ۰۴:۱۳

هلند ذبح اسلامی حیوانات را ممنوع کرد

به گزارش مشرق، پارلمان کشور هلند، مسلمانان هلندی را از خوردن گوشت حلال، محروم کرد.

نمایندگان پارلمان هلند، با نادیده گرفتن اعتراضات مسلمانان هلندی نسبت به این قانون مصوب مجلس، ذبح اسلامی حیوانات را ممنوع اعلام کرد.

با تصویب این قانون در پارلمان هلند، این کشور پنجمین کشور اروپایی است که با نادیده گرفتن حقوق مسلمانان، ذبح اسلامی حیوانات را ممنوع می کند.

این اقدام هلند، در راستای پیشگیری از شایع شدن "حلال فوود" یا "محصولات غذایی حلال" و جلوگیری از رشد اسلام گرایی در اروپا صورت می پذیرد.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
سه شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۱:۱۵

حمایت شدید یک خاخام انگلیسی از مسلمانان هلند

به گزارش شیعه آنلاین، پس از آنکه مجلس هلند قانونی علیه ذبح اسلامی تصویب کرد، مسلمانان و یهودیان هلندی با حضور در دادگاه اروپا، علیه این قانون شکایت کردند و  لایحه آنان با حمایت بزرگان یهودی اروپا مواجه شده است.

ماجرا از این قرار بود که روز گذشته تعدادی از گروه‏های اسلامی هلند با همکاری و مشارکت برخی گروه‏های یهودی دادخواستی به دادگاه لاهه تقدیم کردند که در آن از قانون جدید پارلمان هلند در مقابله باذبح اسلامی شکایت شده بود.

در این مصوبه مجلس هلند، ذبح اسلامی غیرقانونی اعلام شده و انجام‏دهندگان آن با زندان و جریمه مواجه خواهند شد!

یهودیان نیز که به شدت از ذبح اسلامی حمایت کرده و از مشتریان محصولات گوشتی مسلمانان بودند، پای این دادخواست را امضا و از آن حمایت گسترده‏ای کرده‏اند.

در همین راستا "جاناتان ساکس" از نمایندگان مجلس لردهای انگلیس و از خاخام‏های مهم این کشور، در نامه‏ای به قاضی این پرونده خواستار لغو فوری این قانون از سوی دادگاه اروپایی شده است.

وی در این نامه نوشت: تعجب می‏کنم چگونه در یک کشور اروپایی که حدود چهار قرن است که ادیان آسمانی آزادی انجام اعمال خود را دارند و خوراکی‏های پیروان هر دین بر اساس دستورات آن دین تولید می‏شود، اینک کشتن حیوانات براساس احکام اسلامی ممنوع شده و دیگر ذبح شرعی به رسمیت شناخته نمی‏شود! هلند باید بلافاصله این قانون را لغو کند.

در بخشی دیگر از این نامه آمده: در حال حاضر در هلند برای آنکه حیوانی را جهت استفاده خوراکی بکشند، یا او را با اتصال به برق خشک می‏کنند یا آنکه پس از واردآوردن ضربه‏ای به سرش و گیج کردن آن حیوان، او را می‏کشند! هر دوی این روش‏ها یا حقوق حیوانات در تعارض بوده و هیچ یک از ادیان آسمانی با این‏گونه کشتن حیوانات موافق نیستند.

از طرفی نیز در دادخواست گروه‏ها و سازمان‏های اسلامی هلند آمده: برخی از نمایندگان مجلس هلند با بیان اینکه کشتن حیوانات بر اساس احکام اسلامی شکنجه آنهاست، قانون جدید را امضا کرده‏اند، باید گفت اتفاقا کشتن آنها با روش‏های موجود در غرب شکنجه است وگرنه اسلام بیشترین لطف را به حیوانات داشته و دستور داده برای آنکه اذیت نشوند آنها را تنها با یک ضربه چاقوی بسیار تیز بکشند.

قابل ذکر است گروه‏های اسلامی و یهودی شاکی از قانون جدید مخالف با ذبح اسلامی، به دادگاه لاهه گفته‏اند که این قانون به شدت با مافع مسلمانان و یهودیان هلند در تعارض است.

جالب اینکه لجاجت پارلمان هلند با قوانین و احکام شریعت اسلامی بدان حد است که در قانون جدید نه تنها ذبح اسلامی منع شده، بلکه حتی واردات محصولات گوشتی با آرم و نشان "حلال" نیز از کشورهای اسلامی ممنوع شده است!

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۱۷

ممنوعیت روبنده در اسپانیا

پوشش روبنده و برقع در ساختمانهای شهرداری استان لریدا اسپانیا ممنوع شد

به گزارش   مهر، یک دادگاه اسپانیایی در استان لریدا در منطقه خودمختار کاتالونیای اسپانیا به ممنوعیت پوشش صورت برای زنان مسلمان در ساختمانهای مرتبط با شهرداری رأی داد.

در سال 2010، استان لریدا نخستین شهر اسپانیایی بود که قانون منع روبنده و برقع را اعمال کرد، اما دیوان عالی عدالت این منطقه کاتالونیایی این قانون را به دنبال استیناف یک انجمن اسلامی مبنی بر نقض حقوق اولیه آنها برای پوشش معلق کرد.

این درحالی است که دادگاه استان لریدا در شمال شرقی اسپانیا حکم داد که ممنوعیت روبنده و پوشش در ساختمانهای شهرداری برای اهداف امنیتی و شناسایی در حوزه اختیارات آن است.

برخی دیگر از شهرهای اسپانیا نیز گامهای مشابهی برداشته‌اند اما هنوز اعمال نشده است.

این ممنوعیت در استان لریدا به نظر نمادین و تنها نشانه‌ای از مخالفت با مسلمانان است چرا که در این شهر تنها سه درصد جمعیت را مسلمانان تشکیل داده و تعداد بسیار معدودی صورت خود را می‌پوشانند.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
دوشنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۹:۳۰

ذبح اسلام در قلب اروپا

جوان آنلاین: ملادیچ جانور صربستانی وحشی و شیطان ظالم، مسئول کشتار حدود ۱۰ هزار مسلمان بی‌گناه در شهر سربرنیتسا در سال ۱۹۹۵ است. ۱۶ سال پس از مخفی‌کاری صهیونیست‌ها در رسانه‌‌های غربی، ملادیچ در روستای لازاروو در ۶۰ کیلومتری شمال بلگراد، در ۲۵ می سال ۲۰۱۱ دستگیر شد.

ملادیچ در این مدت از طرف ارتش صربستان، کلیسای ارتدوکس، فامیل‌ها و دوستان حمایت می‌شد و به راحتی در جشن‌های عروسی و مسابقات فوتبال شرکت می‌کرد و به رستوران‌های گرانقیمت می‌رفت، اما دولت صربستان، امریکا، اروپا و سازمان ملل نمی‌توانستند ردی از وی پیدا کنند!
یک زن مسلمان می‌گفت: «در تمام این سال‌‌ها، آن هیولا توسط دولت صربستان مخفی نگه داشته می‌شد و آنها می‌دانستند که وی کجاست ولی حالا او را تسلیم عدالت می‌کنند، خب به هر حال، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است! ولی من از محکمه‌ای می‌ترسم که هیچ گاه حکمی صادر نکند!» حالا بعد از دستگیری ملادیچ، این سؤال مطرح است که آیا او هم مانند اسلوبودان میلوسویچ، رئیس جمهور سابق صربستان که گفته می‌شود به علت مسمومیت مرده، کشته خواهد شد؟

کشتار در قلب اروپا

بر اساس ارزیابی‌ها کشتار مسلمانان از سال ۱۹۹۲ آغاز شده، ولی با قتل عام‌ها در سربرنیتسا به اوج خود رسید. گورهای دسته جمعی مسلمانان هنوز هم در سر‌اسر مناطق کوهستانی بوسنی پراکنده باقی مانده است.

به‌رغم تمام این کشتار‌های مخوف، رسانه‌های غربی، نه ملادیچ و نه میلوسویچ را به عنوان تروریست معرفی نمی‌کنند. آنها تنها بن لادن را به عنوان بزرگ‌ترین تروریست می‌شناسند. خب همین اندازه هم در مقابل استاندارد‌های دوگانه امریکایی‌های تحت کنترل یهودیان و اروپاییان صلیبی و رویکرد رسانه‌های آنها در قبال اسلام و مسلمان زیاد است.

فواد ریاد، قاضی دیوان دادگستری سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ در خلال جلسه تفهیم اتهام غیابی ملادیچ گفته بود: « برای وحشیگری‌های بی‌حد و حصر ملادیچ مدرک وجود دارد. هزاران نفر از مردم اعدام و در گورهای دسته جمعی دفن شدند، هزاران نفر زنده به گور شدند، مردان و زنان زیادی مثله و بعد کشته شدند، بچه‌ها در جلوی چشم مادرانشان کشته شدند و پدر بزرگی را نیز به خوردن جگر نوه‌اش مجبور کردند.»

جالب اینکه همه این اتفاقات در بوسنی – هرزگوین افتاده است، در قلب اروپای مسیحی، جایی که مسلمانان و خود چشم آبی‌های اروپایی بیشترین جمعیت را دارند، همان بوسنی‌ای که قرن‌ها تحت تأثیر فرهنگ غربی قرار گرفته و برای مسلمانان آن، مذهب و مذهبی بودن با شاخصه انطباق‌پذیری معنا شده است، بنابر این مسلمانان بوسنی را به سادگی نمی‌توان از کروات‌های کاتولیک و صرب‌های اوتدوکس تشخیص داد.

اروپا مسلمان نمی‌خواهد

در سال ۱۹۴۵، بوسنی – هرزگوین در داخل یوگسلاوی سوسیالیست و رژیم رئیس جمهور تیتو تبدیل به جمهوری شد و مسلمانان به عنوان یک ملت جدا تعریف شدند و همانند دیگران از حقوق یکسانی برخوردار بودند، ولی مشکلات با سقوط کمونیسم و انحلال یوگسلاوی در سال ۱۹۹۱ آغاز شد. به دنبال یک رفراندوم در سال ۱۹۹۲، بوسنی – هرزگوین به عنوان یک کشور مستقل اعلام استقلال کرد، از همان زمان بود رئیس جمهور بوسنیایی – صرب یوگسلاوی یعنی اسلوبودا میلوسویچ، موجی از خشونت را به راه انداخت که بعد‌ها تبدیل به خشونت‌بارترین و خونین‌ترین جنگ در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم گشت. سربازان بوسنیایی – صرب، به رهبری رادوان کارادزیچ، معروف به آریل شارون بوسنی، سارایوو را که توسط مسلمانان کنترل می‌شد محاصره کردند. خشونت‌ها از یک منطقه آرام آغاز شد و بدترین نسل کشی علیه مسلمانان به وقوع پیوست. مسلمانانی که در انبارها و محل‌‌هایی اینچنینی دستگیر می‌شدند بعد از هفته‌ها گرسنگی، شکنجه می‌شدند و بی‌رحمانه سلاخی و در گورهای دسته جمعی دفن می‌گشتند و هنوز هم بسیاری از این گورها ناشناخته باقی مانده‌اند.

کشتار پیش چشمان هشیار!

عدم واکنش امریکا و اروپا به قتل عام‌ها باعث تشدید کشتار توسط صرب‌ها شد. واقعیت این بود که رئیس جمهور سابق فرانسه ژاک شیراک اعلام کرده بود که فرانسه دیگر وجودمسلمانان را در اروپا تحمل نخواهد کرد.

شرایط به قدری پیچیده بود که حتی مسلمانان بوسنی خودشان هم نمی‌دانستند در چه مخمصه‌ای گرفتار شده‌اند زیرا کسانی که روستاهایشان را ویران و خانه‌‌هایشان را آتش می‌زد و آنها را می‌کشت، از همسایگان آنها بودند و برای نسل‌ها در کنار هم با صلح و آرامش زندگی کرده بودند.

اولین تلفات این جنگ مربوط به شهر موستار بود که قدمت آن به قرن شانزدهم بر می‌گشت و در زمان امپراتوری عثمانی ساخته شده بود و به عنوان نمادی از تنوع فرهنگی بوسنی باقی مانده بود. خود این شهر همراه با پل معروفش هر دو ویران شدند. سازمان ملل موفق به عکس‌العمل در زمان مناسب نشد، ولی کمی بعد مردم دنیا را با ساخت یک پناهگاه به اصطلاح ایمن برای مسلمانان سارایوو، گورازده و سربرنیتسا فریب داد. جایی که مسلمانان از دست قاتلان صرب در امان نبودند.

حدود ۳۰۰ هزار نفر از مسلمانان به طور سیستماتیک سلاخی شدند و ۲۵ هزار نفر معلول گشتند اما هیچ کس واقعاً نمی‌داند که چه تعداد دیگری خارج از این آمار کشته شده‌اند. صدها هزار نفر از زنان و دختران مسلمان به صورت گروهی مورد تجاوز اراذل و اوباش صرب قرار گرفتند. چند صد هزار نفر از زنان مسلمانی که در امنیت و آسایش زندگی می‌کردند، همسران و خانواده‌‌هایشان را از دست دادند و بدون هیچ سرپناهی در خیابان‌ها آواره شدند، بدون هیچ وسیله‌ای برای زندگی و بقا. این جرائم در بازه‌ای ۴۴ ماهه بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵، در برابر دیدگان هوشیار امریکا، اروپا و به اصطلاح قهرمانان حقوق بشر اتفاق افتاد.

یک شاهد عینی از کشتارهای سربرنیتسا گفته است: «مسلمانان برای کمک و نجات به سربازان هلندی و سایر افسران سازمان ملل التماس می‌کردند، ولی سربازان درخواست آنها را برای کمک رد می‌کردند، با اینکه از کشته شدن آنها اطمینان داشتند و به صرب‌ها اجازه می‌دادند که آنها را با خود ببرند.

پس از گذشت پنج روز از تجاوزات صرب‌ها به سربرنیتسا، سر‌اسر این منطقه به یک کشتارگاه تبدیل شد و دره‌های زیبا و آرام در مجاورت سربرنیتسا به گورهای دسته جمعی مبدل گشت که هنوز برخی از آنها ناشناخته باقی مانده‌اند. عده‌ای می‌گویند که حدود ۷ هزار مسلمان کشته شدند. برخی دیگر این عدد را ۱۰ هزار می‌‌دانند و برخی نیز این عدد را بسیار بیشتر تخمین زده‌اند. اگرچه از تعداد دقیق کشته‌ها عددی منتشر نخواهد شد، ولی روزنامه Independent چاپ انگلیس گزارش کرده که سازمان ملل اجازه داده است تا ۸ هزار نفر در سربرنیتسا کشته شوند. در توصیف چگونگی کشتار مسلمانان، یک سرباز صرب به نام «درازن اردمویچ»، ادعا می‌کند که خود به تنهایی یکصد نفر را در قتل عام سربرنیتسا کشته است. او به دادگاه محاکمه میلوسویچ گفته است: «مردان و پسران توسط اتوبوس به مزارع حمل و در آنجا کنار هم ردیف شده و به آنها شلیک می‌کردند. ابتدا توسط مسلسل به رگبار بسته می‌شدند و در نهایت با کلت به سر آنها تیر شلیک می‌شد. بسیاری از آنها با دست‌ها و چشم‌های بسته بودند. سربازان در ابتدا با کسانی که می‌شناختند بد رفتاری می‌کردند و سپس آنها را می‌کشتند.» این سرباز صرب هنوز هم نمی‌تواند بفهمد که چرا این کار را انجام می‌دادند.

فرمانده سابق ناتو، وستلی کلرک می‌گوید که میلوسویچ به او گفته بود که از برنامه ریزی‌های انجام شده برای قتل عام سربرنیتسا آگاه بوده است، اما عکس العملی از طرف کسی ندیده بود تا وی را از کشتار مسلمانان باز دارد.

مسئولیت سازمان ملل

دبیر کل سازمان ملل، کوفی عنان با پذیرش شکست سازمان ملل، این اظهارات را در مورد کشتار مسلمانان در سربرنیتسا در یک گزارش ۱۵۵ صفحه‌ای بیان کرده بود:

« قتل عام مسلمانان برای همیشه سازمان ملل را سرافکنده کرد؛ سازمانی که باید مسئولیت کشتار مسلمانان در مناطق امن تحت حفاظت خود را قبول نماید. شورای امنیت سازمان ملل باید علیه این جنایات آشکار عمل قاطع انجام می‌داد. از جنگ جهانی دوم به بعد اروپا شاهد چنین کشتاری در این مقیاس نبوده است. فاجعه سربرنیتسا برای همیشه با تاریخ گره خواهد خورد و ناظران و نیروهای سازمان ملل را به خاطر نادیده گرفتن تجاوزات صرب‌ها سرزنش خواهند کرد. فرماندهان هلندی، مکرراً خواهان استفاده از نیروی هوایی بود ولی سازمان ملل این درخواست‌ها را نادیده گرفت. این کار سازمان ملل که به اشتباه اعلام کرده بود تنها از نیروی هوایی ناتو به عنوان آخرین راه حل در برابر صرب‌ها استفاده خواهد کرد، اشتباه بود. نتیجه اساسی که از سربرنیتسا گرفته می‌شود، این بود که تلاش‌های عمدی و سیستماتیک برای ایجاد رعب، اخراج یا قتل عام مردم باید با تمام ابزار‌های لازم و اراده سیاسی برای انجام کار به شیوه‌ای عقلایی، دفع می‌شد.

کوفی عنان در انتقاد به کارکنان مرکز فرماندهی سازمان ملل که به همراه خود وی، نیروهای حفظ صلح در سربرنیتسا و« گروه تماس» شش کشور که بر بالکان نظارت دارند، گفته است: « اصلی‌ترین مسئولیت ( کشتار) بر عهده رادوان کارادزیچ رهبر صرب‌های بوسنی در زمان جنگ و راتلو ملادیج فرمانده نظامی اوست که طراحی کشتار را انجام داد. هر دو نفر از طرف دادگاه بین‌المللی جرائم جنگی تحت تعقیبند، ولی هنوز آزادانه زندگی می‌کنند.» کوفی عنان اظهار داشت: «باقی ۲۵۰۰ نفر از مردم در گورهای دسته جمعی پیدا شده‌اند. هزاران نفر دیگر نیز احتمالاً در گورستان‌های دیگر پیدا خواهند شد. نبش قبرها نشان داده است بسیاری از آنها بادست‌ها و چشمان بسته کشته شده‌اند. به برخی از آنها از پشت شلیک شده است و برخی دیگر تیر به سرشان اصابت کرده است. سقوط سربرنیتسا بسیار تکان دهنده بود، زیرا مردم تحت محاصره باور داشتند که نیروهای سازمان ملل و ناتو از آنها در برابر سربازان صرب مراقبت خواهند کرد. سربازان صرب، شورای امنیت سازمان ملل را نادیده گرفتند و آنها را تحت فشار قرار دادند و در سربرنیتسا به آسانی تاخت و تاز کردند و این نیروهای نظامی بودند که باید کشتار را متوقف می‌کردند.»

تحقیق یک گروه پارلمانی در هلنددرباره کشتار سربرنیتسا، باعث شد که دولت هلند به صورت سیاسی مسئول کشتار مسلمانان در سربرنیتسا شناخته شود.

تحقیق این گروه پارلمانی در بررسی نقش سازمان ملل به خاطر ناتوانی در مراقبت از مسلمانان، نشان می‌دهد امتناع برنارد ژاویر، ژنرال فرانسوی مسئول نیروهای سازمان ملل در منطقه از صدور مجوز حملات هوایی برای حمایت از نیروهای حافظ صلح هلند اشتباه بوده است، همچنین این گزارش، رهبر سابق بوسنیایی – صرب، رادوان کارادزیچ و ژنرالش، راتکو ملادیچ را در نهایت به عنوان مسئول قتل عام‌ها در سربرنیتسا معرفی کرده است.

مرده‌هایی که دادگاهی نمی‌شوند

قتل عام‌ها در بوسنی بعد از قرار داد صلح دیتون در سال ۱۹۹۵ پایان یافت. این قرار داد باعث شکل‌گیری دو هویت متمایز در منطقه شد: اول مسلمانان بوسنی و کروات‌‌ها و دیگری صرب‌‌ها که هر دو هویت پارلمان، رئیس جمهور، پلیس و نیروی نظامی جدا داشتند. این دو هویت متمایز به جای وحدت و یکپارچگی، باعث تقویت جدایی و ناسیونالیسم شدند.

اگرچه محل نگهداری کارادزیچ و ملادیچ یک راز آشکار بود اما آنها شهامت آن را نداشتند که این دو نفر را دستگیر و تحویل دادگاه جرائم جنگی لاهه بدهند. شاید این دو نفر اطلاعاتی را در مورد حمایت کشورهای اروپایی، از قتل عام آنها و کشاندن بوسنی به باتلاق امروزی داشته‌اند که باعث دستپاچگی و ترس این کشورها از افشای این اطلاعات شده است.

در ۱۱ مارس ۲۰۰۶، میلوسویچ که به ۶۰ جنایت جنگی علیه بشریت ناشی از جنگ در بوسنی، کرواسی و کوزوو متهم گشته بود، در سلول خود در بازداشتگاه سازمان ملل در لاهه مرده پیدا شد. پیش از این اتفاق هم، میلوسویچ دست به شکایت زده بود که او هم توسط دارو مسموم شد. متأسفانه میلوسویچ قبل از اینکه به اعدام محکوم شود، مرد و تمام امید‌های بستگان و خانواده‌های کشته شدگان را برای شنیدن حکم دادگاه علیه خودش تبدیل به یأس کرد. دادگاه نیز به علت محکوم نکردن وی متهم است. در طول این پنج سال با وجود هزاران شهود و ده‌ها هزار مدرک که دادگاه علیه میلوسویچ داشت، ولی این کار را انجام نداد و باعث شد که میلوسویچ را نتوان هرگز به عنوان یک گناهکار یا بی‌گناه خواند.

پایان پیش از موعد این دادگاه، سؤالات مهمی درباره شیوه برخورد دادگاه‌های بین المللی که مسئول تصمیم‌گیری‌های کلیدی در این مورد بودند، به وجود آورده است، تصمیم‌‌هایی که منجر به ایجاد یک پروسه فرسایشی و پربهای پنج ساله شد و ۲۰۰ هزار دلار هزینه‌های دادرسی را هدر داد.

ریچارد دیکر، مشاور حقوقی دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید: «این یک شکست بزرگ برای عدالت است و بیشتر از همه، این یک شکست برای قربانیان محسوب می‌شود.»

اسکارف، مدیر بخش حقوق بین الملل دانشگاه «وسترن ریزرو» در ایالت کلیولند نیز معتقد است: « قضات دادگاه از صدور حکم مرگ برای او می‌ترسیدند. ترس از این حکم چیزی بود که واقعاً وجود داشت. در واقع کارشناسان حقوقی می‌گویند که قضات اشتباهات متعددی مرتکب شدند. آنها نباید به یک مرد بیمار اجازه دفاع از خود را می‌دادند. آنها نباید با ادغام کردن سه جرم در یک مورد، موافقت می‌کردند و آنها نباید میلوسویچ را از سایر متهمان مرتکب به اینگونه جرائم جدا می‌کردند.»
حال سؤال این است که آیا ملادیچ هم قبل از اینکه محاکمه شود، خواهد مرد؟

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
شنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۱۷

خشم رئیس جمهور آذربایجان از یک مجسمه محجبه

یک مجسمه زن محجبه آذری در نمایشگاه هنر در شهر ونیز ایتالیا موجب خشم رئیس جمهور آذربایجان شد.

به گزارش «تابناک« و به نقل از منابع خبری اسلام گرای جمهوری آذربایجان، الهام علی اف رئیس جمهور آذربایجان در سفر اخیر خود به ایتالیا هنگام بازدید از نمایشگاه بین اللملی هنر در شهر ونیز با مشاهده یک مجسمه زن محجبه آذری به شدت خشمگین شد.

الهام علی اف پس از دیدن این مجسمه گفت: من نمی خواهم آذربایجان در اروپا مورد اتهام واقع شود!

بر اساس این گزارش،آیدین صالح اف هنرمند آذربایجانی که در این نمایشگاه حضور داشت در اثر خود از حجاب اسلامی برای توصیف یک زن آذربایجانی استفاده کرده بود که موجب خشم الهام علی اف شد.

رئیس جمهور آذربایجان دستور جمع آوری و برچیده شدن این مجسمه را در این نمایشگاه داد.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی

 

به گزارش مشرق ، دولت انگلیس برای مقابله با اسلام‌گرایی در بین جوانان این کشور و نشان دادن ریشه روحی روانی داشتن خصومت مسلمانان با غرب دست به ساخت انیمیشن زد.
«برات آرزوی وزیرستان می‌کنم» نام انیمیشنی است که به سفارش دولت کارگر انگلیس ساخته شده است. هدف از ساخت این انیمیشن جلوگیری از افراط‌گرایی در بین مسلمانان جوان اعلام شده است.

پس از پخش قسمت‌هایی از این انیمیشن و به دلیل بازخوردهای غیرقابل انتظاری که در پی داشت، دفتر امور خارجه انگلیس متهم به این شد که این انیمیشن در جلوگیری مسلمانان جوان از افراط‌گرایی اسلامی ناموفق بوده و فقط بودجه اختصاصی را تلف کرده است.

مقامات انگلیسی بیان داشته‌اند که بودجه ساخت این انیمیشن 33 هزار پوند بوده است. این انیمیشن داستان هشداردهنده‌ای در مورد دو برادر مسلمان انگلیسی است که تصمیم می‌گیرند به گروهی از مبارزان اسلامی واقع در مرز افغانستان و پاکستان بپیوندند. با این حال، منتقدان این انیمیشن، از جمله اعضای جامعه مسلمان انگلیس، خرد پشت این فیلم را به زیر سوال برده و اظهار کرده‌اند که این فیلم کاملاً ساده‌لوحانه و ناپخته است.

تصویری از انیمیشن

این انیمیشن‌، که در آن از تکنیک‌های گرافیکی بازی‌های رایانه‌ای و نیز صحبت‌های کوچه بازاری جوانان استفاده شده است،‌ بدین شکل شروع می‌شود که این دو برادر در انجام وظیفه‌شان یعنی پرتاب خمپاره از یکی از کوه‌های منطقه وزیرستان پاکستان ناموفق می‌شوند.

در طول داستان در صحنه‌هایی که به گذشته بر می‌گردد بینندگان متوجه می‌شوند که این دو نفر چطور از خانه‌شان در انگلیس به اردوگاه‌های آموزشی اسلام‌گرایان در پاکستان راه یافته‌اند. داستان از دید برادر کوچک‌تر که نامی هم ندارد بیان می‌شود که قبول کرده است به خاطر بردار بزرگش ابو وارد این کار شود. در این داستان علت انجام این کار توسط ابو نوعی عقده بیان می‌شود، بدین صورت که وقتی وی 11 سال سن داشت به همراه دو دوست سفیدپوستش در حین بازی در ساحل، مورد اذیت و آزار نژادپرستان قرار می‌گیرند.

تصویری از انیمیشن

در طول داستان نشان داده می‌شود که این دو برادر قبل از اینکه به مبارزان در وزیرستان بپیوندند مشغول تماشای یک سری فیلم‌های آموزشی اسامه بن‌لادن هستند. برادر کوچک‌تر در خصوص این فیلم‌ها می‌گوید که آنها شبیه بازی رایانه‌ای «ندای وظیفه» هستند با این تفاوت که این فیلم‌ها جذابیتی ندارند.

پس از سفر آنها به وزیرستان، برادر کوچک‌تر از خانه جدیدشان در پاکستان و استقبالی که از آنها می‌شود، احساس رضایت نمی‌کند. وی می‌گوید: «همش به این فکر می‌کردم که کی به اینجا می‌رسیم. برادر، ما راه رو درست اومدیم؟ اولین کاری که اونا کردند این بود که دست و پای ما رو بستند و شروع به بازجویی کردند. آنها به من گفتند که داشتند مسائل امنیتی رو رعایت می‌کردند و این مسئله رو شخصی نگیریم. ولی اگه راستش رو بخوای، وقتی یه آدم چاق دستش رو روی ... (مربوط به خود فیلم است) تو می‌ذاره، این کار کاملاً شخصی می‌شه». در واقع این انیمیشن بر این است که بگوید مسلمانان دارای عقده‌های روانی مختلفی از جمله مسائل جنسی هستند.

تصویری از انیمیشن

پس از عدم موفقیت این دو برادر در مأموریت پرتاب خمپاره، آنها به انگلیس بازمی‌گردند که در آنجا دستگیر می‌شوند. این فیلم بدین صورت تمام می‌شود که ابو در نامه‌ای به برادرش از وی طلب بخشش می‌کند و بدین شکل نشان می‌دهد که از کار خود پشیمان است و نباید این راه را انتخاب می‌کرد.

با این حال، با توجه به بازخوردهای ارائه‌شده، این انیمیشن هدف مورد نظر سازندگان انگلیسی، یعنی تغییر نگرش در بین جوانان مسلمان انگلیس، را برآورده نساخته است. یکی از بینندگان آن این طور نظر داده بود: «مجاهدین، حماس، القسام، طالبان، به پیش». اعضای برجسته جامع مسلمان نیز خرد پشت این فیلم را به زیر سوال برده‌اند. دکتر محمد شهید رضا، امام مسجد مرکزی لیسستر، در مورد آن گفته است: «این انیمیشن ساده‌لوحانه و ناپخته است. ویژگی‌های مبارزانی که این دو برادر با آنها مواجه می‌شوند کاملاً غیرواقعی است».

دکتر غیاث الدین صدیقی، مؤسس اتاق فکر مؤسسه مسلمانان انگلیس، نیز معتقد است که اگر این فیلم به مسئله نژادپرستی می‌پرداخت بیشتر موفق می‌شد. وی می‌افزاید: «باید از مخاطبان خواست تا بیشتر بر این مسئله تمرکز کنند. تماشای این فیلم چیزی جز وقت تلف کردن نیست».

ساخت این انیمیشن در سال 2009 به سفارش دولت کارگر و توسط شرکتی به نام Bold Creative آغاز شد و در سال 2011 به اتمام رسید.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی
چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۴:۴۷

همجنس‌گرایان آری؛ مسلمانان نه!

به گزارش جهان به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی راوستوری، "هرمن کین"، یکی از کاندیداهای احتمالی حزب جمهوری خواه آمریکا در سخنانی اظهار داشت که هیچ ابایی از آن ندارد که همجنس‌گرایان را به کابینه آینده خود راه دهد.
وی که پیش‌تر با گفتن اینکه مسلمانان جایی در کابینه او نخواهند داشت، مورد انتقادات شدیدی قرار گرفته بود اکنون می‌گوید که با انتصاب کسانی که علنا گرایش‌های همجنس‌گرایانه دارند، در کابینه خود هیچ مشکلی نخواهد داشت.

وی در پاسخ به این سوال که چرا همجنس‌گرایان را به مسلمانان ترجیح می‌دهد گفته است علت آن این است که همجنس گرایان شریعت اسلامی را وارد قوانین آمریکا نخواهند کرد!

سخنان توهین‌آمیز این جمهوری‌خواه آمریکایی بیش از آنکه منعکس کننده ترکیب کابینه آینده آمریکا باشد که از پیش روشن بود که مسلمانان آمریکا در آن سهمی ندارند، به واقع بیانگر مظلومیت و فشارهایی است که اقلیت مسلمان آمریکا باید در کشوری که مدعی آزادی و حقوق بشر است، تحمل کند.

چگونه شخصی به خود اجازه می‌دهد معتقدین به یک مذهب را با همجنس‌گرایان مقایسه کند؟ آیا اگر این مقایسه در خصوص یهودیان صورت گرفته بود، واکنش رسانه‌های غربی به همین شکل و همراه با سکوت بود؟

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی


به گزارش «شیعه نیوز» افزایش چشمگیر مهاجران مسلمان به استرالیا نگرانی گروههای اسلام ستیز در این کشور را به همراه داشته اشت .

در این گزارش که توسط  شبکه ان بی سی تهیه شده امده است ، چهل سال پیش تنها بیست هزار مسلمان در این کشور زندگی میکردند و به سختی می شد در خیابان های سیدنی و ملبورن مسلمانی را مشاهده نمود.

اما اکنون بیش از نیم میلیون مسلمان در این کشور سکونت دارند. همچنین مسلمانان جدیدی که به این کشور مهاجرت می کنند در محله های اختصاصی مسلمانان ساکن می شوند.این در حالیست که کلیسا نیز تلاش میکند مسلمانان را به مسیحیت دعوت نماید.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
2
صفحه 2 از 3

اخبار مطالعات فرهنگی