غريبان و غربت اسلام در منابع سنى و شيعه
موقعیت شما: اخبار»اخبار آخرالزمان»غريبان و غربت اسلام در منابع سنى و شيعه

غريبان و غربت اسلام در منابع سنى و شيعه

يكشنبه ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۲ ساعت ۱۵:۴۳
امتیاز این گزینه
(6 آرا)

ابن حماد  از عبد الله بن عمرو عاص آورده است كه پيامبر فرمود : محبوب ترين افراد نزد خداوند، غريبان هستند ! پرسيده شد : غريبان چه كسانى هستند؟ پاسخ داد : كسانى كه براى حفظ دينشان مهاجرت مى كنند وپيرامون عيسى بن مريم(عليه السلام) گرد مى آيند.

 

 

تاريخ بخارى  آورده است : كسانى كه براى دينشان مهاجرت مى كنند و روز قيامت پيرامون عيسى بن مريم گرد مى آيند .

حلية الاولياء روايت كرده است : كسانى كه براى حفظ دينشان فرار مى كنند ، خداوند در روز قيامت ، با عيسى بن مريم(عليه السلام) آنها را محشور مى كند .

احمد  از سعد بن ابى وقاص نقل مى كند كه شنيدم رسول خدا فرمود : ايمان غريبانه آغاز شد و چنان كه آغاز گشت (در زمان ظهور مهدى) برخواهد گشت . خوشا به حال غريبان، وقتى كه مردم فاسد شوند! سوگند به آنكه جان ابوالقاسم در دست اوست! همانگونه كه مار در سوراخش مى خزد ، ايمان هم در اين دو مسجد (مكه و مدينه )جمع مى شود .

احمد از ابن مسعود آورده است كه از رسول خدا پرسيدند : غريبان چه كسانى هستند ؟ فرمود: غريبان كسانى هستند كه از قبيله ها مهاجرت مى كنند .

و از ابن عمرو عاص آمده است : پيغمبر درباره غريبان فرمود : گروهى صالح و شايسته ميان مردمى نااهل و بدكردار . كسانى كه نافرمانى آنها را مى كنند بيش از كسانى هستند كه از آنان پيروى مى كنند .

احمد از عبدالرحمن بن سنه آورده است كه پيامبر در معناى غربا فرمود : كسانى هستند كه هنگام فاسد شدن مردم ، اصلاح مى كنند . سوگند به خدايى كه جانم دست اوست ! ايمان مانند سيل ، به مدينه رو خواهد آورد . قَسَم به آن كه جانم دست اوست ! اسلام ميان دو مسجد(مكه و مدينه)جمع خواهد شد مانند مارى كه در لانه اش جمع مى شود .

احاديثى در منابع شيعى در خصوص غربت اسلام روايت شده است . در اين مورد جعفريات  به نقل از امام على(عليه السلام) از پيامبر(صلى الله عليه وآله) آورده است : « اسلام غريبانه آغاز شد و غريبانه باز مى گردد ، خوشا به غريبان » ! پرسيدند : اى رسول خدا ! غريبان كيانند؟ فرمود : كسانى كه وقتى مردم فساد مى كنند ، اصلاح مى نمايند . مؤمن ، وحشت و غربتى ندارد . هر مؤمنى كه در غربت بميرد و گريه كنندگانش اندك باشند ، فرشتگان جهت رحمت او خواهند گريست ، وگرنه در قبرش نورى گسترده مى شود كه از جايى كه دفن شده تا زادگاهش خواهد درخشيد .

كمال الدين  در آغاز به نقل از على(عليه السلام) سه روايت آورده و گفته است : طبق فرمايش امام ، اسلام غريبانه در آخر الزمان زنده مى شود ، آنچنان كه آغاز شده بود . و با ظهور ولى و حجت خدا توانمند مى شود ، چنان كه با نبى و رسول خدا توانمند شد . بنابراين چشم منتظران و معتقدان به امامتِ « حجت الله » روشن مى گردد ، چنان كه چشم منتظران و عارفان به رسول الله(صلى الله عليه وآله) پس از ظهور ايشان ، روشن شد . خداوند وعده هاى خود به اوليائش را عملى مى كند ، دينش را كمال مى بخشد و نورش را تمام و كامل خواهد كرد ، حتى اگر مشركان خوش نداشته باشند .

شرح الاخبار آورده است كه ابو بصير از امام صادق خواست كه حديث (بالا )را برايش شرح دهد و مى گويد : يابن رسول الله ! فدايت شَوَم ! حديث را برايم شرح بده ، فرمود : امامى از ميان ما ، دعوت جديدى مانند دعوت رسول خدا آغاز مى كند . و آن مهدى(عليه السلام) است كه دعوتى نو به سوى خدا را شروع مى نمايد . اين اتفاق زمانى مى افتد كه سنت ها تغيير يافته ، بدعت ها زياد شده، پيشوايان گمراهى بر مردم چيره شده و نام و ياد پيشوايان هدايت ، كهنه شود ، پيشوايانى كه خدا اطاعتشان را بر بندگان واجب كرده و آنها را برانگيخته تا مردم را به سوى خدا بخوانند و با آيات و نشانه هايش ، مردم را به سوى او راهنمايى كنند . اما به سبب غلبه پيشوايان ستمگر بر پيشوايان ، نامشان از ياد رفته و از سخنانشان خبرى نيست . پس وقتى كه خداوند بخواهد وعده اى را كه به امامان براى دعوت به دين داده ، عملى كند ، يعنى مهدى ظهور نمايد ، نياز به شيوه و روش جديدى دارد كه مردم را دعوت نمايد ، چنان كه رسول خدا با فراخواندن مردم آغاز كرد.

ارشاد محمد بن عجلان از ابى عبدالله(عليه السلام) نقل مى كند : وقتى قائم(عليه السلام) قيام كند ، مردم را به اسلام جديدى فرا مى خواند كه كهنه شده و همه از آن گمراه شده بودند . از آن رو قائم را مهدى ناميده اند كه به امرى كه از آن گمراه شده بودند ، هدايت مى كند . قائم ناميده شد ، چون در راه حق قيام مى كند .

نعمانى از ابن عطاء مكى از شيخى از فقيهان يعنى اباعبدالله(عليه السلام) مى گويد: از ايشان پرسيدم : سيره مهدى چگونه است ؟ فرمود : مانند رسول خدا ، عمل مى كند ، چنانكه رسول الله جاهليت را از بين برد ،(سنت هاى) پيشين را از بين مى بَرَد و اسلامى جديد را آغاز مى كند .

در كافى  از ابوخديجه روايت مى كند كه از ابوعبدالله(عليه السلام) درباره قائم(عليه السلام)پرسيدند، پاسخ داد : همه ما ، يكى پس از ديگرى ، قائم به امر خداييم ، تا هنگامى كه دارنده شمشير بيايد . وقتى صاحب شمشير آمد ، وضعى غير از آنچه بوده است ، مى آورد .

مقصود از غربت اسلام ، غربت در اجرا و عمل است كه صدوق(رحمه الله)به آن تصريح كرده و به ظهور مهدى(عليه السلام) مربوط دانسته است . در منابع سُنى ها سعى شده حديث را به درگيرى ميان اهالى حجاز و شام ربط دهند ، همانطور كه حديث « گروه پيروز » را به سود اهالى شام و بنى اميه به كار گرفته اند .

معناى « ايمان يا علم در مدينه و مكه جمع مى گردد » آن است كه آگاهى دينى از بين مى رود و مكه و مدينه ، مركزى براى احياى اسلام و آغاز دوباره آن به دست امام مهدى(عليه السلام) در آخر الزمان خواهد بود ، چنان كه مركزى براى شروع اسلام توسط جدش خاتم النبيين بود .

نوشتن نظر