وقايع غريب پس از واقعه عاشورا

وقايع غريب پس از واقعه عاشورا

يكشنبه ۰۱ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۰۴:۰۲
امتیاز این گزینه
(1 رای)

مريم پاك‏ آئين‏
حوادثى‏ كه پس از شهادت امام حسين (ع) در «دشت كربلا» رخ داد، پيش از هر چيز انسان را به ياد صحراى‏ محشر مى‏ اندازد. زمانى‏ كه همه‏ جا تاريك مى‏ شود، زمين و زمان به هم مى‏ ريزد و صيحه دهشت‏ آور فرشتگان از آسمان بلند مى‏ شود. با بررسى‏ وقايع پس از شهادت امام حسين (ع)، به راستى‏ در مى‏ يابيم كه عظمت قتل بى‏ رحمانه امام، تا چه اندازه است؛ مصيبت عظيمى‏ كه عالم خاكى‏ را پريشان كرد؛ بلكه قدسيان آسمان را نيز به شيون و فرياد وا داشت.

 


«... ما اعْظَمَها وَ اعْظَمَ رَزِيّتَها فِى‏ الْاسْلامِ وَ فى‏ جَميعِ السّمواتِ وَالْارْضِ؛ 1
رنج تو چه بزرگ است! نه تنها در عالم اسلام، بلكه در تمامى‏ آسمان‏ها و زمين.»

آنچه كه در ادامه مى‏ آيد، دگرگونى‏ ها و حوادث پس از شهادت امام‏ حسين (ع) است كه از منابع شيعه و سنّى‏ نقل گشته است.

گريه آسمان‏ها و زمين‏

پس از شهادت امام حسين (ع)، همه چيز در آسمان و زمين گريست؛ حتّى‏ بهشت و دوزخ.

امام سجّاد (ع) پس از بازگشت از كربلا و ورود به «مدينه»، ضمن خطبه‏اى‏ فرمودند:
«اى‏ مردم! پس از اين مصيبت بى‏ مانند، كداميك از مردانتان مى‏ تواند شاد باشد؟ يا كدامين قلب به خاطر آن محزون نيست؟ يا كدامين چشم مى‏ تواند اشكش را حبس كند؟ يا نسبت به بارش سيل‏ آساى‏ اشك بخل ورزد؟ همانا آسمان‏ هاى‏ هفت‏گانه بر قتل او گريستند و درياها با امواجشان و آسمان‏ ها با اركانشان و زمين با پهنه وسيعش و درختان با شاخه‏ هايشان و ماهيان اعماق درياها و ملائكه مقرّب و اهل آسمان‏ها، همگى‏ بر قتل او گريستند.» 2

در روايت ديگرى‏ ، امام صادق (ع) به صحابى‏ گران‏قدرش، زراره فرمودند:
«اى‏ زراره! همانا آسمان، چهل روز بر حسين (ع) خون گريست و زمين چهل روز با سياهى‏ بر حسين (ع) گريست و خورشيد چهل روز با سرخى‏ و كسوف بر حسين (ع) گريست و كوه‏ ها از هم پاشيدند و درياها متلاطم شدند و ملائكه چهل روز بر حسين (ع) گريستند ...» 3

تغيير حالات آسمان‏

حضرت صادق (ع) فرمودند:
«آسمان و زمين يك سال بر حسين و يحيى‏ (ع) گريستند و گريه آسمان همان سرخى‏ آن است.» 4
خورشيد نيز تا چهل روز پس از شهادت امام حسين (ع)، سرخ مى‏ تابيد. ميثم تمّار، يار باوفاى‏ اميرالمؤمنين على‏ (ع)، به يكى‏ از ياران خود خبر داد:
اى‏ جبله! بدان كه حسين (ع) در روز قيامت، بزرگ شهيدان است و اصحاب حسين (ع) بر ديگر شهيدان درجات بالاترى‏ دارند. اى‏ جبله! هرگاه ديدى‏ قرمزى‏ آفتاب، نظير خون تازه گرديد، بدان كه امام حسين (ع) شهيد شده است.»
جبله مى‏ گويد: يك روز من خارج شدم و آفتاب را ديدم كه نظير چادرهاى‏ قرمزى‏ كه به خون تازه رنگين شده باشند، بر ديوارها تابيده است. من فرياد زدم و گريان شدم و گفتم: به خدا قسم كه مولاى‏ ما امام حسين كشته شده است! 5

يكى‏ ديگر از تغيير حالات آسمان، كسوف بود. ابوقبيل مى‏ گويد:
زمانى‏ كه حسين بن على‏ (ع) به شهادت رسيد، خورشيد گرفت و به گونه‏ اى‏ آسمان تاريك شد كه ستارگان پديدار شدند؛ به طورى‏ كه گمان كرديم قيامت فرا رسيده است. 6

جوشيدن خون از زمين‏

در زمين كربلا، در عصر عاشورا، از تمامى‏ سنگ‏ هاى‏ زمين خون بيرون آمد. اين واقعه نه تنها در كربلا، در كلّ جهان رخ داد. مردى‏ از «بيت‏ المقدّس»، نزد خليفه بنى‏ اميه اعتراف كرد كه زمان شهادت امام حسين (ع) را متوجّه شده بود. وقتى‏ از او پرسيدند كه چنين چيزى‏ چگونه ممكن است، پاسخ داد: هيچ سنگ و ريگى‏ را بلند نمى‏ كرديم؛ مگر اينكه خون تازه از زير آن مى‏ جوشيد.» 7

امام صادق (ع) نيز فرمودند:
«اى‏ زراره! آسمان مدّت چهل روز براى‏ امام حسين خون گريه كرد. زمين مدّت چهل روز براى‏ امام حسين گريه كرد. گريه زمين اين بود كه سياه‏ چهره شد ... كوه‏ ها قطعه قطعه و پراكنده شدند، درياها به تلاطم آمدند ...» 8

نداى‏ غيبى‏ از آسمان‏

پس از شهادت امام حسين (ع)، در كربلا و ديگر نقاط جهان، نداهاى‏ مختلفى‏ از آسمان شنيده شد. يكى‏ از شاهدان واقعه در بيت‏ المقدّس، روايت مى‏ كند كه در سكوت نيمه شب، ندايى‏ از فردى‏ ناشناس و ناپيدا شنيديم كه شعرى‏ مى‏ سرود:

آيا جا دارد اين امّتى‏ كه حسين را كشتند،
روز قيامت به شفاعت جدّش اميدوار باشند!؟

معاذ الله! شما به طور يقين به شفاعت احمد و ابوتراب نائل نخواهيد شد.
شما بهترين شهسوار و بهترين پيران و بهترين جوانان را كشتيد. 9

ديده شدن قلم آهنين‏

در ماجراى‏ همراهى‏ سر مقدّس امام حسين (ع) تا «شام»، اتّفاقات بسيارى‏ افتاد. يكى‏ از اينها، زمانى‏ بود كه در مسير، همراهان سر مقدّس، سر را ميانشان گذاشتند و در گرداگرد آن شروع به خوردن شراب كردند. اين كار تا جايى‏ ادامه پيدا كرد كه ناگهان همگى‏ ديدند قلمى‏ آهنين ظاهر شد و بر روى‏ ديوار نوشت:

اترجوا امّةً قَتَلَت حسيناً       شفاعةَ جدِّهِ يومَ الحساب‏

آيا امّتى‏ كه حسين را كشتند، اميد شفاعت جدّ او را در روز قيامت دارند؟!
بدين ترتيب، همه‏اشان متوارى‏ شدند. 10

تغيير ماهيت اشياى‏ به غارت رفته از حرم امام حسين (ع)

ابوبكر هيثمى‏ روايت مى‏ كند:
آنگاه كه حسين (ع) كشته شد، شترى‏ را از كاروان آن حضرت به سرقت بردند. زمانى‏ كه آن حيوان را (ذبح كردند و) پختند، گوشت آن به خون تبديل شد. 11

شنيده شدن صداى‏ نوحه جنّيان‏


امّ‏سلمه همسر نبى‏ اكرم (ص) روايت مى‏ كند: از زمانى‏ كه خداوند منّان روح نبى‏ اكرم (ص) را قبض فرمود، نوحه سرايى‏ طايفه جنّ را نشنيدم؛ مگر همان شب و نديدم ايشان را مگر وقتى‏ كه به مصيبت فرزندم، حسين (ع) مبتلا شدم. 12
اهل مدينه، در هنگام شهادت امام حسين (ع)، نوحه كسانى‏ را مى‏ شنيدند كه آنها را نمى‏ ديدند. آنها در نيمه‏ هاى‏ شب نوحه مى‏ خواندند:
آن نيزه‏ هايى‏ كه بر بدن امام حسين وارد مى‏ شدند، با قرآن قتال مى‏ كردند. آن گروه براى‏ اينكه تو شهيد شدى‏ ، لا اله الا الله مى‏ گفتند؛ در صورتى‏ كه معنى‏ كشتن تو، يعنى‏ تعطيل كردنِ الله اكبر و لااله الا الله. پس گويا پدرت حضرت محمّد (ص) را يا جبرئيل را كشته باشند ... 13

غير از چيزهايى‏ كه برشمرديم، موارد متعدّد ديگرى‏ ، از عجايب پس از واقعه عاشورا به حساب مى‏ آيند؛ مانند: گريه حيوانات، نفرين قاتلان امام حسين (ع) توسط اجزاى‏ زمين و .... 14

گرخوانمش قيامت دنيا بعيد نيست‏
اين رستخيز عام كه نامش محرّم است 15

پى‏ نوشت:
__________________________________________________
(1). قمى‏ ، عبّاس، «مفاتيح الجنان»، فرازى‏ از زيارت عاشوراى‏ معروفه.
(2). عبدالله بحرانى‏ ، «عوالم العلوم و المعارف»، جلد «امام حسين عليه‏ السلام»، ص 459، ح 8؛ به نقل از جبارى‏ ، محمدرضا، «تلاطم نظام هستى‏ در شهادت امام حسين عليه ‏السلام»، فصلنامه معرفت، شماره 65، به نقل از سايت حوزه:
13253 /weivelcitra /elcitra /af /ten .hazwah .www //:ptth
(3). محمدباقر مجلسى‏ ، «بحارالانوار»، تهران، اسلاميه، 1385 ق، ج 45، صص 206- 207.
(4). همان، ج 45، ص 210، باب 40، ح 21، به نقل از «كامل الزيارات»، باب 28، ص 93.
(5). «زندگانى‏ حضرت امام حسين عليه السلام» (ترجمه جلد 45 «بحار الأنوار»)، صص 244- 245.
(6). «مجمع الزوائد»: ج 9، ص 197؛ به نقل از حسينى‏ ميلانى‏ ، سيد على‏ ، «گزيده ناگفته‏ هايى‏ از حقايق عاشورا»، ذيل عنوان حوادث و دگرگونى‏ در عالم، به نقل از سايت معظم له:
1507 Idigp 161 Idim 31 Idioob ?php gp -bil /yrarbil /israf /moc .inalim -la .www
(7). همان، ص 247؛ با استفاده از نرم‏ افزار جامع الاحاديث نور: 3/ 5.
(8). همان.
(9). همان، ص 252.
(10). «غم‏نامه كربلا»، ترجمه «اللهوف على‏ قتلى‏ الطفوف»، مترجم: محمد محمدى‏ اشتهاردى‏ ، نشر مطهر، ص 190، با استفاده از همان نرم‏افزار.
(11). «مجمع الزوائد»، همان، ص 169؛ «المعجم الكبير»، ج 3، ص 121؛ به نقل از حسينى‏ ميلانى‏ ، همان.
(12). «كامل الزيارات»، ترجمه ذهنى‏ تهرانى‏ ، ص 301، با استفاده از نرم‏افزار جامع الاحاديث نور: 3/ 5
(13). «زندگانى‏ حضرت امام حسين عليه السلام»، همان، ص 265.
(14). ن. ك به: جبارى‏ ، محمد رضا، «تلاطم نظام هستى‏ در شهادت امام حسين عليه‏ السلام»، فصلنامه معرفت، شماره 65، به نقل از سايت حوزه:
13253 /weivelcitra /elcitra /af /ten .hazwah .www //:ptth
(15). مرحوم محتشم كاشانى‏ .
(پ. ميعاد

نوشتن نظر

جستجو

اوقات شرعی