سختگيرى امام بر دشمنان سنگدل
موقعیت شما: موعود»اخبار»اخبار آخرالزمان»سختگيرى امام بر دشمنان سنگدل

سختگيرى امام بر دشمنان سنگدل

سه شنبه ۰۴ تیر ۱۳۹۲ ساعت ۱۳:۳۴
امتیاز این گزینه
(4 آرا)

الغيبة نعمانى  از ابو خديجه از  ابوعبدالله(عليه السلام) آورده است كه على(عليه السلام)فرمود : مى توانستم فرارى و زخمى را در جنگ ها بكشم اما چون مى خواستم يارانم اگر زخمى شدند ، به تلافى كشته نشوند ، اين كار را نكردم ، اما قائم مى تواند فرارى و زخمى را بكشد . ( به نقل از آن بحار 52/353 ) .



كافى از معاوية بن عمار از ابو عبدالله(عليه السلام) آورده است : اگر كسى مى خواهد تمناى زيارت قائم را بكند ، آرزو كند در حال عافيت و خوشى ، او را ببيند . خدا محمد(صلى الله عليه وآله) را براى رحمت مبعوث كرد و قائم را براى انتقام و نقمت !

الغيبة طوسى از يحيى بن علاء رازى نقل مى كند كه شنيدم ابوعبدالله فرمود : خدا مردى از نسلم را براى اين امت مى آورد كه من از اويم و خدا بركات آسمان و زمين را به سبب وجودش ، ارزانى مى دارد ; آسمان ، بارش خود را و زمين ، سبزى و دانه اش را بيرون مى دهد ; درندگان و حيوانات وحشى ، در امن و امان خواهند بود . مهدى زمين را از عدل و داد پر مى كند ، چنان كه از ستم و بيداد آكنده شده بود . آن قدر مى كشد كه نادانان مى گويند : اگر از فرزندان محمد بود ، رحم مى كرد ! اثبات الهداة 3/504 ; بحار 51/146

ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه  مى گويد : گروهى از سيره نگاران ، خطبه اى را بيان كرده اند كه متداول ، منقول و مستفيض است كه على(عليه السلام) پس از پايان جنگ نهروان آن را فرمود . بعضى عبارت ها را سيد رضى(رحمه الله) نياورده است ، از جمله اينكه : « پيرو اهل بيت پيامبرتان باشيد ! اگر سرِ جاى خود ماندند ، شما هم بمانيد اما اگر از شما يارى خواستند ، ياريشان كنيد . خدا توسط مردى از ما (اهل بيت) فتنه را برطرف مى كند . پدرم قربان فرزند بهترين كنيزكان باد (مقصود مهدى است) كه فقط براى كشتن ، شمشير مى زند . هشت ماه با شمشير است (و آن قدر مى كُشد) كه قريش مى گويد : اگر فرزند فاطمه بود ، به ما رحم مى كرد ! خدا بنى اميه را گرفتار او مى كند تا آنان را از بين ببرد و شكست دهد . (سپس امام اين آيه را خواند :) « از رحمت خدا دور گرديده ، هر جا يافته شوند ، گرفته و سخت كشته خواهند شد . درباره كسانى كه پيشتر بودند ، همين سنت خدا جارى است ، و در سنت خدا تغييرى نخواهى يافت » ( احزاب/61 ـ 62 ) .

ابن حماد   از على(عليه السلام) آورده است : خدا فتنه ها را به بركت مردى از ما (اهل بيت )برطرف مى كند ; دشمنان را از بين مى بَرَد و فقط شمشير را ميان او و آنها حاكم مى كند ! براى كشتن آنها هشت ماه شمشير به دست مى گيرد . آن قدر مى كشد كه بگويند : به خدا كه وى از فرزندان فاطمه نيست ! اگر از اولاد او بود ، به ما رحم مى كرد ! خدا بنى عباس و بنى اميه را گرفتار او مى كند .

نعمانى  از عبد الله بن عطا آورده است كه از ابوجعفر(عليه السلام) پرسيدم : از قائم مرا آگاه كن ، فرمود : به خدا كه من قائم نيستم كه چشم به راه اوييد و معلوم نمى شود چه زمان به دنيا آمده است .

پرسيدم : سيره اش چگونه است ؟ فرمود : مانند سيره رسول خدا كه هر وضعى را پيش از وى بود ، رها كرد و بخشيد و رو به آينده آورد .

كافى  مى نويسد : ابو عبدالله(عليه السلام) در تفسير اين فرمايش خدا « حتى إذا رأوا ما يوعدون إما العذاب وإما الساعة فسيعلمون من هو شر مكاناً وأضعف جنداً » ( مريم/75 ) فرمود : آنچه وعده داده مى شود ، خروج قائم(عليه السلام) است كه مانند قيامت است . آن روز را به زودى خواهند ديد ، يعنى عذاب خدا را كه به دست قائم بر سر آنان فرود مى آيد . « من هو شرّ مكاناً » يعنى در برابر قائم مى فهمند ، جايگاه چه كسى بدتر و سپاهش ناتوان تر است ؟!

پرسيدم : معناى « ويزيد الله الذين اهتدوا هدى » يعنى چه ؟ فرمود : در آن روز ، چون مؤمنان از قائم پيروى مى كنند و منكر او نشده اند ، بر هدايت مؤمنان مى افزايد . به نقل از منبع تأويل الآيات 1/306 ; اثبات الهداة 3/447 ; بحار 24/332 .

نعمانى  از بشير بن ابى اراكه نبال آورده است ( عبارت حديث طبق گزارش ابن عقده است ) : هنگام آمدن به مدينه ، به منزل ابو جعفر امام باقر(عليه السلام)رفتم . اسبش را به در بود ; مقابل در خانه نشستم . امام بيرون آمد ; سلام كردم . از مركبش پياده شد و به طرف من آمد و پرسيد: اهل كجايى ؟ پاسخ دادم : از اهالى عراق . فرمود : از كدام منطقه ؟ گفتم: از اهالى كوفه ، پرسيد : چه كسى در راه همراهت بود ؟ گفتم : گروهى از « محدثه » ، پرسيد : محدثه چه كسانى اند ؟ عرض كردم : مُرجئه اند ، فرمود : واى بر مرجئه ! فردا كه قائم ما قيام كند ، به چه كسى پناه مى برند ؟ عرض كردم : آنان مى گويند : اگر چنين شد ، ما و شما در عدل برابريم ، امام فرمود : هر كسى توبه كند ، خدا توبه اش را مى پذيرد اما كسى كه نفاق در دل داشته باشد ، خدا او را از خويش دور مى كند . اگر كسى مخالفتى ابراز دارد ، خدا خونش را مى ريزد .

امام افزود : سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست ! قائم آنها را مانند قصابى كه گوسفند مى كشد ، مى كُشد ( امام با دست به گلويش اشاره كرد ) .

عرض كردم : مرجئه مى گويند كه وقتى قائم بيايد ، كارها چنان برايش مرتب مى شود كه حتى كاسه خونى هم ريخته نمى شود ، امام باقر فرمود : هرگز ! قسم به خدايى كه جانم در دست اوست ! بايد ما و شما سختى بكشيم و خون بريزيم ! سپس امام با دست به سرش اشاره كرد (يعنى سرها بريده مى شود ) .

كافى  مى نويسد : راوى مى گويد كه از ابو الحسن اوّل(عليه السلام) پرسيدم . . . كه معناى « حتى إذا رأوا ما يوعدون إما العذاب وإما الساعة . . . » ( مريم/75 ) چيست ؟ امام فرمود : مقصود قائم و يارانش است (كه انتقام مى گيرند) .

حلية الأبرار  ، محمد بن حسن شيبانى در كشف البيان مى نويسد : در روايات ما از ابو جعفر و ابو عبد الله(عليهما السلام) روايت شده است : اين آيه مخصوص صاحب الأمر است كه در آخر الزمان ظهور مى كند و ستمگران و فرعونيان را نابود و بر شرق و غرب زمين حكومت مى كند و آن را از عدالت پُر مى كند ، چنان كه از ستم آكنده شده بود ! ( به نقل از منبع البرهان 3/220 ) .

نوشتن نظر

جستجو

اوقات شرعی