موعود :: صفحه مهدویت و آخرالزمان
موقعیت شما: موعود
آگهی

در دورانى كه سخن گفتن از مباحث اقتصادى و افزايش و كاهش درآمد سرانه، رشد، توسعه و توليد ناخالص ملى و پى جويى مسائل مربوط به پيچيده ترين فن آوريهاى عالم ارتباطات و ساخته هاى صنعتى، به همراه بحث و كندوكاو پيرامون مكتب نوظهور «هرمنوتيك» و اثبات ثبات يا دگرگونى فهم ما از متون دينى- قبض و بسط تئوريك شريعت يا فى الواقع نسخه فارسى [Contextuality -] و همچنين بررسى برخورد تمدنها و عاقبت قابل پيش بينى براى آنها، رسم و عادت زمانه شده است، بيان احوال امام زمان، عجل الله تعالى فرجه الشريف، به عنوان يك حقيقت غايب از نظر و مباحث و مسائل مربوط به آن حضرت، عليه السلام، به عنوان موعود منتظر، چه بسا در ذهن برخى ساده انديشان و شيفتگان عرف موجود، بل حافظان و مدافعان سينه چاك او و فرهنگى كه آن را پروريده، سخت نامانوس و ناضرور بنمايد.

على اكبر حسنى‏
در ضمن بررسى ويژگي هاى حكومت جهانى آن حضرت، اين سؤال مطرح است كه با وجود جهانخواران تا دندان مسلح و ارتشهاى عظيم و منظم و پيچيده و سلاحهاى فوق مدرن الكترونيكى و تكنيك برتر ابرقدرتها و سلاحهاى هسته اى و طرحهاى جنگ ستارگان و ... پيروزى جهانى براى امام زمان، عليه السلام، چگونه ميسر است؟

ابراهيم شفيعى سروستانى‏
نيمه شعبان در اذهان شيعيان و محبان اهل بيت، عليهم السلام، به عنوان روز ميلاد نجات بخش موعود معنا و مفهوم مى يابد. روز ميلاد بزرگ مردى كه انسانيت، ظهور او را به انتظار نشسته و عدالت براى پاى بوس قدمش لحظه شمارى مى كند.

بدون ترديد از سويي شناساندن حضرات معصومين علیهم السلام براي نسل نو بر مبلّغان و متوليان فرهنگ ديني امري شايسته و ضروري است، و از سويي ديگر نامها و القاب آن گراميان حكايت گر برخي از ويژگيهاي زيباي اخلاقي و اجتماعي آنان مي باشد.

كرامت عبارت است از «انجام كار خارق العاده با قدرت غير عادى و بدون ادعاى نبوت و يا امامت.» (1)
به عقيده اكثريت علماى مذاهب اسلامى - جز گروه اندكى از معتزليها - صدور كرامت از اولياى خداوند و به دست آنها ممكن است. به قول دانشمندان: «اَدَلُّ دَلِيلٍ عَلَى اِمْكَانِ الشَّىءِ وُقُوعُهُ؛ بالاترين دليل بر امكان چيزى، وقوع و انجام آن چيز است.»

براى فاطمه سلام الله علیها نزد خداى متعال نُه اسم است: فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه، مرضيه، محدثه و زهرا. آنگاه فرمود: معنى و تفسير فاطمه را می دانى؟ گفتم: آقاى من! شما بفرماييد. فرمود: فاطمه سلام الله علیها را از آن جهت فاطمه گويند كه از شر به دور است.»

پيش از اسلام در هيچ يك از جوامع بشري، زن عضوي مؤثر و شخصي مستقل محسوب نمي شد و كلمه زن مفهوم زبوني، خواري و بي خردي داشت و در ادبيات آنان، چه نظم و چه نثر سخن بسيار در ناشايستگي و تحقير جنس زن يافت مي شود كه طرز تفكر و ديدگاه آنان را نسبت به زن نشان مي دهد.

بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله)هفت روز بود كه نالۀ فاطمه قطع نمى‌‏شد؛ هر روزى كه مى‏‌گذشت گريه حضرت زهرا(علیها السلام)از روز گذشته بيش‏تر مى‌‏شد؛ در روز هشتم فاطمه(علیها السلام)كليۀ غم و اندوه درونى خود را ظاهر كرد و به علّت كم‌‏طاقتى، به سوی قبر شریف پیامبر(صلی الله علیه و آله)خارج شد در حالی که دامن لباسش بر زمین کشیده می‌‏شد (چادر بر روی پای خود کشیده بود). آن حضرت گریه و ندبه می‌‏کرد و فرياد می‏‌كشيد.

حضرت زهرا(علیها السلام) که خود پرورش‌یافتهٔ دامان وحی است و در بالاترین مرتبهٔ ایمان و عمل صالح قرار دارد، همواره به احکام و واجبات دینی توجه می‌نمود و زندگی خود را با رعایت احکام دین، رنگ و بوی خدایی می‌بخشید. یکی از واجباتی که آن حضرت بدان مقیّد بود، وصیّت کردن است.

جستجو

اوقات شرعی



اخبار مهدویت و جهان اسلام

اخبار آخرالزمان