موعود

درمكتب لايموت دردانه علی است // در كون و مكان شاهد فرزانه علی است/ در كعبه ظهور كرده تابر همه خلق // معلوم شود كه صاحب خانه علی است/ خانه كعبه صدف گشت كه معلوم شود // بين ابناء بشر گوهر يك دانه علی است
حضرت امير مؤمنان علی عليه السلام در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل در كعبه ديده به جهان گشود. مادرش فاطمه بنت اسد، زنی كه سخت مورد احترام پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله بود، و پدرش عمران، معروف به ابوطالب حامی بزرگوار رسول خدا بود.

در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل، حادثه بس عجيبی رخ داد كه هرگز در تاريخ بشريت سابقه نداشته و بعد از آن نيز تكرار نشده است، و آن حادثه، به دنيا آمدن نوزادی است در درون خانه كعبه كه به نام علی عليه السلام اسم گذاری شد.مادر وی فاطمه، دختر اسد فرزند هاشم است كه جزء نخستين زنانی شمرده می شود كه به پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله ايمان آورد و پيش از بعثت از آيين ابراهيم پيروی می كرد. همين فاطمه زنی است كه سخت مورد احترام پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله بوده است.

حضرت جواد علیه السلام بر این باور بود كه آیات الهی باید در جامعه فراگیر شود و تمام مسلمانان در گفتار و رفتار و استدلالهای روزمره خود از قرآن و معارف بلند آن بهره گیرند، به همین جهت سعی می كرد كه در گفتگوها و معاشرت و برخورد با مردم از آیات قرآن استفاده كند.

سیدجوادحسینی
حضرت امام محمد تقی، امام نهم شیعیان، كنیه اش «ابوجعفر» و لقب دیگر او «جواد» می باشد. در نیمه ماه رجب 195 ه. ق، در حالی كه سخت پدرش چشم انتظار فرزندی چون او بود، در مدینه منوره دیده به جهان گشود...

علم و دانش انسانهاي معمولي و غير معصوم اكتسابي است، كه بر اثر تعلّم و رفتن به مكتب، مدرسه، دانشگاه و يا حوزه به دست مي‌آيد؛ ولي علم انبيا، امامان و اولياي الهي برگرفته از علم الهي و به اصطلاح «علم لدنّي» است.

عبدالکریم پاک نیا تبریزی
بدون ترديد از سويي شناساندن حضرات معصومين علیهم السلام براي نسل نو بر مبلّغان و متوليان فرهنگ ديني امري شايسته و ضروري است، و از سويي ديگر نامها و القاب آن گراميان حكايت گر برخي از ويژگيهاي زيباي اخلاقي و اجتماعي آنان مي باشد.

«اى رسول خدا! امشب از نماز مستحبى درگذر و به سوى خانه خديجه بشتاب! زيرا خداوند اراده نموده كه از صلب تو فرزند پاكيزه‏اى بيافريند.» به دنبال اين فرمان، نور فاطمه سلام الله علیها از صلب پدر به رحم مادر انتقال يافت...

فاطمه(س) و علی(ع)
فاطمه کسی است که با نه سال زیستن همگام با علی، در گام‏ گام علی و لحظه ‏لحظه علی، و تنفس علی و سرنوشت علی تأثیری جاودانه و ملموس می‏ کند.
فاطمه کسی است که تبسم را بر لبان علی نقش می‏ بندد.
فاطمه کسی است که خستگی مجادله نابرابر علی را با حرامیان از سرانگشتان قلبش بیرون می‏ کشد.

هنگامى که فاطمه زهرا(س) قبض روح شد، حضرت على(علیه السلام) آن بانو را مخفيانه به خاک سپرد و موضع قبر مقدّسش را محو نمود. آنگاه برخاست و رو به سوى قبر مبارک پيغمبر (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) کرد و فرمود: «يا رسول اللَّه! سلام من و سلام دخترت فاطمه بر تو باد، همان دخترت که به زيارت تو آمده و در بقعه تو خوابيده و خداوند خواست که به سرعت به تو ملحق شود. اى رسول خدا! از فراق دختر برگزيده تو صبر و شکيبايى من قليل و اندک شده، قدرت من از دورى برترين زنان فاطمه ضعيف گرديد؛ ولى براى مقاومت، تأسى نمودن به تو موجب تسليت من خواهد شد. من تو را به دست خود به خاک سپردم، در صورتى که جان مقدّس تو در گلو و سينه من بود.

آرى آنچه که در قرآن است مى‏پذيرم و مى‏گويم: انّا للَّه و انّا اليه‏ راجعون.

باید دانست که ما هر چه داریم از اهل بیت علیهم السلام داریم. غیر از آنها هر کس هر چه می گوید، وقتی انسان آنها را ملاحظه می کند می بیند به جایی متصل نیست و نمی شود به آن اعتماد کرد. مقام معنوی و وجود حضرت زهرا(س) حجتی است برای حقانیت شیعه

8
صفحه 8 از 59

طرح روز

جستجو

جدیدترین نظرات

اوقات شرعی



سرخط خبرها