موعود

شيوه ی تبليغ و دعوت پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله در مدت 23 سال يكی از عوامل اصلی در موفقيت مكتب اسلام در برابر شرك جاهلی (با تمام امكانات و استعدادهايش) شد...

عبدالکریم پاک نیا تبریزی
امامان معصوم علیهم السلام در طول زندگی پربار خویش برای احقاق حق و رهبری امت، از هیچ كوششی فروگذار نكرده اند. در این راستا، همه مشكلات و گرفتاریها را به جان خریده و تحمل كرده اند...

سید جواد حسینی
اسم مبارك امام هفتم، موسی علیه السلام و القاب مشهور آن حضرت، كاظم، عبدصالح، عالم و باب الحوائج، و كنیه مشهورش، ابوالحسن الاول است. (1) پدر بزرگوارش، حضرت صادق علیه السلام و مادر مكرمه اش بانویی بافضیلت به نام «حمیده.» است.

ابوعلی میانجی
امام علیه السلام سه روز قبل از شهادتش از زندان با طی الارض خارج شد و به مدینه رفت و آن گاه كه ودایع امامت را به فرزندش امام رضا علیه السلام سپرد، به زندان بازگشت. مسیب (موكّل حضرت) می گوید. حضرت به من فرمود ای مسیب! من در این شب به مدینۀ جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله می روم تا عهد امامت را به پسرم علی بسپارم، همان طور كه پدرم به من آن عهد را سپرد....

وقتي جريان غدير مطرح شد و وجود مبارك علي بن أبيطالب به دستور ذات أقدس إله به مقام شامخ خلافت و ولايت و امامت نصب شد، اين كريمه نازل شد:«امروز كفّار از ‍[نابود كردن] دين شما مأيوس شدند. پس از آنها نترسيد و در مقابل من خشوع داشته باشيد!» در سوره مباركه مائده، از آيه 4 به بعد چند بار كلمه (اليوم) تكرار شده است...

درمكتب لايموت دردانه علی است // در كون و مكان شاهد فرزانه علی است در كعبه ظهور كرده تابر همه خلق // معلوم شود كه صاحب خانه علی است خانه كعبه صدف گشت كه معلوم شود // بين ابناء بشر گوهر يك دانه علی است

در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل، حادثه بس عجيبی رخ داد كه هرگز در تاريخ بشريت سابقه نداشته و بعد از آن نيز تكرار نشده است، و آن حادثه، به دنيا آمدن نوزادی است در درون خانه كعبه كه به نام علی عليه السلام اسم گذاری شد.

على ‏اكبر مهدى ‏پور
سرزمين حجاز در ماههاى حرام، بويژه در ماه رجب، از روزگار باستان، ميزبان زائران بى ‏شمارى بود، كه از راههاى دور و دراز به سوى كعبه معظمه مى ‏شتافتند و هدايا و قربانيهاى فراوانى با يك دنيا شور و اشتياق به آن خانه نثار مى ‏كردند.

امام صادق(علیه السلام) به شخصى كه نام دخترش را فاطمه گذاشته بود، فرمود: «...إِذَا سَمَّيْتَهَا فَاطِمَةَ فَلَا تَسُبَّهَا وَ لَا تَلْعَنْهَا وَ لَا تَضْرِبْهَا؛ (8) حالا كه نام او را فاطمه گذاشته اى، پس دشنامش مده، نفرينش مكن و كتكش مزن.»

پيامبر گرامى اسلام در لحظات آخر عمر شريفش، در كنار وصيت هاى ديگر خود به امير مؤمنان (ع)، بر وجود فاطمه زهرا (س) نيز تأكيد كرد. امام كاظم (ع) مى فرمايد: به پدرم گفتم: پس از رفتن فرشتگان از حضور پيامبر (ص) چه اتفاقى افتاد؟ فرمود: پيامبر (ص) در اين هنگام على و فاطمه و حسن و حسين (ع) را طلبيد و به ام سلمه فرمود: كنار در بايست و نگذار كسى نزديك بيايد. سپس آن حضرت با يك دست، فاطمه را گرفت و مدت طولانى بر سينه گذاشت و با دست ديگرش دست على (ع) را بر سينه نهاد.

6
صفحه 6 از 64

طرح روز

جستجو

جدیدترین نظرات

اوقات شرعی



سرخط خبرها