عصر زلزله‏ هاى ويرانگر

عصر زلزله‏ هاى ويرانگر

جمعه ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۶:۲۴
امتیاز این گزینه
(0 آرا)

چنان كه آمار جهانى نشان مى دهد، در بين سال هاى 1000 تا 1800 ميلادى؛ يعنى طى 800 سال تنها 21 زلزله با قدرت بزرگ روى داده است. در حالى كه بين سال هاى 1800 تا 1900، يعنى طى 100 سال، 18 زلزله بزرگ و 50 سال بعد بين 1900 تا 1950، 30 زلزله بزرگ روى داده است. يعنى تقريباً در طول 50 سال تعداد زلزله ها برابر با شمار آنها در طول 850 سال قبل بوده است. 1 بين سال هاى 1950 تا 1991، 93 زلزله بزرگ در جهان به وقوع پيوست؛ تقريباً سه برابر و نيم قرن گذشته. اين زلزله ها موجب مرگ 3/ 1 ميليون نفر انسان در سراسر كره خاكى شد. افزايش شديد تعداد زمين لرزه ها بسيارى از دانشمندان را متوجّه اين موضوع ساخت كه زمين به دوره اى تازه از حيات خود وارد مى شود.

 


راجر بيلهام در نشست اتحاديه علم زمين شناسى و ژئوفيزيك درباره سير اين وقايع اعلام كرد: «واقعيت آشكار اين است كه در دهه هاى آتى شاهد فجايعى خواهيم بود كه تاكنون مانند آنها را نديده ايم. تلفات بيش از يك ميليون، پيش آمد غيرممكنى نخواهد بود. 50 درصد جمعيت يك شهر با زمين لرزه اى ساده از دست مى روند». بيلهام گفت: «با وجود اينكه در دهه هاى اخير زمين لرزه ها در مركز شهرهاى بزرگ جهان روى نداده اند، امّا نمى توان از ادامه اين روند مطمئن بود.» 2
آمار تكان دهنده و متحير كننده بزرگ ترين زلزله هاى تاريخ جهان به خوبى گوياى اين واقعيت است:

كه به اين آمار حوادثى مانند زلزله بزرگ هاييتى را مى توان اضافه نمود كه گاه گفته مى شود عمدى و محصول پديده اى موسوم به «هارپ» است.

ريشه يابى زلزله  در روايات

از رسول اكرم (ص) نقل شده است كه فرمود: «هرگاه پنج چيز شايع شود، پنج چيز در ميان شما جاگزين شود، هرگاه زنا شايع شود؛ زلزله ها ظاهر شود، هرگاه زكات را ندهند، حيوانات بميرند و هرگاه حكّام در قضاوت جور كنند آسمان باران خود را نگهدارد و هرگاه ربا فاش و شايع گردد، خسف و فرو رفتن به زمين خواهد بود».

باز آن حضرت (ص) فرمود: «هرگاه در امّت من ده خصلت ظاهر شود خداوند ايشان را به ده چيز عقوبت كند». گفته شد: يا رسول الله! آن ده خصلت چيست؟ فرمود: «هرگاه دعا كم كنند بلا نازل شود، هرگاه صدقات (قرض، هديه، وقف، مطلق قدم هاى خير و انفاقات خيريه) را ترك كنند مرض ها زياد شود، هرگاه زكات را منع كنند چارپايان بميرند، هرگاه سلطان جور كند منع باران شود، هرگاه زنا در ايشان بسيار شود، مرگ ناگهانى در ايشان زياد شود، هرگاه ربا زياد شود، زلزله ها زياد شود، هرگاه به خلاف آنچه خدا نازل فرموده حكم كنند دشمن ايشان بر ايشان مسلط شود، و هرگاه نقض عهد و پيمان كنند خداوند ايشان را مبتلا به قتل سازد و هرگاه كم فروشى كنند خداوند ايشان را به سال هاى خشك و قحط بگيرد.»

سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «ظهر الفساد فى البرّ و البحر بما كسبت أيدى الناس ليذيقهم بعض الذى عملوا لعلّهم يرجعون؛ 3 فساد در دريا و خشكى ظاهر شد به سبب آنچه دست مردم كسب كرده تا اينكه بچشاند ايشان را اثر بعضى از آنچه عمل كرده اند، تا شايد برگشت كنند.» 4

پيشگويى هاى زلزله

بسيارى از انبيا و اوليا از زمان هاى دور درباره وقوع زلزله هاى شديد خبر داده اند كه به اجمال بسيار درباره آن سخن مى گوييم و از آن جمله در «انجيل متّى» چنين آمده است: «عيسى در جواب ايشان گفت: زنهار كسى شما را گمراه نكند. ز آن رو كه بسا به نام من آمده خواهند گفت كه من مسيح هستم و بسيارى را گمراه خواهند كرد و جنگ ها و اخبار جنگ ها را خواهيد شنيد. زنهار مضطرب مشويد؛ زيرا وقوع اين همه لازم است، ليكن انتها هنوز نيست؛ زيرا قومى با قومى و مملكتى با مملكتى مقاومت خواهند نمود و قحطى ها، وباها و زلزله ها در جاى ها پديد آيد ... آنگاه اگر كسى به شما گويد: اينك مسيح در اينجا يا در آنجا است باور مكنيد؛ زيرا كه مسيحيان كاذب و انبياى كذبه ظاهر شده، علامات و معجزات عظيمه چنان خواهند نمود كه اگر ممكن بودى برگزيدگان را نيز گمراه كردندى. اينك شما را پيش خبر دادم.» 5

«اشعياى نبى» در رؤياى خود، تكان هاى عظيمى را در آخرالزمان مشاهده كرد: «اساس و بنيان زمين در حال لرزش است. زمين به شدت در حال جنبش است. زمين تا پايان مانند آدمى مست تلوتلو خواهد خورد و مانند كلبه لرزان خواهد بود ... در روز خونريزى بزرگ، زمانى كه برج ها واژگون مى شوند». 6 رسول اكرم (ص) نيز با اشاره به آخرالزمان فرمودند: «زلزله هاى بسيارى زمين را در خود خواهد گرفت». 7 آن حضرت در جاى ديگر، در اين باره مى فرمايد: «شما را به مهدى (ع) بشارت مى دهم. هنگامى كه اختلافات شديد در ميان مردم پديد آيد و زلزله هاى سختى واقع شود او قيام مى كند». 8 امام صادق (ع) نيز با بشارت ظهور مهدى (ع) در اين باره فرمودند: «مهدى را به شما بشارت مى دهم كه پس از پديد آمدن اختلافات در ميان امتم و زلزله هاى بسيار ظهور خواهد كرد». 9 همچنين در جاى ديگر فرموده اند: «از نشانه هاى قيام آن حضرت اين است كه در سالى پر از زلزله و سرما اتفاق مى افتد». 10

امام محمد باقر (ع) نيز فرمودند: «قائم قيام نمى كند مگر در دوره ترس و وحشت و زمين لرزه ها و گرفتارى و بلايى كه گريبان گير مردم مى گردد و پيش از اين وقايع، طاعون شيوع مى يابد و دوره اى كه در ميان عرب شمشيرى برّان و بين مردم اختلافى سخت و پراكندگى و چنددستگى در دينشان پديده آمده باشد و در حالشان دگرگونى پيدا شده تا جايى كه آرزومند از شدّت آنچه كه از هارى مردم و خوردن (درندگى) بعضى پاره ديگر را، كه مشاهده مى كند شبانه روز آرزوى مرگ مى نمايد و هنگامى كه خروج مى كند خروجش در دوران يأس و نااميدى (مردم) است. پس خوشا به حال آنكه او را در مى يابد و از ياران اوست، واى و تمامى واى كسى را كه با او مخالفت ورزد و از فرمانش سرباز زند و از دشمنان او باشد» سپس آن حضرت فرمود: «او به امرى نوين و سنّت و طريقه اى جديد و قضاوتى تازه قيام خواهد نمود كه بر عرب گران باشد. كار او جز كشتار (معاند) نيست و توبه هيچ كس را نمى پذيرد و در كار خدا از سرزنش هيچ خرده گيرى باك ندارد». 11

زلزله در دمشق، بغداد، مصر

از جمله حوادث آستانه ظهور امام عصر (ع)، رخداد زلزله هايى بزرگ است كه در رأس آنها مى توان به زلزله هاى بزرگ شام و دمشق اشاره كرد. روايات فراوان و روشنى درباره اين زلزله وجود دارد به گونه اى كه برخى از مكان ها و خسارت هاى آن و حتّى وقت آن را پيش از ورود سپاهيان غربى مشخص مى سازد. گرچه از بعضى روايات استفاده مى شود كه سپاه غرب به هنگام وقوع زلزله در دمشق به سر مى برد. همچنين احاديث، اين زمين لرزه را «الرجفة، والخسف، و الزلزله؛ تكان شديد، فرو رفتن، لرزش» مى نامد. مانند روايتى كه از امام باقر (ع) از اميرمؤمنان (ع) نقل شده است كه فرمود: «وقتى در شام دو گروه نظامى اختلاف كنند، نشانه اى از نشانه هاى الهى آشكار مى شود». پرسيدند: اى اميرمؤمنان آن نشانه چيست؟ فرمود: «زمين لرزه اى در شام رخ مى دهد كه صد هزار در اثر آن هلاك مى گردند و اين را خداوند رحمتى براى مؤمنان و عذابى براى كافران قرار مى دهد. وقتى آن هنگام فرا رسد، نظاره گر سوارانى داراى اسب هاى سفيد و درفش هاى زرد رنگ باشيد كه از مغرب روى مى آورند تا وارد شام مى شوند و در آن لحظات است كه فرياد و بى تابى بزرگ و مرگ سرخ فرا مى رسد. وقتى آن وضع پيش آمد پس بنگريد فرو رفتن آبادى اى از روستاهاى دمشق را كه به آن حرشا مى گويند. در اين هنگام فرزند هند جگرخوار (سفيانى) از بيابان خروج كرده، بر منبر دمشق قرار مى گيرد در اين بحبوحه در انتظار ظهور حضرت مهدى (ع) باشيد». 12

بنابر آنچه مرحوم مجلسى آورده، مشابه اين حادثه در بغداد نيز رخ مى دهد: «... سوزاندن مردى از بزرگان بنى عباس در بين جلولا و خانقين، بستن پلى در بغداد نزديك محله كرخ، برخاستن باد سياهى در اوّل روز در بغداد و زلزله اى نيز در آنجا مى آيد كه بسيارى از مردم را در زمين فرو مى برد. ترسى بر اهل عراق و مردم بغداد مستولى مى شود، مرگ هاى سريع آنها را از پا در مى آورد و آفت به جان و مال و محصول آنها مى افتد. ملخ هاى به موقع و بى موقع مى آيد و غلّه و كشت و زرع آنها را مى خورد و زراعت آنها تقليل مى يابد. دو دسته از مردم عجم به جان هم افتاده، خون بسيارى در ميان آنها ريخته مى شود». 13

و در روايتى ديگر چنين آمده است: «چنان كه مصر را زلزله خراب كند، عمان را آب دريا خراب كند، بصره را آتش خراب كند كه از آسمان ببارد، دمشق را باد خراب كند، روم را صاعقه از آسمان آيد و يمن را درد قولنج هلاك نمايد». 14 در ضمن حوادث معاصر آشكار شدن «دجال» نيز چنين آمده است: «آنگاه زلزله پيدا شود. هيچ منافقى در مدينه نماند الّا آنكه بيرون آيد و تابع دجال گردد و مردم آن روز را «يوم الخلاص» گويند. امّ شريك عرض كرد، يا رسول الله آن روز مؤمنان كجا باشند؟ فرمود: «به بيت المقدس پناه برند. دجال بيابد و آنجا را احصار كند پس حضرت صاحب الامر بر ايشان ظاهر شود». 15

بايد پرسيد آيا به راستى عصر ما در مركز همه وقايعى قرار گرفته كه قرن ها پيش از اين روشن بينان با دلتنگى از آن ياد كرده بودند؟

راه رهايى از زلزله هاى آخرالزمان

براى رهايى از زلزله هاى بزرگ آخرالزمان كه ناشى از كثرت و وسعت معاصى انسان هاست ظاهراً راهى جز آنچه در انتهاى حديث شريف قدسى «لوح» آمده نيست: «... با پسرش «م ح م د» كه رحمتى از براى جهانيان است، به كمال رسانم. وى كمالِ موسى، شكوهِ عيسى و شكيبِ أيّوب را داراست. در روزگارِ [غَيبتِ ] او يارانم خوار گردند و سرهاى ايشان را چون سرهاى تُركان و ديلميان براى يكديگر هديّت فرستند. ايشان را به قتل آرَند و بسوزانند و بيمناك، هراسان و ترسان باشند. زمين از خون هاشان رنگين گردد و واى و فغان از زنانشان برخيزد. اينان اند كه براستى دوستانِ من اند. به ايشان هر فتنه كورِ تيره و تار را مى رانَم و به ايشان زلزله ها را مى زدايم و بارهاى گران و زنجيرها را بردارم. «درودهايى از جانبِ پروردگارشان و رحمت بر آنان باد و آنان خود رهيافتگان اند». 17
پى نوشت ها:
______________________________
(1).The Universal Almanac ,Kansas City ,3991 .
(2).
Deaths in Quackes expected to rise as cities grow Reuter, 3 july 5991
(3). سوره روم (30)، آيه 41.
(4). جامع الاخبار، ص 509.
(5). كتاب مقدّس، انجيل متى، ص 41، باب 24، بندهاى 1- 8، 23- 28، 29- 37 و 42- 46.
(6). كتاب اشعياى نبى، باب 24، بندهاى 18- 20 و 25- 30.
(7). كامل سليمان، روزگار رهايى، ترجمه على اكبر مهدى پور، ج 1، ح 130.
(8). روزگار رهايى، ج 2، ح 1431.
(9). مجتبى الساده، شش ماه پايانى، ترجمه محمود مطهرى نيا، ص 64.
(10). همان.
(11). غيبت نعمانى، ص 236.
(12). بحارالانوار، ج 52، ص 253.
(13). مهدى موعود (ترجمه جلد سيزدهم بحارالانوار)، ص 998.
(14). العبقرى الحسان فى احوال مولانا صاحب الزمان (المجلد 2، الجزء 2، نجمة 20).
(15). تحفة المجالس، ص 404.
16. ر. ك: پيشگويى ها و آخرالزمان (مجموعه مقالات)، مقاله آينده نزديك، فاطمه شفيعى، ص 90.
(17). إثبات الوصيّة، صص 143، 227 و 230.


نوشتن نظر

طرح روز

جستجو

جدیدترین نظرات

اوقات شرعی