«ارزش گريه بر امام حسين (ع) از زبان امام عصر (عج)»

«ارزش گريه بر امام حسين (ع) از زبان امام عصر (عج)»

دوشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۰۶:۱۴
امتیاز این گزینه
(0 آرا)

- سيد بحرالعلوم رحمةالله عليه به قصد تشرف به سامرا تنها به راه افتاد، در بين راه راجع به اين مسئله، كه گريه بر امام حسين (ع) گناهان را مى ‏آمرزد، فكر مى ‏كرد همان وقت متوجه شد كه شخصى  عرب سوار بر اسب به او رسيد و سلام كرد، بعد پرسيد: جناب سيد درباره چه چيز به فكر فرو رفته‏ اى ؟ و در چه انديشه‏ اى ؟ اگر مسئله علمى  است بفرماييد شايد من هم اهل باشم؟


سيد بحرالعلوم فرمود:
- در اين باره فكر مى ‏كنم كه چطور مى ‏شود خداى  متعال اين همه ثواب به ذائران و گريه‏ كنندگان بر حضرت سيدالشهدا (ع) مى ‏دهد مثلًا در هر قدمى  كه در راه زيارت برمى ‏دارد، ثواب يك حج و يك عمره در نامه عملش نوشته مى ‏شود و براى  هر يك قطره اشك تمام گناهان صغيره و كبيره‏ اش آمرزيده مى ‏شود؟

آن سوار عرب فرمود:
- تعجب نكن! من براى  شما مثالى  مى ‏آورم تا مشكل حل شود.- سلطانى  به همراه درباريان خود به شكار مى ‏رفت، در شكارگاه از همراهيانش دور افتاده و به سختى  فوق‏ العاده‏ اى  افتاد و بسيار گرسنه شد. خيمه‏ اى  را ديد و وارد آن خيمه شد، در آن سياه چادر، پيرزنى  را با پسرش ديد، آنان در گوشه خيمه عنيزه‏اى  «بز شيرده» داشتند و از راه مصرف شير آن، زندگى  خود را مى ‏گرداندند. وقتى  سلطان وارد شد، او را نشناختند، ولى  به خاطر پذيرايى  از مهمان آن بز را سر بريده و كباب كردند، زيرا چيز ديگرى  براى  پذيرايى  نداشتند. سلطان شب را همان جا خوابيد و روز بعد از ايشان جدا شد و به هر طورى  كه بود خود را به درباريان رسانيد و جريان را براى  اطرافيان نقل كرد.
در نهايت از ايشان سؤال كرد: اگر بخواهم پاداش ميهمان نوازى  پيرزن و فرزندش را داده باشم، چه عملى  بايد انجام بدهم؟ يكى  از حضار گفت: به او صد گوسفند بدهيد.
ديگرى  كه از وزراء بود، گفت: صد گوسفند و صد اشرفى  بدهيد. يكى  ديگر گفت: فلان مزرعه را به ايشان بدهيد.
سلطان گفت: هر چه بدهم كم است، زيرا اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل كرده‏ ام، چون آنها هر چه را كه داشتند به من دادند من هم بايد هرچه را كه دارم به ايشان بدهم تا سر به سر شود.
- بعد سوار عرب به سيد فرمود: حالا جناب بحرالعلوم، حضرت سيدالشهداء (ع) هر چه از مال و منال و اهل و عيال و پسر و برادر و دختر و خواهر و سر و پيكر داشت همه را در راه خدا داد، پس اگر خداوند به زائرين و گريه‏ كنندگان آن همه اجر و ثواب بدهد، نبايد تعجب نمود، چون خدا كه خدائيش را نمى ‏تواند به سيدالشّهدا (ع) بدهد، پس هر كارى  كه مى ‏تواند انجام مى ‏دهد، يعنى  با صرف‏نظر از مقامات عالى  خودش، به زوّار و گريه‏ كنندگان آن حضرت، در جايى  عنايت مى ‏كند در عين حال اين ها را جزاى  كامل براى  فداكارى  آن حضرت نمى ‏داند.
چون شخص عرب اين مطالب را فرمود، از نظر سيد بحرالعلوم غايب شد.
«برگرفته از عبقرى ‏الحسان، مرحوم شيخ‏على ‏اكبر نهاوندى ، ص 136»

نوشتن نظر

طرح روز

جستجو

جدیدترین نظرات

اوقات شرعی