موعود :: مطالعات فرهنگی
موقعیت شما: موعود»اخبار»اخبار سیاسی

بە گزارش فارس در منطقە کردستان عراق، روز گذشتە مردم تعدادی از شهرهای منطقە کردستان عراق در اعتراض بە افزایش مراکز لهو لعب و عرضە کنندە مشروبات الکلی، تظاهرات اعتراض آمیزی را برگزار کردند.

بر اساس گزارش های دریافتی، شهروندان معترض در شهرهای زاخو، سمیل، سیڤی، به چند مغازه عرضە کنندە مشروبات الکلی و تعدادی از قمارخانە و مراکز فساد حملە کردە و آنها را بە آتش کشیدند.

تظاهرکنندگان، با تجمع در مقابل فرمانداری زاخو از مقامات این شهر خواستند در احترام به عقاید و باورهای مردم مسلمان از فعالیت قمارخانه ها و مراکز فساد و فروش مشروبات الکلی ممانعت کنند.

تظاهرات مردم کردستان عراق تا ساعاتی از بامداد امروز ادامە داشت و طبق آخرین آمارهای منابع بیمارستانی، تاکنون ٣٢ نفر در این تظاهرات زخمی شدەاند.

"مسعود بارزانی" رئیس منطقە کردستان عراق بلافاصلە دستور تشکیل یک هیات مستقل از سوی وزارت کشور را صادر کرد؛ قرار است امروز نیز در شهر سلیمانیە و در حمایت از اقدام مردم شهر زاخۆ، تظاهرات اعتراض آمیزی برگزار شود.

"آنگ سان سوچی" رهبر مخالفان دولت میانمار در دیدار با "هیلاری کلینتون" وزیر امور خارجه آمریکا نسبت به توسعه دموکراسی در میانمار ابراز امیدواری کرد.

به گزارش مهر به نقل از شبکه تلویزیونی خبر آسیا ، در این دیدار که در منزل شخصی خانم سوچی محل حبس خانگی او تا سال گذشته انجام شد، او سفر وزیر امور خارجه آمریکا را لحظه ای تاریخی برای میانمار توصیف کرد و گفت: در صورت همکاری با یکدیگر مسیر دموکراسی در میانمار بدون بازگشت خواهد بود.

رهبر حزب لیگ ملی برای دموکراسی بر پایان یافتن خصومت ها در میانمار تاکید کرد و افزود: اصلاحات بیشتری از سوی دولت میانمار باید اجرا شود و امیدواریم که با حاکمیت قانون و آزادی زندانیان سیاسی شاهد تلاش بیشتر دولت برای اصلاحات باشیم.

سوچی در این دیدار به تحریمهای آمریکا علیه میانمار اشاره ای نکرد اما از مشوقهای کوچک آمریکا ازجمله پشتیبانی از موسسات مالی بین المللی برای ارزیابی نیازهای این کشور استقبال کرد.

بر اساس این گزارش، کلینتون که در این دیدار بسیار ذوق زده به نظر می آمد و بارها سوچی را در آغوش گرفت، از کمک ۱.۲ میلیون دلاری واشنگتن به بخشهای اجتماعی میانمار خبر داد و گفت: پیشرفتهای خوبی در اصلاحات سیاسی در میانمار مشاهده می شود و اگر این اصلاحات به اندازه کافی پیشرفت داشته باشد امکان برداشتن تحریم ها وجود دارد.

هیلاری کلینتون در سفری تاریخی به عنوان نخستین سفر یک مقام ارشد دولتی آمریکا به میانمار در ۵۰ سال گذشته به این کشور سفر کرده و هدف از این سفر تشویق اصلاحات به سوی دموکراسی در این کشور اعلام شده است.

رئیس حزب پیروز انتخابات تونس با ابراز خصومت حزب خود با دشمن صهیونیستی تاکید کرد که اگر سران عربستان سعودی به مطالبات جوانان در واگذاری قدرت به آنها تن ندهند، در این کشور نیز به زودی انقلاب خواهد شد.

به گزارش فارس به نقل از الانتقاد، راشد الغنوشی رئیس حزب اسلامگرای النهضه در تونس در اظهاراتی در آکادمی سیاست های خاور نزدیک واشنگتن تصریح کرد که اگر مقامات ریاض به مطالبات مردمی در این کشور تن نداده و قدرت را به مردم واگذار نکنند، به زودی انقلاب در عربستان نیز به وقوع خواهد پیوست.

وی در این سخنان همچنین بر مشروعیت جنبش حماس در مقابله با سیاست های دشمن صهیونیستی تاکید کرده و تعهد به آن چیزی که راهکار حل درگیری اعراب و اسرائیلی از طریق تشکیل دو دولت بود را رد کرد.

الغنوشی در این سخنان که راهبردهای اساسی حزب پیروز انتخابات مجلس موسسان در تونس را نشان می داد، تاکید کرد که افکار حزب وی همچنان بر اساس دشمنی با رژیم اسرائیل باقی خواهد ماند.

وی به حاکمان کشورهای عربی و بویژه سران عربستان سعودی نیز هشدار داد که اگر قدرت را به مردم واگذار نکنند، به زودی با انقلاب مردمی مواجه خواهند شد، بویژه اینکه جوانان سعودی حق ایجاد تغییر در کشور خود را دارند.

یک گروه مهم وهابی سلفی در عربستان سعودی با صدور اطلاعیه ای اعلام کرده که قانونی شدن رانندگی خودرو توسط زنان در عربستان، به "رواج فساد" دراین کشور خواهد انجامید.

به گزارش فرارو در گزارشی که این گروه برای شورای عالی عربستان آماده کرده، همچنین تاکید شده که آزادی رانندگی زنان می تواند به افزایش روسپی گری، طلاق و همجنس خواهی بینجامد.

این گروه گزارش خود را در قالب یک تحقیق دانشگاهی به شورای عالی عربستان تقدیم کرده است. شورایی که می تواند در مورد آزادی رانندگی زنان در این کشور تصمیم گیری کند.

زنان عربستان سعودی طی سالهای اخیر تلاش می کنند تا "حق رانندگی خودرو" در خیابان های این کشور را از طریق تصویب قانونی در این رابطه، به دست آورند.

براساس قوانین اسلامی عربستان سعودی زنان برای شرکت در محیط عمومی باید از مردان خانواده اجازه داشته باشند.

کمیته عالی انتخابات مصر نتایج نهایی مرحله اول انتخابات پارلمانی (مجلس الشعب) را اعلام کرد و حزب" آزادی و عدالت" وابسته به جماعت اخوان المسلمون با کسب ۴۰ درصد آرا رسماً پیروز این مرحله از انتخابات اعلام شد.

به گزارش فارس در قاهره، شمارش آرای ۹ استان که انتخابات پارلمانی مصر (مجلس الشعب) در آنها برگزار شده بود، روز گذشته به پایان رسید و بر اساس اعلام کمیته عالی انتخابات مصر نتایج زیر حاصل شد:

- ائتلاف دمکراتیک به رهبری حزب "آزادی و عدالت" وابسته به جماعت اخوان المسلمون ۴۰ درصد؛

- حزب سلفی نور ۲۰ درصد؛

- جناح المصریه ۱۵ درصد؛

- حزب الوسط ۶ درصد؛

- حزب الوفد ۵ درصد؛

- و حزب عدل ۱ درصد آرای ریخته شده به صندوق‌ها را کسب کردند.

عبد المعز إبراهیم، رئیس کمیته عالی انتخابات مصر با حضور در کنفرانسی مطبوعاتی اعلام کرد که از ۱۳ میلیون و ۶۱۴ هزار و ۵۲۵ نفر واجد شرایط شرکت در انتخابات، ۸ میلیون و ۴۴۹ هزار و ۱۱۵ نفر در مرحله اول انتخابات پارلمانی مصر که در ۹ استان برگزار شد، شرکت کردند.

رئیس کمیته عالی انتخابات مصر در ادامه افزود: بر این اساس میزان مشارکت در مرحله اول انتخابات پارلمانی برابر با ۶۲ درصد آرا بوده که مشارکتی بی‌نظیر در تاریخ مصر بشمار می‌آید.

وی گفت: از بین تعداد آرای ۷ میلیون و۹۳۱ هزار و۱۴۸رای مأخوذه، ۵۱۷ هزار و۹۶۷رای باطله بوده است.

مرحله اول انتخابات پارلمانی مصر روزهای دوشنبه و سه شنبه گذشته در ۹ استان قاهرۀ، اسکندریۀ ، اسیوط ، فیوم ، دمیاط ، البحر الاحمر ، پورت سعید ، کفر الشیخ و الاقصر برگزار شد.

مرحله دوم انتخابات پارلمانی مصر ۱۴ و ۱۵ دسامبر ( ۲۳ و ۲۴ دی) و مرحله سوم ۳و ۴ ژانویه (۱۳ و ۱۴ بهمن) آینده برگزار خواهد شد.

شورای عالی نظامی مصر به دلیل کمبود نیروهای امنیتی جهت تامین امنیت انتخابات برگزاری انتخابات را به سه مرحله تقسیم کرد که در هر مرحله انتخابات در ۹ استان برگزار می‌شود.

در حالی که به گفته کارشناسان، سناریوی اتهام‌زنی به ایران برای ترور سفیر عربستان سعودی دارای اهدافی از جمله ایجاد یک ائتلاف ضد ایرانی در منطقه و همچنین تلاش برای تحت تأثیر قرار دادن اهل سنت در ایران است، یک تحلیل امنیتی نیز در این ماجرا نهفته است مبنی بر اینکه امریکایی‌ها یک هدف‌گذاری امنیتی نیز در درون ایران دنبال کرده اند.

پیش از این رجانیوز گزارش داده بود که این هدف‎گذاری به این صورت است که امریکایی‎ها در پی آن هستند که از این طریق برای گروه های تروریستی وابسته به عربستان در منطقه ایجاد فرصت کنند که این ماجرا دو نشانه آشکار داشت؛ اول اینکه گروهک ریگی در آغاز بیداری اسلامی با صدور بیانیه ای رسمی ایران را تهدید کرد که در صورت دخالت در امور عربستان سعودی دست به عملیات انتحاری خواهد زد.

نشانه دیگر روش متداول آل سعود در مواجهه با شکست های سیاسی در منطقه است. همچنان‌که هرگاه آل سعود در سیاست های خود در کشورهایی مانند لبنان، عراق و مصر با شکست مواجه شده است، با تجهیز و حمایت مالی گروه‌های سلفی و دو قطبی کردن شدید شیعه و سنی دست به عملیات های تروریستی و خرابکارانه زده است.

در این فاز امنیتی قرار است ایران را دچار بی ثباتی و از درون با چالش های امنیتی مواجه کرده و از قبال مشغول کردن ایران با خود، انرژی ایران را در منطقه بگیرند که این فاز، هم‌زمان با فاز دیپلمایتک برای مهار ایران طراحی شده است.

در این میان، شاهد سوم ماجرا نیز از راه رسیده است و چند روز پیش، محمد ظاهر بلوچ سرکرده گروه تروریستی جندالشیطان که از پاکستان به عربستان سعودی رفته بود، باردیگر به آن کشور بازگشت.

به گزارش پرس‎تی‌وی، به گفته مقام‎های آگاه در اسلام‌آباد، ظاهر بلوچ که به عنوان سرکرده گروه تروریستی جندالشیطان جانشین ریگی شده است، برای گفت‌وگو با مقام‌های امنیتی عربستان سعودی به این کشور سفر کرد.

عبدالمالک ریگی در فوریه سال 2010 از سوی ماموران اطلاعات ایران بازداشت شد و در ژوئن همان سال به اتهام ارتکاب 79 فقره جرم از جمله سرقت مسلحانه، بمب‌گذاری و حملات مسلحانه به ماموران قانون و افراد غیرنظامی اعدام شد.

ریگی در اعتراف‌های خود به ارتباط با دولت امریکا اذعان کرد و گفت: به او وعده داده بودند برای "به‌راه انداختن شورش و ناآرامی در ایران" پول و منابع نامحدودی در اختیار وی قرار خواهد گرفت.

استان سیستان و بلوچستان که با کشورهای پاکستان و افغانستان مرز مشترک دارد، شاهد افزایش فعالیت‌های تروریستی قاچاقچیان مسلح مواد مخدر و گروه‌های تروریستی همچون جندالشیطان بوده است که پایگاه این گروه‌ها در پاکستان قرار دارد.

ک سازمان حقوق بشری در آمریکا روز پنج‌شنبه گزارش داد که اف‌بی‌آی دست به جاسوسی غیرقانونی از گروه‌های مسلمان آمریکایی می‌زند.




خبرگزاری فارس: جاسوسی غیرقانونی اف‌بی‌آی از گروه‌های اسلامی در آمریکا

به گزارش فارس به نقل از راوستوری، یک سازمان حقوق بشری در آمریکا روز پنج‌شنبه گزارش داد که اف‌بی‌آی دست به جاسوسی غیرقانونی از گروه‌های مسلمان آمریکایی می‌زند.

"اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا" در این گزارش اف‌بی‌آی را به پافراتر گذاشتن از حدود اختیارات قانونی خود متهم کرده و می‌گوید که پلیس آمریکا از اعتماد گروه‌های مسلمان که طبق قانون به فعالیت مشغول‌اند، سوءاستفاده کرده است.

بنابراین گزارش، اف‌بی‌آی به طور مخفیانه از برنامه‌های خود برای افزایش ارتباطات با جامعه آمریکا در جهت جاسوسی علیه مسلمانان بهره برده است.

اف‌بی‌آی این اتهام را رد کرده و مدعی شده است که اطلاعات جمع شده به این طریق در اختیار تیم‌های عملیاتی پلیس آمریکا قرار نگرفته است.

اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا نمونه‌هایی را نیز از این دست اقدامات جاسوسی و نقض حقوق اجتماعی مسلمانان ارائه کرده است که یکی از آنها مربوط به ماه مبارک رمضان در سال 2007 و جاسوسی در برنامه‌ای در مسجدی در سانفرانسیسکو می‌شود.

این گزارش از تلاش‌های گسترده پلیس آمریکا برای کنترل و نظارت بر مساجد و گردآوری اطلاعات از آنها نیز خبر می‌دهد. به این ترتیب اف‌بی‌آی از برنامه‌هایی که برای افزایش اعتماد عمومی خود پیاده کرده است، دقیقا در راستای معکوس استفاده کرده است.

مسلمانان آمریکایی پس از واقعه یازده سپتامبر تحت تدابیر سخت امنیتی زندگی می‌کنند و بسیاری از حقوق مدنی آنان از جمله حریم خصوصی مورد نقض قرار می‌گیرد.

مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران از تصویب کلیات طرح نماد جدید میدان انقلاب خبر داد و گفت: در طرح جدید نقش مشارکت مردم در انقلاب اسلامی دیده شده است.

سید محمد جواد شوشتری در گفت‌وگو با فارس، در خصوص نصب نماد جدید میدان انقلاب گفت: نماد جدیدی برای میدان انقلاب اسلامی توسط حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی پیشنهاد شده است.

۲ بار فراخوان گذاشته‌ایم

وی با بیان اینکه دو بار تاکنون برای این نماد فراخوان داده‌ایم، گفت: در مجلات تخصصی این موضوع را درج کرده و فراخوان داده‌ایم.

باید نقش مردم در انقلاب دیده شود

مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرسازی تهران با تأکید بر این موضوع که باید اثر فاخری در میدان انقلاب نصب شود، گفت: باید در این اثر نقش مردم در انقلاب دیده شود.

وی با بیان اینکه چند طرح نزدیک به چارچوب کلی تاکنون در نظر گرفته شده است، گفت: اما این طرح‌ها مشکلاتی داشتند مانند اینکه با گنبد میانی میدان انقلاب همخوانی نداشتند.

به اعتقاد شوشتری در برخی موارد سازه سنگین‌تر بوده و روی گنبد قرار نمی‌گرفته است.

فعلا امکان جمع‌آوری سازه گنبدی شکل نیست

وی با تأکید بر این موضوع که فعلا امکان جمع‌آوری گنبد وسط میدان را نداریم، گفت: چون زیر این گنبد ایستگاه فروش بلیت مترو است و اگر بخواهیم تغییراتی ایجاد کنیم کلی از مسائل دستخوش تغییر قرار می‌گیرد.

به گفته شوشتری یکی از عمده مشکلات خیابان انقلاب مسئله تأسیسات است.

مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران با بیان اینکه کلیات طرح نماد جدید میدان انقلاب توسط هئیت داروان و هئیت مدیره سازمان تصویب شده است، گفت: اما باید اصلاحاتی در این طرح صورت بگیرد به همین دلیل طرح را به حوزه هنری ارسال کرده‌ایم.

وی اضافه کرد: در طرح جدید نمادی دیده شده که مشارکت مردم در انقلاب در آن نمایان است.

شوشتری با تأکید بر این موضوع که در حال حاضر میدان انقلاب خیلی هم بی‌هویت نیست، گفت: نماد سابق میدان انقلاب در گوشه‌ای از میدان نصب شده است.

به گزارش رحماء کارکنان یکی از بنادر مصر از تحویل محموله گاز اشک آور که از آمریکا به این کشور فرستاده شده بود، خودداری کردند.

کارکنان بندر "الادبیه" در شهر سوئز مصر، از تحویل محموله گازهای اشک آور خودداری کردند.

این محموله از آمریکا به مصر ارسال شده بود.

طی هفته های گذشته و با شدت گرفتن اعتراضهای مردم ضد شورای نظامی، نیروهای امنیتی و نظامی مصر علاوه بر شلیک گسترده گازهای اشک آور، آنها را با گلوله های جنگی هدف قرار دادند.

در جریان این اعتراضها، بیش از 30 نفر کشته و حدود 2 هزار نفر مجروح شدند.

مردم مصر خواستار برکناری شورای نظامی و انتقال حکومت به غیرنظامیان و نمایندگان واقعی و انقلابی هستند.

همچنین، تحصن کنندگان در میدان التحریر امروز از سوی افراد چماق به دست، مورد حمله قرار گرفتند.

روزنامه صهیونیستی معاریو دیروز در خبری فاش کرد که مسئولان رژیم اشغالگر از آمریکا و کشورهای غربی خواسته اند از شورای نظامی حاکم بر مصر حمایت کنند، و مانع از سقوط آن شوند.

به گزارش رحماء افریقا یا قاره سیاه از جمله مناطق مورد توجه رژیم صهیونیستی است که جایگاه ویژه‌ای در سیاست خارجی این رژیم پیدا کرده است. رژیم صهیونیستی با بهره‌گیری از مشکلات اقتصادی حاکم بر این قاره تلاش می‌‌کند، تحت عنوان کمک‌های اقتصادی نفوذ خود را در آن تعمیم داده و اهداف خود را محقق کند.

رژیم صهیونیستی در پی نفوذ به درون این قاره است و تلاش میکند با پنهان کردن اهداف و مطامع واقعی خود، تحت عناوین دیگر در کشورهای این قاره که با مشکلات اقتصادی و سیاسی مواجه هستند، نفوذ کند.

این رژیم به بهانه نگرانی از گسترش اسلام در شمال افریقا پس از انقلابهای عربی، تحرکاتی جدید را اغاز کرده و بنیامین نتانیاهو در پی تشکیل محوری جدید از کشورهای مسیحی در این قاره است.

بر این اساس نخست وزیر رژیم صهیونیستی اخیرا با رایلا اودینگا رئیس جمهور کنیا و یواری موسبنی رئیس جمهور اوگاندا و همچنین با رئیس جدید دولت سودان جنوبی در نشست اخیر سازمان ملل متحد دیدارهایی داشته است.

یک مسئول صهیونیست در گفتگو با روزنامه"معاریو" با تایید این خبر، می گوید: تغییراتی که در برخی از کشورهای افریقایی رخ می دهد در دیگر کشورهای این قاره تاثیرگذار است.

وی با ابراز نگرانی از آنچه وی آن را گسترش اسلام تندرو در افریقا توصیف می کند، تصریح کرد:ما برای مقابله با این رخداد و همچنین جلوگیری از نفوذ اقتصادی ایران در قاره سیاه با کشورهای مسیحی افریقا متحد می شویم.

در این شرایط ، منابع صهیونیستی هم زمینه هایی را که اسرائیل می تواند در ان ها کمکی به این کشورهای به اصطلاح "متحد" بکند، بر می شمرد و اعلام می کنند:اسرائیل به این کشورها در زمینه های نظامی، امنیتی، کشاورزی، زیربنایی یاری خواهد رساند, از جمله کمک نظامی به ارتش کنیا در مقابله با گروههای اسلامی سومالی در شرق افریقا.

رژیم صهیونیستی به بهانه مبارزه با شبه نظامیان در سومالی و نیز مبارزه بین‌المللی با دزدان دریایی در شاخ آفریقا، با کنیا همکاری نظامی می‌کند.

این خبری بود که چندی پیش روزنامه دیلی تلگراف آن را اعلام کرد و افزود: شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی اعلام کرد، تل آویو آماده است همه چیز را برای محافظت از مرزهای کنیا و ارتقای امنیت داخلی در این کشور در اختیار نایروبی قرار دهد.

با انکه جزئیات توافق نامه رژیم صهیونیستی و کنیا تاکنون اعلام نشده است، با این حال، ریلا اودینگا، نخست وزیر کنیا ،بدون اشاره به این توافقنامه ،اعلام کرد: افزایش تهدیدهایی که متوجه امنیت داخلی کشور است این موضوع را از ضرورت بیشتری برخوردار می‌سازد که تدابیر امنیتی پیشرفته‌تر و پیچیده‌تری اتخاذ شود.

نخست وزیر کنیا در بیانیه‌ای اعلام کرد: رژیم صهیونیستی می‌تواند به پلیس کنیا برای برخورداری از ظرفیت و توانایی لازم برای شناسایی شبه نظامیان کمک کند.

مشرق: در تازه‌ترین نظرسنجی به عمل‌آمده از سوی دانشگاه کوینی‌پایک آمریکا، این دانشگاه مدعی شده است که نیمی از مردم این کشور خواهان مقابله نظامی آمریکا و اسرائیل با ایران هستند. در بیانیه مطبوعاتی نتایج نظرسنجی ملی این دانشگاه آمده است: «رأی‌دهندگان آمریکایی معتقدند که تحریم‌های ایران موثر نیست. 50 درصد آنها می‌گویند که در صورت موثر نبودن تحریم‌ها به ایران حمله کنید.» اما بررسی سوالات این نظرسنجی به طرز عجیبی حاکی از مغرضانه بودن سوالات و عدم بیان حقایق در آنها توسط پرسشگران می‌باشد. به سوالات زیر نگاه کنید:

43. اخبار مربوط به تلاش‌های ایران برای تولید سلاح‌های هسته‌ای را چگونه دنبال می‌کنید ــ شما می‌توانید با عبارات «بسیار نزدیک، تا حدودی از نزدیک، نه خیلی نزدیک، و یا اصلاً دنبال نمی‌کنید» پاسخ خود را ارائه دهید؟

44. آیا تلاش‌های ایران برای توسعه سلاح‌های هسته‌ای را یک تهدید بسیار جدی، تا حدی جدی، نه بسیار جدی برای امنیت ملی ایالات متحده به حساب می‌آورید، و یا اصلاً تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده محسوب نمی‌کنید؟

45. سیاست تحریم‌های اقتصادی ایالات متحده و متحدان آن علیه ایران در جلوگیری از توسعه سلاح هسته‌ای توسط ایران تا چه حدی موثر بوده است؛ بسیار موثر، تا حدودی موثر، خیلی موثر نبوده، و یا اصلاً موثر نبوده است؟

46. به نظر شما آیا ایالات متحده باید از اقدام نظامی برای جلوگیری از توسعه سلاح هسته‌ای توسط ایران استفاده نماید یا نه؟

47. (در صورت منفی بودن پاسخ شما به سوال 46) در صورت عدم توانایی تحریم‌های اقتصادی در متوقف کردن برنامه سلاح‌های هسته‌ای ایران، به نظر شما آیا ایالات متحده باید از اقدام نظامی برای جلوگیری از توسعه سلاح هسته‌ای توسط ایران استفاده نماید یا نه؟

48. اگر اسرائیل برای متوقف کردن برنامه سلاح‌های هسته‌ای ایران به این کشور حمله نماید، به نظر شما ایالات متحده باید از اقدام نظامی اسرائیل؛ حمایت نماید، مخالفت نماید، و یا بی‌طرف بماند؟


آیا دانشگاه کوینی پایک اطلاعاتی مربوط به برنامه هسته‌ای ایران در دست دارد که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از آن بی‌اطلاع می‌باشد، و یا کلا نظرسنجی بر این مبناست که ایران دارای برنامه سلاح‌های هسته‌ای است. در اوایل ماه جاری، یک مقام ارشد دولت اوباما به نشنال ژورنال گفت: «آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ادعایی در خصوص از سرگیری برنامه سلاح‌های هسته‌ای توسط ایران و یا چگونگی پیشرفت واقعی برنامه‌های آن ندارد.»

گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی «نگرانی‌های جدی» درباره برنامه هسته‌ای ایران را در بر داشته، اما در این گزارش از سرگیری برنامه تسلیحات هسته‌ای تهران که از سال 2003 متوقف شده بود صراحتاً ذکر نشده است.

در حالی که یافته‌های دانشگاه کوینی پایک مبنی بر این که «در صورت شکست تحریم‌ها، 50 درصد از رای دهندگان ایالات متحده از اقدام نظامی پشتیبانی می‌کنند» مخشوش به نظر می‌رسد، پرسشگران با ارائه شواهد قطعی مبنی بر این که ایران دارای برنامه هسته‌ای می‌باشد و یا حمله نظامی برای از بین بردن برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران می‌تواند موثر باشد، به طور جدی پاسخ دهندگان را گمراه کرده‌اند. در واقع، چنین اظهارات و یا اعلام نتایج این گونه نظرسنجی‌ها، ضمن گزارشات اطلاعاتی پیچیده در مورد برنامه هسته‌ای ایران و نتایج بسیار مخاطره‌آمیز حمله هوایی اسرائیل و یا ایالات متحده، آراء عمومی آمریکا را نسبت به حمله نظامی پیشگیرانه به ایران متمایل‌تر می‌نماید.

زمانی که از داگلاس شوارتز، مدیر نظرسنجی دانشگاه کوینی پایک، در مورد سوالات و روش تحقیق این نظرسنجی سوال شد، وی از پاسخ دادن امتناع نمود. وی اظهار داشت که «موسسه نظرسنجی دانشگاه کوینی پایک بر صحت نتایج و سوالات تاکید می‌نماید.»

برای دریافت نتایج انگلیسی این نظرسنجی اینجا کلیک کنید.

مهر به نقل از خبرگزاری سوریه(سانا) نوشت، سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه خواستار پرهیز از زبان هشدار و تهدید در برابر سوریه شد.

لاوروف در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک با همتای ایسلندی خود در مسکو گفت مسئله اصلی این است که باید از رفتار هشداردهنده خودداری شود، زیرا مسئله سوریه را نمی توان با هشدارهایی که برخی کشورها از جمله اعضای اتحادیه عرب تلاش می کنند به آن متوسل شوند، حل کرد.

وی افزود : امیدواریم که دوستان ما در اتحادیه عرب که روابط راهبردی ما با آنها در حال توسعه است، به قواعد و مبانی که اتحادیه عرب وضع شده، برای اتخاذ تصمیمات مناسب پایبند باشد و در قبال آنچه در منطقه رخ می دهد، مسئولیت پذیر باشند و منافع ملتهای خود و همچنین ثبات و امنیت و همکاری را در نظر بگیرند.

لاوروف هشدار داد اقدامات تحریک آمیز بیشتر از سوی مخالفان مسلح انجام می شود، افراد مسلح به شکل وحشتناکی غیر نظامیان را مجازات می کنند و در جهت ایجاد ناآرامی و آشوب حرکت می کنند.

وی گفت تمام کشورهایی که بر این گروههای مسلح در سوریه تاثیرگذار هستند، باید این گروهها را به توقف خشونت وادار کنند، البته این مسئله باید بر رفتارهای مقامات رسمی هم منطبق باشد.

لاوروف تاکید کرد این گروههای مسلح با تعداد زیادی از کشورهای غربی و عربی ارتباط دارند، به طوری که در میان این گروهها، اتباع بیگانه هم به چشم می خورند و از خارج حمایت تسلیحاتی می شوند.

وزیر امور خارجه روسیه گفت تمام این کشورها از جمله کشورهایی که خواهان اقدامات بر ضد سوریه هستند، موضعی که در برابر سوریه گرفته اند متفاوت از موضع آنها در خصوص یمن است.

موضع چین

از سوی دیگر چین نیز تاکید کرده است هر گونه اقدامی باید به تقویت گفتگو در سوریه و کاهش تنش در این کشور کمک کند.

به گزارش مهر، سخنگوی وزارت امور خارجه چین تصریح کرد هر گونه اقدام در سازمان ملل متحد یا شورای امنیت در خصوص سوریه باید به تقویت گفتگوی سیاسی برای حل بحران و کاهش تنش و حفظ صلح و ثبات منطقه کمک کند.

هونگ لی از سازمانها و موسسات بین المللی خواست برای ارائه کمکهای سازنده برای تقویت گفتگوی سیاسی و آغاز روند سیاسی فراگیر و متعادل در سوریه با هدف بازگرداندن ثبات اقدام کنند.

سخنگوی وزارت امور خارجه چین همچنین اعلام کرد کشورش به دقت اوضاع سوریه را دنبال می کند.

تلاش برای شرور نشان دادن ایران در منطقه، جنگ تبلیغاتی و خلاف واقع است.
روزنامه ایندیپندنت با انتشار این ارزیابی درباره اتهامات آمریکا علیه جمهوری اسلامی نوشت: مدت هاست آمریکایی ها ایران را منشأ تمام شرارت ها در خاورمیانه معرفی می کنند. عربستان سعودی و متحدان آن نیز از دخالت ایران در ناآرامی های بحرین و شرق عربستان سخن گفته اند. از طرف دیگر در حالی که نیروهای آمریکا سرگرم خروج از عراق هستند، هشدار داده شده که ممکن است این کشور متأثر از نفوذ ایران بشود.
ایندیپندنت درباره اتهام پراکنی علیه ایران تصریح کرد: در بعضی موارد حتی سناریوهایی مضحک، به شواهد رسمی بدل می شوند؛ نمونه آن باصطلاح توطئه سپاه پاسداران ایران همراه با یک ماشین فروش ایرانی- آمریکایی برای قتل سفیر سعودی در آمریکاست. برنامه هسته ای ایران نیز به عنوان یک تهدید مطرح می شود. در نتیجه زمانی که وکیل مصری- آمریکایی، «سیونی» (مسئول کمیته مستقل تحقیق درباره ناآرامی های بحرین) در گزارش 500 صفحه ای خود گفت که نشانی از دست داشتن ایران در این ناآرامی ها در دست نیست، همه شگفت زده شدند. بسیاری از افرادی که در بحرین مورد شکنجه وحشیانه قرار گرفته اند گفتند که از آنها مرتباً درباره رابطه آنها با ایران سؤال می شده است. برخی از مشاوران بیمارستان ها به زور وادار به اعتراف به عضویت در گروه توطئه ایرانی شده اند.
این روزنامه با اشاره به نقش سرکوب رژیم های فاسدی چون رژیم ریاض در اوج گیری قیام ها می نویسد: هفته گذشته شاهد اعتراضاتی در میان دو میلیون جمعیت شیعه در استان های شرقی عربستان سعودی بودیم. شورش ها با کشته شدن یک مرد 19 ساله در یک پست بازرسی در قطیف شروع شد. به گفته حمزه الحسن، یکی از فعالین سیاسی عربستان، مردم زمانی خشمگین شدند که جسد فرد کشته شده با تأخیر چندین ساعت به خانواده اش تحویل داده شد. وزارت کشور سعودی، مانند همیشه ادعا کرد که درگیری پلیس و معترضین به «دستور عوامل خارجی» انجام شده است؛ اصطلاحی که معمولاً برای ایران بکار می رود اما فعالین سیاسی عربستان گفتند مرتبط کردن ناآرامی ها با ایران دیگر مورد قبول کسی نیست. جوانان عربستان درست مانند بقیه جوانان در کشورهای عربی دیگر حاضر به پذیرش سران سعودی نیستند. ایندیپندنت در پایان تأکید کرد: جرج بوش و تونی بلر همواره می گفتند ایران درصدد بی ثبات کردن دولت عراق است. این موضوع به کلی بی اساس است چرا که ایران از سرنگونی صدام حسین، دشمن دیرینه خود، خشنود بوده است و از به سر کارآمدن یک دولت انتخابی با اکثریت شیعه استقبال می کرد.

نویسنده و روزنامه نگار مشهور انگلیسی ضمن افشای ابعاد جدیدی از جنایات آمریکا در عراق، جنایات پنتاگون را بدتر از دوره صدام عنوان کرد.
به گزارش ایسنا، «رابرت فیسک» نویسنده و روزنامه نگار مشهور انگلیسی با افشاگری درباره ابعاد تازه ای از جنایات آمریکایی ها در عراق، شیوه برخورد شکنجه گران آمریکایی را با افراد بازداشت شده عراقی بدتر از دوره رژیم صدام توصیف کرد.
وی در مقاله ای در ایندیپندنت به اقدامات و جنایت های اشغالگران آمریکایی در عراق و مقایسه شیوه برخورد آنها با بازداشت شدگان نسبت به شیوه برخورد در زمان رژیم صدام پرداخت و نوشت: در زمان صدام بازجویان عراقی از عملیات شکنجه تصویربرداری نمی کردند اما نظامیان آمریکایی در عراق از شکنجه های انجام شده با موبایل خود تصویربرداری می کنند و برخی از آنها در کنار جسد سوخته یک شهروند عراقی ایستاده اند و در زیر تصویر نوشته شده است: «عراقی پخته شده».
فیسک همچنین با مقایسه آمریکایی ها و صهیونیست ها، نوشت: شکنجه گران آمریکایی در کنار جمجمه متلاشی شده یک عراقی نوشته اند: «تمام عراقی ها باید چنین باشند و همه آنها را باید کشت» یا کنار جسد سوخته یک عراقی نوشته اند: «یک عراقی پخته» وی نتیجه می گیرد که صهیونیست ها هم با فلسطینی ها چنین رفتاری داشتند و روی تصاویر فلسطینی ها نوشتند که «همه آنها را باید کشت.»
به نوشته این مقاله نویس مشهور انگلیسی، فیلم های ویدئویی نیز وجود دارد که نشان می دهد نظامیان آمریکایی در حالی که به موسیقی گوش می دهند، بی هدف عراقی ها را هدف قرار می دهند و در فیلمی دیگر یک خودروی نظامی آمریکایی با سرعت شهروندان عراقی را زیر می گیرد.
به گفته وی نظامیان آمریکایی از تیراندازی به نیروهای عراقی در شمال این کشور نیز فیلمبرداری کرده اند و این فیلم نشان می دهد که آنها سر بعضی از گروگان ها را قطع می کنند.
این نویسنده با بر شمردن موارد متعددی از اینگونه جنایات آمریکایی ها می افزاید: چنین اقدامات نیروهای آمریکایی به عراق منحصر نمی شود بلکه آنها در جاها و مقاطع مختلف از جمله جنگ جهانی دوم، ویتنام و افغانستان نیز از اینگونه رفتارها داشته اند.

سعید مستغاثی

ساخت فیلم هایی که مروج روابط بی بند و باری و زندگی لاابالی و نافی اخلاق و رفتار ایرانی و اسلامی هستند ، تقریبا از اواسط دهه 70 و خصوصا پس از دوم خرداد 1376 باب شد که بعدا به نام فیلم های دختر و پسری نامیده شدند و در آنها می شد انواع و اقسام روابط عاشقانه مثلثی و مربعی و ذوزنقه ای و ضربدری را پیدا کرد. می توان براساس آمار و اسناد ادعا کرد که از سال 1376 به بعد و همراه به اصطلاح بازشدن جو فرهنگی -هنری جامعه و شکسته شدن بسیاری از خطوط قرمز سالهای قبل ، به جای شکوفا شدن سینما خصوصا در حیطه سوژه ها و مسائل مختلف ، سینمای ایران دچار پس رفتی شد که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و منتقدان این سینما ، پدیده مبتذل و مذموم «فیلمفارسی» را به طور رسمی به عرصه سینمای ایران بازگرداند.
اینکه کرامت خانواده را بوسیله جنگ و جدال های دیرین رقبای عشقی یا روابط نامشروع تحت عنوان فریبنده آزادی همراه انواع و اقسام بی بند و باری و یا عشق های مثلثی و ضربدری زیر علامت سوال بردند، اینکه بنیان خانواده را اغلب به دلیل عشق های به اصطلاح غیر افلاطونی، لرزان و متزلزل نشان دادند ، اینکه هرگونه تعهدات اخلاقی را در روابط اجتماعی کان لم یکن اعلام کردند و اینکه ...
فیلم هایی مثل «علف های هرز» ، «شوکران» ،«مردبارانی » ، « عشق + 2 » ، «سیاوش» ، «تیک» ، «شام آخر» ، «نگین» ، «خانه ای روی آب» ، «دنیا» ، «عروس خوش قدم» «واکنش پنجم» ، «خاکستری» ، «زندان زنان» «همکلاس» ، «عروسی مهتاب» ، «آب و آتش» «مارال» و...از جمله آثاری بودند که به سبک و سیاق آنچه گفته شد ، در ساخت فضای ابتذال آن دوران سینمای ایران موثر واقع شدند.
نکته جالب اینکه در سال 76 و پس از پایان جشنواره فیلم فجر شانزدهم در حالی که مرحوم سیف الله داد(معاونت وقت سینمایی) ، اصحاب رسانه را در سالن اجتماعات ساختمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمع کرده بود ، به آنها صریحا گفت که بر جشنواره فجر آن سال ، ابتذال سایه افکنده بود و سپس همه را دعوت کرد تا با تشریک مساعی ، به مقابله با ابتذال یادشده برخیزند. متاسفانه بعد از آن هم، برخی فیلمسازان با سوء استفاده از فضای ایجاد شده که شکستن هر خط قرمزی را نوعی فضیلت می نمایاند ، هر چه بیشتر در گرداب فیلمفارسی و ابتذال فرو رفتند و این غرق شدن تا آنجا پیش رفت که 3 سال بعد در مراسم اختتامیه جشن خانه سینما ، مجید مجیدی (دبیر جشن) صراحتا از صدای پای ابتذال سخن گفت . مجیدی 8 سال پس از آن نیز در اوایل دی ماه 1387 طی سخنرانی در سمینار «نقد سینمای اجتماعی و سینمای دینی» در دانشگاه علامه طباطبایی ، کلیت سینمای ایران طی دوران موسوم به اصلاحات را مبتذل خواند و گفت :
«...یکی از گله های من به آقای خاتمی هم همین مساله بود، چرا که علی رغم علاقه ای که به شخصیت ایشان دارم، باید بگویم که در دوره ایشان علی رغم فضای آزادی که وجود داشت، چیزی جز ابتذال نصیب سینمای ما نشد.»
بنیامین نتانیاهو نخست وزیر فعلی رژیم صهیونیستی در سالگرد 11 سپتامبر و حادثه انهدام برج های دو قلوی نیویورک در جمع اعضای یکی از تینک تنک های آمریکایی موسوم به «کمیته اصلاح دولتی» سخنرانی مهمی داشت که در آن به نوعی استراتژی آتی ایالات متحده را تعیین می کرد ، آن هم در شرایطی که در هیچ مقام و منصب سیاسی و یا نظامی نبود و تنها به عنوان یک استراتژیست اسرائیلی در آن جمع حضور داشت.
تیتر خبر آن سخنرانی که در تاریخ 12 سپتامبر 2002 توسط خبرگزاری یونایتدپرس مخابره شد این بود:
«نتانیاهو : ایالات متحده باید با تلویزیون به ایران حمله کند!»
و در ادامه آمده بود : «...نخست وزیر سابق اسرائیل [که در آن زمان هنوز مجدداً نخست وزیر نشده بود] از آمریکا خواست تا تغییر رژیم را در دو کشور عراق و ایران پی بگیرد و این کار را در عراق با حمله نظامی و در ایران با پخش برنامه های تلویزیونی ماهواره ای با محتوای هرزگی انجام دهد.
وی گفت: جریان فرهنگ عامیانه غربی به داخل ایران، می تواند منجر به براندازی جمهوری اسلامی شود.
بنیامین نتانیاهو با اشاره به وجود هزاران دیش ماهواره در ایران، به «کمیته اصلاح دولتی» [یک تینک تنک دولتی در آمریکا] گفت که آمریکا می تواند با پخش سریال های شبکه فاکس که افراد زیباروی جوان را در وضعیت های متنوعی از برهنگی نشان می دهند که زندگی های فریبنده و مادی گرایانه دارند و رابطه های بی قید جنسی برقرار می کنند، یک انقلاب را علیه حکومت این کشور برانگیزد...»(متن کامل این سخنرانی هنوز در اینترنت و وب سایت خبرگزاری یونایتد پرس قابل جست وجو است)
آمریکا حدود 6 ماه پس از این رهنمود و راهکار صهیونیستی یعنی در اواسط ماه مارس 2003 به عراق حمله نظامی کرد و از همان زمان ، طرح تاسیس شبکه های ویژه فیلم و سریال و شو و موسیقی را در دستور کار خود قرار داد که امثال MBC فارسی ، فارسی وان تا شبکه «من و تو» از آن جمله هستند. قابل ذکر اینکه شبکه هایی همچون فارسی وان از جمله حلقات فاکس به شمار آمده که نتانیاهو سریال های آن را موجب فریب خانواده های ایرانی دانسته بود!!
در واقع ره آورد سریال ها و فیلم های به ظاهر ملودرام و یا برنامه های سرگرمی این شبکه ها برای خانواده مسلمان ایرانی ، چیزی جز تبلیغ و القای نوعی سبک زندگی و رفتاری بی بندوبارانه ، لاابالی گرایانه، سبکسرانه و فارغ از اخلاق و منش اسلامی و ایرانی نبوده و در یک کلام همه هّم و غمّشان را حقنه کردن نوعی سبک زندگی غرب زده ( با همه نابهنجاری های ارتباطی و رفتاری آن ) تشکیل داده و می دهد.
نگاهی اجمالی به انواع و اقسام فیلم ها و سریال ها و حتی برنامه های ظاهرا سرگرم کننده این شبکه ها نشان می دهد که در قریب به اتفاق آنها، این موارد به چشم می خورد :
روابط غیر اخلاقی و نامشروع بین دختران و پسران و زنان و مردان نامحرم ( که در فرهنگ ایرانی و اسلامی به شدت برحرمت آن تاکید شده ) ، نمایش لباس ها و پوشش های نامناسب و در واقع عرضه بی پروای فرهنگ برهنگی ، تبلیغ انواع و اقسام مسکرات و شرب خمر حتی در مهمانی های ساده خانوادگی ، عقب مانده نشان دادن روابط و زندگی سنتی که برپایه اخلاق و رفتارهای مذهبی شکل می گیرد ، مخدوش کردن تمامی حرمت ها و حریم های انسانی ، تبلیغ تجمل گرایی و زندگی های اشرافی به عنوان ایده آل و آرزوهای بشری و ... و بالاخره جلوه دادن روابط و ضوابط دینی به عنوان قوانین و قواعد ارتجاعی و واپس گرا ( که مجموع این موارد همان به اجرا درآمدن رهنمودهای بنیامین نتانیاهو به حساب می آید) در واقع موتیف های تکرار شونده ای هستند که در زمینه و پس زمینه و متن و حاشیه هر فیلم و سریال و شو و برنامه نمایشی آنها رویت می شود.
اما به هرحال تکلیف مخاطبین ایرانی با این شبکه ها و فیلم و سریال هایشان روشن است ، چراکه حتی خودباخته ترین افراد در قشر به اصطلاح روشنفکر هم آن را از جانب یک کشور یا نهاد و یا نیروی بیگانه و اجنبی دانسته و خط و مرزهای خود را با آن حفظ می کنند ، از همین روست که برخی از این شبکه ها سعی کردند با به اصطلاح ایرانیزه کردن بخشی از برنامه هایشان ، همذات پنداری بیشتر مخاطب ایرانی را برانگیزانند. چرا که به لحاظ روانی و روحی ، حضور کاراکتر و فرد ایرانی در این گونه برنامه ها ، می تواند تا حدودی آن فاصله گذاری یاد شده را لااقل در همان قشر به ظاهر روشنفکر زائل نماید.
اما متاسفانه افراط در مطرح نمودن برخی شبکه ها و سریال های یاد شده در بعضی نشریات ( البته با نیت نقد و تحلیل) و همچنین ارائه برخی آمارهای غلط از مخاطبین این شبکه ها که در کمال تاسف بعضا از سوی مراکز رسمی ارائه گردید ، باعث شناخته شدن و رواج بیشتر این کانال های مفسده آمیز شد و در بخشی از بدنه رسانه ای و سینمایی کشور این گونه القاء شد که گویا گروه کثیری از مردم به این قسم برنامه ها و سریال ها و شبکه ها علاقه مند هستند! ( از همان نوع تحلیل های غیر واقعی نهادهای استراتژیست غرب که کلیت مردم ایران را برپایه اطلاعاتشان از اقلیت محدود شبه روشنفکر و به اصطلاح متجدد ارزیابی می کنند و از همین رو و پس از گذشت سالها هنوز شناخت درست و واقعی از ملت مسلمان ایران به دست نیاورده اند!!)
یعنی در واقع عناصر رسانه ای همان قشر اقلیت شبه روشنفکر ( که همواره گوش جان به القائات رسانه های معلوم الحال آن سوی آب بسته اند ) براساس همین تصور و توهم ، فکر کردند که اگر به سبک و سیاق برنامه و سریال های شبکه های مزبور ، فیلم بسازند ، مخاطبان بیشتری را به خود جلب کرده و البته احیانا بعضی از شیفته ترین شان هم خواستند که برای زدودن فرهنگ ارتجاعی و سنتی این مردم ! و رواج روابط مترقیانه و زندگی متجدد غربی !! قدمی بردارند!!!
برهمین اساس روند ابتذال گرایی که طی سالهای پس از به اصطلاح دوران اصلاحات ، بعضا با وقفه های کوتاهی مواجه گردیده بود ، مجددا در یکی دو سال اخیر اوج گرفته و به روندی سیستماتیک بدل شده است. چراکه متاسفانه ایجاد برخی خطوط ضد ارزشی به گونه ای جریان وار در دسته ای از آثار تولیدی ( که کم هم نیستند) مشاهده می شود. به نظر می آید ساده انگاری و کج فهمی و عدم درک درست از مخاطب ایرانی باعث شد تا برخی از همین فیلمسازان در سایه تسامح و تساهل بعضی مدیران سینمایی ، همان شبکه های مذموم یاد شده را نصب العین خود قرار داده و خواسته یا ناخواسته به کپی کردن سریال ها و فیلم هایشان بپردازند و با ایرانیزه نمودن آن، کاری را انجام دهند که برنامه سازان و سریال پردازان آن سوی آب با صرف هزینه های هنگفت در صدد انجامش بوده و هستند.
مصداق این مدعا را در جشنواره بیست و نهم فیلم فجر بعینه می شد رویت کرد که اینک همان فیلم ها به ترتیب بر اکران عمومی سینماهای این مملکت نقش می بندند و فیلم «سعادت آباد » یکی از همان نمونه هاست. فیلمی که با قصه ای از مثلث های عشقی و ارتباطات نامشروع و نمایش شرب خمر و روابط نابهنجار 3 زوج ، در واقع ترجمانی وطنی از همان سریال های معروفه شبکه های ذکر شده را در برابر چشمان مخاطب ایرانی قرار می دهد و البته توجیه آن هم بارها و بارها تکرار شده که :
« ما می خواهیم مخاطب ایرانی را از آن شبکه های بیگانه جدا کرده و خودمان همان خوراکی را که در آن کانال ها می جوید ، در اختیارش بگذاریم. یا همان خوراک های هنری را با فضایی استریلیزه به خوردشان می دهیم!!»
این توجیه هم که فضای نابهنجار طبقه متوسط مرفه یا متجدد و یا روشنفکر را در این فیلم به نمایش گذارده ایم نیز عذر بدتر از گناه است که هم توهینی به طبقه مذکور تلقی شده و هم به دلیل آنکه تصویری مثبت از هیچ خانواده ایرانی در فیلم فوق دیده نمی شود، به آسانی و با تحلیلی ساده می توان آن را به کل جامعه تسری داد! تصویری سیاه از خانواده و جامعه ایرانی که به شدت هویت مردم این مرز و بوم را خدشه دار می سازد.
اما همه ماجرای جشنواره 29 فجر و اکران امسال به فیلم «سعادت آباد» ختم نمی شود و این قصه سر دراز دارد که تنها بخشی از آن را به اجمال مرور می نماییم. این در حالی است که پیش از برگزاری جشنواره یاد شده معاونت محترم سینمایی با قطعیت ، به خانواده های ایرانی اطمینان داده بود که از جهت سالم بودن فضای سینما با خیال راحت به تماشای آثار جشنواره فیلم فجر بروند. گویا متاسفانه ایشان اغلب این فیلم ها را مشاهده نکرده و یا به نظر و توصیه مشاوران بسنده نموده بودند، چراکه حداقل بسیاری از آثار ایرانی به نمایش درآمده در جشنواره مذکور ، فضای سالمی برای خانواده های مسلمان ایرانی به همراه نداشتند و در این دسته فیلم ها به شدت روابط غیراخلاقی و نامشروع مابین زن و مرد و دختر و پسر و همچنین کاربرد کلام و عبارات مبتذل و مستهجن جنسی(که زبان از بازگویی بعضی آنها شرم دارد) جاری بود!
از جمله مصادیق مورد بحث ما می توان به موارد زیر اشاره کرد :
-ارتباط عشقی و غیر شرعی دختری با یک مرد میانسال از یک سو و جوانی احساساتی از سوی دیگر که منجر به خلوت ایشان با نامحرم در منزل شخصی نامبرده می شود در فیلم «پرتقال خونی» .
-عادی جلوه دادن روابط غیر اخلاقی و خلوت با نامحرم و رواج اباحه گری در فیلم «یکی از ما دو نفر»، اینکه برخلاف دستورات دینی می توان با یک مرد نامحرم روابط نزدیک و خصوصی و آزاد داشت و به اصطلاح آلوده هم نشد!! ( زیر علامت سوال بردن محرمات دین )
-ارتباط نامشروع یک راننده آژانس با دو زن از مشتریانش ( که یکی از آنها گویا رابطه ای مشروع یا نامشروع با مرد دیگری دارد) در فیلم «چیزهایی هست که نمی دانی» ،
-رابطه نامشروع مالک یک آموزشگاه هنری با منشی خود و خلوت کردن با وی در محیط آموزشگاه، در حالی که همسر معتادش به اعتراض آمده و سپس همراه شدن با جماعتی مست و سرخوش و خیابانی همراه یک پلیس قلابی برای سرکیسه کردن مردم در فیلم «اسب حیوان نجیبی است» که سرشار از شوخی ها و دیالوگ های مستهجن جنسی بوده و فضایی از فساد و فحشاء را در شکلی مثبت به نمایش می گذارد .
-نمایش فضایی بی بند و بار همراه شوخی های مبتذل و جنسی در فیلم «ورود آقایان ممنوع» همراه با استهزاء برخی محدودیت های شرعی و عرفی ، فضایی که چند سالی است در محصولات کمپانی دیزنی با رویکرد نمایش روابط بی بندبارانه ولاابالی گرایانه در مدارس ، غالب شده است.
-نمایش فساد و فحشاء دختران و پسران فراری و پااندازی های نامشروع و طرح نوعی از تعلیم و تربیت مغایر با آموزش و پرورش سنتی و اسلامی در فیلم «مرهم» که اگرچه در انتها نشان می دهد سر دختر فراری به سنگ می خورد ولی نزد خانواده اش برنگشته بلکه به مادربزرگی پناه می آورد که علاوه بر اعمال نوعی روش تربیتی لیبرالی، خود نیز از یک زندگی سنتی به مصالحه با دوست طاغوتی اش(به گفته خود او) روی می آورد.
-عشقی که از درون یک سری اعمال و رفتارهای ساختارشکنانه اجتماعی سربرمی آورد در فیلم «آفریقا» .
-روابط غیراخلاقی در یک داستان
شبه رابین هودی با پایانی سیاه و تلخ در فیلم «ندارها» .
-شبیه این نوع رابطه غیراخلاقی و ساختارشکنانه اجتماعی همراه با روابط نامشروع پنهانی دیگر در فیلم «شش نفر زیر باران» .
-روابط نامشروع دختری با پولداری عیاش در فیلم «آقا یوسف» -که بدون اطلاع پدرش با وی خلوت دارد - برهم زدن سنت های اسلامی و شرعی خواستگاری و ازدواج در فیلم «گزارش یک جشن» و اختلاط غیر مشروع دختران و پسران جوان به بهانه آشنایی .
-شوخی های زشت زن های یک خانواده سنتی در فیلم «یه حبه قند» که افت اخلاقی را به خانواده های سنتی ایرانی نیز می کشاند و ...
...و اینها تنها بخشی از فضای اباحه گری این دسته از فیلم های نمایش داده شده در جشنواره بیست و نهم ( یعنی تولیدات سال 1389 و اکران سال 1390 سینمای ایران ) بود بدان گونه که برخی به طنز و مطایبه می گفتند ، دیگر نیازی به شبکه فارسی وان نیست و گردانندگان آن شبکه مبتذل می توانند نمونه های ایرانی سریالهای کلمبیایی و کره ای خود را در سینمای ایران پیدا نمایند!!

مدیر یک موسسه مطالعاتی آمریکا در گفت وگو با شبکه خبری نیوزمکس ضمن انتقاد از سیاست های اوباما، از پای درآوردن ایرانیان را غیرممکن دانست.

به گزارش باشگاه خبرنگاران «گافنی»، مدیر موسسه مطالعات سیاسی، راجع به دوره ریاست اوباما گفت: سه سال حکومت وی جهان را ناامن تر از قبل نموده است بویژه در خاورمیانه که وضعیت بغرنجی حکمفرما می باشد.

وی که وضعیت متحدین واشنگتن به ویژه رژیم صهیونیستی را به خاطر سیاست های اوباما وخیم توصیف کرد و گفت: به طور ویژه متحد ما اسرائیل در خاورمیانه آسیب پذیر شده است. این وضعیت تا سال آینده بدتر خواهد شد و شما این را خواهید دید. ما در چندین ناحیه شکست را مشاهده خواهیم کرد.

وی پیروزی اسلامگرایان در تونس، لیبی، مصر و اوج گیری حزب الله لبنان و تقویت مواضع حماس در غزه را از این گونه موارد برشمرد.

مدیر موسسه مطالعات سیاسی آمریکا راجع به ایران گفت: فکر نمی کنم عاملی ایرانیان را از راه رسیدن به اهداف هسته ای شان بازدارد. البته باید آن ها را متوقف کرد.

وی راجع به تحریم های وضع شده نیز گفت: فکر نمی کنم این طور مواردی کمکی به موضوع هسته ای ایران کند.

حضور یک سینماگر از ایران و یک چهره سینمایی از اسراییل در هیئت داوران چهل و دومین جشنواره بین المللی فیلم در شهر " گوآ " هند توجه رسانه های هندی را به خود جلب کرده است.

به گزارش مشرق، نشریه " تایمز هند " با انتشار گزارشی در این باره می نویسد که ایران و اسراییل دشمن یکدیگرند و هم اکنون با کم سابقه ترین جنگ لفظی به رویارویی برخاسته اند اما در هیئت داوران بخش بین الملل جشنواره فیلم هند دو داور ایرانی و اسراییلی حضور دارند.

این نشریه درادامه به نقل از تهمینه میلانی کارگردان ایرانی که عضو هیئت داوران این جشنواره است ، می نویسد :‌"‌ ما سیاستمدار نیستیم و هیچ مشکلی در کار با یکدیگر نداریم . در سینما خط کشی های عالم سیاست معنا ندارد . "

وی می افزاید :‌"‌ در واقع ما از یک کشور به کشور دیگر سفر می کنیم و در تالار نمایش فیلم های بخش بین الملل فیلم هایی از کشورهای مختلف را تماشا می کنیم . ما در تصمیم گیریهایمان درباره فیلم های مختلف در بخش بین الملل مرزهای جغرافیایی را در نظر نمی گیریم."

" دان ولمن " داور اسراییلی حاضر در جشنواره فیلم هند نیز در این باره به تایمز هند می گوید :‌"‌ این واقعا مایه تاسف است که در عصری زندگی می کنیم که با ترس دایمی از حمله کشورهای رقیب مواجهیم . این حمله ها و جنگ ها تصمیماتی است که مسوولان سیاسی می گیرند و ما جزئی از فرایند تصمیم گیری درباره آنها نیستیم . فرزندان ما باید در این دنیا زندگی کنند . ما خوشحالیم که لااقل می توانیم در چنین جاهایی از ترس رهایی یابیم و سینما فرصتی برای همکاری ما باشد ."

درهیئت داوران بخش بین الملل جشنواره سینمای هند که 5 عضو دارد داورانی دیگر از هند ، کره جنوبی و آمریکا حضور دارند.

تابناک - با وجود این که شهر بمباران شده بود، مردم پس از بمباران از پناهگاه‌ها بیرون آمدند و برای دیدن مناطق بمباران شده و کمک به هم نوعان خود، رهسپار این مناطق شدند و خوشحال بودند که کشته و زخمی نداشتند، پس از مدتی بوی سیر گندیده، همه فضای شهر را فرا گرفت. ناگهان پرندگان از بالای درختان روی زمین سقوط کردند و به دنبال آن، مردم یکی یکی به روی زمین افتادند؛ زن و مرد، کودک و نوجوان، یکی پس از دیگری.

از فردا دوشنبه، اجلاس سالانه سازمان منع سلاح‌های شیمیایی به مدت سه روز در «لاهه» هلند برگزار می‌شود و ایران نیز به عنوان یکی از قربانیان عمده این سلاح‌ها، در این اجلاس حضور دارد تا بتواند با همراهی دیگر کشور‌ها، کشوری چون آمریکا را ـ که به رغم تعهداتش، سلاح‌های شیمایی خود را نابود نکرده ـ به نابود کردن سلاح‌های شیمایی‌اش وادار کند تا بار دیگر در تاریخ، جنایتی شبیه آنچه بر ملت و مردم ایران گذشت، رخ ندهد؛ جنایتی که رژیم صدام علیه ایران انجام داد و علاوه بر انبوه بی‌شمار شهدا، هم‌اکنون 45000 جانباز شیمیایی در کشور هستند که به سختی روزگار می‌گذرانند.

مرور تاریخ
بمباران‌ها شیمیایی رژیم بعثی عراق ـ که در نوع خودش جنایتی علیه بشریت بود ـ به صورت رسمی از سال 1361 آغاز شد. در این سال، دیکتاتور عراقی برای در هم شکستن مقاومت رزمندگان ایرانی، در تک‌های شبانه از مقداری سولفور موستارد (عامل تاول‌زا) استفاده کرد.


پس از آن در سال 1362 در «پیرانشهر» و «پنجوین»، سلاح‌های شیمیایی را کامل و مستقیم به کار گرفت تا اینکه در اواخر سال 1363 به علت اعتراض کشور‌های اروپایی و آشکار شدن ابعاد گسترده کاربرد این جنگ‌افزار‌ها در جنگ با ایران، موقتی از به‌کارگیری این سلاح‌ها در جنگ منصرف شد.

اما نخستین اعزام مجروحین شیمیایی ایران به اروپا پس از عملیات فاو در خاک عراق بود. استفاده از سلاح‌های شیمیایی در بعد گسترده توسط عراق، بار دیگر در جریان این عملیات آغاز شد.

اوایل زمستان 1364 ـ‌ که رزمندگان ایران با عملیات گسترده خود، توانستند شهر فاو عراق را تصرف کنند ـ رژیم عراق آتش سلاح‌های شیمیایی را به روی سپاه ایران گشود.


در اسفند ماه همین سال، رژیم بغداد برای نخستین بار در تاریخ جنگ‌های دنیا از گاز اعصاب استفاده کرد. این گاز در جنگ اول جهانی، هنوز کشف نشده بود و در جنگ دوم نیز آلمان‌ها پس از تهیه آن، از به‌کار‌گیری‌ این گاز خودداری کردند. در مجموع، عراق در روزهای و اسفند ماه سال، سه حمله هوایی برای به‌کارگیری عامل اعصاب در منطقه جفیر، پاسگاه شهید برزگر و جزیره انجام داد.

اوایل سال 1366 عراق از جنگ‌افزار‌های شیمیایی به طور انبوه در جبهه مرکزی سومار استفاده کرد. ظرف دو روز هواپیما‌های عراقی مداوم بیش از هزار بمب شیمیایی در صحنه عملیات فرو ریختند.

بمباران‌های شیمایی سردشت و حلبچه
سردشت و حلبچه؛ روز یکشنبه، ساعت 15/4 بعدازظهر، هفتم تیر سال 1366، (برابر با 28 ژوئن 1987) در دو جنایت جنگی، سردشت مورد حمله شیمیایی قرار می‌گیرد؛ چیزی که مردمانش در خواب نیز نمی‌دیدند!


با وجود این که شهر بمباران شده بود، مردم پس از بمباران از پناهگاه‌ها بیرون آمدند و برای دیدن مناطق بمباران شده و کمک به هم‌نوعان خود، رهسپار این مناطق شدند و خوشحال بودند که کشته و زخمی نداشتند. پس از مدتی، بوی سیر گندیده همه فضای شهر را فرا گرفت و ناگهان پرندگان از بالای درختان روی زمین و به دنبال آن، مردم یکی یکی به روی زمین افتادند؛ زن و مرد، کودک و نوجوان؛ یکی پس از دیگری.


روایت خارجی
در 23 مارس 1988، خبرنگار روزنامه انگلیسی «گاردین»، مشاهدات عینی خود را از شهر حلبچه این گونه گزارش می‌کند: «سطح کوچه‌های خاکی و خانه‌های با خاک یکسان شده این شهر دور افتاده، پر از اجساد مردان و زنان و کودکان و احشام و حیوانات است که زخم خون و نشانه‌های انفجار بر آنان دیده می‌شود؛ پوست اجساد به طرز عجیبی بی‌رنگ است، چشم‌ها باز و خیره و از حدقه بیرون زده، آب خاکستری رنگی از دهانشان بیرون زده و انگشتانشان پیچ خورده و معلوم است که درست حین کارهای روزمره، مرگ مانند صاعقه بر سرشان فرویخته است.

برخی تنها آن قدر توان داشته‌اند که خود را به آستانه در برسانند؛ در این جا مادری است که در آخرین لحظه، کودکش را به آغوش کشیده، در آنجا پیرمردی خود را میان طفل شیرخواره و آنچه نمی‌دانسته چیست، سپر کرده است.


این حکایت جنایتی است که با سلاح‌های شیمیایی غرب و به دست صدام حسین علیه ایران انجام شد؛ اما اکنون و در این نشست سه روزه، چه باید کرد تا چنین جنایتی دوباره و برای ملت دیگری تکرار نشود؟

اقدامات سرکوبگرانه رژیم آل خلیفه در سایه سکوت مدعیان دفاع از حقوق بشر ادامه دارد و در تازه ترین این تجاوزات، مزدوران رژیم به زنانی که در مراسم ترحیم یکی از شهدای انقلاب شرکت کرده بودند، به طرز وحشیانه ای حمله ور شدند.

به گزارش مهر به نقل از منابع خبری، عوامل آل خلیفه به زنانی که در مراسم ترحیم شهید عبدالنبی العاقل در روستای عالی حضور داشتند، حمله و یک فعال زن را بازداشت کردند.

نیروهای آل خلیفه همچنین به حسینیه آل عباس در روستای عالی حمله ور شدند و در حمله به عزاداران به ویژه کودکان از گاز اشک آور استفاده کردند که شماری از آنها دچار حالت خفگی شدند.

بر اساس گزارش رسانه ها، هزاران نفر از مردم بحرین امروز در مراسم ترحیم شهید العاقل شرکت کردند که همزمان تعدادی بالگرد نظامی رژیم بحرین بر فراز روستای عالی به پرواز در آمدند تا در میان مردم ایجاد رعب و وحشت کنند.

سرکوب و کشتار مردم ادامه دارد

از سوی دیگر یوسف المحافظه یک عضو مرکز حقوق بشر بحرین خاطر نشان کرد قتل، سرکوب و شکنجه مردم بحرین پیش از تشکیل کمیته حقیقت یاب بسیونی وجود داشت و همچنان نیز ادامه دارد.

وی به العالم گفت : روزی که گزارش کمیته بسیونیبه پادشاه بحرین ارائه می شد تماسی از یک شاهد عینی دریافت کردم که گفت نیروهای امنیتی یک شهروند را با خودرو زیر گرفتند و کشتند .

المحافظه افزود : ما به صحنه حادثه رفتیم و جسد را آنجا دیدیم و در آن هنگام مزدوران رژیم آل خلیفه با گازهای اشک آور، گلوله پلاستیکی و گلوله های صوتی به ما حمله کردند .

وی گفت : پنجشنبه شب به روستای محل سکونتم،عالی، رفتم ولی نیروهای امنیتی بسیاری از شهروندان را از ورود به این روستا برای تشییع پیکر یکی از شهدای اعتراضات منع کردند و هنگامی که تشییع کنندگان به قبرستان رسیدند نیروهای امنیتی با گازهای اشک آور به آنها حمله کردند .

المحافظه افزود : گزارش بسیونی هیچ تغییری در اوضاع امنیتی بحرین ایجاد نکرده است و سرکوب مردم همچنان ادامه دارد .

عضو مرکز حقوق بشر بحرین گفت : یکی از ساکنین شهر حمد روزی که بسیونی گزارش خود را قرائت می کرد ، با من تماس گرفت و گفت که در همان روز در یکی از مراکز امنیتی این شهر شکنجه شده است .

تاکید دیده بان مرکز حقوق بشر منامه بر لزوم پایان حکومت فاسد و قاتل

از سوی دیگر دیده بان مرکز حقوق بشر بحرین بر ضرورت استعفای حکومت کنونی که به مدت ۴۰ سال به فساد و کشتار مردم مشغول است ، تاکید کرد.

"یوسف المحافظه" عضو مرکز دیده بان حقوق بشر بحرین به العالم گفت : در دولت خلیفه بن سلمان عموی حمد بن عیسی آل خلیفه پادشاه بحرین ،که قدیمی ترین دولت جهان است، حدود ۱۰۰ نفر کشته، دارایی مردم به غارت رفته و دهها مسجد ویران شده است.

المحافظه گفت: در دولت بحرین همچنین با محاکمه ناعادلانه هزاران نفر، به آنها ستم شده است و مردم دیگر هرگز راضی نخواهند شد این دولت به حیات خود ادامه دهد.

عضو مرکز دیده بان حقوق بشر بحرین افزود: خنده آور این است که این دولت غرق در فساد، گروهی تشکیل می دهد تا مفاد گزارش کمیته بسیونی را که پادشاه دستور تشکیل آن را داده است، اجرا کند.

المحافظه گفت: به همین دلیل مخالفان دولت همواره تاکید دارند که باید کمیته بین المللی برای تحقیق در حوادث بحرین تشکیل شود.

وی افزود: دولت بحرین با پشت گرمی کمیته بسیونی، به تجاوزهای خود ادامه می دهد به گونه ای که از زمان تشکیل این کمیته تاکنون هفت نفر را کشته، صدها نفر را بازداشت، دهها نفر را شکنجه، صدها نفر دیگر را و دهها نفر را به صورت ناعادلانه محاکمه کرده است.

المحافظه گفت: ما معتقد به حق تعیین سرنوشت مردم بحریین به دست خودشان هستیم و خواسته های مردم باید محقق شود و این در حالی است که هر روز می شنویم دولت قصد گفتگو دارد، اما در واقعیت هیچ اتفاقی نمی افتد . 

بیانیه جمعیتهای سیاسی در محکومیت آل خلیفه

جمعیتهای سیاسی در بحرین ادامه اقدامات خشن دستگاههای امنیتی رژیم آل خلیفه برای سرکوب تظاهرات مسالمت آمیز و پدیده حمله وحشیانه به تظاهرات کنندگان را همانطور که برای شهید علی بداح و عبدالنبی کاظم رخ داد، محکوم کردند.

جمعیتهای سیاسی بحرین سیاست رژیم بحرین در ادامه کشتار شهروندان را محکوم و تاکید کردند این گونه رفتارها و اقدامات ناچیز شمردن جان شهروندان و کشتار آنها که قانون بین المللی آن را منع کرده، به شمار می رود.

به گزارش مهر به نقل از پایگاه خبری جمعیت الوفاق، در این بیانیه بر استعفای دولت و محاکمه مسئولانی که در نقض حقوق بشر دست داشته اند، تاکید شده است.

گروههای سیاسی بحرینی بر حق شهروندان در تظاهرات مسالمت آمیز و تحرکات سیاسی صلح آمیز تاکید کردند و از قشرهای مختلف مردم بحرین خواستند هوشیاری خود را حفظ کنند و به مسالمت آمیز تمام تحرکات خود پایبند باشند و بهانه را به دست رژیم ندهند.

جمعیتهای سیاسی بحرین بر مواضع ثابت خود در ضرورت ایجاد راه حل ریشه ای برای بحران سیاسی و قانون اساسی در بحرین از طریق تحقق اراده مردم با تدوین قانون اساسی دموکراتیک و دولت منتخب و پارلمان دارای اختیارات کامل قانونگذاری و نظارتی، دستگاههای عادلانه و دستگاه قضایی مستقل و امنیت برای همه تاکید کردند.

کشتار مردم مظلوم در شرق عربستان، باعث گسترش شعارنویسی علیه سران آل سعود شده است.

مشاهدات عکاس خبرگزاری فرانسه حاکی است شعارهایی علیه خانواده سلطنتی عربستان بر روی دیوارها در مرکز شرقی عربستان نوشته شده است.

به گزارش کیهان، طبق تصاویر منتشره، شعارهایی نظیر «خانواده آل سعود دستشان به خون این شهدا آلوده است»، «مرگ بر محمد بن فهد بن عبدالعزیز»، بر روی دیوارهای شهر قطیف دیده می شود. همچنین نیروهای امنیتی در ورودی های شهر مستقر شده و خودروها را بازرسی می کنند.

به گزارش منابع دولتی و پزشکی دست کم، 4 نفر در طول درگیری ها در شهر قطیف کشته شده اند. شاهزاده محمد بن فهد ادعا کرده که وزارت کشور علت این مرگ ها را تحقیق می کند.

مفتی عربستان سعودی، شیخ عبدالعزیز الشیخ در این رابطه به روزنامه عکاظ گفت: آشوبگران شهر قطیف وابسته به دار و دسته هایی هستند که از خارج کشور دستور می گیرند. وی در ادامه گفته است که ایران پشت دیوارنویسی ها علیه آل سعود در شهر قطیف است!

دعاخوان اعظم واتیکان ورزش یوگا را "کار شیطان" و خواندن کتاب‌های هری پاتر را "تجلی حضور اهریمن" دانست.

به گزارش ایسنا به گزارش روزنامه دیلی میل، گابریل آمورت، این عضو ارشد واتیکان که 25 سال است در سمت دعاخوان اعظم فعالیت دارد و از شخصیتی پرتحرک و صریح برخوردار است، در سخنرانی خود برای مردم گفت:‌ ورزش یوگا همانند خواندن کتاب هری پاتر تجلی حضور اهریمن است. یوگا و هری پاتر در ظاهر هر دو بی‌خطر به نظر می‌رسند اما هر دو آنها با جادو سر و کار دارند و همان ما را به سوی شیاطین هدایت می‌کند.
وی در ادامه افزود: شما گمان می‌کنید ورزش یوگا را برای باز شدن ذهن و بدن خود انجام می‌دهید اما این عمل مربوط به آیین هندو می‌شود. تمام مذاهب شرقی بر پایه باورهای غلط درباره اصل تناسخ بنا شده‌اند.
سخنرانی این مقام که در "فستیوال فیلم چتر" در ترنی ایتالیا انجام می‌شد، خطاب به حضار مذهبی و هنری بود.
وی اظهار کرد: در کتاب هری پاتر، ابلیس با حیله و نیرنگ سر و کار دارد و از قدرت فوق‌العاده خود برای جادو بهره می‌گیرد. شیطان برروی هرکدام از ما مطالعه می‌کند و تمایلات ما را نسبت به خوبی و بدی می‌سنجد و پس از آن ما را اغوا می‌کند.
وی در سال 2006 نیز در مصاحبه با رادیو واتیکان گفته بود: آدولف هیتلر، رهبر و پیشوای نازی‌های آلمان و نیز ژوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی سابق را ابلیس مسموم کرده بود.

رجانیوز: وجود سه قطبی تاثیرگذار ارتش- مردم- دولت در ساختار قدرت در مصر، همان‌گونه که موجب حفظ مبارک در قدرت و سپس سرنگونی وی در این کشور شد، این روزها نیز مصر را درگیر اعتراض‌های جدیدی کرده است.

 

به گزارش رجانیوز، اعتراض‌هایی که این روزها به دنبال آن است تا پس از سرنگونی مبارک، این بار سایه سنگین ارتش را از صحنه سیاسی مصر کم کند و چتر بزرگ و نفوذ ناپذیری را که ارتش بر سر دولت و مردم گسترانیده است، در هم بپیچد. این دور جدید از اعتراض‌ها در مصر تا کنون 40 کشته بر جای گذاشته است تا به این نحو، انقلاب دوم در مصر رقم بخورد.

ماجرای اعتراض‌های یک هفته اخیر در مصر از آنجا شروع شد که اوایل آبان ماه "علی السلمی" معاون نخست وزیر مصر پیش‌نویسی از قانون اساسی را به گروه‌های سیاسی این کشور ارائه کرد که بر اساس آن پیش نویس، ارتش اختیاری انحصاری در رابطه با امور داخلی و بودجه خود پیدا می‌کند و همچنین از نظارت قانونی و حقوقی نیز مصون می‌شود.

پس از این، مذاکرات میان دولت و گروه‌های مخالف درباره این پیش نویس به بن بست رسید و قدرت طلبی شورای عالی نظامی مصر، موجب شد تا گروه‌های مختلف انقلابی در مصر، اعتراض‌های خود به شورای نظامی مصر را علنی کنند.

این در حالی است که با وجود توافق اولیه گروه‌های سیاسی با شورای نظامی مصر، قرار بود انتخابات مجلس در این کشور ظرف شش ماه برگزار شود اما با گذشت هشت ماه از سرنگونی دولت مبارک، حاکمان نظامی مصر، هنوز جدول زمان بندی مشخصی برای کناره گیری از قدرت و انتقال آن به دولتی غیرنظامی ارائه نکرده و در عوض، پیشنهاد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در اواخر سال آینده (2012) را مطرح کرده‌اند.

همین بهانه‌ها کافی بود تا گروه‌های سیاسی مصر، جرقه دومین مرحله از انقلاب مصر را بزنند تا این‌بار پیکان این اعتراض‌ها نه دولت مبارک که نظامیانی باشند که هم موجب بر سر کار آمدن مبارک و حفظ قدرت سی و چند ساله‌اش بودند و هم تسهیل کننده سرنگونی دولت وی چنانکه در کنار دیگر گروه‌های سیاسی مصر، گروه اخوان المسلمین با فراخوان مردم به بازگشت در میدان التحریر اعلام کرد: «هیئت وزیران بر اصول غیر دموکراتیک اصرار دارد بنابراین، ما نیز برای حمایت از دموکراسی چاره ای جز تظاهرات میلیونی در روز جمعه نداریم و اگر سند اصول قانون اساسی پس گرفته نشود، این تظاهرات آغاز فعالیت های ما در مخالفت با آن خواهد بود.»

بازگشت مردم به میدان التحریر اما به همین سادگی هم نبود و در حاشیه این حضور و برپایی چادرهای اعتراض در میدان التحریر، نیروهای امنیتی وابسته به دولت موقت عصام شرف، با برخورد شدید با معترضین در قاهره، اسکندریه و سوتز، موجب کشته شدن حداقل 40 نفر و زخمی شدن صدها تن شده‌اند که شاید بتوان مهم‌ترین قربانی این درگیری‌ها را "بها السنوسی" بنیان گذار حزب "جریان مصر" دانست که نیروهای پلیس مصر در درگیری روز شنبه 28 آبان با تظاهر کنندگان در شهراسکندریه به شهادت رساندند.

قدرت در مصر؛ زیر سایه سنگین چند ده ساله ارتش

حضور ارتش در صحنه سیاسی مصر آن‌قدر تعیین کننده است که شاید بتوان ارتش مصر را مهم‌ترین بازیگر صحنه داخلی و حتی بین الملل این کشور در قرن معاصر دانست.

"جمال عبدالناصر" که به‌عنوان یک نظامی با همکاری اخوان المسلمین و پس از یک کودتا به قدرت رسید، ارتش را به یک قدرت کلیدی در مصر تبدیل کرد تا پس از او با سرکار آمدن چهره‌های نظامی مانند انور سادات و حسنی مبارک، این جایگاه برای ارتش حفظ شود و این چهره‌های سیاسی و ارتش، خدمات متقابلی برای باقی ماندن در قدرت نسبت به هم داشته باشند.

همین جایگاه ارتش بود که نقش آن را در انقلاب مردم مصر علیه مبارک به جایگاهی تعیین کننده تبدیل کرد، به‌طوری که در جریان اعتراض‌های مردم مصر، "سامی عنان" رییس ستاد ارتش مصر، پس از سفر به امریکا و گفت‌وگو با مقام‌های امریکایی، در میدان التحریر حاضر شد تا اعلام کند ارتش مصر بر خلاف سی و چند سال حکومت مبارک در این اعتراض‌ها، از وی حمایت نکرده و در انقلاب مصر، بی‌طرف است.

این تصمیم به نحوی بود که پس از گسترش تظاهرات در مصر و زمانی که مبارک دستور سرکوب تظاهرات را داد، ارتش از این دستور تمکین نکرد تا مبارک مجبور به ترک قدرت شود.

این موضع بی‌طرفانه از جانب ارتش مصر موجب شد تا انقلابیون، تشکیل شورای عالی نظامی توسط ارتش را بپذیرند و عملاً ارتش، پس از مبارک قدرت را در دست گرفت، این در حالی بود که سران ارتش مصر از روابط خوبی با سران امریکا و غرب نیز برخوردار بودند.

با این حال، دولت موقت تشکیل شده توسط ارتش، رضایت انقلابیون را به دنبال نداشت و این امر موجب شد تا شورای عالی نظامی مسئولیت دولت را به عصام شرف از چهره‌های نزدیک به انقلابیون بسپارد.

اما اقدام اخیر شورای عالی نظامی مصر در زمینه تأخیر برگزاری انتخابات پارلمانی مصر و تغییر قانون اساسی با هدف تثبیت جایگاه ارتش در ساختار سیاسی مصر موجب شده است تا گروه‌های سیاسی و مردم مصر، این‌بار قدرت افسانه‌ای ارتش در ساختار سیاسی مصر را نشانه بروند، اقدامی که شاید انقلابی دیگر را در مصر به دنبال داشته باشد.

مشرق: با روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه که به اسلامگرایی شهرت داشت برخی از پایان حکومت اندیشه های مصطفی کمال مشهور به آتا تورک در ترکیه خبر دادند و این پایان را مدیون روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه می دانستند؛ اما روند حوادث بعدی روی دیگری نشان داد.


فاکتورهای اصلی اسلامی بودن حزب عدالت و توسعه بیش از هر چیز در حیطه "اسلام فردی" خلاصه می شد، اسلامی که حتی در آن حوزه هایی که پای به اجتماع می گذاشت از نزدیک شدن به حیطه سیاست خودداری می کرد و البته چنین شرایطی برای رقابت با حریف قدرتمندی که در همسایگی ترکیه قرار داشت و داعیه دار اسلام سیاسی در جهان از سه دهه قبل بود - یعنی درست در زمانی که ترکیه تمام تلاش خود را در دین زدایی به مصداق اعم و اسلام زدایی به مصداق اخص از جامعه داشت- کافی نبود.

اسلام سیاسی اخته شده؛ یا اسلام گرایی بی‌عمل
در چنین شرایطی بود که کم کم اسلامگراهای مدل ترکیه، پا به عرصه سیاسی نیز گذاشتند اما حضورشان را تا حد امکان کنترل شده تعریف می کردند. برنامه های تبلیغاتی به دقت طراحی شده اگر چه در ظاهر شباهت فراوانی به اسلام سیاسی از نوع ایرانی داشت، اما در یک طراحی نرم، اخته بود و یک عنصر اصلی را نداشت، این عنصر اصلی در حقیقت همان "عمل گرایی" بود که اسلام سیاسی انقلاب اسلامی در جهان پیاده کرده و از قبل آن، گروه های مقاومت توانسته بودند مجال بالیدن بگیرند. اما حرکت های ترکیه، وجهه عملگرایی را حذف کرده بود اما در بُعد تبلیغاتی نسبت به نمونه اصلی خوش آب و رنگ تر ظاهر شد.

 

بهترین مثال در این مورد "آرمان فلسطین" است. ترکیه تنها کشور مسلمانی است که معاهدات و همکاری های سیاسی و نظامی سطح بالا و علنی با اسرائیل دارد. اما با روی کار آمدن اسلامگرایان و ادعاهای اخیرشان در رسوخ عقاید اسلامی به حوزه موضع گیری های سیاسی، حرف و حدیث ها درباره این روابط زیاد شده بود. ترکیه به مرور چهره ای ضد اسرائیلی، حقوق بشری و طرفدار فلسطین از خود به نمایش می گذاشت، که ماجرای اجلاس داووس و موضع تند مقامات ترکیه علیه رئیس رژیم صهیونیستی دقیقا بر اساس همین مطلب طراحی شد، اما درست در زمانی که بوق های تبلیغاتی در حالا مخابره و تحلیل عملکرد رئیس جمهور ترکیه بودند، ارتباطات سیاسی، اقتصادی و نظامی ترکیه و اسرائیل همچنان در جریان بود و در فضایی امن پیش می رفت.عمل، جایگاهی در شعارهای سیاسی رئیس جمهور و دولت رجب طیب اردوغان نداشت.


ماجرای کشتی "ماوی مرمره" البته ماجرای دیگری بود، که در داخل پازل حزب عدالت و توسعه قرار نمی گرفت، اما در این فاجعه هم ترکیه توانست با مدیریت تبلیغاتی به خوبی از روابطش با اسرائیل، صیانت کند.


از سوی دیگر این موضع گیری های بی عمل ترکیه تقریبا تنها به اسرائیل محدود می شد و کمتر پیش آمد که ترکیه علیه غرب موضع خاص منتقدانه ای را اتخاذ کند، البته اگر مواضع ترکیه درباره پیوستن به اتحادیه اروپا را نادیده بگیریم.

غرب گرایی، آتاتورکیسم و برنامه غرب برای هدایت قیام‌های عربی
"باید از نوک پا تا فرق سر فرنگی شویم و این گونه است که آدم می شویم" این جمله مشهور تقی زاده که امروز کمتر روشنفکر ایرانی – حتی برای حفظ پرستیژ ناسیونالیستی اش- آن را قبول دارد، روزگاری مبنای تغییرات بنیادین در کشورهای خاورمیانه خصوصاً ترکیه و به تبع آن، ایران عصر پهلوی بود. اساساً آتاتورکیسم از چنین دیگی بیرون آمد. امروز اگر چه دیگر نمی شود نشانه ای از حکومت این تفکر در ترکیه امروز دید، اما هنوز آتاتورکیسم در رگ های تفکر سیاسی و جریان های حاکم بر ترکیه جریان دارد.


ترویج دین "خصوصی" و حداکثر "اجتماعی"، رویکرد افراط گرایانه برای تبدیل شدن به جامعه غربی و تعامل همسو با قدرت ها و تأکید بر منافع ملی بر اساس ناسیونالیسم وارداتی، عناصری هستند که از میراث آتاتورکیسم باقی مانده اند و باعث می شوند که با وجود قرار گرفتن پوسته ای از دین در رأس حکومت- که آتاتورک و همفکرانش با آن موافق نبودند، اما باقیِ مرده ریگ غربگراییِ افراطیِ ترک، به دولت عدالت و توسعه نیز برسد.

 

غربی ها خصوصاً آمریکا با اطمینان از به بن بست رسیدن مبارزه با اسلامگرایی در ترکیه قرن بیستم، تصمیم گرفتند برای جلوگیری از قدرت یافتن گروه های عملگرای اسلامی نسخه ای کم خطرتر و همسوتر را در رأس قدرت قرار بگیرد.


این نسخه برای سال ها در انکوباتور خاورمیانه رشد و نمو کرد، حتی به رقیب آینده خود نزدیک شد و در مواردی به عنوان برادر بزرگ به آن تکیه کرد و البته از وجهه آن در جهت کسب مشروعیت استفاده کرد تا در زمانی که مدل قبلی حکومت های دست نشانده در خاورمیانه و شمال آفریقا، یعنی رژیم های دیکتاتوری ساقط شد مدل جدید، یعنی حکومت نخبگان مسلمان طرفدار سبک زندگی غربی، بتواند جای آن را بگیرد و الیت مردم سالار غربگرا جایگزین دیکتاتورها شوند.


آمریکایی ها تا حدودی اتمام دوره دیکتاتورهای مصر و تونس و لیبی و ... را می دانستند، اما سرعت حوادث آن قدر زیاد بود که همه چیز را از کنترل خارج کرد و از همین جهت بود که غرب بلافاصله کوشش ها را برای انتقال مدل ترکی به کشورهای انقلابی عرب آغاز کرد. اگر چه غنوشی در تونس به قهوه ترک سیاسی روی خوش نشان داد اما اشتباه در محاسبات باعث شد تا در مصر، دولتمردان ترکیه با واکنش سرد انقلابیون مواجه شوند و این پروژه نیز توفیق چندانی پیدا نکند.


بازی با کارت اشتباه ترکیه در دمشق
مرحله بعدی قمار ترک در منطقه ای با اولویتی بالاتر از شمال آفریقا بازی خواهد شد. در این مرحله ترکیه باید  تمام سرمایه تبلیغاتی که "عدالت وتوسعه" در این سال ها جمع آوری کرده است، به میدان بیاورد. در این میدان قرار است ترکیه نقشه یک الگوی دو چهره را بازی کند، از یک سو اسلام گرایی و از سوی دیگر دموکراسی این البته در به راه انداختن یک جنگ تبلیغاتی است که مقدمه جنگی گرم است و احتمالاً ترکیه در جنگ گرم هم نقش هایی خواهد داشت.

 

دعوت مقامات ترک از دولت اسد برای استعفا، بخشی از همین سناریوست. مقامات ترک در همراهی با اظهارات هماهنگ با مقامات غربی بویژه انگلیسی ها، پیام ظریفی را با خود دارد و آن این است که دوران تبلیغات اسلامگرایان آتاتورکیست ترکیه تمام شده و حالا آنها از پوستین شان بیرون می آیند. اما آنچه آمریکایی ها، انگلیسی ها و در مجموع غرب متوجه آن نیست، این مطلب است که اساساً ترکیه کارت اشتباهی در دستان غرب است که می تواند نتیجه میز را در میان مدت علیه همه منافع غرب تغییر دهد.

 

با شعله ور شدن آتش جنگ که رفتار غربی ها آن را اجتناب ناپذیر کرده است، بیش از هر چیز به سرعت سرمایه اجتماعی رهبران فعلی ترکیه به عنوان دولتی مسلمان، ته خواهد کشید و در این شرایط نه تنها ملت هایی که به مدل ترکی ابراز تمایل کرده اند از این مشی فاصله خواهند گرفت بلکه زمینه جدی عملگرایی اسلام سیاسی در ترکیه فراهم خواهد شد و عجیب نیست که انقلاب بعدی را در ترکیه شاهد باشیم؛ با این همه به نظر می رسد غرب اصرار فراوانی به استفاده از این کارت اشتباه دارد؛ اصراری که خود، می تواند جرقه قیام اسلامی دیگری را در منطقه رقم بزند.

پایگاه تحلیلی گلوبال ریسرچ در گزارشی تأکید کرد که مخالفان دولت "بشار اسد" رئیس‌جمهوری سوریه گروه‌های تندرو و شبه‌نظامی هستند که توسط آمریکا و اسرائیل آموزش دیده و تجهیز نظامی شده‌اند.




خبرگزاری فارس: گلوبال ریسرچ: آمریکا و اسرائیل مخالفان سوریه را آموزش داده‌اند

به گزارش فارس، پایگاه تحلیلی "گلوبال ریسرچ" در مقاله‌ای به قلم "تونی کارتلوچی" نوشت: گروه "ارتش سوریه آزاد" که از یک سری افراط گرایان شبه نظامی تشکیل شده است، هیچ ارتباطی با ارتش سوریه ندارد بلکه متشکل از نیروهایی است که از سوی آمریکا، اسرائیل و ترکیه پشتیبانی مالی ، تجهیز نظامی و حمایت می‌شوند.

این مقاله در ادامه به گزارش اخیر موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی درباره مخالفان سوریه اشاره کرد و نوشت: جدیدترین شواهدی که بر این موضوع تأکید دارد از گزارش اخیر این موسسه سرچشمه می‌گیرد که صراحتا اعلام می‌کند که مخالفان سوریه برای ایجاد ناآرامی‌ها و اعمال خشونت بیشتر در این کشور آموزش دیده و تجهیز شده‌اند.

کارتلوچی در ادامه این مقاله تأکید می‌کندک این گزارش در تناقض آشکار با تبلیغات رسانه‌ای که در غرب توسط رسانه‌های غربی وابسته به دولت‌های غربی و همچنین وزرای خارجه آنها صورت می‌گیرد. رسانه‌های غربی ناآرامی‌های سوریه را یک بعدی و به گونه‌ای به تصویر می‌کشند که اینگونه تلقی می شود که گویا نیروهای رژیم "بشار اسد" رئیس‌جمهوری سوریه معترضانی را که تظاهرات مسالمت آمیز برگزار می‌کنند، سرکوب می‌کند.

نویسنده این مقاله در ادامه تصریح می‌کند: گزارش موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی بر این نکته تأکید دارد که مخالفان دولت سوریه مسلح بوده و آماده این هستند که این کشور را به ورطه خشونت‌های بیشتری بکشانند.

کارتلوچی خاطر نشان می‌سازد: گروهی که خود را یک جنبش طرفدار دموکراسی می‌خواند در حقیقت یک گروه شبه نظامی متشکل از تندروهای آموزش دیده توسط سازمان‌های جاسوسی انگلیس و آمریکا از کار در آمده است که رهبری آن به لندن و واشنگتن پناهنده شده است.

وی در ادامه مقاله خود می‌نویسد: ناآرامی‌ها در سوریه که طی آن هزاران تن از جمله صدها نیروی امنیتی کشته شده‌اند، از سوی سرمایه‌گذاران شرکتی غرب پشتیبانی مالی می‌شود و بخشی از یک برنامه درازمدت برای تغییر رژیم در منطقه خاورمیانه است. تغییر رژیم در سوریه قرار بود پیش از این و در سال 1991 رخ دهد.

این تحلیلگر برجسته آمریکایی تأکید می‌کند: تهدیدات واشنگتن علیه سوریه که این کشور را در سال 2002 در دوران "جرج بوش" رئیس‌جمهور سابق آمریکا و توسط "جان بولتون" وزیر امورخارجه وقت آمریکا در فهرست موسوم به "محورهای شرارت" قرار داد، پس از آن به عنوان حمایتی مخفیانه از گروه‌های مخالف در این کشور ادامه یافت.

کارتالوچی در ادامه به موافقت مقامات وزارت امور خارجه آمریکا در ماه آوریل گذشته در تلاش برای ایجاد نوعی موسسات دموکراتیک در سوریه اشاره کرد که دمشق آن را "تهدیدی برای کنترل مردم سوریه" دانست.

این مقاله در پایان تأکید می‌کند: اسناد محرمانه دولتی منتشر شده توسط رسانه‌های آمریکا پیشتر فاش کرده بود که واشنگتن پشتیبانی مالی گروه‌های مخالف سوری را حداقل از سال 2005 برعهده گرفته و تا به امروز این کمک‌ها ادامه دارد.

پایگاه الشرق الجدید سناریوهای موجود در محافل تصمیم سازی ترکیه علیه سوریه را از زبان روزنامه نگاران و رسانه های ترک زبان بررسی کرده است.




خبرگزاری فارس: سناریوهای جدید ترکیه در قبال سوریه

به گزارش فارس، پایگاه خبری - تحلیلی الشرق الجدید در مقاله ای به قلم محمد نور الدین به بررسی سناریوهای مسئولان ترکیه در تعامل با اوضاع تحولات در سوریه پرداخته و نوشت که با وجود غیر ممکن بودن دخالت های خارجی نظامی به سوریه، ترکیه همچنان بخشی از این طرح است، گویا این کشور هنوز با وجود خطرات احتمالی و هشدارهای داخلی به دنبال راهی برای نحوه دخالت یکجانبه در سوریه است.

از سوی دیگر "رجب طیب اردوغان " نخست وزیر ترکیه نیز اخیرا انتقادات خود علیه دولت سوریه را مجددا مطرح کرد، او در نشست کنگره روابط اقتصادی خارجی گفت که سوریه به وعده های خود چه در قبال ترکیه و چه در قبال اتحایه عرب یا جهان عمل نکرده است، او گفت که سوری ها در مورد اجرای اصلاحات در کشور تردید داشته و می خواهند دنیا را فریب دهند، آنها اقدامات غیر انسانی علیه مخالفان دولت انجام می دهند و با خونریزی آنها را سرکوب می کنند.

نویسنده این مقاله می نویسد که آنکارا بعد از این که بارها دخالت نظامی خارجی در بحران سوریه را رد کرده بود، اخیرا از عبارت های مشروط در این زمینه استفاده می کند، یکی از مسئولان ارشد وزارت خارجه ترکیه که به نام وی اشاره ای نشده است، در دیدار با تعداد محدودی از خبرنگاران در این کشور سناریوهای جدیدی از جنگ علیه دمشق را مطرح کرد.

سناریوی فروپاشی از داخل

وی در ابتدا مدعی شده بود که نظام سوریه از داخل فروپاشی خواهد کرد، او سوریه را به ساختمانی قدیمی تشبیه کرد بود که در حال فرو ریختن است، او در این زمینه افزوده است: سوریه نمی تواند خود را اصلاح کند، هر قدر سقوط این ساختمان سریعتر باشد، برای ترکیه بهتر خواهد بود، اما این سقوط آسان نخواهد بود و ترکیه سختی های بسیار زیادی را انتظار می کشد.

این مسئول ترک می افزاید که اسد بیش از پدرش سیاست مذهبی را در پیش گرفته است، از سوی دیگر مسیحیان سوریه که 12 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند، مخالف اسد نیستند ، کردها نیز در این زمینه بی طرف هستند، اما به گفته این مسئول ترک آنها در دوره اخیر تحرکاتی را به سوی مخالفان اسد داشته اند.

سناریوی ایجاد منطقه بی طرف در مرز سوریه

وی در این دیدار با این ادعا که منافع ترکیه در فروپاشی دیکتاتورهای منطقه است، گفت که ثبات در منطقه تنها با دموکراسی به دست می آید، اما ترکیه از اساس مخالف دخالت نظامی در سوریه به تنهایی یا با مشارکت خارجی است، وی البته گفت که گزینه نظامی یا ایجاد منطقه بی طرف در مرزهای ترکیه هنوز از گزینه های مطرح دیگر خارج نشده است، او گفت هر قدر که احتمال این اقدامات کم باشد، با این حال در صورت ایجاد شرایط می توان به این گزینه ها پناه برد.

این مسئول ترک افزود که در صورت هجوم گروه زیادی از ساکنان سوریه به مرزهای ترکیه، ارتش این کشور در خاک سوریه و مرزهای آن وارد شده و منطقه بی طرف در آن ایجاد خواهد کرد، البته ارتش نیازهای این گروه را از داخل خاک سوریه و نه ترکیه برطرف خواهد کرد، در این سناریو دیگر ترکیه نیازی به مصوبه های شورای امنیت نخواهد داشت.

سناریوی دخالت نظامی گسترده

وی در مورد سناریوی بعدی که همان جنگ و دخالتهای نظامی با حجم گسترده تر است، گفت که این موضوع به وقوع کشتارهای فراوان در یک استان مانند دمشق یا حلب نیاز است، درست مانند همان چیزی که بعد از تهدید معمر القذافی در مورد وارد شدن به بنغازی مطرح شد، اما این اقدام نیاز به تصمیم شورای امنیت دارد و در این صورت ترکیه نیز می تواند در این طرح حضور داشته باشد.

این مقام ترک تاکید کرد که برنامه های هر کدام از این دو سناریو تهیه شده است، اما آنکارا در این مرحله تنها به تحریم های اقتصادی اکتفا می کند که به طبقه میانی و بالایی سوریه که هوادار دولت این کشور هستند، فشار وارد می کند.

این مقام ترک بخش کوچکی نیز در مورد روابط ترکیه با اسرائیل باز کرد و در این زمینه گفت که اتفاق جدیدی در این روابط به وجود نیامده است، اما در هر حال ترکیه اقدام جدیدی که به ایجاد چالش های جدید میان دو طرف منجر شود، انجام نخواهد داد.

انگیزه های  ترکیه برای دخالت در سوریه

نور الدین در مقاله خود به گزارشی از روزنامه ملیت اشاره کرده است که "فکرت بیلا" در زمینه علل دخالت های ترکیه در امور داخلی سوریه نوشته، اشاره کرده است. وی در این زمینه می نویسد که برخی اتفاقات میدانی باعث شد که ترکیه دخالت مستقیم در حوادث سوریه داشته باشد، یکی از آنها پناه بردن سرتیپ ریاض الاسعد به ترکیه است که از طریق خاک ترکیه به عملیاتی علیه دمشق دست می زند، این تحولی بود که در تاریخ آنکارا بی سابقه بود.

بیلا تاکید می کند که تفاوتهای زیادی میان تهدید ترکیه به دخالت نظامی در سوریه در سال 1998 و اکنون وجود دارد، چرا که در آن زمان عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران کردستان عراق در سوریه قرار داشت، اما امروز دعوت برای دخالت در این کشور از سوی اخوان المسلمون و برخی دیگر از کشورهای غربی است.

نقشه امروز سوریه ممکن است روزی علیه ترکیه طراحی شود

نویسنده مطلب در روزنامه ملیت البته تاکید می کند که مسئولیت برقراری ثبات در سوریه تنها بر عهده ترکیه نیست و هر دخالت نظامی بدون پشتیبانی دیگران راه را برای مشکلات بسیار بزرگتر نه تنها از سوی سوریه، بلکه از سوی ایران باز می کند و در آن زمان است که اسرائیل تنها برنده این بازی خواهد بود.

وی می نویسد که ترکیه نباید خارج از اهداف انسانی و غیر از مصوبه شورای امنیت به دخالت در سوریه بیندیشد، علاوه بر اینها  کسی نمی تواند نتیجه این دخالت را پیش بینی کند، چرا که تلاش های زیادی انجام می شود تا به منافع ترکیه در منطقه آسیب وارد آید و آن نقشه ای که امروز برای سوریه و ایران کشیده شده است، ممکن است روزی برای خود ترکیه ایجاد شود.

چندماهی است که از آغاز انقلاب های عربی یا به تعبیر رسانه ها، «بهار عربی» می گذرد و در این بین تحلیل ها و گفتارهای زیادی درباره چرایی این انقلاب ها و تاثیر پذیری معنوی آن از انقلاب اسلامی ایران بیان گردیده است، اما به نظر می رسد نکاتی بسیار مهم دیگری که البته بیشتر وجهه انتقاد به خود دارند مورد غفلت قرار گرفته اند و یا کمتر به آن پرداخته شده است، لذا بر آنیم تا در این نگاشته، به بیان هرچند مختصر و گذرای نکات فراموش شده بپردازیم، باشد که مورد توجه دانشجویان و مخاطبین عزیز و همچنین مسئولین مرتبط قرار گیرد.


۱- رسانه ها یا همان بازوی محرک انقلاب ها
در طول دوران انقلاب های عربی که هم اکنون نیز ادامه دارد و بی شک تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله بسیاری دارد، نقش و جایگاه رسانه ها بیش از پیش اهمیت خود را نشان داد و اینکه مردم منطقه اکنون شبکه الجزیره را حامی انقلاب ها می نامند خود از آن حکایت دارد که این شبکه در اطلاع رسانی و هماهنگی انقلابیون و رساندن صدایشان به جهانیان توانسته است رضایت عمده انقلابیون را برای خود کسب کند به طوری که به قول برخی از کارشناسان اکنون جایگاه امیر قطر که امتیازدار شبکه الجزیره است، در عرصه دیپلماسی بسیار پایین تر از الجزیره می باشد، هرچند که خبرهایی در باب سوری بودن امتیازداری امیر قطر نسبت به این شبکه وجود دارد که از آنها عبور می کنیم.
اما با ادامه انقلاب های منطقه و دوگانگی برخورد الجزیره با انقلاب های منطقه و سکوت آن در قبال بحرین و سیاه نمایی برای تحولات سوریه، موجب گردید تا اعتبار رسانه ای الجزیره بسیار کاهش پیدا کند و یکی از مدیران ارشد آن نیز استعفا دهد.
دو شبکه بین المللی ایرانی، العالم و press tv نیز اگرچه در کل عملکرد نسبتا خوب و مثبتی داشتند اما با توجه به آنکه امروز بخش بزرگی از سیاست های منطقه ای و جهانی را رسانه ها تعیین می کنند لزوم توجه بیشتر و سرمایه گذاری کلان تر بر روی این دو شبکه و ایجاد شبکه هایی جدیدتر ضروری به نظر می رسد.
زیرا به طور مثال، بسیاری از انقلابیون مصری ابراز می داشتند، اولویت مردم مصر برای انتخاب شبکه العالم، بسیار پایین تر از دیگر رسانه هاست و آنها جایگاه بهتری را نزد افکار عمومی دارا می باشند.
این نقیصه اگرچه بدون شک ناشی از برخی سنگ اندازی ها و توطئه های غرب علیه شبکه های خبری ما می باشد، اما این امر نباید باعث گردد تا از ضعف های خود نیز چشم پوشی کنیم.
وجود برخی برنامه های کلیشه ای و مصاحبه های متعدد اما کم محتوا، کیفیت و جذابیت کم استودیوها و شیوه های پخش خبر در العالم و سرمایه گذاری بسیار پایین در مقایسه با دیگر رسانه ها یقینا در این کم توجهی ملت ها بی تاثیر نبوده است.
اگرچه این مطلب برای برخی شبکه های بین المللی دیگر کشورمان نظیر شبکه خبر (شبکه ۶) و شبکه های جام جم بسیار حادتر است و لزوم تحولی اساسی برای عقب نماندن از عرصه تحولات را می طلبد که اکنون اهتمامی برای اصلاح آن دیده نمی شود .
۲- اخوان المسلمین و سازمان بسیج، کدام بهتر عمل کرده اند؟
اگر در بنرهایی که عموما در همایش های سازمان بسیج زده می شود، بیشتر دقت کنید جمله ای که همیشه پای ثابت این تبلیغات بوده اما هیچ گاه، رنگ و بوی عملیاتی به خود نگرفته است، جمله ای از امام خمینی (ره) است که «باید بسیج جهانی مستصفین شکل بگیرد» و یا «باید بسیجیان به فکر حکومت بزرگ جهانی اسلام باشند»
گزافه نگفته ایم اگر بگوییم مسئولین سازمان بسیج در ادوار مختلف و ما دانشجویان کمترین توجه را به این مقوله داشته ایم و این درحالی است که جماعتی مثل اخوان المسلمین اکنون یک تشکیلات بزرگ جهانی را دارا می باشد و گوی سبقت را در ایجاد نهادهای مردمی از ما ربوده است.
بی شک این اقدام اخوان المسلمین مدیون تلاش های بی وقفه و خستگی ناپذیر خود آنها بوده است، زیرا آنها ده ها سال است که توسط قدرت ها سرکوب شده اند و از لحاظ مالی و رسانه ای کمترین بهره را داشته اند اما اکنون که فضا کمی برای آنها بازتر شد، شبکه سازی زیر پوستی شان که یقینا ماحصل کار فراوان و سال های متمادی است و همچنین درآوردن ایدئولوژی های غنی و بومی برای اداره حکومت ها، خودنمایی می کند.
در حالی که ما بسیجیان علیرغم آن که حدود سه دهه از تشکیل حکومت اسلامی مان می گذرد و با داشتن منابع فکری و انسانی مناسب، فقط به شعار دادن بسنده کردیم و بیهوده نیست اگر بگوییم تاثیر خاصی در شکل گیری و رویش این انقلاب ها، حداقل نسل ما یعنی نسل سوم نداشته است و مسئولین ذی ربط هم به روزمرگی اوقات را طی کرده اند.
این نکته نیز درخور تامل است که حتی حزب الله لبنان نیز در این شبکه سازی جهانی از ما پیشی گرفته است چه از لحاظ عملیاتی و چه از لحاظ به وجود آوردن یک جو عمومی میان انقلابیون که تمایل دارند به حزب الله متصل شوند این نکته را می توان در اعلام بخشی از جوانان تونسی بعد از فرار بن علی برای تشکیل ارگان حزب الله در کشورشان و یا اظهارات رییس دولت انتقالی لیبی مشاهده کرد.
حال چه باید کرد؟ آیا وقت آن نرسیده است که با راهکارهایی مناسب و نوین قدمی در این راه برداریم؟
آیا زمان آن نرسیده است که برای قدم اول، هرچند کوچک، ورود جدی به فضای مجازی داشته باشیم و در عرصه وبلاگ، سایت خبری، تالارهای گفتگو و … وارد شویم و تجربیات انقلابمان را به جوانان انقلابی دیگر کشورها صادر کرده و آنها را راهنمایی نماییم؟
۳- قصه پرغصه و تکراری ضعف دستگاه دیپلماسی
اگر کمی به حجم کاری و تحرکات دیپلماتیک کشورهای منطقه و جهان در قبال رخدادها اخیر بنگریم، جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با دیگر کشورهای همتای خود از لحاظ استراتژیک، کمترین فعالیت را برای بهره برداری خوب از این انقلاب ها در راستای منافع اسلام و همچنین کشورمان داشته استو
به طور مثال کشور ترکیه که وزیر خارجه آن مدت زمان زیادی از عمر مسئولیتش نگذشته است، تراز خود را در تاثیر گذاری دیپلماتیک بسیار بالاتر برد، به طوریکه بسیاری از جلسات میانجیگرانه و یا هماهنگ کننده میان انقلابیون در خاک کشور ترکیه و یا توسط مسئولین ارشد این کشور انجام می گرفت.
اما متاسفانه برخی از مسئولین دولت ما، اوایل که معتقد بودند این انقلاب ها کار آمریکاست بعدها هم که بجای بیان رویدادهای اخیر تحت عنوان «بیداری اسلامی» گفتند «بیداری انسانی»، و وقتی از خواب بیدار شدند که دیپلماسی کشورهای دیگر فرسنگ ها از مسئولین ما جلوتر افتاده اند.
اگرچه حضور وزیری نا آشنا با فنون و عرصه سیاست خارجه در دوران کنونی بر این نقیصه، افزوده است اما در کل می توان گفت ساختار معیوب وزارت خارجه، کمبود دیپلمات های حاذق و نداشتن ابتکار وبرنامه مشخص که از قبل نیز در این وزارتخانه بوده است، در این انقلاب ها گریبانگیر حکومت ما شد و به نظر می رسد انفعال در وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران کاملا مشهود می باشد و چندان نیاز به دلیل و منطق ندارد و گویا وزارت خارجه ما بیشتر تماشاگر تحولات منطقه است تا یک بازیگر فعال و تاثیرگذار.
۴- نقش و جایگاه مردمی
شاید بتوان گفت یکی از آسیب های که در حوزه مردمی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، با آن مواجه هستیم کمتر شدن حس مسئولیت در مردم و حتی نخبگان جامعه نسبت به تاثیرگذاری بر رویدیگر ملت هاست، که علت آن شاید این باشد که مردم و نخبگان جامعه احساس می کنند که با وجود دولت چندان نیازی به ایفای نقش توسط آنها نیست.
و این در حالی است که ایفای نقش توسط مردم و نخبگان و دانستن یک نقش تاریخی و بین المللی برای خودمان جدای از آنکه یک تکلیف است، می تواند کمک بسزایی به دولتمردان برای موفقیت بیشتر در عرصه سیاست خارجی نماید.
در این جستار قصد ثناگویی از بیگانگان را نداریم اما چشم پوشی از مزایای دشمن هم جهالت به نظر می رسد. زیرا امروز صهیونیسم جهانی علاوه بر آنکه توسط دولت ها در حال پیگیری راهبردهای خود است، یهودیان هم هر کدام خود را قطعه ای از این پازل می دانند، و از تاجر گرفته تا استاد دانشگاه و دانشجو، سعی می نمایند تا به نوعی دولت جهانی یهود را بوجود آورند که البته موفق نخواهند شد.
و یا در برخی کشورهای عربی شاهدیم که نخبگان جامعه اعم از علما و اساتید دانشگاه ها، سعی می نمایند در راستای پیشبر اهداف کشورشان هر قدر که می توانند به آن کمک کنند.
واینجاست که اصرار دشمنان بر باطلشان و کاهلی ما در حق باز هم رخ می نمایاند .
ضروری است تا رسانه های عمومی و مسئولین فرهنگی کشور برنامه ای را طراحی و راه اندازی کنند که در آن بتوان بار دیگر یک حس و باور عمومی در مردم بوجود آورد که هر فردی در هر جایگاهی که هست باید با استفاده از تخصص و قابلیت های فردی خود، آنقدری که می تواند نقش آفرینی اسلامی داشته باشد.
۵- برقراری روابط اندیشه ای پویاتر و دعوت از نخبگان و اساتید کشورهای عربی
بدیهی است که کشور و ملت ما با توجه به سابقه ۳۰ ساله در حکومتداری، اکنون در ساحتهای مختلف اندیشه ای دارای دانش و منابع غنی و فراوانی است که این ذخیره بزرگ می تواند با دعوت از اساتید و نخبگان کشورهای دیگر جهان و یا عزیمت اندیشمندان ما به آنجا، منتقل گردد.
زیرا قطعا بنیان همه این انقلاب ها در بلند مدت باید بر اساس یک فلسفه و مبانی قوی اعتقادی برگرفته از اسلام باشد که با توجه به تحقیق ها و کارهای فراوان صورت گرفته، می توان روابط و کرسی های خوبی را برای استفاده دیگر ملت ها، بوجود آورد.
ضمن آنکه دست نشانده های دیکتاتور در کشورهای عربی در طی این سال ها، برای جلوگیری از مبادله فرهنگی میان کشورمان و کشورهای اسلامی سعی می نمودند به هر نحو ممکن از ایجاد فضاهای گفتگو میان اندیشمندان جلوگیری نمایند زیرا بدون شک نتیجه این گفتگوها به ضرر حاکمان دیکتاتور بود و پایه های حکومت آنها را می لرزاند، اما در زمان فعلی با توجه به باز شدن بسیاری از فضا ها با عنایت به این مساله که زیربنای همه پیشرفت ها و جهت گیری های کلان یک کشور فرهنگ می باشد، باید در راستای تعاملات فرهنگی بسیار کوشید نظیر گفتگو میان اندیشمندان، همایش های متعدد، برگزاری نمایشگاه کتاب به زبان عربی در کشورهای مسلمان و …
۶- نقش کمرنگ علما و تاخیر ۳ ماهه
در رخدادهای اخیر انتظار از علمای بزرگ و عظیم الشان کشورمان در حوزه قم و دیگر نقاط کشور این بود که بیشتر به تبیین و افشای ماهیت خیانتکارانه سران اعراب بپردازند و با در نظر گرفتن معذوریت های برخی مسئولین رسمی برای این دست از اظهارات، نقشی جدی تر را ایفا می کردند هر چند که برخی نامه های سرگشاده نظیر نامه آیت الله صافی به پادشاه عربستان بسیار دلگرم کننده بود اما تاخیر حدودا ۳ ماهه علما که تقریبا در طی این ۳ ماه کمتر به اظهارات شفاف و قاطعانه می پرداختند این نکته را تایید می کند که باید علمای کشورمان، در حوزه مسائل سیاسی منطقه ورود جدی تری داشته باشند، چنانکه امروز می بینیم افرادی همچون شیخ یوسف قرضاوی (البته با داشتن ایرادهای به جایی که به ایشان وارد است) با دادن فتواها و اظهارات کوبنده مختلف حداقل به پیشتیبانی دینی و معنوی از ملت ها می پرداختند و قطعا محبوبیت آنها نیز در میان ملت ها دو چندان شده است.
باید با ایجاد یک هماهنگی میان دو قطب علمی مهم جهان تشیع یعنی حوزه قم و نجف، ساز و کاری طراحی گردد تا حوزه های علمیه و انجمن های شیعی نقش جدی تری را در ادامه تحولات داشته باشند.
این مساله می تواند شبیه فعالیت های آیت الله تسخیری در مجمع تقریب مذاهب اسلامی باشد که البته به دلیل تنها بودن ایشان در این عرصه طبیعتا اثرگذاری نیز پایین می آید.
به نظر می رسد در این برهه ضروری است تا همه علما ضمن ورود جدی تر به مسائل منطقه و سفر به کشورهای اسلامی(مثل سفرهای فرا منطقه ای آیت الله نوری همدانی) اقدام به راه اندازی جریان های احتماعی همسو با جمهوری اسلامی و بیان حقایق دین نمایند زیرا اگر این اتفاقات نیافتد طبیعتا علمای سلفی که از لحاظ محتوا بسیار دون مایه هستند اما به دلیل اظهارات حماسی و تند، می توانند این فضا را از دست علمای ما بگیرند و این نقش را با نیرنگ بازی کنند.
همچنین باید طلبه های زبده ای که در طی این سالها در حوزه علمیه قم، شعبه های مختلف جامعه المصطفی در کشورهای گوناگون و حوزه نجف و … مشغول به تحصیل بوده اند، اکنون به کشورهای خود بازگردند تا با استفاده از این بهره های بزرگ معرفتی که تاکنون برده اند اما به دلیل اختناق در کشورهایشان فضایی برای بازگو کردنش در میان مردم خودشان نداشتند، در راستای راهنمایی و هدایت انقلاب ها در جهت اصلیشان کوشش نمایند.
۷- لزوم تاسیس حزب های مدنی توسط شیعیان
اگرچه در طی این سالها به دلیل ظلم فراوانی که جلادان حاکم عرب بر شیعیان می کردند، عمده آنها منزوی شده اند و یا به تقیه روی آورده اند اما اکنون با توجه به باز شدن فضاهای سیاسی به خصوص در کشورهایی نظیر مصرو تونس ضروری است که شیعیان ضمن سازماندهی نیروهای خودی اقدام به تاسیس حزب های مدنی-سیاسی نمایند که در آن ضمن جمع کردن سلیقه های مختلف همسو با تشیع از پیروان ادیان مختلف، حقی را که سال ها از آن محروم بودند اکنون دوباره به دست آورند اگرچه روند موجود نشان می دهد تلاش هایی در این زمینه درحال انجام است اما واقعا در مقایسه با دیگر گروه ها نظیر لیبرال ها، سوسیالیست ها و ملی گراها متاسفانه شیعیان چندان به مساله حزب سازی اهمیت فراوان نمی دهند، شاید به خاطر آنکه تجربه نداشته اند که باید مسئولین کشورمان در این حیطه کمک های جدی ای را چه از لحاظ تجربی و چه از لحاظ مالی به شیعیان نمایند، چنانکه امروز شاهدیم حزب الله لبنان با خارج شدن از فضای نظامی- امنیتی صرف وارد عرصه سیاسی و دولت سازی شده است و توانسته دولت لبنان را از آن خود کند که بی شک تاثیرش ده ها برابر قدرت در عرصه نظامی – امنیتی است.
اکنون با توجه به نزدیک بودن انتخابات پارلمانی مصر و تونس باید شیعیان با سرعت فزاینده ای در امور سیاسی وارد شوند تا جایگاه خود را در پارلمان داشته باشند و یا با اتحاد با گروه های سیاسی همسو نظیر اخوان المسلمین در مصر و یا حزب النهضه در تونس، ظهور و بروز بهتری داشته باشند تا در بلند مدت بتوانند همچون حزب الله لبنان ایفای نقش نمایند و این دور از دسترس نیست.
این امر برای شیعیان صعده در یمن نیز ضروری به نظر می رسد تا سریعتر از فاز نظامی خارج گردیده و خود را به عنوان یک قدرت سیاسی نیز نشان دهند چنانکه اکنون در بحرین احزاب مختلف شیعی با توجه به روی آوردن به نقش سیاسی، توانسته اند به خوبی انقلاب بحرین را مدیریت کنند اگرچه اکنون با ظلم و جور آل سعود مواجه شده اند اما همگان می دانند این قدرت سیاسی خدشه ناپذیر، قطعا در بلند مدت بر قدرت نظامی عربستان فائق خواهد آمد.
منبع: خبرگزاری دانشجو

کیهان نوشت: وزیر دفاع سابق رژیم صهیونیستی نسبت به فوران دوباره انقلاب اسلامی در مصر ابراز نگرانی کرد.

رادیو اسرائیل با بیان اینکه «رخدادهای چند روز اخیر مصر، ابعاد هولناکی به خود گرفته»، گفت: بنیامین بن الیعاذر نسبت به رویدادهای اخیر مصر ابراز نگرانی کرد. او نگران روند این رویدادهاست و می گوید مصر با این روند احتمالا دوباره به رویارویی نظامی علیه اسرائیل دست می زند.

وزیر دفاع سابق اسرائیل می گوید: تل آویو باید خود را برای تبدیل مصر به دشمن اسرائیل آماده کند. آینده مصر در دست ملت این کشور قرار گرفته که اسرائیل را دشمن خود می داند. مصر پیش از این شریک راهبردی و درجه یک ما بود.

صهیونیست ها با تعمیق انقلاب اسلامی، مصر پیمان سازش کمپ دیوید را که سپر دفاعی اشغالگران قدس محسوب می شد، باطل شده می بینند.

به دنبال تلاش شورای نظامی حاکم- دست نشاندگان آمریکا و حسنی مبارک- برای دور زدن انقلاب و استحاله و مصادره آن، ملت مسلمان مصر دور تازه انقلاب را آغاز کردند و با آمدن در میدان التحریر و شعارهای الله اکبر، مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، اعلام کردند تا پیروزی نهایی انقلاب خیابان ها را ترک نخواهند کرد. بیش از 40 نفر طی چند روز گذشته توسط نظامیان دست نشانده به شهادت رسیدند اما انقلابیون حاضر نیستند خیابان ها را ترک کنند.

عصام سلطان نایب رئیس حزب الوسط مصر گفته است: نظامیان مصری برای سرکوب تظاهرکنندگان در میدان التحریر از نوع جدیدی از گلوله های گاز اشک آور استفاده می کنند که به تازگی از تل آویو وارد شده است. مردم مصر اکنون با سلاح های اسرائیل کشته می شوند.

همچنین روزنامه فرانسوی اومانیته در تحلیلی نوشت: ارتشی که اکنون در مصر با مردم درگیر شده، همان ارتشی است که بدلیل عملکرد و رفتارش در برابر مخالفان رژیم حسنی مبارک در ماه فوریه مورد تقدیر قرار گرفت اما امروز تبدیل به هدف اصلی مردم خشمگین شده است. در جریان درگیری های روز یکشنبه در مصر، ارتش این کشور چهره واقعی خود را به نمایش گذاشت.

روزنامه فیگارو نیز ضمن اشاره به درگیری ها در قاهره یک هفته مانده به انتخابات پارلمانی به نقل از یکی از جوانان تظاهر کننده می نویسد: « این خوک ها (نیروهای ارتش) به هیچ وجه تغییر رفتار نداده اند، اما ما مردم مصر بر آنان پیروز خواهیم شد همانطور که در ماه فوریه پیروز شدیم».

در همین حال روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی، حوادث اخیر را «انقلاب واقعی در مصر» توصیف کرد و نوشت: مقامات مصر امیدوار بودند که معترضان خسته شوند و به خانه هایشان بازگردند اما چنین نشد. اعتراضات نمایش چشمگیر نارضایتی هاست. معترضان احساس می کنند به آنها خیانت شده است. تظاهرات این روزها با اعتراضات فوریه سال گذشته که به استعفای مبارک منجر شد، قابل مقایسه است. تحلیل گران می گویند شکاف ایجاد شده میان معترضان و ارتش، غیر قابل ترمیم است.

ژنرال های بر جای مانده از رژیم مبارک، ارتباطات گسترده ای با سرویس جاسوسی رژیم صهیونیستی دارند و طی 9 ماه گذشته تلاش کرده اند ضمن فریب مردم، آنها را از ادامه انقلاب خسته کنند. با این حال اعلام استعفای دولت عصام شریف باعث شد صدای آمریکا تاکید کند «این استعفا، بزرگ ترین شکست برای اعتبار شورای نظامی مصر است».

در حالی که نظامیان مشغول کشتار مردم مسلمان مصر هستند، جی کارنی سخنگوی کاخ سفید به صدای آمریکا گفته است: ما از همه طرف های درگیر می خواهیم خویشتنداری نشان دهند. ما از این درگیری ها عمیقا نگران هستیم.

تابناک نوشت: وزیر امور خارجه عربستان در نشست وزیران شورای همکاری خلیج فارس بار دیگر اعلام کرد که مداخله ایران در امور داخلی کشورهای منطقه همچنان ادامه دارد. او ایران مسلح به تسلیحات اتمی را تهدیدی آشکار برای امنیت منطقه خواند.

سعود الفیصل٬ وزیر امورخارجه عربستان سعودی٬ روز چهارشنبه ایران را به دخالت در امور داخلی کشورهای حوزه خلیج فارس و دیگر کشورهای خاورمیانه متهم کرد. او همچنین با اشاره به بالا گرفتن تنش‌ها پیرامون برنامه بحث‌برانگیز هسته‌ای ایران٬ تاکید کرد که «ایران ِهسته‌ای تهدیدی بزرگ برای ثبات و امنیت منطقه خواهد بود.»

به گزارش خبرگزاری فرانسه٬ سعود الفیصل که در نشست وزیران «شورای همکاری خلیج فارس» سخن می‌گفت٬ در ادامه هشدار داد که تلاش‌های تهران برای توسعه توانمندی و قابلیت‌های هسته‌ای «که می‌تواند در آینده به تولید تسلیحات اتمی بیانجامد٬ تهدیدی آشکار برای خاورمیانه است.

وزیر امور خارجه عربستان٬ همچنین با محکوم کردن «حملات ایران به دفاتر دیپلماتیک عربستان سعودی» اقداماتی از این دست را تهدیدی برای قوانین بین‌المللی و نقض آشکار توافق‌های جهانی خواند. به اعتقاد او حفاظت از دفاتر دیپلماتیک و رعایت حریم ‌هیات‌های دیپلماتیک «از ضروریاتی است که دین اسلام هم بر آن تاکید دارد.

همچنین «گاردین» گزارش داده است که وزارت خارجه انگلستان به همراه اظهار اطلاع از تصمیم نمایندگان مجلس ایران برای کاهش روابط با انگلستان از چنین کاری، اظهار تأسف کرده، ولی در عین حال افزوده که هنوز زود است در این باره اظهار نظر کنیم.

اما آبا برای ما ایرانی‌ها هم هنوز زود است که در این باره قضاوت کنیم یا نتیجه این بار هم از پیش مشخص است؟

به گزارش فارس، شیمون پرز میزبان هیئت پنجاه نفره «کریتیو کوآلیشن» متشکل از بازیگران و تولید کنندگان صنعت تلویزیونی و سرگرمی آمریکا در سرزمین اشغالی بود.

پرز در گفتگو با آنها، به تحولات مختلف در خاورمیانه، نقش اسرائیل در منطقه و نیز نقش صنعت سینما در پیشبرد اهداف اشاره کرد.

پرز اظهار کرد: « شما فعالان آموزش و پرورش هستید و نه فقط فعالان صنعت سینما، و با کمک فعالیت‌های شما و اعتمادی که شما بوجود می‌آورید، شما می‌توانید تاثیرگذار باشید و پیام برابری و صلح را در جهان توزیع کنید.»

* پرز: اسرائیل تمایل دارد شما پیام‌های مهمی را به مردم و کودکان برسانید

در ابتدای این ملاقات، پرز از این هیئت خواست که آنها از موقعیت و شهرت خود برای پیشبرد صلح و بردباری در جهان استفاده کنند.
وی افزود: «جوانان و خردسالان در اسرائیل و در سراسر جهان از شما هنرمندان بیشتر ذوق زده می‌شوند تا از ما سیاستمداران. آنها با اسامی شما آشنائی بیشتری دارند و ما مایلیم که شما پیام‌های مهمی را به آنها برسانید. برای من، شما فعالان آموزش و پرورش هستید و نه فقط فعالان صنعت سینما، و با کمک فعالیت‌های شما و اعتمادی که شما بوجود می‌آورید، شما می‌توانید تاثیرگذار باشید و پیام برابری و صلح را در جهان توزیع کنید. من از علاقه یکایک شما به روند صلح خاورمیانه و تمایلتان به یاری در این امر به سلیقه و روش خود قدردانی می‌کنم.»

* بازدید چهره های شاخص هالیوود از اسرائیل

در این هیئت، هنرپیشگان مشهوری مانند «رایچل لی کوک»، «استیون وبر»، «اندریا بوآن»، «ریچارد شیف»، و «هاری هملین»، و نیز تولید کنندگان ارشدی مانند «مارتا کائوفمن» شرکت داشتند، که همراه 30 مدیر ارشد استودیوهای فیلم برداری در هالیوود به اسرائیل آمدند. این هیئت‌ها به میزبانی فدراسیون‌های یهودی آمریکا و سازمان «آیپک» از اسرائیل دیدار کردند.

به گزارش «شیعه نیوز» ،"حمد بن عیسی آل خلیفه" عصر چهارشنبه پس از قرائت گزارش کمیته حقیت یاب از سوی "محمود شریف بسیونی" رییس این کمیته، مدعی شد که این کشور در معرض حملات رسانه ای برخی شبکه های ایران قرار دارد.

وی افزود: "این حمله واقعیتی است که هرکسی که زبان عربی را می فهمد، متوجه آن می شود؛ این امر چالشی مستقیم ضد ثبات و حاکمیت بحرین و همه کشورهای شورای همکاری است".

این اظهارات پادشاه بحرین، پس از تاکید بسیونی در گزارش خود مبنی بر نیافتن مدرکی برای اثبات ادعای دخالت ایران در اعتراضهای بحرین، مطرح شد.

در سایه سکوت رسانه های عربی منطقه و غرب درباره حوادث بحرین، پوشش شفاف و حرفه ای اوضاع بحرانی و رویدادهای این کشوراز طریق شبکه های ماهواره ای بین المللی ایران و بویژه شبکه خبری العالم، و افشای واقعیتها بصورت مستند؛ بارها اعتراض این رژیم و دیگر کشورهای هم پیمان آل خلیفه در منطقه را برانگیخته است. چراکه این افشاگریها موجب فشار افکار عمومی و سازمانهای بین المللی بر رژیم آل خلیفه، برای توقف کشتار و سرکوب مردم شده است.

پادشاه بحرین در عین حال با اعلام پذیرش گزارش کمیته حقیقت یاب، وعده داد که مسئولان حوادث این کشور را مجازات و برکنار کند.

آل خلیفه پیش از این هم وعده داده بود افرادی که به دلیل شرکت در تظاهرات و اعتراضها از کار اخراج شده اند، به کارهای خود باز می گردند، وعده ای که هیچگاه عملی نشده است.

تظاهرکنندگان ضددولتی در شهر «قطیف» در استان شرقی عربستان سعودی، یک زره‌پوش متعلق به نیروهای امنیتی را تصرف کرده‌اند. آنان در شهر قطیف و همچنین شهر عوامیه با وجود سرکوب شدید نیروهای امنیتی، به برگزاری تظاهرات علیه خاندان آل سعود خود همچنان ادامه می‌دهند.

به گزارش «تابناک»، به نقل از «دویچه وله»، در همین حال، نمایندگان اتحادیه اروپا و آمریکا نیز  وارد عربستان سعودی شده اند.
خبرگزاری‌ها اعلام کرده‌اند که این نمایندگان برای حل و فصل سرنوشت انقلاب یمن وارد عربستان شده‌اند، ولی با وجود این، منابع آگاه بر این باورند که نمایندگان آمریکا و اروپا برای حمایت از پادشاهی عربستان و کمک به آنان در سرکوب مخالفان وارد عربستان شده‌اند.

ذکر این نیز لازم است که در روز‌های گذشته، نیروهای امنیتی در شهر قطیف به روی معترضان آتش گشوده‌اند که موجب کشته و زخمی شدن چند تن شده است.

در روز‌های گذشته، هزاران تظاهرکننده عربستانی در مراسم تشییع پیکر ناصرالمهیشی نوزده ساله که در حمله نیروهای رژیم آل سعود کشته شد، شرکت کردند. آنها همچنین علیه خاندان سلطنتی آل سعود تحت حمایت آمریکا شعار دادند؛ مهیشی روز یکشنبه در حالی که از خیابانی در شهر قطیف با دوستانش گذر می‌کرد، مورد ضرب گلوله نیروهای این رژیم قرار گرفت.

وی روز دوشنبه در اثر شدت جراحات جان باخت. تظاهرات مشابهی نیز در شهر «عوامیه» برپا شد که طی آن، معترضان اقدام به سوزاندن لاستیک‌های ماشین‌ها و بستن جاده‌های اصلی کردند.

در ماه‌های گذشته، شرق عربستان سعودی، شاهد تظاهرات ضددولتی مردم این کشور بوده که خواستار اصلاحات در قوانین حقوق بشری، آزادی بیان و همچنین آزادی زندانیان سیاسی هستند. این در حالی است که هم‌اکنون رژیم عربستان سعودی به شدت در حال سرکوب اعتراضات مردم در یمن و بحرین هستند.

فارس: سالم القحطانی در کتاب "ثروت‌های آل سعود: درآمدهای عربستان به کجا می‌روند"، به بررسی توزیع درآمدهای میلیارد دلاری حاصل از فروش نفت عربستان توسط آل سعود می‌پردازد و در این راه پرده از حقایق بی‌شماری از خاندان آل سعود برمی‌دارد، آنچه در ذیل می‌آید، بخشی از این کتاب است.

* نگاهی به سیاست‌های نفتی عربستان

"احمد زکی الیمانی"، وزیر وقت عربستان سعودی 25 سال پیش گفت: احمقانه است، از مرغی که تخم‌های طلا می‌گذارد، استفاده نکنیم و این مرغ، مرغی است که فقط ما از آن داریم و هیچ کشوری نمی‌تواند، چنین مرغی داشته باشد، پس باید که فقط خودمان از آن استفاده کنیم.
بی‌شک منظور الیمانی از این سخنان و مرغ تخم طلای عربستان همان نفت بود که بیش از 7 دهه است، به سود آل سعود استخراج و صادر می‌شود، بی‌آن که اجازه دهند، از ملت عربستان کسی برپای این سفره گسترده بنشیند و حداقل شکم خود را سیر کند.
آیا در اینجا اجازه نداریم سوال کنیم که در طول تمام این سال‌ها که آل سعود تا جای ممکن اقدام به استخراج و صدور نفت کشور عربستان کرده‌اند، با ثروت ملت جزیره العرب چه کردند و این هزاران میلیارد دلار درآمد نفتی چه شده و سهم ملت از این ثروت چه بوده است؟

* حقایقی انکار ناپذیر از عربستان سعودی

از جمله حقایق انکارناپذیر جهت پاسخ به این سوال این است که بر کشوری که فرزندان و نوادگان عبد العزیز حکومت می‌کنند، درآمد نفت میان افراد خاندان سلطنتی و "شرکت آمریکایی آرامکو" تقسیم می‌شود و درآمد این محصول پر ارزش توسط شاهزاده‌های سعودی صرف عیش و نوش و ساخت کاخ‌ها و خرید تفرج‌گاه‌ها در اروپا و آمریکا و فسق و فجور شاهزاده‌ها و قمار در قمارخانه‌های لاس‌وگاس می‌شود، ‌در حالی‌که اکثر قریب به اتفاق مردم عربستان از فقر و گرسنگی و بی‌سوادی رنج می‌برند و از ساده‌ترین و اولیه‌ترین حقوق‌ها و ادات زندگی محروم هستند.

* درآمدهای نفتی عربستان اداتی برای سرکوب ملت

نفتی که باید اداتی برای پیشرفت و رشد کشور و محو و ریشه‌کن سازی فقر در کشور عربستان سعودی باشد، به اداتی در دست خاندان ال سعود تبدیل شده تا از آن برای سرکوب ملت جزیره العرب و تشدید فقر و محرومیت استفاده کنند و بخش اعظم این بودجه صرف خریدهای کلان تسلیحاتی و سیستم‌های نظارت و کنترل و سرکوب و شنکجه‌ ملت عربستان به دست دستگاه‌های امنیتی سعودی شود که تنها هم و غم آن تشدید کنترل و نظارت و قید و بندهای سیاسی و اداری برملت و منع آنها از بیان خواسته‌های برحق خود و محروم کردن آنها از حق طبیعی مسارکت سیاسی و بهره‌مندی از ثروت‌های ملی است.

* فقر حاکم بر عربستان

همه می‌دانند، کشور عربستان بزرگترین تولید کننده نفت جهان و دارای بیشترین ذخایر این ماده ارزشمند بر روی کره زمین است، با این حال میلیون‌ها شهروند این کشور هم‌چنان در فقر و بی‌سوادی و محرومیت مطلق بسرمی‌برند،‌ درحالی که کمی آن طرف‌تر از آنها نشانه‌های ثروت و دارایی کلان و شکم‌بارگی و سبک زندگی غربی به خوبی قابل ملاحظه است.
در واقع در مقابل کاخ‌ها و قصرهای با شکوه و خودروهای آخرین سیستم و آخرین وسایل رفاه و آسایش عصر که آل سعود و نزدیکانشان در غرق هستند، حلبی‌ آبادی‌ها و خانه‌های گلی را می‌بینی که اطراف شهرهای بزرگ عربستان و اطراف بیابان‌های خشک و لم یزرع عربستان پراکنده شده‌اند و این حلبی‌ آبادی‌ها میلیون‌ها فرزند جزیره العرب را در خود جای می‌دهند که خارج از عصر و دوره نفت در شرایط انسانی بسیار سخت به زندگی خود ادامه می‌دهند.

* حیف و میل ثروت آل سعود ادامه می‌یابد

حیف و میل ثروت آل سعود به این جا ختم نمی‌شود، بلکه بخش قابل ملاحظه‌ای از این ثروت صرف خرید ذمه و جلب وفاداری دیگر کشورها برای رژیم‌ قبیله‌ایشان و هم‌چنین توطئه‌چینی و دسیسه‌چینی علیه کشورهای خصم و معارض در جهان عرب و اسلام و جلب رضایت آمریکا می‌شود، بگونه‌ای که می‌توان گفت، صدها میلیارد دلار از درآمدهای نفتی عربستان به صورت سپرده‌های بلند مدت و بدون بهره در بانک‌های آمریکاست تا در مقابل آمریکا حمایت‌های امنیتی و سیاسی مورد نظر از رژیم آل سعود را تامین کند.

* سیاست نفتی آل سعود

اکتشاف نفت در جزیره العرب را باید مهم‌ترین و بزرگ‌ترین رویداد در تاریخ کشور عربستان سعودی بطور خاص و منطقه بطور عام برشمرد و به همان اندازه که درآمدهای نفتی کلان برای آل سعود خوشبختی و آسایش فراهم آورد، برای ملل عرب منطقه بدبختی و مصیبت به دنبال داشت، چون موجب شد تا کشورهای استعمارگر و امپریالستی برای تامین منافع و اهداف مورد نظر خود به این منطقه و از جمله کشور عربستان روی آورند و بر صادرات این ماده و قیمت آن و محروم کردن ملل عربی از خیرات و برکات این ماده حاکم شوند.
اکتشافات نفتی و استخراج نفت در منطقه توسط کشورهای استعمارگر آن‌قدر توسعه یافت و گسترش پیدا کرد، تا عربستان به بزرگترین تولید کننده نفت جهان از یک‌سو و دارای بیشترین ذخایر نفتی در جهان از سوی دیگر تبدیل شد، بگونه‌ای که گفته می‌شود،‌عربستان 26 درصد ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد.

* ویژگی‌های نفت عربستان

اما از جمله مهم‌ترین ویژگی‌های نفت عربستان صرف نظر از کیفیت آن پایین بودن هزینه استخراج آن است، بگونه‌ای که استخراج نفت در عربستان که کمترین و پایین‌ترین هزینه را در میان کشورهای تولید کننده نفت در جهان را به خود اختصاص می‌دهد ‌و هزینه تولید یک بشکه نفت در عربستان تنها 2.1 دلار است، افزون بر این که این کشور از سه طرف به آب‌های آزاد جهان و بنادر صدور نفت دسترسی دارد.

* حقایقی درباره میزان صدور نفت

در سال 2004 تولید رسمی نفت عربستان به 10.5 میلیون بشکه در روز بالغ شد، درحالی‌که برآوردهای غیررسمی حکایت از آن دارد که به موجب توافقنامه محرمانه آرامکو با آل سعود روزانه یک میلیون بشکه نیز تولید و بصورت سری به آمریکا منتقل می‌شود تا به ذخایر نفتی این کشور اضافه شود.
با توجه به جمعیت عربستان که در سال 2006 بین 6 تا 7 میلیون نفر برآورد شده بودند، بسیاری این سوال را بر مقامات سعودی مطرح می‌کنند که عربستان چه نیازی به تولید این میزان نفت دارد و چه چیز مسئولان این کشور را وامی‌دارد، ثروت‌های زیرزمینی کشور را استخراج و درآمدهای آن را که اقتصاد عربستان قادر به حذب آنها نیست، به صورت سپرده نقدی و بدون بهره در بانک‌های آمریکایی و اروپایی نگه‌دارد.

* سیاست آزادسازی نفت

در سال 1981 احمد زکی الیمانی اعتراف کرد که تنها تولید 5 میلیون بشکه در روز برای برآوردن نیازهای اقتصادی کشور کفایت می‌کند و اگر در این میان از اجرای برخی از طرح‌های غیر ضروری و کم منفعت و کم بازده صرف نظر کنیم، بی‌شک تولید 3 میلیون بشکه در روز برای تضمین رشد متناسب و نیازهای جمعیتی کفایت می‌کند.
در میان اگر فرض کنیم که عربستان سعودی در سال 2006 بیش از 10 میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کرد و جمعیت این کشور حدود 6.5 میلیون نفر باشد، این سوال بیش از پیش خود را مطرح می‌کند.
اما در میان سوال مهم دیگری رخ می‌نماید که مربوط به قیمت نفت عربستان سعودی است، همه می‌دانند که از پایان جنگ جهانی دوم نفت عربستان در بازارهای بین المللی به قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار عرضه می‌شود؛ سوال این‌جاست که چه چیز موجب می‌شود تا شاهزادگان سعودی نفت کشور خود را در بازارهای جهانی به قیمیتی پایین‌تر از قیمت این محصول در بازار بفروشند و محرومیت ملت عربستان از درآمد نفتش به سود چه طرفی صورت می‌گیرد.
و رسوایی که مردم عربستان از آن سخن می‌گویند و حتی در گوشه‌های کاخ‌های سلطنتی ال سعود به گوش می‌رسد،‌ این است که ال سعود نه به تمام شدن این ذخایر توجه دارد و نه درآمدهای حاصل از فروش آن را در جایی سرمایه‌گذاری می‌کند.
این درحالی است که اپک در سال 1997 اعلام کرد که فروش نفت پایین‌تر از قیمت بازار عربستان سعودی سالیانه 60 میلیارد دلار به این سازمان و اعضای آن زیان وارد می‌کند.

* توجیهات شنیدنی آل سعود

شنیدن توجیهات و دلایل آل سعود در این‌باره بسیار قابل توجه است، از جمله این‌که آنها این اقدام خود را از خودگذشتگی از جانب خود عنوان می‌کنند تا به این وسیله وابستگی اقتصاد غرب و آمریکا به محصول نفت را حفظ کنند و این موجب می‌شود تا اقتصادهای صنعتی و بزرگ جهان همچنان به نفت به عنوان اولین منبع انرژی تکیه و از سرمایه‌گذاری این کشورها جهت یافتن انرژی‌های جایگرین جلوگیری کنند.
همچنین ارائه ارزان نفت موجب می‌شود تا کشورهای صنعتی این ماده را در موارد دیگر به خدمت بگیرند و به این ترتیب وابستگی آنها به نفت بیش از پیش افزایش می‌یابد. اما حاکمان عربستان به این نکته توجه نمی‌کنند که افزایش تولید و به تناسب آن افزایش درآمد کشور را به یک کشور مصرف کننده محصولات کشورهای صنعتی تبدیل می‌کند و به جای سرمایه‌گذاری این درامدها در طرح‌های سودمند با خرید کالاهای مصرفی بار دیگر دلارهای نفتی به جیب کشورهای غربی بازمی‌‌گردد، وضعیتی که به عیان در عربستان سعودی قابل ملاحظه است.
عربستان سعودی در حال حاضر بزرگترین مصرف کننده تولیدات غربی است و این کشور است که به شرکت‌های خارجی که در این کشور سرمایه‌گذاری می‌کنند، وام‌های سخاوتمندانه ارائه می‌دهد، بگونه‌ای که در برخی موارد عربستان 50 درصد هزینه اجرای طرح‌های خارجی در کشور خود را به شکل وام‌های بی‌بهره به شرکت‌های مجری طرح می‌دهد و این جدای از در اختیار قرار دادن زمین و آب و برق با قیمت‌های غیرقابل تصور به این شرکت‌ها و معافیت‌های مالیاتی 5 تا 10 ساله نیروهای این شرکت‌های غربی فعال در عربستان است.
اما تمام این دلایل بهانه‌ای بیش نیستند تا عربستان سیاست‌های نفتی خود را توجیه کند که بر غرق کردن بازارهای جهانی در مازاد دائمی و همیشگی تولید و پایین نگه‌داشتن قیمت نفت برخلاف توافقات صورت گرفته در اوپک است.

* نتایج مستقیم کاهش قیمت نفت توسط عربستان سعودی

درباره افزایش میزان تولید باید گفت که نتیجه مستقیم این اقدام کاهش قیمت نفت و به تبع آن درآمدهای نفتی کشورهای تولید کننده نفت است، بویژه اگر توجه داشته باشیم، اقتصاد اکثر کشورهای تولید کننده نفت بر درآمدهای نفتی متکی است.
در این میان اگر عربستان سعودی را با جمعیت 6 تا 7 میلیون نفری و تولید 10 تا 11.5 میلیون بشکه نفت در روز در نظر بگیریم، یک محاسبه ساده نشان می‌دهد که مازاد تولید عربستان چه ضربه بزرگی به قیمت جهانی نفت و کشورهای تولید کننده آن و سازمان اوپک می‌زند، بویژه آن که جمعیت اکثر این کشورها مانند مصر و الجزایر و نیجریه و ایران و مکزیک و ونزوئلا چندین برابر جمعیت عربستان سعودی است.
حقیقتی که آل سعود هیچ‌گاه نمی‌توانند منکر آن باشند، این است که قیمت کلاهایی که کشورهای غربی به کشورهای جهان سوم تولید می‌کنند، چندین برابر افزایش یافته، درحالی‌که قیمت نفت به خاطر فداکاری آل سعود جهت پایین نگهداشتن قیمت‌ها هیچ تغییری نکرده و اگر شاهد تغییراتی بوده‌ایم، متناسب با افزایش کالاهای صادراتی غرب نبوده‌اند که این موضوع برای بسیاری از کشورهای تولید کننده نفت نتایج فاجعه آمیزی به دنبال داشته است، بی‌آن که عربستان به ظاهر از این نتایج آسیب ببیند. چون جمعیت عربستان سعودی تنها 2 درصد از جمعیت کشورهای عضو اوپک را تشکیل می‌دهد، درحالی که اگر تولیدات غیررسمی این کشور را در نظر نگیریم، تولید نفت عربستان 40 درصد صادرت نفت این سازمان را به خود اختصاص می‌دهد.

* دولت آرامکو

از دیگر واقعیت‌های انکار ناپذیر کشور عربستان سعودی حضور شرکت نفتی آمریکایی آرامکو در این کشور است که در واقع یکی از مراکز مهم تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در عربستان سعودی نه تنها در عرصه اقتصاد که در دو عرصه سیاسی و نظامی است.
شرکت آرامکو حق استخراج و تصفیه و فروش نفت استخراج شده عربستان سعودی را در اختیار خود دارد و برخی منابع تاکید می‌کنند که درآمدهای نفتی آرامکو از نفت عربستان در سال 2005 حدود 20 میلیارد بوده و البته باید به این نکته مهم اشاره کرد که در این باره هیچ اطلاعات یا آمار و ارقام رسمی وجود ندارد و تمام قراردادهای این شرکت به شکلی کاملا محرمانه و سری صرفا و تنها با خاندان آل سعود بسته می‌شود.
این درحالی است که شرکت آرامکو جدای از چنبره‌ای که بر نفت عربستان زده، اوایل دهه هشتاد قراردادی را با ال سعود امضا کرد که به موجب آن امیتاز استخراج و صدور و فروش گاز تمام چاه‌های نفتی عربستان به این شرکت واگذار شد؛ این قرارداد موجب شد، بسیاری از کارشناسان امور نفتی آن را بزرگترین قرارداد نفتی جهان بنامند.

* آرامکو چگونه پای به عربستان گذاشت

درباره نحو پای گذاشتن آرامکو به عربستان به اختصار باید گفت که این شرکت در واقع یکی از شعبه‌های شرکت نفتی "استاندارد اویل اف کالیفرنیا" بود که عبد العزیز آل سعود در سال 1933 امتیاز اکتشاف نفت در شبه جزیره عربستان را به آن داد و 10 سال بعد این شعبه با اعلام جدایی از کشور مادر و تاسیس شرکت مستقل نام "اربیان امریکن اویل کمپانی" با نام اختصاری "آرامکو" را برخود نهاد.
صرف نظر از نفت، آمریکا نبض اقتصاد کشور عربستان سعودی را درست دارد، بگونه‌ای که آمار و ارقام موجود نشان می‌دهد که 30 درصد واردات کالاهای اقتصادی مورد نیاز عربستان از آمریکا تامین می‌شود، درحالی که این نسبت در خصوص خریدهای تسلیحاتی به حدود 70 درصد براساس آمار و ارقام رسمی می‌رسد و بیانگر حرص و طمع امریکایی برای استفاده از منابع نفتی عربستان و به یغما بردن آن است.

* حضور بیش از 250 شرکت آمریکایی در عربستان

هم اکنون در کشور عربستان بیش از 250 شرکت آمریکایی مشغول به فعالیت هستند که اکثر قراردادهای منعقده در حوزه‌های تسلیحات و برق و گاز و نفت و صنعت آهن و پتروشیمی را به خود اختصاص می‌دهند و در این میان شرکت آرامکو در واقع بازوی اجرایی دولت آمریکا در عرصه اقتصادی در عربستان است و بیش از هرچیز چون اختاپوسی می‌ماند که جدای از بخش نفت و گاز بر دیگر بخش‌های اقتصادی عربستان چنگ انداخته است.
با آغاز دهه نود قرن گذشته عربستان سعودی صادرات تسلیحاتی خود را به بهانه تهدید امنیت ملی‌اش و مجهز کردن دستگاه‌های امنیت داخلی‌اش که در آن زمان توسط عبد الله بن عبد العزیز اداره می‌شد، به میزان چشمگیری افزایش داد و در این‌باره به خطر ایران در منطقه استناد می‌جست، به همین دلیل خیلی زود عربستان به اولین وارد کننده تسلیحات از آمریکا تبدیل شد و هم اکنون این کشور بالاترین هزینه را برای حفظ امنیت خود پرداخت می‌کند، بگونه‌ای که تخمین زده شده، بودجه امنیتی اختصاص یافته به هر شهروند سعودی 2600 دلار است، در حالی‌که این رقم در آمریکا به 520 دلار برای هر نفر می‌رسد و در این میان آل سعود به خطرات واهی خارجی که کشورشان را تهدید می‌کند، اسنتاد می‌جویند، بی‌آن که در این میان نگاهی به خواسته‌های ملت خود داشته باشد که به شدیدترین وجه ممکن آن را سرکوب می‌کند.

* خریدهای تسلیحاتی عربستان از فروش نفت

بنابر آمار و ارقام رسمی منتشره رژیم عربستان سالیانه بین 30 تا 40 میلیارد دلار از درآمدهای نفتی خود را به خرید ادات و تجهیزات نظامی و آموزش‌ نیروهای مسلح خود از جمله گارد پاسداران ملی می‌کند و نکته مضحک اینجاست که کارشناسان پنتاگون، وزارت دفاع آمریکا تاکید می‌کنند، برای حفاظت و نگهبانی از تاسیسات نفتی عربستان نیاز به اعزام نظامیان آمریکایی است و نکته مهم‌تر آن که گزارش‌های آمریکایی به این نکته اشاره می‌کند، ارتشی که آل سعود درحال آموزش و مدرن‌سازی آن است، یکی از منابع خطر علیه این رژیم را تشکیل می‌دهد، چون از اواخر قرن هشتاد گذشته آمریکایی‌ها به شدت از نفوذ و حضور افسران مخالف رژیم در ارتش ابراز نگرانی کرده و در مواردی نسبت به انقلاب نظامی آنها و براندازی رژیم آل سعود هشدار داده‌اند.

* گفتنی‌های ‌رئیس سابق سرویس اطلاعات نیروی هوایی آمریکا

ج. کیگان، ‌رئیس سابق سرویس اطلاعات نیروی هوایی آمریکا در گزارشی که به کنگره ارائه داد، نوشت: یکی از مهمترین ویژگی‌های رژیم‌های مرتجع در جهان عرب که آمریکا از جنگ جهانی دوم تاکنون برآن تکیه می‌کند، خصوصیت عدم ثبات و استقرار در این کشورهاست و اگر بخواهیم از آماده‌ترین مناطق جهان برای انقلاب نام ببریم باید از رژیم‌های عربی محافظه‌کار یاد کنیم.
وی در ادامه گزارش خود تاکید می‌کند که طرف یکی دو دهه آینده باید شاهد سرنگونی رژیم آل سعود توسط افسران مخالف رژیم باشیم که هم اکنون در آمریکا و کشورهای اروپایی آموزش می‌بینند و سپس به کشورشان باز خواهند گشت تا پرچم‌دار دمکراسی و آزادی در جهان عرب باشند.

* ادامه سیاست غرق کردن بازارهای بین المللی با نفت عربستان

سیاست غرق کردن بازارهای بین المللی با نفت عربستان سعودی با اغاز قرن 21 نه تنها کاهش نیافت، بلکه پس از حوادث 11 سپتامبر 2001 و سقوط دیکتاتوری صدام حسین در عراق و اشغال این کشور توسط نظامیان آمریکایی تشدید و افزایش هم یافت.
با افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی و گذشتن آن از مرز 50 دلار در هر بشکه در سال 2004 فشار عربستان سعودی بر سازمان اوپک جهت افزایش تولید با هدف پایین نگهداشتن قیمت نفت نیز افزایش قابل توجهی یافت، بگونه‌ای که در نشست 15 سپتامبر 2004 علی النعیمی، وزیر وقت نفت عربستان سعودی خواستار افزایش تولید اوپک از 26 میلیون بشکه در روز به بیش از آن شد تا قیمت نفت به 40 دلار در بشکه تنزل پیدا کند.
این درحالی است که باید به این نکته توجه کنیم که از زمان اشغال عراق توسط نظامیان آمریکایی عراق عملا تولید نفت خود را قطع کرد و عربستان اعلام کرد که تولید روزانه 3.5 میلیون بشکه نفت عراق را برعهده می‌گیرد تا تولید نفت عربستان به روزانه 13 تا 14.5 میلیون بشکه در روز برسد.

مشرق: پنتاگون برای ساختن تصویری از یک ارتش آرمانی و با عظمت و شکست ناپذیر از نیروهای نظامی خود؛ اجازه نمی دهد صحنه ای در هیچ فیلم هالیوودی، آنها را زیر سوال ببرد و براین اساس نماینده آنها در پنتاگون نیز به تهیه کنندگان فیلم "فارست گامپ" نیز اجازه نداد؛ تصویری از 350 هزار سرباز عقب مانده­ای که با طرح "پروژه 100.000 مک نامارا" به ویتنام رفته بودند و به "نیروهای مشنگ" معروف شده بودند نمایش داده شود.

- در سال 1993 تهیه کنندگان فارست گامپ[1] مشتاق بودند کمک ارتش را برای ساخت فیلم خود بدست بیاورند؛ آنها به هلیکوپترهای شینوک [2] و دیگر تجهیزات نظامی دوران جنگ ویتنام نیاز داشتند و می خواستند بخشی از فیلم را در پایگاه تفنگداران دریایی در جزیره پاریس واقع در کالیفرنیای جنوبی فیلمبرداری کنند. بنابراین در 21 ژوئن چهار نسخه از فیلمنامه را برای «بررسی و نظر» به پنتاگون فرستادند.

ارتش در یادداشتی شکایت کرد که «گفتار خشونت بار در سراسر فیلمنامه وجود دارد»، و «محتوای جنسی بیش از حد و غیرضروری» است.

اما شکایت اصلی ارتش خود شخصیت فارست گامپ بود. آنها احساس می کردند شخصیت اصلی عقب مانده داستان که قرار بود تام هنکس نقش وی را بازی کند، نیرویی نبود که ارتش طی دوران جنگ ویتنام استخدام کند. طبق یک یادداشت داخلی دپارتمان ارتش، فیلمنامه فیلم «این تصور کلی را بوجود می آورد که که اعضای ارتش در دهه 1960 را آدمهایی ساده لوح یا سربازهایی با هوش حداقل تشکیل می دادند.» ارتش معتقد بود «این تصور نه صحیح است و نه به نفع ارتش.»

- در حقیقت ارتش طی جنگ ویتنام سربازهایی با بهره هوشی پایین را استخدام می کرد، و تفنگداران دریایی پس از خواندن فیلمنامه احساس کردند که فیلم به این فصل نسبتاً شناخته نشده در تاریخ نظامی آمریکا اشاره دارد.

- این فیلم به طرحی که توسط رابرت مک نامارا وزیر دفاع آمریکا در سال 1966 اجرا شد اشاره می کرد که طی آن سربازها از بین افرادی انتخاب می شدند که پیشتر در آزمون هوش نیروهای مسلح رد شده بودند. بیش از 350 هزار نفر از این نیروها که توسط دیگر سربازها بطرز بیرحمانه ای "نیروهای مشنگ" نامیده می شدند جذب نیروهای مسلح شدند، و اکثر آنها سر از ارتش و سرانجام ویتنام درآوردند. طبق گزارشها ضریب هوشی حداقل یکی از این نیروها 62 بود، که بسیار پایین تر از ضریب هوشی گامپ در فیلم است (80).


رابرت مک نامارا، استراتژیست آمریکایی

 

- فیل استراب، نماینده پنتاگون؛ گفت وزارت دفاع به تهیه کنندگان کمک نخواهد کرد مگر اینکه آنها تغییرات اساسی در فیلمنامه اعمال کنند.

- در نسخه بعدی فیلمنامه که به پنتاگون ارائه شد هرگونه اشاره‌ای به اینکه واحد فارست گامپ از آدم‌های خنگ تشکیل شده بود حذف گردید.

- در فیلمنامه جدید مونولوگ گامپ که در آن اعضای واحد را «کند و آهسته» تعریف می‌کند، همچنین توضیحش درباره اینکه این واحد «یه آزمایش بوده که یک گروه از خنگها و خل وضعها رو که دستورات رو زیر سوال نمی بردن دور هم جمع کنن» حذف شده بود.

- ارتش از شیوه‌ای که فارست افسر فرماندهش، سروان دن تیلور، را با عنوان و اسم کوچکش خطاب می‌کرد نیز راضی نبود.

- مسئولین ارتش با صحنه‌ای که سروان دن پس از دریافت دستور اعزام افرادش به مأموریتی خطرناک گریه می‌کند نیز مشکل داشتند.

- بنابراین علیرغم تغییراتی که تهیه‌کنندگان در فیلمنامه اعمال کردند ارتش تصمیم گرفت بطور کامل با تولید فیلم همکاری نکند.

نسخه پی دی اف فصل هشتم عملیات هالیوود

متن کامل ترجمه این فصل

فصل هشتم

در سال 1993 تهیه کنندگان فارست گامپ[2] مشتاق بودند کمک ارتش را برای ساخت فیلم خود بدست بیاورند؛ آنها به هلیکوپترهای شینوک[2] و دیگر تجهیزات نظامی دوران جنگ ویتنام نیاز داشتند و می خواستند بخشی از فیلم را در پایگاه تفنگداران دریایی در جزیره پاریس واقع در کالیفرنیای جنوبی فیلمبرداری کنند. بنابراین در 21 ژوئن چهار نسخه از فیلمنامه را برای «بررسی و نظر» به پنتاگون فرستادند.

و مشخص شد که ارتش نظرات زیادی دارد؛ آنها می خواستند در ازای همکاری با فیلم تغییرات عمده ای در فیلمنامه صورت بگیرد.

 

ارتش در یادداشتی داخلی به تاریخ 29 ژوئن 1993 شکایت کرد که «گفتار خشونت بار در سراسر فیلمنامه وجود دارد»، و «محتوای جنسی بیش از حد و غیرضروری» است.

اما شکایت اصلی ارتش خود شخصیت فارست گامپ بود. آنها احساس می کردند شخصیت اصلی عقب مانده داستان که قرار بود تام هنکس نقش وی را بازی کند، نیرویی نبود که ارتش طی دوران جنگ ویتنام استخدام کند. طبق یک یادداشت داخلی دپارتمان ارتش، فیلمنامه فیلم «این تصور کلی را بوجود می آورد که که اعضای ارتش در دهه 1960 را آدمهایی ساده لوح یا سربازهایی با هوش حداقل تشکیل می دادند.» ارتش معتقد بود «این تصور نه صحیح است و نه به نفع ارتش.»

در حقیقت ارتش طی جنگ ویتنام سربازهایی با بهره هوشی پایین را استخدام می کرد، و تفنگداران دریایی پس از خواندن فیلمنامه احساس کردند که فیلم به این فصل نسبتاً شناخته نشده در تاریخ نظامی آمریکا اشاره دارد.

سروان جری بروکرت، رئیس دفتر روابط عمومی تفنگداران دریایی در لس آنجلس در ارزیابی خود از فیلمنامه می نویسد «بعد از اتمام کالج، فارست برای خدمت در جنگ ویتنام به ارتش احضار می شود، و گرچه بطور مستقیم در فیلمنامه به این مسئله اشاره نشده است، وی به عنوان یکی از اعضای "پروژه 100.000 مک نامارا" به تصویر کشیده می شود.»

 

بروکرت به طرحی که توسط رابرت مک نامارا وزیر دفاع آمریکا در سال 1966 اجرا شد اشاره می کرد که طی آن سربازها از بین افرادی انتخاب می شدند که پیشتر در آزمون هوش نیروهای مسلح رد شده بودند. بیش از 350 هزار نفر از این نیروها که توسط دیگر سربازها بطرز بیرحمانه ای "نیروهای مشنگ" نامیده می شدند جذب نیروهای مسلح شدند، و اکثر آنها سر از ارتش و سرانجام ویتنام درآوردند. طبق گزارشها ضریب هوشی حداقل یکی از این نیروها 62 بود، که بسیار پایین تر از ضریب هوشی گامپ در فیلم است (80).

اما پنتاگون اصرار داشت که چنین چیزی هرگز اتفاق نیفتاده است.

روز 7 جولای 1993، فیل استراب، رئیس دفتر فیلم پنتاگون، نامه ای به تهیه کننده فیلم چارلز نیوارث[3] نوشت و گفت وزارت دفاع به تهیه کنندگان کمک نخواهد کرد مگر اینکه آنها تغییرات اساسی در فیلمنامه اعمال کنند.

استراب نوشت «برای اینکه ما از نظر نظامی از فیلم حمایت کنیم تصاویر ارائه شده از ارتش باید از لحاظ تاریخی صحت داشته و محتمل باشند، اطلاعاتی ارائه شوند که برای مردم ارزشمند بوده، و به حفظ و جذب نیروها کمک کند. متأسفانه فارست گامپ مطابق این معیارها نیست. مشکل اصلی عدم صحت است از آن جهت که بنظر می رسد فارست گامپ برای خدمت در واحدی متشکل از افرادی مانند خودش جذب و آموزش داده شده، و سپس به عنوان تجربه ای بی فایده، غیرانسانی و محکوم به شکست توسط افسری بی تجربه به میدان نبرد در ویتنام فرستاده می شود... چناچه تمایل دارید به این مسائل بنیادین بپردازید از فرصتی برای بحث درین باره با شما استقبال می کنیم.»

در نسخه ای از فیلمنامه در تاریخ 13 آوریل 1993 به پنتاگون ارائه شد، فارست گامپ واحدش در ارتش را این گونه توصیف می کند «چیزی که واحد ما رو خاص کرده بود این بود که همه خیلی شبیه هم بودیم؛ خیلی کند و آهسته» و در ادامه می گوید «یکی بعدا به من گفت این یه آزمایش بوده که یک گروه از خنگها و خل وضعها رو که دستورات رو زیر سوال نمی بردن دور هم جمع کنن.»

پنتاگون گفت اگر تهیه‌کنندگان کمک ارتش را می‌خواهند این موارد باید تغییر کنند، و فیلمنامه به سرعت تغییر داده شد.

یک هفته بعد از دریافت نامه استراب، نیوارث و استیو استارکی، یکی از تهیه‌کنندگان فیلم، نامه‌ای به استراب نوشتند و گفتند «که سعی کرده‌اند فیلمنامه را طوری تغییر دهیم که تمام مسائل مطرح شده برطرف شوند، و اگر نظرات دیگری دارید آن را با ما در میان بگذارید و ما سعی خواهیم کرد آن‌ها را انجام دهیم.»

در نسخه بعدی فیلمنامه که به پنتاگون ارائه شد هرگونه اشاره‌ای به اینکه واحد فارست گامپ از آدم‌های خنگ تشکیل شده بود حذف گردید. بهترین دوست گامپ در ارتش یعنی بوبای عاشق میگو همچنان مثل گامپ خنگ است اما باقی اعضای واحد به صورت سربازهای عادی به تصویر کشیده‌ شده‌اند.

در فیلمنامه جدید مونولوگ گامپ که در آن اعضای واحد را «کند و آهسته» تعریف می‌کند، همچنین توضیحش درباره اینکه این واحد «یه آزمایش بوده که یک گروه از خنگها و خل وضعها رو که دستورات رو زیر سوال نمی بردن دور هم جمع کنن» حذف شده بود. و دیالوگ دیگری که افسر فرمانده گامپ به اعضای گروهش به عنوان «یک مشت احمق» اشاره می‌کند نیز حذف شد.

پنتاگون به یکی از خواسته‌های اصلی‌اش رسیده بود، اما ارتش همچنان از فیلمنامه رضایت نداشت؛ صحنه‌ای که فارست زخم جنگی‌اش را به رئیس‌جمهور لیندون جانسون نشان می‌دهد مطابق میل ارتش نبود. در این صحنه فارست خم می‌شود، شلوارش را پایین می‌کشد و جای زخم روی باسنش را به رئیس جمهور نشان می‌دهد. طبق یادداشتی درون سازمانی «این که یک سرباز وظیفه باسنش را به رئیس جمهور نشان دهد صحنه سینمایی قابل قبولی نیست.»

ارتش از شیوه‌ای که فارست افسر فرماندهش، سروان دن تیلور، را با عنوان و اسم کوچکش خطاب می‌کرد نیز راضی نبود. یکی از افسرانی که فیلمنامه را می‌خواند در حاشیه آن نوشت «این شیوه نامناسبی برای خطاب کردن یک افسر مافوق است.»

مسئولین ارتش با صحنه‌ای که سروان دن پس از دریافت دستور اعزام افرادش به مأموریتی خطرناک گریه می‌کند نیز مشکل داشتند. زیرا «تصویر جالبی از رهبری ارائه نمی‌کرد.»

بنابراین علیرغم تغییراتی که تهیه‌کنندگان در فیلمنامه اعمال کردند ارتش تصمیم گرفت بطور کامل با تولید فیلم همکاری نکند.

طبق یک یادداشت درون سازمانی «دپارتمان ارتش نمی‌تواند این پروژه را در وضعیت کنونی آن تأیید کند.»

نیوارث که اکنون رئیس تولیدات فیزیکی روولوشن استودیوز[4] است ـ استودیویی که سقوط شاهین سیاه[5] را تولید کرد ـ با دریافت نکردن کمک ارتش فلسفی برخورد می‌کند؛ «ما همیشه سعی می‌کنیم با وزارت دفاع کنار بیاییم، البته وقتی که این کار فیلم را به خطر نمی‌اندازد. اما این بار به نتیجه نرسیدیم، نتوانستیم به جایی برسیم که هم ما و هم آنها رضایت داشته باشند، بنابراین تصمیم گرفتیم فیلم را بدون حمایت آنها بسازیم. و البته همه‌چیز خیلی دوستانه انجام شد. فیل استراب یکی از متحدین بزرگ هالیوود است و همیشه بیشترین تلاشش را می‌کند تا کارها به نتیجه برسند.»


اما حتی بعد از اینکه ارتش تقاضای آنان را رد کرد، تفنگداران دریایی گفتند حاضرند در تولید فیلم کمک کنند به شرط این که تهیه‌کنندگان یک تغییر ساده در فیلمنامه اعمال کرده و فارست گامپ تفنگدار دریایی باشد. سروان جری بروکرت رئیس دفتر فیلم تفنگداران در لس‌آنجلس در یادداشتی درون سازمانی نوشت «من فیلمنامه را بررسی کردم و به اطلاع شرکت تولیدکننده رساندم که اگر شخصیت اصلی تفنگدار باشد و چند تغییر جزئی دیگر در فیلمنامه صورت بگیرد تفنگداران از پروژه حمایت خواهند کرد.»

اما فیلمسازها پیشنهاد تفنگداران را رد کردند.

بروکرت در یادداشتی نوشت «پس از بحث و بررسی، شرکت تولیدکننده در تاریخ 4 آگوست 1993 عدم تمایل خود به تغییر شخصیت از ارتشی به تفنگدار دریایی را به دلایل خلاقانه ابراز کرد. شخصیت درون کتاب، ارتشی است و رابرت زمه‌کیس کارگردان فیلم هم وی را ارتشی می‌بیند.»


اما تمایل تفنگداران به همکاری با فیلمی که ارتش آن را رد کرده بود نشان می‌دهد فرایند تأیید نظامی تا چه حد اختیاری است. در حقیقت اسناد و مدارک پنتاگون نشان می‌دهد تفنگداران دریایی تا زمانی که پیام کلی مثبت باشد، نسبت به بخش‌های دیگر برخورد سهل‌گیرانه‌تری با ارائه تصاویر منفی و ناخوشایند دارد. هنگامی که نیروی دریایی از همکاری با فیلم "یک افسر و یک جنتلمن[6] " سر باز زد، تفنگداران دریایی حاضر بودند در صورتی که شخصیت اصلی از افسر نیروی دریایی به تفنگدار تغییر کند در تولید آن همکاری کنند. این اتفاق درباره فیلم "چند مرد خوب[7]"، هنگامی که نیروی دریایی درخواست فیلم‌سازها را رد کرد نیز تکرار شد. تهیه‌کنندگان این دو فیلم هم حاضر نشدند شخصیت خود را تغییر دهند و مانند فارست گامپ تأیید و حمایت پنتاگون را بدست نیاوردند.

 

 


[1] . Forrest Gump

[2] . Forrest Gump

[3] . Charles Newirth

[4] . Physical production for Revolution Studios

[5] . Black Hawk Down

[6] . An officer and a Gentleman

[7] . A few good men

وقتی سال 1948 در روز نکبت، فرزند نامشروع غرب در قلب سرزمین‌های اسلامی متولد شد، کمتر کسی فکر می‌کرد که روزی برسد که موجودیت این انگل جهانی که تاکنون با خون کودکان و زنان مسلمان تغذیه کرده است، تا جایی به خطر بیفتد که صدها هزار نفر از داخل تل‌آویو علیه‌اش شعار دهند و میلیون‌ها مسلمان هم از بیرون از مرزهای سرزمین‌های اشغالی، دیکتاتورهای وابسته به صهیونیسم را یکی یکی به زیر بکشند و حتی در امریکا پرچم اسرائیل را به آتش بکشند.

به گزارش رجانیوز، اما خود اسرائیلی‌ها این موضوع را خیلی قبل از این حدس زده بودند و همان‌طور که حضرت امام خمینی (ره) فرموده‌اند که «اجانب در کمینند، آن‌ها نخوابیده‌اند، شما نباید بخوابید، باید هوشیار باشید، آن‌ها مشغول نقشه هستند، از "راه‌های مختلف، با فرم‌های متنوع"، مشغول طرح‌ریزی‌های کوتاه مدت و بلند مدت برای حفظ و ارتقای جایگاه رژیم صهیونیستی در منطقه‌ی خاورمیانه بودند.

در این راستا، در کنار حملات وحشیانه ارتش اسرائیل به کشورهای خاورمیانه از جمله جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل، جنگ 33 روزه لبنان، جنگ 22 روزه غزه و... و ترورهای کور سازمان جاسوسی موساد که از جمله موارد اخیر آن‌ها، ترور شیخ احمد یاسین، عماد مغنیه، دکتر مسعود علیمحمدی و دکتر مجید شهریاری و... بود، عملیات غیر خشونت آمیز هم به انواع شیوه‌های تجاوزگری‌های این غده سرطانی اضافه گردید که بعدها از آن به جنگ نرم یاد شد.



کشورهای شرکت کننده در کنفرانس مالتا 2

موضوع این گزارش در مورد فاز دوم یعنی اقدامات غیر خشونت آمیز صهیونیسم جهانی با محوریت رژیم جعلی اسرائیل علیه کشورهای خاورمیانه و مردم مسلمان منطقه است. یکی از شناخته شده ترین اقدامات اولیه برای مبارزات نرم و دیپلماسی عمومی، تأسیس سازمان‌های مردم نهاد (NGO) است مثل بنیاد صهیونیستی "سوروس" که در زمینه انقلاب‌های رنگی در خاورمیانه تلاش می‌کند. یکی از این سازمان‌های مردم نهاد که هدف آن مشروعیت بخشیدن به وجود رژیم صهیونیستی در خاورمیانه و حساسیت‌زدایی و عادی‌سازی روابط با آن است، "بنیاد کنفرانس‌های مالتا ((MCF) Malta Conferences Foundation) " (1) است. این بنیاد در سال 2003 به ریاست یک زن صهیونیست، با نام "زافرا لرمان"، تأسیس شد. وی در "حیفا" در یک خانواده‌ی متعصب و افراطی یهودی که وجود خود را وقف ساختن اسرائیل کرده‌اند(2)، بزرگ شده و مدارک دانشگاهی خود را از دانشگاه‌های "تکنیون" و "وایزمن" اسرائیل دریافت کرده است. او سپس در سال 1969 به عنوان پسادکترا وارد دانشگاه "کرنل" شد. وی در آنجا در سازماندهی محققان، استادان و دانشمندان برای حقوق بشر و آزادی علمی فعالیت کرده و در کمک به دانشمندان مخالف نظام‌های شوروی سابق و چین، کسب شهرت کرد. حداقل یک دانشمند برجسته‌ی روس نوشت که آزادی خود را مدیون لرمان است که در جوامع علمی بین‌المللی، کمپینی برای آزادی او برگزار کرده است. او همچنین یکی از نظامیان اسبق ارتش رژیم صهیونیستی است.(3)

زالفرا لرمان در حال سخنرانی در مؤسسه نوبل در خصوص کنفرانس مالتا

این بنیاد مسئولیت برگزاری کنفرانس‌هایی با نام کنفرانس‌های مالتا را بر عهده دارد. بنیاد کنفرانس‌های مالتا از سال 2003 تاکنون، هر دو سال یک بار اقدام به برگزاری کنفرانس‌هایی به همین نام کرده است. اولین کنفرانس موسوم به "مالتا 1" در آبان ماه سال 1382 (نوامبر سال 2003) در جزیره‌ی بدنام "مالت" برگزار شد.

کنفرانس "مالتا 2" در نوامبر 2005 باز هم در جزیره‌ی مالت تشکیل شد. کنفرانس "مالتا 3" در نوامبر 2007 در استانبول ترکیه و کنفرانس "مالتا 4" در نوامبر 2009 در امان پایتخت اردن برگزار شد. کنفرانس "مالتا 5" نیز در دسامبر سال جاری میلادی در پاریس برگزار خواهد شد. در این کنفرانس‌ها تا کنون فقط کشورهای خاورمیانه و رژیم صهیونیستی شرکت کرده‌اند! البته هر سال تعدادی از برندگان جایزه‌ی نوبل نیز دعوت می‌شوند که تعداد قابل توجهی از آن‌ها نیز لااقل تابعیت دوگانه‌ی اسرائیلی دارند.

این کنفرانس‌ها برای اولین بار از زمان ایجاد اسرائیل در سال 1948، دانشمندانی را از تمام نقاط خاورمیانه گرد هم آورده است. بسیاری از دانشمندانی که در این کنفرانس‌ها شرکت می‌کنند، در کشور خودشان افراد مهمی هستند، از رؤسای دانشگاه‌ها گرفته تا رؤسای تشکل‌های علمی و دانشمندان برجسته که حضور آن‌ها می‌تواند اثرات مهمی در چشم‌انداز سیاسی در کشورهایشان به جا بگذارد. از نکات قابل توجه این کنفرانس این است که با وجود آنکه بیش از 70 درصد دانشمندان شرکت کننده در این کنفرانس از کشورهای مسلمان خاورمیانه هستند، اما در حاشیه کنفرانس مشروبات الکلی سرو می‌شود!

خانم لرمان به عنوان رئیس این بنیاد به صراحت هدف از برگزاری این کنفرانس‌ها را چنین بیان می‌کند: «خاورمیانه نمی‌تواند به طور دائم در حالت جنگ باقی بماند و تماس‌های چهره به چهره‌ی مردم کشورها می‌تواند منجر به روابط دوستانه‌ی بلند مدتی شود که اختلافات سیاسی و فرهنگی را از میان بردارد.» او همچنین ادامه می‌دهد: «دانشمندان می‌توانند کارهایی بکنند که وکلا، دیپلمات‌ها، سربازان و رؤسای جمهور قادر به انجام آن نیستند».

متأسفانه از همان کنفرانس «مالتا 1»، عده‌ای از دانشمندان ایرانی نیز بدون توجه به ماهیت این نوع دام‌های صهیونیستی، در این کنفرانس‌ها شرکت کردند. نتیجه‌ی این غفلت، انتقال یافته‌های تحقیقات تجربی و استراتژیک دانشمندان ایرانی (مانند فن‌آوری ساخت حسگرهای پیشرفته که بودجه‌ی عظیمی از بیت‌المال صرف تحقیق و طراحی آن شده بود) به دست دانشمندان صهیونیست است. دردمندانه‌تر اینکه کنفرانس‌های دوسالانه بعدی یعنی "مالتا 2" و "مالتا 3" و "مالتا 4" نیز میزبان حضور دانشمندان ایرانی بودند.

پایگاه اطلاع رسانی بنیاد کنفرانس‌های مالتا هنوز هیچ اطلاعاتی در خصوص ترکیب شرکت کنندگان کنفرانس "مالتا 5" منتشر نکرده است که مشخص شود آیا باز هم اساتیدی از کشورمان در این کنفرانس شرکت می‌کنند یا خیر! اما قدر مسلم این است که باید جلوی این روند تأسف‌بار سوء استفاده‌ی گسترده‌ی صهیونیستی از علم دانشمندان جوان ایرانی گرفته شود.

1-  http://www.maltaconferencesfoundation.org/

2-  http://www.chicagojewishnews.com/story.htm?sid=1&id=253409
Lerman, a former member of the Israeli army

3- (http://www.wrmea.com/component/content/article/280-2006-january-fe).

به گزارش مشرق به نقل از سایت اوباما، اقدام «جان پایک» پلیسی که بر روی سر و صورت دانشجویان روی زمین نشسته در دانشگاه «دیویس»، حجم زیادی از گاز فلفل پاشیده بود، باعث واکنشهای شدیدی از سوی معترضین شده و تصاویر این اقدام، از سوی معترضین در جریان تجمعات مورد استفاده قرار گرفته است.


بر این اساس، برخی گرافیست‌های آمریکایی نیز با ارائه طرح‌هایی قابل توجه از این واقعه، اعتراض خود را به پلیس ایالت کالیفرنیا نشان دادند:


در یکی از این طرح‌ها، بر روی تابلوی معروفی از حضرت عیسی(ع)، تصویر جان پایک اضافه شده که در حال اسپری زدن به صورت ایشان است و این باعث شده که اشک از چشمان حضرت عیسی جاری شود.


در تصویر دیگری در همین رابطه، پلیس آمریکایی در نقاشی معروف تدوین قانون اساسی اولیه آمریکا حضور پیدا کرده و در حال گند زدن به متن قانون اساسی است!


از نگاه گرافیست‌های آمریکایی، پایک حتی به گاندی هم رحم نکرده و در حال اسپری زدن به صورت این چهره صلح طلب است.


در طرح دیگری، پلیس آمریکا در حال اسپری به صورت کودکی نشان داده شده که نگران آینده خود است.


طرحی گرافیکی نیز با این مضمون طراحی شده که پلیس آمریکا نماد بخش سیاه قانون آمریکاست.

به گزارش مشرق به نقل از العالم، "بهاء الاعرجی" رئیس  کمیته مبارزه با فساد در پارلمان عراق و نماینده فراکسیون "الاحرار" در بیانیه ای گفت: دولت اشغالگر آمریکا از طریق بازرس کل بازسازی عراق به سرقت 21 میلیارد دلاراز اموال این کشور اعتراف کرده است که  این مسئله نیز با کوشش فوق العاده کمیته وی و نامه نگاری به  سازمان ملل متحد آشکار شد.

دفترالاعرجی در این بیانیه آمریکا را به سرقت 21 میلیارد دلار از اموال عراق متهم کرد و از مطرح شدن این مسئله در دستور کار هفته آینده مجلس برای بررسی و بازگرداندن اموال ملت عراق خبر داد.

این بیانیه افزود: مسئله سرقت، از طریق بازرس آمریکا در زمینه بازسازی عراق و در پی دخالت کمیته  مبارزه با فساد در پارلمان عراق و نامه نگاری با سازمان ملل برملا شد.

براساس این بیانیه، "اسامه النجیفی" رئیس مجلس عراق هفته جاری نشست مهمی را با بازرس آمریکا در زمینه  بازسازی عراق تشکیل داد و مبلغ 21 میلیارد دلار اموال عراق را که به سرنوشت نامعلومی دچار شده است، بررسی کرد.

دفتر الاعرجی تصریح کرد: این دارایی های عراق، پیش از اشغال نزد آمریکا بود و پس از اشغال به عراق منتقل شد که دو میلیارد از آن در فردوگاه بغداد  به سرقت رفت و هشت میلیارد دلار نیز به منطقه کردستان منتقل شد و 4 میلیارد نیز در دولت "ایاد علاوی" ناپدید شد و مبالغ دیگر نیز در دست بررسی است.

گفتنی است یک بازرس آمریکایی معروف به "بوین" در ژوئن سال جاری، گروههایی را بدون ذکر نام، به سرقت 6.6 میلیارد دلار از هزینه بازسازی عراق متهم کرد و این عملیات را بزرگترین دستبرد در تاریخ آمریکا دانست.

روزنامه "لس انجلس تایمز" آمریکا نیز در گزارش امسال خود نوشت: تحقیقات برای تعیین  سرنوشت اموال عراق که از زمان رژیم صدام مصادره شده بود و پس از اشغال عراق در سالهای 2003 و 2004 میلادی به بغداد منتقل شد، ادامه دارد.

این روزنامه نوشت: این اموال که حدود 20 میلیارد دلاربو؛د در صندوق های پلاستیکی با هواپیماهای نظامی ترابری به عنوان بخشی از طرح بازسازی عراق به این کشور منتقل شد.

"هنری واکسمن " نماینده آمریکا که از منتقدان سرسخت اشغال عراق است، از انتقال 336 تن اموال نقدی به منطقه ای جنگی ابراز تعجب کرد.

روزنامه "واشنگتن پست" نیز چندی پیش در گزارشی اعلام کرد: بیشتر سازمان های نظامی  آمریکایی که مامورهزینه کردن اموال عراق برای بازسازی این کشور بودند، نتوانستند به مقررات آمریکا درباره زیرنظر داشتن این دارایی ها و نوع هزینه کردن آن پایبند باشند.

این در حالی است که دولت عراق چندین بار تهدید کرده است که در صورت ضرورت برای بازگرداندن اموال ناپدید شده، به دادگاههای بین المللی مراجعه خواهد کرد.

همزمان با تشدید حملات نیروهای امنیتی مصر به انقلابیون مصری، شیخ الازهر با صدور بیانیه‌ای ریختن خون شهروندان مصری را حرام اعلام کرد.
به گزارش فارس، "احمد الطیب" در بیانیه‌ای اعلام کرد که خون مصری‌ها همگی پاک و گرانقدرتر از آن است که ریخته شود و مصر امروز فرزندان خود را فریاد می‌زند و از همه می‌خواهد که خویشتنداری کنند.

در این بیانیه آمده است: اگر ما حق تظاهرات‌کنندگان و بیان دیدگاه را برای همه به رسمیت می‌شناسیم پس مسئولیت ملی ما نیز ایجاب می‌کند که مایملک عمومی و خصوصی را حفظ کنیم و پیش از آن نیز جان مصری‌ها و خون‌های گرانمایه آنها را محافظت کنیم خواه این افراد از ملت باشند و یا از پلیس که اینها نیز فرزندان ما و ملت مصر است.

در این بیانیه همچنین آمده است که الازهر تمامی کشته شدگان را در شمار افرادی که در نزد خداوند هستند حساب می‌کند و امیدوار است که نزد خداوند سبحان شهدا محسوب شوند.

شیخ الازهر همچنین تاکید کرد: در شرایط دردناک الازهر شریف بار دیگر بر پرهیز از هر گونه اعمال خشونت‌آمیز و خرابکاری تاکید کرده و خواهان حفظ ویژگی مسالمت‌آمیز انقلاب مصر بدون هیچ گونه خشونت و ریختن خون است.

مشرق: از سالیان دور به این طرف، آمریکا به صورت دوفاکتو، مستقیم یا غیرمستقیم، توسط یهودیان طرفدار اسرائیل و قدرت لابی‌های یهودی آنها هدایت می‌شود. روزنامه اسرائیلی معاریو (Ma´ariv ) در دوم سپتامبر 1994 نوشت:

"آمریکا دیگر دارای دولتی غیریهودی (Goyim ) نیست، بلکه دولتی بر سر کار است که یهودیان در تمام سطوح تصمیم‌گیری آن مشارکت دارند. شاید دیگر بخش‌هایی از قانون مذهبی یهودیت که با عبارت "حکومت‌داری غیریهودی" مرتبط است، باید مورد تجدید نظر قرار گیرد زیرا در آمریکا تبدیل به عبارتی منسوخ شده است."


اولین رئیس جمهور یهودی آمریکا


زمانی که باراک اوباما با شعار پر زرق و برگ و درخشان "تغییر" وارد اتاق ریاست جمهوری شد کمتر رأی دهنده آمریکایی فکر می‌کرد که وی فقط یک نسخه متعادل‌تر از رئیس‌جمهور پیشین خود خواهد بود که تمام مشروعیت و قدرت خود را مدیون لابی صهیونیستی-یهودی است.

یوری آونری (URI AVNERY )، فعال یهودی ضدصهیونیست می‌نویسد: "پس از ماه‌ها رقابت سخت و فشرده، اوباما توانست رقیب قدرتمند خود یعنی هیلاری کلینتون را شکست دهد.... و اولین چیزی که وی پس از این پیروزی انجام داد چه بود؟ وی به کنفرانس لابی اسرائیل، آیپک، رفته و سخنانی بر زبان راند که تمام رکوردهای چابلوسی و تملق را شکست."

در حقیقت متن سخنرانی اوباما در این نشست و نیزسیاست خارجه وی در قبال خاورمیانه توسط "کنفرانس رؤسای سازمان‌های یهودی بزرگ آمریکا" تدوین شده بود. وی بار دیگر در سال 2011 برای اعضای لابی صهیونیستی آیپک سخنرانی کرده و به مانند قبل اظهارات خود در مورد حمایت بی قید و شرط از موجودیت و امنیت اسرائیل را اعلام نمود.  

برای دریافت متن سخنرانی اوباما در نشست آیپک در سال 2008 اینجا و 2011 اینجا کلیک کنید.


فایل تصویری بخشی از سخنرانی اوباما در آیپک در سال 2008

 

اولین سخنرانی انتخاباتی اوباما در سال 2008 در آیپک برگزار شد

در جولای 2011، استیو شِفی (Steve Sheffy ) روزنامه‌نگار آمریکایی حامی اسرائیل با انتشار مقاله‌ای در  "هافینگتون‌پست" اعلام کرد که باراک اوباما بیشترین حمایت‌ها را در میان رؤسای جمهور آمریکا از اسرائیل به عمل آورده است: "رئیس‌جمهور اوباما همکاری‌های نظامی بین اسرائیل و آمریکا را به میزان بی‌سابقه‌ای ارتقاء داده است.... اوباما بیش از هر رئیس‌جمهور دیگری در تاریخ آمریکا کمک‌های امنیتی به اسرائیل ارائه نموده است. وی با هر گونه اقدام بین‌المللی جهت مشروعیت‌زدایی از اسرائیل مقابله کرده است. او از شرکت در نشست‌های دوربان یک و دو به علت برنامه‌های ضداسرائیلی آنها اجتناب ورزید. وی گزارش گلداستون را محکوم نمود. آمریکا در دوران اوباما تنها یک بار از حق وتو استفاده کرده است و آن هم در زمانی که شورای امنیت سعی داشت قطعنامه‌ای در محکومیت شهرک‌سازی‌های اسرائیل به تصویب برساند."

کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل در دوران اوباما نیز تداوم یافته و سیر صعودی خود را ادامه داد. وی در سال 2009 با فروش ده‌ها فروند جنگنده اف‌35 به اسرائیل موافقت نمود. وی همچنین اولین رئیس‌جمهور آمریکا بود که اجازه فروش موشک‌های ضدپناهگاه (bunker buster ) را به اسرائیل صادر کرد. به گزارش وزارت امور خارجه آمریکا کمک‌های نظامی این کشور به اسرائیل هر سال چند صد میلیون دلار افزایش خواهد یافت. از زمان روی کار آمدن اوباما، آمریکا در حدود 11 میلیارد کمک مالی بلاعوض به اسرائیل ارائه کرده است که بخش اعظمی از این کمک‌ها به صورت تجهیزات نظامی بوده‌اند.


برنامه ده ساله دوم: کمک نظامی پیشنهاد شده آمریکا به اسرائیل طی سال مالی 2009 تا 2018

سال مالی 2009

2.55 میلیارد دلار

سال مالی 2010

2.77 میلیارد دلار

سال مالی 2011

3 میلیارد دلار

سال مالی 2012

3.9 میلیارد دلار

*اولین رئیس‌جمهور یهودی آمریکا


اوباما خطاب به پرز: "چکار می‌توانم برای اسرائیل انجام دهم؟"      هاآرتص – 17 نوامبر 2008

 

ابنر میکونر (Abner Mikvner )، نماینده صهیونیست سابق کنگره، قاضی فدرال، مشاور بیل کلینتون و یکی از حامیان اولیه اوباما معتقد است که "باراک اوباما اولین رئیس جمهور یهودی است". این سخنان میکونر منعکس کننده تعهد یکجانبه و بلند مدت اوباما به دولت یهود و وفاداری وی به ساختار قدرت صهیونیست‌ها در داخل آمریکا، و نیز تلاش طولانی مدت و موفقیت‌آمیز شبکه‌ای متشکل از صهیونیست‌های قدرتمند مالی و سیاسی در وارد ساختن اوباما به دستگاه سیاسی "اول اسرائیل" است.

وب‌سایت "اخبار یهودی شیکاگو" (chicagojewishnews.com ) که به عنوان یک ارگان تبلیغاتی برای اسرائیل فعالیت می‌کند، در 24 اکتبر 2008 مقاله‌ای طولانی در مورد "اوباما و یهودیان" به قلم پائولین دوبکین (Pauline Dubkin ) منتشر کرد. در این مقاله به سخنان یک ناظر یهودی مسائل سیاسی اشاره شده بود که گفته بود: "یهودی‌ها او [اوباما] را ساختند. هر کجا که بنگرید شاهد حضور یهودیان خواهید بود."



حضور اوباما در موزه یاد واشم اسرائیل و ادای احترام به قربانیان افسانه هولوکاست!


تبدیل کردن اوباما به یک حامی اسرائیل از زمان تحصیل وی در دانشکده حقوق هاورارد آغاز شد. وی در آنجا توسط یک استاد صهیونیست به نام مارتا مینو (Martha Minow ) شناسایی شد. مینو وی را فردی باهوش، نویدبخش، از نظر سیاسی جاه‌طلب و آماده جذب معرفی نمود. مینو، اوباما را به اعضای خانواده، شامل پدرش که یکی از دلالان بزرگ خرید آراء برای دموکرات‌ها بو و نیز دیگر دوستان صهیونیست خود که صاحب شرکت‌های حقوقی در شیکاگو بودند معرفی نمود تا اوباما را استخدام نمایند. به طور خلاصه، اولین قدم در عضوگیری صهیونیست‌ها شامل استفاده از یک شخص دانشگاهی برجسته برای تماس اولیه و سپس دادن وعده پیشرفت کاری از طریق یک شبکه شغلی بود.



مارتا مینو

استاد صهیونیست دانشگاه هاروارد که اوباما را به دوستان یهودی خود معرفی نمود


گام دوم عبارت بود از معرفی اوباما به مجمعی از دوستان و همسایگان در جامعه یهودی که شامل حامیان مالی برجسته صهنویست نیز می‌شد. مشوقین اولیه اوباما نقشی کلیدی در متعاقد ساختن وی داشتند مبنی بر اینکه آینده سیاسی او وابسته به حمایت متحدین صهیونیست است و اینکه حمایت صهیونیست‌ها نیز به تعهد کلی وی به برنامه‌هایی است که منافع اسرائیل را در درجه اول اولویت قرار می‌دهند.

در پایان دهه 1990، اوباما توانسته بود به خوبی در شبکه حزب دموکراتیک لیبرال صهیونیست جای بگیرد و از طریق همین شبکه وی دو نفر از شاخص‌ترین چهره‌های صهیونیست‌ را که در برنامه‌های تبلیغاتی ریاست جمهوری وی نقشی اساسی داشتند را پیدا نمود: دیوید اکسل رود (David Axelrod استراتژیست سیاسی ارشد اوباما از سال 2002 تا کنون و بتی لو سالتزمن (Betty lu Saltzman ) معمار اصلی مبارزات انتخاباتی اوباما در سال 2008.


دیوید اکسل رود

از یهودیان برجسته شیکاگو و استراتژیست سیاسی ارشد اوباما

بتی‌لو سالتزمن

معمار اصلی انتخاباتی اوباما در سال 2008


سالتزمن دختر فیلیپ کلوتزنیک (Phillip Klutznick )، میلیاردر و حامی متعصب اسرائیل، است. سالتزمن اذعان نموده است که اگر اوباما به منافع اسرائیل پایبند نمی‌ماند، هرگز امکان نداشت که صرفا به علت "هوش" یا سیاست‌های لیبرال وی از او حمایت به عمل آورد. (اخبار یهودی شیکاگو، 24 اکتبر 2008)

زمانی که اوباما در سنای ایلینویز فعالیت می‌کرد دارای یک اتاق مشترک با یک یهودی ارتدوکس و  متعصب به نام ایرا سیسلوراشتاین (Ira Silverstein ) بود. به گفته وی "احساسات آنها در قبال طرفداری از اسرائیل به یکدیگر نزدیک بود"، چنان که هرگاه سیلوراشتاین قطعنامه‌ای در مورد محکومیت اقدامات سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) ارائه می‌کرد، اوباما فورا آن را امضاء می‌نمود." (همان)

اکسلورد، کلوتزنیک و دیگر استراتژیست‌های اوباما به وی که هم‌اکنون به طور کامل در ساختار قدرت صهیونیستی جای گرفته بود، توصیه نمودند که در راستای تلاش برای پیروزی در انتخابات مجلس سنا، زیارت اجباری اسرائیل را به جای آورده و مراتب احترام خود را به رهبرانش ارزانی دارد. در سفر دو سال بعد اواما به اسرائیل، نائب رئیس فدراسیون یهودی کلان‌شهر شیکاگو نیز وی را همراهی کرد. اوباما، با هدایت صهیونیست‌ها، با اسرائیل رابطه برقرار کرد و به عنوان یک سیاستمدار آمریکایی-آفریقایی کاملا صهیونیست به آمریکا بازگشت.



حضور اوباما در دیوار غربی مسجد الاقصی معروف به دیوار ندبه


با تأییدات ساختار قدرت صهیونیستی، پایگاه مالی اوباما گسترش یافته و شامل برخی از ثروتمندترین یهودیان آمریکایی حاملی اسرائیل شد. در میان این یهودیان می‌توان به نام لستر کراون (Lester Crown ) اشاره نمود که پسرش جیمر کراون (James Crown ) هدایت برنامه‌های مالی امور تبلیغاتی اوباما را در ایالت ایلینویز بر عهده داشت.

 

فیلم سخنان اوباما در مورد رابطه ویژه بین اسرائیل و آمریکا

*یهودیان دولت اوباما

خاخام آرنولد ژاکوب وولف (Arnold Jacob Wolf )، یکی از قدیمی‌ترین حامیان اوباما، در مورد انتصاب صهیونیست‌ها در دولت وی چنین می‌گوید: "اوباما با جهان یهودیت یکی شده است." هیچ چیز به غیر از روابط طولانی‌مدت و مستحکم اوباما با ساختار قدرت صهیونیستی نمی‌تواند توضیح دهد که چرا وی این اقتصاددان‌ها و مقامات امنیتی شکست خورده را انتخاب نمود.

تخمین زده می‌شود که در حدود یک پنجم الی یک سوم کابینه اوباما را یهودی‌ها تشکیل می‌دهند. البته میزان یهودیان شاغل در دولت اوباما بیشتر از این رقم است. اگر تمام دستیارها، دستیاران دستیارها، معاونین، حقوقدان‌ها، مشاوریت و دیگر بوروکرات‌های میانه تا سطح بالا را در نظر بگیریم در این صورت تعداد یهودیان دولت اوباما نزدیک به 40 الی 50 درصد خواهد بود. به یاد داشته باشید که قومیت یهود در آمریکا فقط 2 الی 3 درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، با این حال، چنین سهم بالایی را در دولت اوباما بخصوص در بخش‌های اقتصادی به خود اختصاص داده‌اند. در زیر لیستی از مهمترین یهودیان صهیونیستی که در دولت اوباما فعال هستند ارائه می‌شود:

· دیوید اکسل رود (David Axelrod )؛ مشاور ویژه رئیس‌جمهور؛ اکسلرود یک یهودی است که اوباما را تبدیل به یک نیروی یهودی کرد؛ وی یک چهره عمده سیاسی و اقتصادی بین یهودیان ثروتمند شیکاگو بالاخص خانواده پریتزکر و بسیاری دیگر است.


· جارد برنشتاین (Jared Bernstein )؛ اقتصاددان ارشد و مشاور در حوزه خط‌مشی اقتصادی معاون رئیس‌جمهور.


جارد برنشتاین

اقتصاددان و مشاور جو بایدن


· رام امانوئل (Rahm Emanuel)، رئیس دفتر رئیس‌جمهور؛ پسر یک صهیونیست تروریست؛ دارای تابعیت همزمان اسرائیل و آمریکا.

امانوئل طی جنگ اول خلیج فارس در ارتش اسرائیل خدمت می‌کرد؛ وی از شبکه یهودی برای دستیابی به یک شغل پردرآمد در یک بانک سرمایه‌گذاری استفاده نمود علی‌رغم اینکه دارای هیچگونه تجربه قبلی نبود (وی در کمتر از سه سال بیش از 15 میلیون دلار درآمد کسب نمود)؛ در انتخابات مجلس نمایندگان در سال 2008، امانوئل به عنوان یک نامزد دموکرات بیشترین کمک‌های مالی را از جانب وال‌استریت، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، بانک‌ها و سایر بخش‌های مالی دریافت نمود. این در حالی است که نهادهای مالی در سال 2008 به استانه فروپاشی رسیدند.

وی او از اعضای ارشد کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی (آیپک) است و بانی سخنرانی باراک اوباما در زمان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا بود که در آن سخنرانی، باراک اوباما، منافع اسرائیل را منافع آمریکا خواند و تاکید کرد که نخواهد گذاشت تا نظام جمهوری اسلامی به بمب اتمی دسترسی پیدا کند. امانوئل در اکتبر ۲۰۱۰ میلادی، از مقام خود استعفا کرد و به سمت اولین شهردار یهودی شیکاگو رسید.

رام امانوئل و اوباما هر دو عضو کلوپ همجنس‌بازی شیکاگو نیز هستند که در گزارش راهبردی 5 به آن پرداخته شد.



رام امانوئل

رئیس دفتر سابق یهودی اوباما


· ذخیره فدرال (بانک مرکزی آمریکا)؛ یهودیانی به نام‌های برنانکی(Bernanke)، کوهن (Kohn)، وارش (Warsh) و کروزنر (Kroszner) هنوز هم شورای مدیریتی بانک مرکزی آمریکا (گروه اصلی که بر دیگر شعبه‌های منطقه‌ای بانک مرکزی نظارت می‌کند) را هدایت می‌کنند. یک یهودی دیگر به نام فرد میشکین (Fred Mishkin) اخیرا از این شورا استعفا داده اما هنوز دارای نفوذ زیادی در آن است. اوباما فردی به نام دانیل تارولو (Daniel Tarullo) را جایگزین وی ساخت. او نیز احتمالا یک یهودی است – یهودی‌ها اغلب نام خانوادگی یهودی  خود را به به نام‌های خانوادگی ایتالیایی تغیر می‌دهند تا راحت‌تر در آمریکا و جاهای دیگر همرنگ دیگران گردند.

کوین وارش ، دونالد کوهن  و بن برنانکی  میراث یهودی دولت‌های قبل از اوباما

 


دانیل تارولو

صهیونیستی که توسط اوباما وارد شورای مدیریتی بانک مرکزی آمریکا شد

 

تیموتی گایتنر (Tim Geithner)؛ اطلاعات قابل اعتمادی وجود دارند مبنی بر اینکه وی یهودی است. همسر وی نیز یک یهوی به نام کارول سوننفلد (Carole Sonnenfeld) است. وی طی بحران‌های مالی بزرگ ریاست بانک مرکزی شعبه نویورک را بر عهده داشت که یکی از قدرتمندترین شعب این بانک محسوب می‌شود.


تیموتی گایتنر، هفتاد و پنجمین وزیر خزانه‌داری یهودی آمریکا


· النا کاگان (Elena Kagan)؛ رئیس دیوان عالی آمریکا


النا کاگان، صهیونیستی که رئیس دیوان عالی آمریکا شد


سالی کاتزن (Sally Katzen)؛ مشاور حقوقی ارشد اوباما و بایدن.


سالی کاتزن


· رون کلاین (Ron Klain)؛ رئیس دفتر معاون رئیس‌جمهور. وی در کنار یک یهودی دیگر (رام امانوئل) دیدارها و تقویم کاری رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور آمریکا را تنظیم می‌کند.


رون کلاین


· اریک لندر (Eric Lander) و هارولد ای. وارموس (Harold E. Varmus)؛ رؤسای شورای علم و تکنولوژی ریاست‌جمهوری

وارموس و لندر، سکانداران یهودی شورای علم و تکنولوژی ریاست جمهوری


· جاکوب لو (Jacob Lew) و جیمز اشتاینبرگ (James Steinberg)؛ معاونین وزیر امور خارجه، یعنی اگر اتفاقی برای هیلاری کلینتون بیفتد یکی از این دو نفر مسؤولیت وزارت امور خارجه آمریکا را بر عهده خواهند گرفت. این دو نفر جزو صهیونیست‌های متعصب طرفدار اسرائیل محسوب می‌شوند بنابراین مشخص نیست که چگونه قرار است در امور مربوط به خاورمیانه بی‌طرفانه قضاوت نمایند.


لو و اشتاینبرگ، معاونین یهودی هیلاری کلینتون

·

الن موران (Ellen Moran)؛ مدیر ارتباطات کاخ سفید.


الن موران


· دنیس راس (Dennis Ross)؛ فرستده ویژه اوباما به خاورمیانه و هماهنگ کننده امور مناسبات ایران و آمریکا. وی یکی از مؤلفین متن سخنرانی اوباما در آیپک در سال 2008 بود. او در دولت‌های بوش پدر و پسر و کلینتون مسؤول یافتن رهیافت‌هایی جهت حل و فصل مسایل مرتبط با درگیری‌های اسرائیل و فلسطینیان بود که البته پیشرفتی در آن حاصل نشد.

دنیس راس در کنار بنیامین نتانیاهو


· رابرت روبین (Robert Rubin)؛ مشاور اقتصادی اوباما و بایدن.

رابرت روبین

 

دانیل بی. شاپیرو (Daniel B. Shapiro)؛ رئیس میز خاورمیانه در شورای امنیت ملی ؛ همچنین یک لابی‌گر مشهور در واشنگتن.

شاپیرو در حضور شیمون پرز

 

ماری شاپیرو (Mary Schapiro)؛ رئیس کمیسیون اوراق بهادار و بورس؛ یک بروکرات یهودی که از زمان ریگان تاکنون در تمام دولت‌های آمریکا فعالیت نموده است. وی نفوذ زیادی در بازار بورس وال‌استریت دارد.

ماری شاپیرو

مجله تایم به وی لقب کلانتر وال‌استریت را داده است

·

فیل شیلیرو (Phil Schiliro)؛ دستیار امور حقوقی رئیس‌جمهور.

فیل شیلیرو

·

لاورنس (لری) سامرز (Lawrence (Larry) Summers)؛ رئیس شورای اقتصاد ملی کاخ سفید؛ از مدیران وال‌استریت و بانک جهانی.

لاورنس سامرز


مونا ساتفن (Mona Sutphen)؛ قائم مقام رئیس دفتر رئیس‌جمهور؛ نفر دوم پس از امانوئل.


ساتفن در کنار اوباما و اکسلرود

 

· سونیا سوتومایر (Sonia Sotomayor)؛ قاضی یهودی دیوان عالی. به خاطر حمایت سرسختانه از آزادی سقط جنین، آزادی حمل سلاح و آزادی همجنس‌بازی معروف است.



سونیا سوتو مایر، قاضی همجنس‌باز دیوان عالی آمریکا

 


*تغییری که هرگز رخ نداد!

 


آقای تغییر با حمایت رأی‌دهندگانی وارد کاخ سفید شد که مشتاق بودند بدانند تغییر چگونه خواهد بود. اما هم‌‌اکنون حتی وفادارترین طرفداران وی نیز نمی‌توانند بدین سؤال پاسخ دهند. هم‌کانون نارضایتی افکار عمومی از دولت اوباما افزایش چشمگیری یافته و حتی منجر به اعتراضات خیابانی نیز شده است. البته این اعتراضات نه فقط دولت اوباما بلکه تمام سیستم کاپیتالیستی غرب را نشانه گرفته‌اند.

در زیر اشاره‌ای اجمالی به برخی از مهمترین وعده‌های اوباما که هیچگاه عملی نشدند شده است:


مراقبت‌های بهداشتی برای همه

هم‌اکنون علی‌رغم تصویب قانون مراقبت‌های بهداشتی اوباما هر آمریکایی که در سال کمتر از 000/30 دلار درآمد دارد برای پرداخت ویزیت یک دکتر ساده نیز مشکل خواهد داشت. وی در سال 2007 وعده داد که در آینده همه آمریکایی‌ها باید به مراقبت‌های بهداشتی اولیه دسترسی داشته باشند.

بنا بر گزارش‌ها، اوباما بخش‌های زیادی از قانون پیشنهادی خود را تعدیل نمود تا بتواند در قوانین دیگر از جمهوری‌خواه‌ها امتیاز بگیرد. دفتر بودجه‌ای کنگره برآورد نموده است که اگر تمام عناصر قانون تصویب شده توسط اوباما تا سال 2014 به اجراء گذارده شوند، هنوز هم 22 میلیون آمریکایی از خدمات اولیه بهداشتی محروم خواهند بود.


تعطیلی گوانتانامو

تعطیل کردن گوانتاناموف به عنوان سمبل کارهای نادرست دوران بوش از نظر لیبرال‌ها، می‌توانست هدفی بسیار ساده برای رئیس‌جمهور جدید و محبوب و نیز اکثریت دموکرات کنگره باشد. در حقیقت اوباما وعده انجام این کار را نیز داده بود. اما امروز اوباما از وعده خود برای تعطیلی این مکان عقب‌نشینی کرده، ستور ادامه دادگاه‌های نظامی را صادر نموده و حتی محاکمه مظنون حملات 11 سپتامبر را از یک دادگاه غیرنظامی در نیویورک به یک دادگاه نظامی سری در گوانتانامو منتقل نموده است.

تصاویری از زندان گوانتانامو



دفاع از حقوق کارگران

وی در میتینگ‌ها تبلیغاتی خود در سال 2007 که در دوران ریاست‌جمهوری وی تمام کارگران آمریکایی از حق سازماندهی و مذاکره جمعی برخوردار خواهند بود. اما ظاهرا این وعده وی فقط در حد شعار باقی مانده و وی تاکنون فعالیتی برای عملی ساختن این وعده خود انجام نداده است.


اصلاح قانون میهن‌پرستی

بر اساس این قانون و نیز مجوز استراق‌سمع نامحدودی که در دوران بوش به تصویب رسیدند، هر شهروند آمریکایی یک مظنون تروریست به شمار می‌رود. علی‌رغم آنچه در میان افکار عمومی شایع است، اوباما هیچگاه مخالفتی با این نوع قوانین و مجوزها نداشت. دولت وی قانون میهن‌پرستی را حتی بیش از آنچه جمهوری‌خواهان انتظار داشتند یعنی تا سال 2013 تمدید نمود تا بدین ترتیب این موضوع در انتخابات سال 2012 برای وی مشکلی پیش نیاورد.

قانون میهن پرستی که از سال 2001 هر شهروندی را تبدیل به یک مظنون نموده است


وعده پایان جنگ‌ها

یکی از مهمترین وعده‌های وی پایان جنگ‌های آمریکا در کشورهای خارجی بود. تعدادی از نیروهای آمریکایی از عراق خارج شده‌اند اما هنوز وضعیت امنیتی این کشور باثبات نیست. در افغانستان اوباما در چندین نوبت دستور افزایش تعداد سربازان آمریکایی را صادر نمود و فرماندهان نظامی وی نیز معتقد هستند که تا سال 2014 امکان خروج از این کشور میسر نخواهد بود. هم‌اکنون نیروهای آمریکایی تعداد بیشتری از کشورها را نسبت به دوران بوش آماج حملات خود قرار داده‌اند. اوباما نام کشورهای پاکستان، لیبی و یمن را نیز به لیست بمباران‌های هوای اضافه نمود.


افزایش بودجه نظامی

علی‌رغم چهره صلح‌طلبی که از اوباما در رسانه‌های تصویری غرب ارائه شده وی بودجه نظامی این کشور را به مقدار زیادی افزایش داد. دولت بوش که کار خود را با 310 میلیارد دلار بودجه دفاعی در سال 2001 آغاز کرده بود، به بهانه «جنگ با تروریسم» رقم 344 میلیارد و 400 میلیون دلار را برای سال 2002 به تصویب کنگره رسانید. این مبلغی است بسیار بیش از آن چه که در اوج جنگ جهانی دوّم خرج می‌شد.

به‌رغم پایان یافتن دوران زمامداری جرج بوش، فرایندی که او آغاز کرد همچنان ادامه دارد. امروزه دولت باراک اوباما برای سال مالی 2011 بودجه‌ای معادل 548 میلیارد و 900 میلیون دلار برای وزارت دفاع (پنتاگون) در نظر گرفته است یعنی 15 میلیارد دلار بیش از سال 2010. کل بودجه دفاعی آمریکا، اعم از بودجه پنتاگون و سایر وزارتخانه‌ها و نهادها، در سال 2009 معادل 782 میلیارد دلار بود که در سال 2010 به 855 میلیارد دلار رسید و در سال 2011 حدود 895 میلیارد دلار خواهد بود.


شکست وعده‌های اقتصادی

بنا بر آمارها، در دوران اوباما تقریبا 89 درصد منافع رشد اقتصادی به سوی بخش شرکتی سرازیر شده است و شهروندان عادی از نرخ بالای بی‌کاری و کاهش درآمدها رنج می‌برند. وی در سال 2008 اعلام کرده بود که در صورت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری: "مؤسسات مالی سهم خود را پرداخت خواهند کرد، و مالیات‌دهندگان آمریکایی دیگر هرگز مجبور نخواهند شد که پول خود را صرف مسؤولیت‌گریزی و حرص و طمع وال‌استریت بکنند. این وعده‌ای است که هم‌‌اکنون می‌دهم و به عنوان رئیس‌جمهور نیز بدان پایبند خواهم ماند." این در حالی است که هم‌اکنون پس از گذشت سه سال از این وعده خود مردم آمریکا بسیج شده‌اند تا گاو غران وال‌استریت را به زانو درآورند (به گزارش های 3 و 4 رجوع نمایید).

 

 

شبکه "ای بی سی" نیوز آمریکا از بازداشت 12 نفر از جاسوسان این کشور در لبنان و ایران خبر داد.

به گزارش عصر ایران، این شبکه تلویزیونی آمریکا اعلام کرد: دولت آمریکا نگران است که بیش از 12 نفر از جاسوسان سیا که در ایران و لبنان بازداشت شده اند ، اعدام شوند.

این شبکه گزارش داد این جاسوسان مبالغ مالی را میان مخبرین و خبرچین های فعال علیه ایران و حزب الله لبنان توزیع کرده بودند.

روزنامه آمریکایی لوس آنجلس تایمز هم نوشت: آژانس جاسوسی مرکزی آمریکا (سی آی ای ) مجبور شده عملیات جاسوسی خود را در لبنان متوقف کند چرا که شمار زیادی از خبرچین های سیا در این کشور ، بازداشت شده اند.

روزنامه لس آنجلس تایمز به نقل از چند مقام آمریکایی  و منابع دیگر می نویسد: سیا مجبور شد عملیات های جاسوسی خود را در لبنان متوقف کند. لبنان برای سیا مرکز اصلی عملیاتی به شمار می رود و مخبرین و خبرچین های آمریکایی و مزدوران سیا اطلاعات جاسوسی را درباره سوریه و گروه های تروریستی (گروه های مقاومت ضداسرائیلی) و دیگر اهداف، جمع آوری می کردند.

توقف فعالیت های سیا در لبنان به دلیل بازداشت  جاسوسان و مخبرین سیا در سال جاری میلادی در شهر بیروت انجام شد.
به نوشته منابع آمریکایی، بیروت مرکز اصلی نظارت بر ناآرامی ها در خاورمیانه است.

عملیات های جاسوسی آمریکا در لبنان از تابستان گذشته متوقف شد ولی معلوم نیست این روند دوباره آغاز شده است یا خیر.
مایک روجرز رئیس کمیته اطلاعات و امنیت در مجلس نمایندگان آمریکا نیز اخیرا با سفر به بیروت با شماری از جاسوسان و عناصر اطلاعاتی آمریکا در لبنان ملاقات کرد.

منابع دیگر نیز گفته اند که عناصر سیا با خبرچین های لبنانی در یکی از شعبه های رستوران پیتزا هات در بیروت ملاقات کردند و همین موضوع باعث شد تا مقامات لبنان و حزب الله ، به شناسایی عوامل اطلاعاتی آمریکا بپردازند.

4 مقام فعلی و گذشته در سیا هم گفته اند که حزب الله توانست محل نشست های عناصر سیا با خبرچین های لبنانی را از طریق دو خبرچین لبنانی دو جانبه کشف کند.

محل نشست ها رستوران پیتزا هات بود و عناصر سیا از رمز پیتزا برای مشخص کردن محل نشست ها استفاده می کردند. حزب الله از این طریق توانست به هویت شماری زیادی از عوامل و خبرچینهای سیا پی ببرد.

البته قبل از این، مقامات سیا در آمریکا هشدار داده بودند عملیات های جاسوسی در لبنان به دلیل برگزاری نشست های متعدد در یک مکان خاص، افشا خواهد شد.

دستگاه اطلاعات و امنیت لبنان و حزب الله برای کشف شبکه های جاسوسی اسرائیل و آمریکا در لبنان، با یکدیگر همکاری و مشارکت دارند.

کیهان نوشت: یک روزنامه صهیونیستی اعلام کرد اوباما به خاطر سخنان در گوشی با سارکوزی علیه نتانیاهو، شایستگی حمایت لابی یهودیان را از دست داده است.

روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت: باراک اوباما نشان داده که نمی تواند خود را به عنوان دوست اسرائیل معرفی کند و رای دهندگان یهودی در آمریکا دیگر نمی توانند به وی اعتماد کنند.

این روزنامه نوشت: در حال حاضر همه از جزئیات گفتگوی اخیر باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و نیکلا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه درباره بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل و مسخره کردن وی خبر دارند. سارکوزی در این مکالمه می گوید دیگر نمی تواند نتانیاهو را تحمل کند و او را یک دروغگو توصیف می کند و اوباما نیز در پاسخ می گوید تو از نتانیاهو خسته شده ای اما من مجبورم هر روز با او صحبت کنم. حضور مستقیم اوباما در ترور شخصیت نتانیاهو احتمالاً موجب کاهش حمایت رای دهندگان یهودی آمریکا خواهد شد زیرا آنها به این نتیجه رسیده اند که اوباما به رغم تلاش های اخیرش برای نزدیک شدن به اسرائیل دوست تل آویو نیست.

این روزنامه می افزاید: استراتژی اوباما این است که به طور علنی سیاست هایی در حمایت از اسرائیل اتخاذ کند و از رویارویی علنی با نخست وزیر اسرائیل خودداری کند. اوباما در حالیکه به طور علنی از تعهد خود برای تضمین امنیت اسرائیل و همکاری نزدیک با اسرائیل سخن می گوید در محافل خصوصی با اظهارنظر سران اروپایی درباره این مسئله که نتانیاهو عامل اصلی بن بست در فرایند صلح خاورمیانه است موافقت می کند. این اقدام وی در واقع تضعیف جایگاه نخست وزیر اسرائیل است.

روزنامه صهیونیستی تصریح کرده که بدین ترتیب ما نباید خود را گول بزنیم زیرا او دیگر دوست اسرائیل نیست و نباید در انتخابات سال آینده مورد حمایت قرار گیرد.

درحالی‌که برخی در عراق براین باور بودند، سرنگونی دیکتاتوری صدام، پیشرفت و شکوفایی را به عراق بازخواهد گرداند، بروز پدیده‌ای به نام "ترور دانشمندان و نخبگان" عراقی تمام امیدها را برباد داد تا با ترور ۳ چهارم این دانشمندان و نخبگان توسط آمریکا، عراق روی رشد و پیشرفت را به خود نبیند.

به گزارش فارس به نقل از پایگاه اطلاع رسانی النباء، هنگامی‌که عراق در سال ۲۰۰۳ به دست نظامیان آمریکایی اشغال شد، کم نبودند، عراقی‌های زود باوری که اعتقاد داشتند، این اشغال و به دنبال آن سرنگونی دیکتاتوری "صدام حسین" آنها را از بدبختی و مصایبی که چندین دهه در آن گرفتار بودند، نجات دهد.
درحالی که همه از عراق پس از صدام حسین انتظار رشد و پیشرفت را داشتند، هنوز یک‌سال از اشغال عراق به دست نظامیان آمریکایی نگذشته بود که فاجعه دیگری در این کشور روی داد و به سرعت به یک اپیدمی فراگیر در این کشور تبدیل شد.

* پدیده ترور دانشمندان و نخبگان عراقی یا نگه‌داشتن عراق در عقب‌ماندگی

منظور بروز و گسترش پدیده‌ای به نام "ترور دانشمندان و نخبگان" عراقی بود، این درحالی است که تا پیش از آغاز جنگ عراق در میان کشورهای عربی دارای بالاترین میانگین تحصیل‌کردگان و فارغ التحصیلان دانشگاهی بود.
به همین دلیل این نخبگان به سرعت هدف قرار گرفتند تا از پیش‌رو برداشته شدن موجب تحقق استقلال و پیشرفت کشور خود نشوند و در پس تمام این اقدامات بهانه‌هایی چون وجود سلاح‌های شیمیایی و نامتعارف وجود داشت، این نکته‌ای است که بسیاری در غرب به آن اشاراتی مسقیم یا غیرمستقیم داشته‌اند، مثلا در اواخر سال ۲۰۰۲ میلادی و اندکی پیش از اشغال عراق "مارک کلایتون"، خبرنگار روزنامه "کریستین ساینس مونیتور" دولتمردان آمریکایی را از نخبگان عراقی و قرار داشتن آنها به اصطلاح در پس تولید سلاح‌های شیمایی عراق بازمی‌دارد.

* توصیه‌های مارک کلایتون

پس از آن کلایتون لیستی از دانشمندان عراقی ارائه می‌دهد که در آمریکا تحصیلات خود را سپری کرده بودند و ادعا می‌کند: این دانشمندان و نخبگان از جمله خطرناک‌ترین افراد در عراق هستند، چون در پس تولید سلاح‌های شیمایی قرار دارند و از بازرسان بین‌المللی می‌خواهد فقط به یافتن این سلاح‌ها در عراق اکتفا نکنند، بلکه این افراد را نیز بازداشت کنند.

* ارائه آمار و ارقام از دانشجویان عراقی آمریکا

بر این اساس کلایتون به نقل از برخی کارشناسان که ادعا کرده بود، از وجود این دانشمندان در عراق آگاه بودند، نام نزدیک به ۱۵ دانشمند هسته‌ای تحصیل‌کرده در آمریکا را ارائه می‌دهد و به نقل از "دکتر کاری"، مسئول بازرسان تسلیحات هسته‌ای و شیمیایی در عراق می‌گوید که هنگام بازدید از دانشگاه میشیگان در سال ۱۹۹۳ دریافت که پس از جنگ خلیج فارس بسیاری از دانشجویان عراقی برای تحصیل فیزیک و مهندسی هسته‌ای راهی آمریکا شده بودند و هنگامی‌که وی برای تعدادی از فارغ التحصیلان رشته مهندسی هسته‌ای سخنرانی می‌کرد، وقتی دریافت ۱۲ نفر از فارغ التحصیلان عراقی هستند، متعجب و شگفت زده شد.
کلایتون در ادامه توضیح می‌دهد: براساس پژوهشی که اخیرا در آمریکا انجام شد، پژوهشگران دانشگاه جورجیا در آتلانتا دریافتند طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ این دانشگاه به ۱۲۱۵ نفر از دانشجویان ۵ کشوری که وزارت‌ خارجه آمریکا آنها را حامی تروریسم نامیده، مدرک دکترا در رشته‌های علوم طبیعی و مهندسی داده و از میان این ۱۲۱۵ مدرک ۱۱۲ مدرک دکترا از آن دانشجویان عراقی و در رشته‌های حساس و مهمی چون مهندسی هسته‌ای یا مهندسی شیمی یا میکروب شناسی بوده است.

* قانون آمریکایی مهاجرت دادن دانشمندان عراقی

براساس چنین سیاست‌هایی بود که دولت آمریکا تلاش کرد، یا این دانشمندان را با ترور و قتل از پیش‌رو بردارد یا این‌که آنها را به هر طریق ممکن وادار به مهاجرت از عراق کند و در این راه سیاست‌های قدیمی اسرائیل جهت ترور دانشمندان عراقی را پیش گرفت تا دانشمندانی مانند دکتر "المشد" و "سمیره موسی" و بسیاری دیگر را از پیش‌رو بردارد و پس از آن قانون مهاجرت دانشمندان عراقی را به اجرا گذاشت که به "قانون مهاجرت دانشمندان عراقی" شهرت یافت و براساس آن اعلام شد، به دانشمندان عراقی که اطلاعات موثق و قابل اثبات درباره برنامه هسته‌ای عراق ارائه دهند، مجوز اقامت دائم در آمریکا داده خواهد شد.

* ظرف ۱۶ ماه ترور ۲۵۰ استاد و دانشمند عراقی

پس از آن روند ترورها آغاز شد بگونه‌ای که از آوریل ۲۰۰۳ میلادی آگوست ۲۰۰۴ میلادی یعنی طرف تنها ۱۶ ماه بیش از ۲۵۰ استاد دانشگاه در عراق ترور شدند که آخرین آنها رئیس دایره ترجمه دانشگاه موصل بود و این آشکارا بیانگر وجود توطئه‌ای جهت از بین بردن نخبگان و اندیشمندان عراقی بود، این درحالی است که در همین مدت زمانی بیش از ۱۵۰۰ پزشک و متخصص عراقی ربوده شدند و همین موجب شد تا بسیاری از پزشکان و متخصصان عراقی از کشور خارج و به دیگر کشورهای مهاجرت کنند.

* برخی از سرشناس‌ترین چهره‌ها

اگر بخواهیم از میان سرشناس‌ترین چهر‌های ترور شده در این مدت یاد کنیم باید از افرادی چون دکتر محمد عبد الله الراوی، رئیس دانشگاه بغداد، دکتر صباح محمود الربیعی، رئیس دانشکده تربیت المستنصریۀ و رئیس مرکز تحقیقات آفریقا- آسیای عراق، دکتر عزیز علی، رئیس دانشکده حقوق ورئیس جمعیت صلیب سرخ عراق،‌ دکتر لیلى عبد الجبار، رئیس دانشکده حقوق دانشگاه موصل، جامعۀ الموصل و دکتر حسین یاسین، دانشمند فیزیک عراق و بسیاری دیگر نام برد.

* اهداف نهفته در پس ترورها

اگر بخواهیم هدف آمریکا در پس این ترورها را برشماریم، باید به موارد ذیل اشاره کرد:
یک: تلاش برای جلوگیری از ساخت و بنای عراق هسته‌ای پس از صدام و قرار گرفتن عراق در صدر کشورهای بهره‌برند از دانش هسته‌ای.

دو: ممانعت از مهاجرت این دانشمندان به دیگر کشورهای اسلامی و عربی و در اختیار دادن دانش و آگاهی‌های هسته‌ای و علمی خود به دیگر کشورهای منطقه.

سه: شناخت منابعی که این دانشمندان دانش و علم خویش را از آنها می‌گیرند و خشکاندن این منابع و جلوگیری از نزدیک شدن دیگر دانشمندان جهان اسلام و عرب به حوزه‌هایی که آمریکا آنها را منع کرده بود.

* اتخاذ برخی اقدامات آمریکایی

به این ترتیب آمریکا مجموعه اقداماتی را برای تحقق اهداف خویش پیش گرفت که از آن جمله صدور برخی قطعنامه‌ها توسط شورای امنیت جهت تصرف و به دست گرفتن تاسیسات زیرساختی عراق که به نحوی با برنامه هسته‌ای این کشور ارتباط پیدا می‌کرد و خلع سلاح عراق پس از جنگ دوم خلیج فارس و تحت پیگرد قرار دادن دانشمندان و کارشناسان فعال در برنامه‌های تسلیحاتی و هسته‌ای عراق و پافشاری بر تضمین قطعنامه ۱۴۴۱ شورای امنیت مصوب در سال ۲۰۰۲ که عراق را ملزم می‌کرد، به بازجویی بازرسان بین المللی از دانشمندان و کارشناسانش تن دهد و حتی در صورت لزوم آنها را از کشور بیرون کند.

* دانشمندان عراق برسر دو راهی انتخاب

و به این ترتیب دانشمندان عراق مجبور شدند میان گزینه ارائه دانش‌شان به یکی از کشورهایی که آمریکا برای آنها مشخص می‌کرد، تن دهند و در این‌باره وزارت خارجه آمریکا طرحی به نام "نظارت بر علوم و تکنولوژی و مهندسی عراق" را به تصویب رساند و ۲۰ میلیون دلار صرف آن کرد تا به اصطلاح دانشمندان عراقی را در طرح‌های مسالمت‌آمیز به خدمت گیرد، ‌یا این که آنها به مهاجرت در آمریکا و کار در آنجا و حتی اسرائیل فریب داد و در این میان کسانی‌که هر دو گزینه را رد می‌کردند، بازداشت و زندانی می‌شدند که در این میان باید از دکتر "هدی عماش"، کارشناس و ومتخصص میکروب یولوژی اشاره کرد.

* استفاده از دانشمندان عراقی در سه حوزه کاری

و طی همان سال ۲۰۰۳ برملا شد که آمریکا با هزینه کردن میلیون‌ها دلار تلاش می‌کند، دانشمندان عراقی را در سه حوزه کاری به شرح زیر خدمت گیرد:

یک: استفاده از دانشمندان هسته‌ای عراق در مراکز تحقیقاتی و علمی که در خدمت امنیت ملی آمریکا هستند، مانند مرکز "ساندیا" یا موسسۀ "بروکینگز" و حتی به برخی از آنها تابعیت آمریکایی داد.

دو: استفاده از این دانشمندان در برنامه مشترکی که آمریکا با موسسه علوم و تکنولوژی امارات متحده عربی در حال اجرای آن تا از آنها در راه همکاری‌های علمی و تکنولوژیکی منطقه‌ای استفاده شود.

سه: همکاری این دانشمندان با شعبه آزمایشگاه‌های مرکز "ساندیا" در اردن.

بالطبع این دانشمندان به خدمت گرفته شده، جدای از دانشمندانی بودند که براساس طرح آمریکایی‌-‌صهیونیستی در عراق ترور شدند و براساس آخرین آمارهای به دست آمده تعداد آنها به ۳۱۵ دانشمند می‌رسد.
این درحالی است که آمارهای ارائه شده توسط سندیکای اساتید دانشگاه عراق در بغداد از ترور سه چهارم دانشمندان و کارشناسان عراقی سخن گفته و تاکید می‌کند،‌ ۶۲ درصد دانشمندان و کارشناسان ترور شده دارای مدرک دکترا در رشته مختلف علمی و پزشکی بوده‌اند.

خبرگزاری مهر به نقل از العربیه نوشت: منابع بیمارستانی در مصر لحظاتی پیش از رسیدن آمار کشته شدگان اعتراضات اخیر علیه شورای نظامی حاکم بر این کشور به 33 نفر خبر دادند.

این در حالی است که در جریان اعتراضات اخیر که امروز (دوشنبه) وارد سومین روز خود شد تاکنون صدها نفر طی درگیری با نیروهای امنیتی زخمی و روانه بیمارستان شده اند.

اعتراضات امروز بیشتر در میدان التحریر قاهره و برخی نواحی اسکندریه ادامه دارد که طی آن نیروهای امنیتی مانند روزهای گذشته علیه مردم آتش گشودند.

این در حالی است که حضور یکی از مقامات ارشد نظامی مصر در بین معترضین میدان التحریر در فرونهادن آتش اعتراضات مردم مصر تاثیری نداشت و مردم همچنان به طور گسترده به تظاهرات علیه نظامیان ادامه می دهند.

در تحولی دیگر، نشست فوق العاده هیئت وزیران مصر برای بررسی وقایع اخیر ساعاتی پیش در قاهره برگزار شد و طی آن اعضای هیئت دولت به اتخاذ موضعی مشترکی در برابر تحولات اخیر پرداختند.

این در حالی است که "عصام شرف" نخست وزیر دولت موقت ساعتی پیش به دیدار با ژنرال طنطاوی رئیس شورای عالی نظامی رفت. مردم مصر در اعتراضات اخیر خواهان رفع دخالت نظامیان در امور کشور و کناره گیری دولت موقت شده اند.

یک گزارش محرمانه نشان می دهد که کارکنان محل نگهداری مردگان در آمریکا اجساد بسیاری از نظامیان کشته شده آمریکایی را لابلای زباله ها دفع کرده اند .

به گزارش مشرق، اعترافات سه نفر از کارکنان سردخانه های اجساد در آمریکا نشان می دهد که اجساد ده ها نظامی آمریکایی کشته شده در اشغال افغانستان و عراق توسط آنها سوزانده شده یا به مرکز جمع آوری زباله در پایگاه هوایی دووِر در منطقه دلوِر آمریکا انداخته شده است.

بگفته این کارکنان، دستور دفن اجساد همراه با زباله ها از سوی مقامات بالاتر صادر شده است. آنها همچنین تهدید شده بودند که درباره این موضوع سکوت کنند. دو نفر از این افراد در پی افشاگری فوق از ارتش آمریکا اخراج شده اند.

سال گذشته نیز افشا شد که مرکز ملی دفن اجساد در آرلینگتون آمریکا، اجساد نظامیان آمریکایی را به اشتباه شناسایی کرده و تحویل خانواده های مربوطه داده است.

بر اساس آمارهای رسمی، دست کم 6،325 نظامی آمریکایی تاکنون طی اشغالگری آمریکا در افغانستان و عراق کشته شده اند.

معارضان سوری وابسته به خارج در طراحی نقشه ترور مفتی اعظم سوریه خود را به عنوان مامور گارد ریاست جمهوری معرفی می کنند اما ناخواسته این توطئه خنثی می شود.

به گزارش فارس سناریوی ترور "شیخ احمد بدرالدین حسون" مفتی اعظم سوریه از یک پایگاه الکترونیکی آمریکایی به‌نام "پالتاک" که به اتاق سیاه معروف و پاتوق معارضان سوریه است، آغاز می شود.

این سایت همان سایتی است که توسط ایالات متحده آمریکا طراحی شده و معارضان مزدور نیروهای خارجی نظام سوریه هماهنگی‌ها، برنامه‌ها و توطئه‌های خود علیه ارتش، مراکز دولتی، بیمارستان‌ها و شخصیت‌های مهم را در آن پایه ریزی می‌کنند و این‌گونه به برانگیختن فتنه داخلی در کشور می‌پردازند.

طراحی سناریوی آنها بدین شکل است که با برقراری تماس با شخصیت‌های موردنظر و جا زدن خود به‌عنوان یکی از نیروهای مراکز حساس امنیتی و دولتی خود را معرفی می‌کنند و به محقق ساختن اهداف خود می‌پردازند.

در همین راستا، سناریوی ترور شیخ احمد بدرالدین حسون، مفتی اعظم سوریه کلید می‌خورد. یکی از همین معارضان سوری با برقراری تماس با مفتی سوریه و جا زدن خود به‌عنوان یکی از نیروهای گارد ریاست جمهوری قصد داشت با وی قرار گذاشته، طرح ترور وی را عملی کند.

اما سناریوی ترور این‌گونه ناکام ماند که پیش از برقراری تماس با مفتی اعظم سوریه و درست در زمان طرح‌ریزی نقشه ترور وی، یکی از ماموران امنیتی سوریه که مسئول رصد و پیگیری توطئه‌های معارضان در سایت مذکور بود، متوجه می شود که معارضان قصد ترور مفتی اعظم را دارند.

شکی نبود که این افراد قصد تخریب رابطه شخص بشار اسد و مفتی این کشور را داشته‌اند؛ زیرا از این طریق می توانستند سبب برانگیختن فتنه‌ای بزرگ میان دولت و مسلمانان کشور شوند.

مامور امنیتی پس از شنیدن این نقشه آن را زیاد جدی نگرفت چراکه معتقد بود دست یافتن به تلفن شخصی مفتی اعظم کار ساده‌ای نیست ولی بلافاصله ملاحظه کرد که معارضان پس از برقراری تماس با دفتر مفتی در شهر حلب و جازدن خود به‌عنوان نیروهای گارد ریاست جمهوری، توانستند شماره تلفن منزل شیخ حسون را به‌دست بیاورند.

آنها بلافاصله با منزل مفتی تماس گرفتند و  با همان نقشه قبلی به راحتی شماره تلفن همراه شیخ حسون را به‌دست آوردند. در این لحظه مامور امنیتی که تمام مکالمات معارضان با دفتر و منزل وی را رصد می‌کرد، پیشدستی کرده و بلافاصله و قبل از آنکه معارضان فرصت تماس گرفتن با مفتی را پیدا کنند، به وی زنگ زده و او را از ماجرا آگاه کرد.

این مامور امنیتی پس از برقراری تماس با شیخ حسون خود را به‌عنوان یک شهروند عادی جا زد و به شیخ حسون گفت هم اکنون عده‌ای که خود را از نیروهای گارد ریاست جمهوری معرفی می‌کنند، با شما تماس می‌گیرند و پس از کسب آگاهی درباره محل حضور شما نقشه ترور اجرا خواهند کرد.

با پایان یافتن مکالمه مامور امنیتی با شخص مفتی بلافاصله معارضان با شیخ حسون تماس گرفتند و همان‌گونه که مامور امنیتی، مفتی را آگاه کرده بود، کوشیدند تا با فهمیدن محل حضور وی، نقشه خود را عملی کنند.

خوشبختانه شیخ حسون، مفتی اعظم سوریه که از نقشه شوم آنها باخبر شده بود، در جواب تلفن آنها اعلام کرد که بنده یکی از کارمندان مفتی هستم و ایشان هم‌اکنون اینجا حضور ندارند و من هیچ اطلاعی از محل حضور مفتی ندارم.

معارضان سوری که با ناکامی مواجه شده بودند، با تشدید لحظه خود و تهدید مفتی که در حقیقت خود را به‌عنوان کارمند دفتر مفتی معرفی کرده بود، تلاش کردند از محل حضور مفتی با خبر شوند ولی با تیزهوشی مامور اطلاعاتی و همکاری شخص مفتی، نقشه ترور خنثی شد و معارضان نیز ناکام ماندند.

در پی این ناکامی، آن دسته از معارضان بسیار خشمگین شده و با طراحی نقشه دیگری فرزند شیخ حسون مفتی اعظم سوریه را به شهادت می‌رسانند.

برخی از معارضان سوری وابسته به خارج با دریافت کمک‌های مالی و تسلیحاتی از کشور عربستان و اردن، آمریکا و برخی دول اروپایی سعی دارند با ترورهای کور در برخی شهرهای سوریه علاوه بر ایجاد ناامنی، درگیری‌های طایفه‌ای و جنگ داخلی بین نیروهای امنیتی و مردم ایجاد کنند.

مردم سوریه و طیف‌های مختلف معارضان داخلی و حامیان نظام با آگاهی از این توطئه در راهپیمایی‌های مختلف ضمن محکوم کردن این اقدام، از هرگونه جنگ داخلی و برادرکشی در سوریه اعلام برائت کرده‌اند.

وزیر امور خارجه امریکا که در هفته‌های اخیر تمرکز خود را بر روی اظهارنظرهای جنجالی علیه ایران اختصاص داده، مجددا سخنانی را در ارتباط با مسائل داخلی ایران و رابطه میان مردم و مسئولان بیان کرده که به عنوان قطعه‌‍ای دیگر از پازل سخنرانی‌های او در تلویزیون فارسی دولت انگلیس و همچنین شبکه دولتی امریکا ارزیابی شده است و نشانگر واهمه کاخ سفید از افزایش روزافزون تاثیرگذاری ایران بر مردم جهان به ویژه در جریان جنبش‌های اخیر خاورمیانه و مساله بیداری اسلامی است.

به گزارش رجانیوز، هیلاری کلینتون روز گذشته با حضور بر روی یک ناو جنگی امریکا در خلیج مانیل، تلاش کرد تا با چند دسته جلوه دادن مسلمانان خاورمیانه و تقابل آنان با یکدیگر، ایالات متحده را طرفدار اسلام و مسلمانان معرفی کند؛ البته اسلامی که قرار است مورد پذیرش سران کاخ سفید باشد، بر طبق گفته کلینتون نباید از الگوی جمهوری اسلامی ایران تبعیت کند. بلکه کشورهای دیگری نظیر ترکیه، مدل مطلوب امریکا در عرصه فعالیت‌های دینی و اسلامی معرفی شدند.

وی در این زمینه گفته است: «در ترکیه و ایران احزابی حضور دارند که از ریشه‌ها و زمینه‌های مذهبی برخوردارند اما الگو و رفتارشان شدیدا با هم متفاوت است. احزاب مذهبی -از مسلمان تا بودایی- همه باید قوانین و قواعد یک حکومت دموکراتیک را بپذیرند. اینکه مسلمانان و مؤمنان مذهبی نمی‌خواهند یک جامعه دموکراتیک داشته باشند، هم خطرناک و هم توهین‌آمیز و هم یک اشتباه بزرگ است.»

کلینتون از تأثیرپذیری و الگوبرداری انقلابیون خاورمیانه و شمال آفریقا از انقلاب اسلامی ایران هم ابراز نگرانی کرده و با بیان اینکه "هیچ‌کس، یک ایران دیگر در جهان نمی‌خواهد" و بدون اشاره به برخورد خشن و غیرانسانی پلیس این کشور علیه معترضان جنبش "فتح وال استریت" گفت: «اعلام حمایت مسئولان ایران از انقلاب‌های اخیر در حالی که خود این حکومت در برابر مردم، دست به خشونت گسترده زده، نشانه ریاکاری گسترده و حیرت‌انگیزی در این کشور است.»

وزیر امور خارجه امریکا همچنین در ادامه سخنان مداخله جویانه خود در امور داخلی ایران، باز دیگر به حمایت از سران آشوب‌های خیابانی دو سال پیش پرداخت و ضمن متهم کردن نظام ایران به اقدامات غیرقانونی علیه این افراد، از آنان به عنوان "مردمانی که به دنبال دموکراسی‌خواهی و طلب حق خود بودند"، نام برد و بر لزوم حمایت امریکا از این جریان فتنه تأکید کرد.

از سوی دیگر، اگرچه سخنان کلینتون در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی و اعلام حمایت رسمی ناشیانه او از جریان فتنه، جریان ضد انقلاب را آشفته‌تر کرد و آنان اعلام کردند که وی نباید به این صراحت از رابطه مستقیم و پشت پرده امریکا با براندازان ایرانی خبر می‌داد اما کلینتون در ادامه این اظهارات، این بار خود را در جایگاه مردم ایران هم قرار داده و گفته است: «هیچ کشوری در خاورمیانه وجود ندارد که فاصله میان مردم و حکومت، تا این اندازه زیاد باشد!»

این اظهارات در حالی از سوی وزیر امور خارجه ایالات متحده بیان شده که نگاهی به متحدان این کشور در منطقه، روایت دیگری از تزویر و برخورد دوگانه سران کاخ سفید با جنبش‌های آزادی خواهانه دارد. حمایت کامل امریکا از رژیم آل خلیفه در بحرین که حتی با چراغ سبز این کشور مبنی بر دخالت نظامی عربستان سعودی در بحرین به منظور سرکوب شدید و خشن معترضان همراه شد، مساله‌ای است که هیلاری کلینتون هیچ اشاره‌ای به آن نکرد؛ موضوعی که با حضور پایگاه نظامی ناوگان پنجم امریکا در بحرین بی‌ارتباط نیست.

از سوی دیگر، همراهی دولتمردان این کشور با دیکتاتور یمن و تلاش گسترده برای حفظ علی عبدالله صالح شاهد دیگری در مورد میزان صحت ادعاهای کلینتون، آن هم با متهم کردن جمهوری اسلامی به "ریاکاری" و "دروغ‌گویی" در همراهی و حمایت از بیداری اسلامی در منطقه و شمال آفریقا است.

به نظر می‌رسد پس از سخنان قاطع رهبر معظم انقلاب در دانشکده افسری امام علی (ع) که موجب شد تا مقام‌های امریکایی از جنگ تبلیغاتی خود مبنی بر اقدام نظامی علیه ایران به طور محسوس عقب‌نشینی کنند، اکنون نوبت به کلید زدن پروژه منحرف کردن افکار عمومی جهان از دخالت‌های این کشور در انقلاب‌های خاورمیانه به منظور حفظ منافع در منطقه است؛ پروژه‌ای که برای اجرایی شدن، مانع سرسخت و محکمی به نام جمهوری اسلامی ایران را در پیش روی خود می‌بیند. هم‌افزایی و همراستایی سناریوهای متعدد علیه ایران از جمله مساله نقض حقوق‌بشر با پیشگامی احمد شهید، تمرکز جدی بر روی فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران با استفاده از گزارش اخیر آمانو، سناریوی هالیوودی دست داشتن ایران در طراحی برای ترور سفیر عربستان در واشنگتن از جمله برنامه‌های مطرح در این پروژه است که به‌طور هم‌زمان با هدف اصلی جلوگیری از الگو شدن ایران در تحولات بیداری اسلامی و متقاعد کردن سایر کشورها برای اعمال فشار بیشتر علیه کشورمان تدارک دیده شده است.

رادیو اسرائیل نسبت به خبر برنامه شرکت پخش جبرائیل برای اکران گسترده فیلم «شکارچی شنبه» در دانشگاه‌ها و حوزه‌های علمیه واکنش نشان داد.

به گزارش مشرق ، رادیو اسرائیل در خبر خود آورده است: «جمهوری اسلامی ایران که به اقدام نژادپرستانه ضد یهود جدیدی دست زده و فیلم سراسر افترا و دروغی را برای بدنام کردن اسرائیل تهیه کرده است، اعلام کرد که این فیلم را به طور گسترده در دانشگاه‌های کشور اکران می‌کند.»

مدیرعامل شرکت جبرائیل هم در پاسخ به رادیو اسرائیل گفت: صهیونیست‌ها منتظر برنامه های گسترده‌تری از سوی ما باشند.

«محسن صادقی» مدیرعامل شرکت پخش جبرائیل هم در واکنش به این خبر رادیو اسرائیل گفت: در خبری که رادیو رژیم صهیونیستی منتشر کرده، چند نکته متناقض وجود دارد که خبر را بیشتر به یک واکنش عصبی شبیه می‌کند. البته این عصبانیت صهیونیست‌ها قابل پیش‌بینی بود.

وی افزود: اکران این فیلم در سینماهای تهران پایان نپذیرفته و هنوز فیلم در 8 سینما که لیست آن‌ها اعلام هم شده، ادامه دارد که این مسئله نشانه‌ای از موفقیت فیلم «شکارچی شنبه» است.

وی تناقض دیگر در خبر رادیو اسرائیل را تلاش دولت جمهوری اسلامی ایران برای اکران فیلم «شکارچی شنبه» در دانشگاه‌ها دانست و گفت: در واقع این دانشجویان و طلاب هستند که مشتاق به اکران فیلم در دانشگاه‌ها هستند و این موضوع ناشی از درک بالای آنان از شرایط فرهنگی کشور است و شرکت جبرائیل هم وظیفه خود می‌داند به درخواست آن‌ها پاسخ دهد.

صادقی در ادامه به تناقض دیگر خبر رادیو اسرائیل اشاره کرد و گفت: در این خبر به نتیجه یک نظرسنجی درباره فیلم در تلویزیون اشاره شده و گفته شده که نتیجه این نظرسنجی نشان می‌دهد مردم از فیلم راضی نیستند، در حالی که هرکسی که برنامه «هفت» را در قسمتی که به تحلیل فیلم «شکارچی شنبه» اختصاص داشت دیده باشد، خوب می‌داند که نتیجه دقیقا عکس این قضیه بود و بیش از 40درصد نظردهندگان، فیم را عالی دانسته بودند و مصاحبه‌های مردمی هم همین را نشان می‌داد.

مدیرعامل شرکت جبرائیل گفت: اینکه صهیونیست‌ها از اکران این فیلم عصبانی هستند، طبیعی است و از ابتدای اکران فیلم تا حالا چندین بار اتفاق افتاده است و ما نه تنها از این واکنش‌ها عصبانی نمی‌شویم بلکه برای ادامه کار خود مصمم‌تر هم می‌شویم.

وی با بیان اینکه ما از ابتدا برای اکران این فیلم غسل شهادت کرده بودیم، افزود: در پاسخ به این خبر رادیو اسرائیل در هفته آینده در چند سینما برنامه‌های مفصلی ضمن اکران فیلم خواهیم داشت. صهیونیست‌ها منتظر برنامه‌های گسترده‌تر و حرکتی شهادت‌طلبانه از جبرائیل در اکران فیم «شکارچی شنبه» باشند.

مدیرعامل شرکت پخش جبرائیل در پایان گفت: با همه اهمیتی که این فیلم دارد و عصبانیتی که اکران آن برای صهیونیست‌ها به وجود آورده است، متاسفانه بسیاری از مسئولان و ارگان‌های مرتبط از فیلم حمایت نکردند که جای تاسف دارد.
وی افزود: به زودی اسامی ارگان هایی که در اکران فیلم همکاری کردند را به نشانه تشکر و ارگان‌هایی که همکاری نکردند را به نشانه گلایه منتشر خواهیم کرد.

سخنگوی جنبش آکیوپای معتقد است که عوامل دولت آمریکا در میان معترضین با مبادرت به جرایمی مانند تجاوز جنسی به زنان حاضر در این اعتراضات، ضربه بزرگی به وجهه مردمی معترضین می‌زنند.
به گزارش سایت اوباما به نقل از لیبر یونیون، برخی شواهد حاکی از این است که دولت آمریکا با انجام برخی جرایم از سوی اجیرشدگان خود در میان معترضین، در تلاش است وجهه عمومی معترضین را در برابر افکار عمومی تخریب کند.

قتل مشکوک ۴ معترض تنها در فاصله ۴ روز، موضوعی بود که پیش از این، توجه ناظران سیاسی را برانگیخته بود و حالا، تاکید ویژه رسانه‌های دولتی آمریکا بر موضوع افزایش تعداد تجاوزهای جنسی در کمپ‌های معترضین، موضوعی است که به طرز مشکوکی، معترضین، وجهه آنها و ادامه اعتراضات را تهدید می‌کند.
براساس گزارش لیبریونیون، یکی از سخنگویان جنبش "آیکوپای" با بررسی این مسئله، پرده از دخالت آمریکا در افزایش آمار این تجاوزات برداشته است.
وی با اشاره به تمهیدات معترضین برای جلوگیری از افزایش جرایمی چون تجاوزات جنسی در این کمپ‌ها، تصریح کرد: برای این منظور، چادرهایی برای استقرار جداگانه خانم‌ها در نظر گرفته شده است اما شواهد حاکی از این است که افزایش آمار تجاوزها، به خاطر اقدامات دولت است.
وی با اشاره به این موضوع که وقوع هر تجاوز باعث می‌شود که افکار عمومی به این باور برسند که «جنبش اشغال» از مسیر خود منحرف شده و یا این جنبش، یک پدیده خطرناک و مضر برای جامعه است، افزود: این دقیقاً همان موضوعی است که دولت و پلیس به دنبال آن هستند.

این سخنگوی جنبش با بیان اینکه برخورد با «جنبش اشغال» به بهانه افزایش آمار جرم و جنایت در کمپ‌ها، سناریوی بسیار مناسبی است که این روزها دولت آمریکا از آن نهایت بهره را می‌برد، اظهار داشت: اگرچه از دید افراد عادی که به طور دقیق در جریان وقایع اخیر نیستند، تلاش دولت آمریکا برای سرکوب و پایان دادن به تجمعات، کاملاً منطقی به نظر می‌رسد اما شواهدی وجود دارد که حاکی از دخالت دولت در ایجاد ناامنی در فضای کمپ معترضان است. بدین معنا که دولت با وارد کردن برخی افراد که رفتارهای خشن و خطرناک از خود بروز می‌دهند سعی دارد، مسالمت آمیز بودن این اعتراضات را زیر سوال ببرد و برخورد با آن را توجیه پذیر کند.
وی با اشاره به حضور قشر جدیدی از افراد که خود را در میان معترضین جا کرده‌اند، افزود: این‌ها همان افرادی هستند که عوامل نفوذی دولت هستند و مبادرت به انجام جرایم میکنند.

یکی دیگر از شواهدی که دخالت دولت در ناآرام کردن فضای کمپ معترضان را نشان می‌دهد، اصابت گلوله به مردی بود که چند روز پیش در تظاهرات اوکلند شرکت کرده بود. در فیلمی از این واقعه، شاهدین عینی فریاد می‌زنند که ضارب یک پلیس لباس شخصی بوده است.

این موضوعی است که آلکس جونز منتقد برجسته آمریکایی نیز ماه‌ها پیش نسبت به آن هشدار داده بود. وی در جریان اعتراضات لندن، با اشاره به این موضوع که روش جدید دولت‌های غربی برای سرکوب اعتراضات، وارد کردن عناصر نفوذی با اقدامات خشن در میان معترضین است، افزوده بود: به خاطر اقداماتی که این عوامل نفوذی انجام می‌دهند، افکار عمومی به این نتیجه می‌رسد که اعتراضات باید سرکوب شوند.

مرتضی غرقی: این روز‌ها طرابلس شاهد برگزاری کنفرانس زن با حضور شخصیت‌های غربی طرفدار مکتب فمنیسم است. کنفرانسی که در نشست افتتاحیه آن خانم کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا حرف آخر را در اول کنفرانس زد. او در سخنان خود از مسئولان لیبیایی خواست تا دیدگاه‌های اتحادیه اروپا در مورد زنان به ویژه برابری جنسیتی را در قانون اساسی آینده این کشور ملحوظ کنند. هنوز صدای گلوله در اطراف طرابلس و دیگر شهر‌های لیبی در گوش زنان لیبیایی طنین‌انداز است و جامعه لیبیایی با کوهی از مشکلات اولویت‌های مهم‌تری دارد که خود غربی‌ها بهتر از آن مطلع هستند. اما اینکه چطور شده در این موقعیت غربی‌ها به فکر آزادی زنان لیبیایی و حقوق بشر افتاده‌اند موضوعی سوال‌برانگیز است.خانم اشتون در نشست افتتاحیه این کنفرانس خطاب به زنان لیبیایی گفت ما برای احقاق حقوق شما در کنار شما هستیم و از حقوق شما دفاع می‌کنیم. این اظهارات در حالی ایراد می‌شود که روزانه صدها زن بحرینی و یمنی مورد هتک حرمت دستگاه‌های امنیتی و انتظامی دولت‌های دست نشانده غربی قرار می‌گیرند اما خانم اشتون خم به ابرو نمی‌آورد.

برگزاری چنین کنفرانس‌هایی با هزینه‌های گزاف برای غربی‌هایی که حاضر نیستند از یک سنت مالیات شهروندانشان بگذرند عجیب است. طی دهه‌های گذشته آمریکا و غرب ملت‌های ایران، عراق و افغانستان را با جنگ و تهدید آزمودند اما پاسخی نگرفتند و این‌بار در لیبی با رویکردی دیگر به صحنه آمده‌اند. غرب موقعیت ژئوپلتیکی لیبی را درک می‌کند و قصد دارد به‌عنوان میهمانی ناخوانده خود را به ملت لیبی تحمیل کند و همچنین از تفکرات بیگانه‌ستیزی آنها نیز باخبر است. نمایندگان شرکت‌ها و سازمان‌های غربی برای نفوذ در جامعه لیبی مجبورند نقاط اشتراک خود با مردم این کشور را تقویت کنند. آنها نمی‌توانند همرنگ ملت لیبی شوند چون اگر اینطور شود به هدف استثماری خود نمی‌رسند. بلکه بهترین راه این است که افکار عمومی لیبی را با خود همسو کنند. تجربه گذشته به آنان آموخته است که تغییر افکارعمومی و لیبرالیزه کردن جوامع بهتر از تقابل با آنهاست. آنان دریافته‌اند که یک جامعه انقلابی و اسلامی را نمی‌توان با تشر و تهدید از میدان به‌در کرد اما اگر افکار جوانان انقلابی لیبرالیزه شد و زنان آن مکتب فمنیسم را جایگزین ارزش‌های خانواده کردند آنگاه جاده برای غارتگران فرهنگی و اقتصادی هموار می‌شود و آن جامعه با کوچک‌ترین تشر و تهدید غرب از منافع ملی‌اش عقب‌نشینی خواهد کرد. وقتی در یک کشور اسلامی زن با تفکری انقلابی فرزندان خود را تربیت کند قطعا آسیب‌پذیری آن جامعه کمتر خواهد بود اما اگر از لباس ارزشی و دینی خود بیرون آمد معلوم نیست چه خواهد شد.

ادامه از صفحه اول: اکنون بیش از نود درصد از زنان جوان لیبیایی محجبه و پایبند به اصول ارزشی حجاب هستند و کانون گرم خانواده در این جامعه ریشه دارد... بنده بیش از ده سال از عمر کاری خود را درغرب سپری کرده‌ام و از نزدیک دیده‌ام که تفکر افراطی فمنیسم چه بلایی بر سر این جوامع آورده و به‌طور قطع و یقین باید عرض کنم که بخش اعظم مشکلات اجتماعی در غرب به خاطر از هم پاشیدگی خانواده است چون بچه‌ها از کانون گرم خانواده و محبت پدر و مادر بی‌بهره بوده‌اند و هرگز نمی‌توانند احساس انساندوستی و نوعدوستی را آنگونه که هست درک کنند و نبود این احساس در جامعه غربی هنجار‌های اجتماعی را با چالش جدی مواجه کرده است. به هر حال اولین شبیخون فرهنگی به ملت لیبی زده شد. باید دید چند سال بعد با این هجوم فرهنگی غرب چه بلایی بر سر این جامعه خواهد آمد. لازم به ذکر است هزینه این کنفرانس سه روزه از جانب اتحادیه اروپا و سفارت انگلیس در لیبی پرداخت شده است.

شیخ علی سلمان در گفتگو با پایگاه خبری مصری الیوم السابع برملا کرد، رژیم آل‌خلیفه توطئه جدایی بین اهل سنت و شیعیان بحرین را با هدف مهار انقلاب این کشور به شدت دنبال می‌کند.
به گزارش فارس، شیخ علی سلمان کرد: ما به عنوان شیعیان همواره خواهان همزیستی مسالمت‌آمیز بین دو مذهب بوده‌ایم، با وجودی شیعیان در بحرین با تبعیض مواجه هستند.

دبیرکل جمعیت وفاق ملی اسلامی بحرین با اشاره به این‌که انقلاب بحرین با انقلاب‌های عربی دیگر تفاوت دارد، افزود: هدف انقلاب بحرین سرنگونی رژیم نبود، بلکه مردم بحرین خواستار تحقق دموکراسی و اصلاحات ساختار حکومتی و تشکیل مجلسی با اختیارات کامل قانون‌گذاری و دستگاه قضایی مستقل و قابل اعتماد و دستگاه‌های امنیتی که در خدمت همه شهروندان باشند، بودند.

وی گفت: مردم بحرین اعم از شیعه و سنی بر سر مطالبات انقلاب اتفاق نظر دارند و این خواسته‌ها، خواسته‌های طایفه‌ای نیستند، بلکه خواسته‌هایی انسانی هستند که در هر کشور فاقد دموکراسی به دنبال می‌شود.

سلمان درباره موضع ایران در برابر حوادث بحرین گفت: ایران هیچ‌گاه شیعیان بحرین را تحریک نکرده، فقط رسانه‌های رسمی این کشور حوادث بحرین را بسان حوادث مصر و تونس پوشش داده و می‌دهند.

وی افزود: مخالفان طی ده سال گذشته رژیم را به انجام اصلاحات سیاسی و اقتصادی اندرز دادند و این توصیه‌ها بارها به صورت مکتوب و شفافی و پنهانی وعلنی به اطلاع آل‌خلیفه رسیده بود.

 

رویکرد سیاسی و کاملا جهت‌دار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که با واکنش جدی و اظهار تاسف سران چندین کشور عضو آژانس از جمله چین و روسیه و همچنین اعضای جنبش عدم تعهد روبرو شد، حتی صدای فعالان سیاسی و افکار عمومی در ایالات متحده امریکا را هم درآورده است؛ تا جایی که نشریات و رسانه‌های این کشور صراحتا از تامین و نگارش گزارش اخیر آژانس توسط سران کاخ سفید و مقامات رژیم صهیونیستی سخن می‌گویند.

به گزارش رجانیوز، چهار روز پیش گرث پورتر ستون نویس شناخته شده در رسانه‌های امریکایی با انتشار مقاله‌ای در سایت کانترپانچ که رجانیوز نیز ترجمه آن را منتشر کرد، نشان داد منبع ادعاهای موجود در گزارش ضمیمه آمانو اسرائیلی است.

اما جدیدترین گزارش را در این زمینه، مجله اینترنتی "کیو دبلیو" با عنوان "اسرائیل علیه ایران؛ چیزی که رسانه‌ها می‌خواهند ما آن را نبینیم" منتشر کرده و در آن به ارائه اطلاعاتی از برخورد دوگانه غرب با برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران و برنامه تسلیحاتی رژیم صهیونیستی پرداخته است؛ اطلاعاتی که نشان می‌دهد ادعای غرب مبنی بر نگرانی از صلح‌آمیز نبودن فعالیت‌های هسته‌ای ایران تنها یک بهانه برای افزایش فشار بر جمهوری اسلامی است.

این مجله امریکایی نوشت:

«رسانه‌های جهانی که البته بیشتر به عنوان شرکت‌های تبلیغاتی فعالیت می‌کنند تا رسانه حقیقی، تمام تمرکز خود را در روزهای اخیر بر روی ایران و فعالیت‌های هسته‌ای این کشور قرار داده‌اند.

در اینجا ما می‌خواهیم چیزهایی را که این رسانه‌ها تلاش می‌کنند تا از چشم ما و شما پنهان کنند، نشان بدهیم:

1- بهار سال گذشته، "رزگارت مولر" دستیار وزیر امور خارجه و رئیس مذاکره کننده سلاح‌های هسته‌ای واشنگتن از اسرائیل خواست تا معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای NPT را امضا کند... اسرائیل خودداری کرد.

2- سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه‌ای از اسرائیل خواست تا تسلیم افکار عمومی جهان شود و NPT را امضا کند... اسرائیل خودداری کرد.

3- آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از اسرائیل خواست تا همانند سایر کشورهای عضو آژانس، NPT را امضا کند و اجازه بازرسی را به کارشناسان آژانس بدهد... اسرائیل خودداری کرد.

4- ایران به طور رسمی، آژانس را از فعالیت‌های هسته‌ای و ساخت و سازهای تاسیساتی با خبر کرده و احداث کارخانه تولید "میله سوخت هسته‌ای" را بر طبق معاده NPT که آن را امضا کرده، به اطلاع کارشناسان و بازرسان رسانده است.

5- ایران اجازه بازرسی کامل تأسیسات هسته‌ای خود به کارشناسان آژانس را داده و می‌دهد.

6- برخلاف ادعای امریکا و اسرائیل مبنی بر مخالفت با فعالیت‌های مخفی و زیرزمینی –به‌دلیل جلوگیری از بمباران موشکی- ایران در عرصه فناوری هسته‎‌ای، این کشورها در برابر اعلام این خبر از سوی مسئولان دولت ایران، سکوت کردند. دلیل این سکوت کاملا ساده است: آنها می‌خواهند با اعلام مطالب غیرواقعی علیه برنامه هسته‌ای ایران، این کشور را در موضع تدافعی قرار داده و خود را همواره در جایگاه پرسش‌گرانه بنشانند. این استراتژی در روزهای اخیر هم تکرار شده و امریکا و اسرائیل به دنبال احیای نظریه "ایران؛ یک تهدید جدی هسته‌ای" هستند.

7- آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تمام 16 سازمان اطلاعاتی امریکا به اتفاق آرا اعلام کرده‌اند که جمهوری اسلامی ایران هیچ برنامه در حال اجرا برای تولید و ساخت سلاح‌های هسته‌ای ندارد.

8- در سال 1986، یک خبرنگار مستقل، عکس‌هایی از کارخانه مخفی تولید سلاح هسته‌ای در اسرائیل را که تحت پوشش رآکتور دیمونا فعالیت می‌کرد، منتشر کرد که جنجال بسیاری به همراه داشت.

9- اسرائیل یک بار دیگر هم چنین ادعاهایی را علیه عراق بیان کرده و مدعی شده بود که یک ایستگاه برق این کشور در واقع یک پایگاه تولید سلاح‌های هسته‌ای است. درحالی که پس از تهاجم امریکا به عراق در سال 2003 و بررسی این نیروگاه برق، هیچ شواهدی مبنی بر وجود کارخانه تولید سلاح در آنجا پیدا نشد.

10- سازمان ملل اخیرا گزارش گلدستون را درباره اسرائیل و حمله این کشور به نوار غزه منتشر کرده است. در این گزارش تاکید شده که اسرائیل 37 نوع از زیرمجموعه‌های "جنایات جنگی" را علیه فلسطینی‌ها صورت داده است. البته دولت‌مردان اسرائیل این گزارش را به ضد یهودی بودن متهم کردند؛ درحالی که خود گلدستون یهودی است! نتیجه ان شد که این گزارش به دادگاه جنایات جنگی در لاهه رفت و امریکا نیز آن را مختومه اعلام کرد.

11- به تازگی اسنادی منتشر شده که ثابت می‌کند اسرائیل نه تنها دارای سلاح‌های هسته‌ای است؛ بلکه به دنبال صادر کردن این تسلیحات به رژیم سابق آپارتاید در آفریقای جنوبی هم بوده است. یک سوال جدی اینجاست که چه کسی تاکنون به مساله فروش و صادرات سلاح هسته‌ای حتی نزدیک شده است؟ البته غیر از اسرائیل!

12- اسرائیل در سال 1965 بیش از 300 کیلوگرم اورانیوم با درجه تسلیحاتی را از ایالات متحده به سرقت برده است.
با وجود همه این مسائل، ما نیاز به یک "جو ویلسون" -دیپلمات سابق امریکایی که پس از پژوهش و تحقیقات گسترده صراحتا اعلام کرد عراق به هیچ عنوان در مسیر تولید سلاح هسته‌ای نیست و مخالفت خود را با جنگ امریکا در این کشور اعلام کرد- داریم تا بایستد و خطاب به هر سیاستمدار و هر آدم احمقی که در رسانه‌ها از جنگ نظامی با ایران سخن می‌گوید، فریاد بزند "دروغ‌گوها، دروغ نگویید" و این فریاد را تا جایی ادامه بدهیم که آنان بفهمند ما یک جنگ فضاحت‌بار دیگر را نمی‌خواهیم.

ای مردم امریکا! اسرائیل می‌خواهد فرزندان شما را برای کشته شدن به ایران بفرستد و تنها کسی که می‌تواند جلوی آن را بگیرد، شما هستید.»

ترسیم دو کاریکاتور در مطبوعات آلمان در مورد وضعیت مدارس فلسطینی و رژیم صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی موجب جنجال رسانه ای در این کشور با ادعای سامی ستیزی شده است.
به گزارش جهان، به نوشته روزنامه ماگده بورگه فولکس اشتمه، این کاریکاتورها بر اساس طرح مشترکی از سوی یکی از دبیرستانهای آلمان و رژیم صهیونیستی درباره وضعیت مدارس فلسطینی و رژیم صهیونیستی کشیده شده اند. 

در این کاریکاتورها مدارس فلسطینی بصورت اتاقهای خراب، با تارهای عنکبوت و مملو از دانش آموز نشان داده شده است، در حالیکه در مدارس رژیم اسراییلی تعداد کمی دانش آموز در فضایی زیبا تصویر شده اند. 

همچنین یک نقاشی دیگر از دوستی دو دانش آموز رژیم صهیونیستی و فلسطینی در حالیکه آنان به هم دست داده اند و یک تانک نیز پشت دانش آموز اسراییلی قرار دارد، اعتراضاتی را در رسانه های رژیم صهیونیستی ایجاد کرده است. 

رسانه های رژیم صهیونیستی ادعا کرده اند که این طرح سامی ستیزی بوده و نشان دهنده خصومت با یهودیان است.مقامات ایالت زاکسن - آنهالت آلمان نیز گفته اند که در این کاریکاتورها سعی شده است تا واقعیت نشان داده شود. 

مقامات آلمان، بشدت تحت نفوذ رژیم صهیونیستی قرار دارند و اجازه هیچ گونه انتقادی از این رژیم را در کشورشان نمی دهند و در موارد بسیار محدودی نیز که اینگونه انتقادات صورت می گیرد، لابی های صهیونیست و سفارت رژیم صهیونیستی در برلین با جنجال سازی و فشار بر برگزارکنندگان این برنامه ها، آنها را وادار به لغو برنامه هایشان می کنند. 

طی ماههای گذشته براثر این فشارها چندین سخنرانی منتقدان یهودی و بازمانده هولوکاست از رژیم صهیونیستی و چند نمایشگاه مرتبط با آوارگی فلسطینی ها در شهرهای مختلف آلمان لغو شده است. نفرت از رژیم صهیونیستی، در آلمان و اروپا بسیار بالاست و مقامات رژیم صهیونیستی نگران گسترش این نوع نگاه هستند. 

صدراعظم آلمان نیز چندی پیش در سخنرانی خود به مناسبت گشایش موزه یهودیان در این کشور با تکرار وفاداری خود نسبت به رژیم صهیونیستی یافته های یک نظرسنجی درسطح اروپا را که طبق آن ۶۰ درصد پاسخگویان ، رژیم صهیونیستی را بزرگترین تهدید امنیتی جهان برشمرده اند، مورد حمله قرار داد. 

سران آلمان برای جلوگیری از گسترش احساسات ضد صهیونیستی( بویژه هنگامی که این رژیم، فلسطینیان را قتل عام می کند)،به اقداماتی نظیر .ممنوعیت تحقیق در مود مدارک ادعایی وقوع هولوکاست ,مجازات زندان ، جریمه نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی برای پژوهشگرانی که حقایق واقعی را در رد این ادعاها منتشر کنند متوسل شده اند.

تامین برنامه شبکه خبر در 10 قسمت 15 دقیقه‌ای زندگی و فعالیت‌های امام موسی صدر را بررسی می‌کند.

به گزارش مهر، این مجموعه مستند با هدف تبیین ابعاد شخصتی و فعالیتها ی این بزرگ مرد ساخته شده و در آن دوران کودکی، نوجوانی، جوانی امام موسی صدر در ایران و لبنان مورد واکاوی قرار می‌گیرد.
در این مجموعه به وقایع، اتفاقات و موفقیت‌های ایشان از زبان دوستان، همکلاسی‌ها و اعضای خانواده ایشان پرداخته شده است.
مجموعه مستند زندگی امام موسی صدر روزهای شنبه و سه‌شنبه ساعت 17:45 پخش و روزهای یکشنبه و چهارشنبه همان ساعت تکرار می‌شود.

ولیعهد عربستان سعودی برای ملاقات با "حسنی مبارک" دیکتاتور سابق مصر و درخواست جهت عفو او هفته آینده به قاهره سفر می کند.

به گزارش العالم، "نایف بن عبدالعزیز" ولیعهد سعودی با مبارک تماس تلفنی گرفته است و پیش بینی می شود که از او در مرکز پزشکی در چند روز آینده عیادت کند.
خبرگزاری "ریانووستی" روسیه به نقل برخی منابع با اعلام این خبر افزود: موافقت شده است که شماری از رهبران عرب و خارجی از جمله روسای جمهور آلمان و فرانسه و رئیس امارات با مبارک ملاقات کنند.
برپایه این گزارش، هماهنگی برای پیگیری این موضوع در چند روز آینده از طریق سفرای این کشورها صورت خواهد گرفت که هدف از آن درخواست برای عفو مبارک به دلایل پزشکی است.
به نوشته پایگاه خبری العوامیه، شیخ "حمد بن عیسی آل خلیفه" شاه بحرین هفته گذشته در سفر به قاهره با مبارک به مدت نیم ساعت به طور دوجانبه دیدار کرد و مبارک اسناد مالی به ارزش میلیاردها دلار همراه با اسناد مربوط به سکه های طلا را امضا کرد تا از حسابهای بانکی او به حسابهای جدیدی منتقل شود.
برپایه این گزارش، سفر دیکتاتور بحرین به قاهره و دیدارش با "مشیر الطنطاوی" رئیس و اعضای شورای نظامی مصر برای زمینه سازی جهت دیدار سایر سران عرب با مبارک صورت گرفته است.

یک روزنامه اسراییلی نوشت که پس از گاف اخیر نیکولا سارکوزی در آشکار شدن مکالمات خصوصی اش با اوباما در حاشیه اجلاس گروه بیست در فرانسه ، که در آن رییس جمهوری فرانسه بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل را دروغگو خوانده بود ، سارکوزی در تلاش است تا از نتانیاهو عذرخواهی کند .

به گزارش عصر ایران روزنامه اسراییلی " یدیوت آحارونوت " در گزارشی نوشت که سارکوزی بدین منظور اخیرا نامه ای شخصی به نتانیاهو فرستاده و در آن نامه تلاش کرده تا گفته خود درباره نخست وزیر اسراییل را جبران کند.

بر اساس این گزارش سارکوزی در آن نامه به نتانیاهو وعده داده تا پاریس از تلاش های اسراییل و آمریکا برای تشدید فشارهای تحریمی علیه ایران حمایت کند.

اسراییل خواهان تحریم نفت ، بانک مرکزی و تحریم تسلیحاتی کامل ایران است ؛ اما آمریکا و کشورهای غربی بر این عقیده اند که تحریم نفتی ایران با توجه به بحران اقتصادی در جهان به ضرر اقتصادهایشان خواهد بود.

سارکوزی در این نامه که آن را به دست خط شخصی نوشته و با پیام دوستی به نتانیاهو آغاز کرده موضع سختی علیه ایران در پیش گرفته و به نتانیاهو وعده داده تا از هر گونه تلاشی برای در فشار گذاشتن ایران حمایت کند.

این نامه را سفیر فرانسه در تل آویو به نتانیاهو تحویل داده است .

در این نامه سارکوزی ایران را به دروغ های تبلیغاتی متهم کرده و به نتانیاهو وعده داده در جلسه شورای حکام آژانس این کشور را تحت فشار قرار خواهد گذاشت.

سارکوزی همچنین وعده داده که فرانسه از هر گونه ابتکار و پیشنهاد اسراییل برای تشدید فشارهای اقتصادی و سیاسی به تهران حمایت خواهد کرد.

گفتنی است روز شنبه نیز روزنامه فیگارو فرانسه به نقل از خانم " والری هافنبرگ " سفیر پیشین دولت فرانسه در خاورمیانه ، نوشت که وی به سارکوزی پیشنهاد داده  تا برای ترمیم روابط با اسراییل در ماه ژانویه سال آینده میلادی ( دو ماه دیگر ) سفری به تل آویو داشته باشد و ساکوزی نیز موافقت خود را با این ایده اعلام کرده است.

مشرق:

قریب ۳۰ سال پس از این جنایت، جرأت می‌کنم دوربین به دست گرفته و سری به این دو اردوگاه بزنم. دوستان لبنانی‌م بر حذر می‌دارندم. اصرار از من و انکار از آنان. به دلیل سال‌ها به خود رها شدن این اردوگاه‌‌ها و نسل بی‌هویتی که هیچ از گذشته‌ی خود ندارد، حتا آب و خاک.
*اشغال
در ژوئن ۱۹۸۲ (خرداد ۱۳۶۱) ارتش رژیم صهیونیستی به فرمان‌دهی آریل شارون که کشور جعلی‌اش به تازه‌گی از امضاء پیمان خائنانه‌ی کمپ دیوید فارغ شده و خیال‌ش از عدم اقدام کشورهای محور عربی آسوده بود به بهانه‌ی سرکوب گروه‌های جهادی فلسطین تا قلب بیروت، پای‌تخت لبنان را به تصرف خود در آورد. در همین ایام احزاب ضد اسلامی لبنانی که درگیر تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری بوده و آرامش پیش از طوفان را تجربه می‌کردند، به نوعی به این اشغال رضایت دادند. شارون در همین اثنا توافق‌نامه‌ی به اصطلاح صلح با دولت وقت لبنان را به آن حکومت که کشورش درگیر جنگ داخلی بود تحمیل کرد و بهانه‌ی اشغال بیروت را از هم پاشیدن سازمان آزادی‌بخش فلسطین و دیگر گروه‌های درگیر به اشغال‌گران اعلام کرد.
*رییس جمهور مزدور
حضور صهیونیست‌ها و حمایت آنان از کاندیدای حزب کتائب (فالانژیست‌های مسیحی) منجر به پیروزی بشیر جُمَیل به عنوان رییس جمهور شد. این ریاست سه هفته بیش‌تر دوام نیاورده و جُمیل به هم‌راه ۱۸ تن از اعضاء حزب کتائب در یک انفجار تروریستی به قتل رسید. حالا دیگر بهانه‌ی اصلی به دست شارون افتاده بود. با دخالت صهیونیست‌ها و گسیل مزدوران فالانژ آن رژیم به اردوگاه‌های فلسطینی، یکی از فاجعه‌آمیزترین جنایات بشری به فرمان‌دهی آریل شارون، به وقوع پیوست...
*اردوگاه‌های فلسطینی
با اشغال فلسطین در سال ۱۹۴۸ و تکمیل آن در سال ۱۹۶۷، بسیاری از ساکنان آواره شده‌ی آن سامان به کشورهای هم‌جوار و عربی کوچ کردند. یکی از این کشورها لبنان بود که در شمال فلسطین واقع شده بود. از همین رو عموم ساکنان شمال آن کشور یعنی الجلیل و آبادی‌های حومه‌ی آن، مجبور به حضور در جنوب و مرکز لبنان شدند. در کشور لبنان و در روزهای ابتدایی دهه‌ی ۸۰ میلادی، ۱۲ اردوگاه از حضور فلسطینیان شکل گرفت که این اردوگاه‌های با ابتدایی‌ترین مصالح و محقرانه‌ترین شرایط بنا شدند. در بسیاری از این اردوگاه‌ها گروه‌ها و احزاب گوناگون فلسطینی امورات مربوط به اهالی را به عهده می‌گرفت‌ند. دولت‌های لبنانی نیز از همان دوران تأسیس اردوگاه‌ها تا کنون به نوعی از خدمات رسانی به این کمپ‌ها خودداری ورزیده و می‌ورزند!
صبرا و شتیلا دو اردوگاه از ۱۲ اردوگاه مستقر در لبنان‌ند. این دو اردوگاه که در بیروت غربی قرار گرفته‌اند از دیر باز مورد طمع اشغال‌گران یهود بود.
*روز واقعه


با قتل بشیر جُمیل فالانژ، سناریویی طرح ریزی شد تا گروه‌های فلسطینی اولین مظنونان این ترور معرفی شوند. اشغال‌گران صهیونیست با دمیدن در این بوق نکره، چراغ سبز را به فالانژ‌های مارونی به ره‌بری ایلی حبیقه، نشان دادند و در تاریخ ۱۶ و ۱۷ تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۲ (۲۵ تا ۲۷ شهریور ۱۳۶۱) گروهای مارونی با حمایت مستقیم صهیونیست‌های حاضر و ناظر بر اوضاع به دو اردوگاه صبرا و شتیلا یورش بردند. ظهر روز ۱۶ سپتامبر، بیش از ۱۵۰ تانک، ۱۰۰ نفربر، ۱۴ زره‌پوش حامل انواع توپ و۲۰ بولدوزر توسط ارتش صهیونیستی به هم‌راه شبه نظامیان فالانژ مارونی، کل این دو اردوگاه را به محاصره‌ی خود درآوردند. عصر همان روز با فرمان آریل شارون، حمله به صبرا و شتیلا رسما آغاز شد. با وجودی که نیروهای اشغال‌گر تمام تلاش خود را معطوف به این کردند که خبری از این حمله به بیرون درز نکرده و خبرنگاران حاضر در بیروت از محدوده‌ی این دو اردوگاه دور باش‌ند، ولیکن عمق فاجعه و حضور معدود روزنامه‌نگاران نفوذ پیدا کرده به محل جنایت، بسیاری از حقایق را بر ملا کرد. به طوری که کشورهای غربی حامی صهیونیست‌ها و حتا شورای امنیت سازمان ملل نیز نتوانست‌ند در برابر این جنایت سکوت کرده و آن را محکوم نکنند.
* روایت فاجعه
"دیوید هرست" خبرنگار انگلیسی روزنامه‌ی گاردین در کتاب معروف خود «تفنگ و زیتون» می‌نویسد: «... قتل عام به مدت ۴۸ ساعت ادامه داشت و حتا در شب نیز با روشن کردن محوطه‌ی اردوگاه توسط اسرائیلی‌ها ادامه داشت. آن‌ها به زور وارد خانه‌های مردم شده و فلسطینی‌های در خواب را به رگ‌بار مسلسل بست‌ند. فالانژ‌ها بعضاً قبل از کشتن، آنان را شکنجه می‌دادند، چشم‌های‌شان را درمی‌آوردند، زنده زنده پوست‌شان را می‌کن‌دند، شکم‌ها را می‌دریدند، به زنان و دختران، گاه بیش از ۶ بار تجاوز می‌کردند و بعد سینه‌های‌شان را می‌بریدند و در آخر به ضرب گلوله، آن‌ها را از پا در می‌آوردند. بچه‌ها را از وسط دو شقه می‌کردند و مغزشان را به دیوار می‌کوبیدند. در حمله به بیمارستان عکا [واقع در بیروت] تمام بیماران را بر روی تخت خود کشت‌ند. دست بعضی را به ماشین می‌بستند و در خیابان‌ها می‌کشیدند، دست‌های فراوانی برای بیرون آوردن دست‌بند و انگشتر قطع شد. در نهایت چند بولدوزر به اردوگاه آورده تا علاوه بر دفن مقتولان، خانه‌های سالم را با خاک یک‌سان کنند. اجساد مردم تا چند روز بر زمین مانده بود و گربه‌ها از گوشت آن‌ها می‌خوردند و آن‌قدر وحشی شده بودند که به مردم زنده نیز حمله می‌کردند، زیرا به خوردن گوشت انسان عادت کرده بودند...»
نویسنده‌ی پاکستانی‌الاصل «غازی خورشید» نیز که در محل حاضر بوده در کتاب «تروریست صهیونیستی در فلسطین اشغالی» می‌نویسد: «در خیابانی جسد ۵ زن و چند کودک روی تلی از خاک افتاده بود... از جمله یک زن که پیراهن‌ش از جلو پاره و سینه‌هایش بریده شده و در کنارش سر بریده‌ی دخترکی با نگاهی خشم‌گینانه به قاتلان‌ش دیده می‌شد. زن جوانی را دیدم در حالی که طفل شیرخواره‌اش را در آغوش گرفته، گلوله‌ها از بدن‌ش عبور کرده و در بدن طفل شیرخوارش نشسته بود. غازی خورشید از قول یکی از مصریان حاضر در صحنه به نام «وجنات زین عبداللطیف» می‌نویسد: «در روز جمعه به بیمارستان غزه [واقع در بیروت] پناه بردم و آن‌ها ما را صبح شنبه محاصره کردند و فلسطینی‌ها را که شامل زنان و کودکان نیز می‌شدند از خارجی‌ها جدا کرده و به یک استادیوم ورزشی بردند و در چاله‌هایی که بر اثر بمب‌باران حفر شده بود انداخته و گفت‌ند؛ همه دراز بکشند. سپس بر روی همه آتش گشودند و در آخر با سه بولدوزر بر روی آن‌ها چه زنده و چه مرده خاک ریخت‌ند و من وقتی این صحنه را دیدم که خاک بر روی کودکان و زنان می‌ریزند بی اراده فریادی کش‌یدم که نزدیک بود پیدایم کن‌ند...»

با وجود سانسور شدید خبری جهت جلوگیری از درز این جنایات، طبق آمار اعلام شده، ۳۲۹۷ کودک و زن و مرد فلسطینی و لبنانی ظرف این ۴۸ ساعت به قتل رسیدند. آمار غیر رسمی نیز تعداد کشته‌ها را بعضاً تا ۶۰۰۰ نفر اعلام کرده است. جانیان، عموم کشته‌های این دو روز را در زمین‌های خالی و باش‌گاه گلف و استادیومی که در مجاورت این دو اردوگاه بود به طور دست جمعی به خاک سپردند تا آمار دقیق جنایات‌شان بر ملا نشود. عمق فاجعه به‌قدری تکان دهنده بود که دولت اسرائیل غاصب نیز با محکوم کردن حادثه‌ی کشتار، دستور تشکیل کمیته‌ی تحقیقاتی کاهان را درفوریه‌ی ۱۹۸۳ صادر کرد. این کمیته‌ که به ظاهر مستقل می‌نمود در نتایج تحقیقات‌ش آریل شارون را با عنوان «سهل انگاری و دست کم گرفتن واکنش فالانژهای مارونی» مقصر اعلام کرد!
* سه دهه بعد
لبنان امروز از هر لحاظ با سی سال گذشته متفاوت است. از زنده‌گی مردم عادی تا جبهه‌گیری‌های سیاسی و حتا پای‌داری در برابر متجاوزان صهیونیست. تولد جنبش مقاومت حزب‌الله در اوج ددمنشی اسراییل غاصب، شروع به هم خوردن معادلات منطقه‌ای و جهانی بود. مبارزه و مقابله با وحشی‌گری و اشغال لبنان توسط این جنبش، به عقب راندن نظامیان صهیونیست تا مرزهای شمالی فلسطین اشغالی در سال ۲۰۰۰ میلادی انجام‌ید و دفع مجدد تجاوز (موسوم به جنگ ۳۳ روزه) در سال ۲۰۰۶ هیمنه‌ی پوشالین یهود را در هم شکست.
حضور فعال حزب‌الله در بطن زنده‌گی مردم، و اقبال عمومی به فعالیت‌های سیاسی این جنبش، حتا قوه‌ی اجرایی این کشور را که طبق قانون اساسی باید در دست مسیحیان مارونی باشد، به نوعی در اختیار مقاومت اسلامی قرار داد. با همه‌ی این وجود، بیروت امروز همانند بیروت ده سال پیش نیز نیست. بیلبرد‌های تبلیغاتی مصرف‌گرایی، در جای جای ضاحیه، محل رویش و رشد مقاوت اسلامی، وصله‌ی ناجوری شده که در اولین نگاه، چشم رویت‌گری که یک دهه‌ی پیش نیز این شهر و دیدنی‌هایش را دیده بود می‌آزارد. ضاحیه‌ی امروز دقیقا تهران اول دهه‌ی ۷۰ شده است. با همان رشد تهاجم فرهنگی پس از ۸ سال تعالی فرهنگی. با همه‌ی این وجود، یک چیز در بیروتِ در آستانه‌ی ۲۰۱۲ هیچ تغییری نکرده؛ اردوگاه فلسطینیان صبرا و شتیلا.
* در زادگاه شرم
قریب ۳۰ سال پس از این جنایت، جرأت می‌کنم دوربین به دست گرفته و سری به این دو اردوگاه بزنم. دوستان لبنانی‌م بر حذر می‌دارندم. اصرار از من و انکار از آنان. به دلیل سال‌ها به خود رها شدن این اردوگاه‌‌ها و نسل بی‌هویتی که هیچ از گذشته‌ی خود ندارد، حتا آب و خاک، ناهنجاری‌های اجتماعی مثل بسیاری از دیگر اردوگاه‌های فلسطینی (به خصوص در آن‌جاهایی که گروه‌های غیر اسلامی نیز فعالیت می‌کنند) خودنمایی می‌کند. همین موضوع دلیل پرهیز دادن دوستان لبنانی از حضور در این دو اردوگاه می‌باشد. همه را قال گذاشته و هم‌راه با دو دوست ایرانی دیگر (محمد اشراقی و رضا تقی‌پور) در بیروت غربی پا به محل وقوع یکی از بزرگ‌ترین جنایات بشری می‌گذاریم. این دو اردوگاهِ به هم آمیخته و در هم تنیده، از یک خیابان اصلی تشکیل شده (همان خیابانی که پذیرای تانک‌های تجاوزگر ۳۰ سال پیش بود!) که همان بازار اصلی منطقه است و کوچه‌های باریکی که منشعب از این خیابان و بازارند. بازاری به شلوغی خیابان‌های منتهی به بازار تهران.
کمی جلوتر، یکی از دست‌فروش‌های اردوگاه جلو آمده و شروع به خود شیرینی می‌کند. می‌خواهم محل‌ش نگذارم می‌ترسم دردسر شود. به زور، لب‌خند بر لبان‌م می‌نشانم. از کجایی بودنم می‌پرسد. از پاسخ دادن طفره می‌روم و می‌گویم: «أنا صحافی. خبرنگارم!» دوربین‌م را نگاه می‌کند و باز ادامه می‌دهد: «وین بلد؟» که یعنی از کدام کشور. باز طفره می‌روم و می‌گویم: «صحافی تلفزیون. تی‌وی پرس» تی‌وی پرس را به PressTV تعبیر می‌کند و خوش‌حال و شادان می‌گوید: «مِن إیران... اهلاً و سهلاً خویَه» در می‌مانم که چه کنم و چه بگویم! دست‌م را گرفته به طرفی می‌کشد. دروازه‌ای بزرگ در حاشیه‌ی خیابان اصلی اردوگاه را نشان‌م می‌دهد. بعد یک ریز توضیح می‌دهد که این‌جا محل دفن بسیاری از کشته‌های فاجعه‌ی صبرا و شتیلاست. عکس بگیر... تا می‌توانی عکس بگیر... یک طوری رفتار می‌کند که انگار اولین عکاس پس از کشتارم!

در کنار دروازه‌ی این محوطه، چند دست‌فروش مانند بقیه، کلی خنزر پنزر روی هم ریخته و به مشتریان قالب می‌کنند. از دروازه که رد می‌شوم، محلی نسبتاً بزرگ، مانند باغی که درخت‌های‌ش را درآورده باشند و تنها محیط‌ش دار و درخت داشته باشد خودنمایی می‌کند. زمین از علف تازه‌ی مهر ماه! سبز است. دور این محوطه و در مجاورت درختان کُنار یا همان سدر لبنانی و اوکالیپتوس، بنرهای بزرگی از کشتار صبرا و شتیلا و حتا قانا قرار داده‌اند و در مرکز این محوطه‌ی سبز، یادمان شهدای این دو اردوگاه است. عکس می‌گیرم و می‌زنم بیرون. در لا به لای دست‌فروش‌های متعدد، یکی بساط کتاب‌فروشی راه انداخته و جالب این‌که بسیاری از کتب، منابع تحقیقی شیعی و فقه شیعه است.
در کنار همه‌ی این‌ها، مغازه‌ای برای خدمات خال‌کوبی، تابلویی بزرگ از هنر خود را در بخش عظیمی از خیابان نصب کرده و خود را پادشاه خال‌کوبی نامیده! از تصویر ابلیس گرفته تا واژه‌گانی مقدس و از طبیعت و زیبایی‌های آفرینش تا تمثال اهل بیت علیهم‌السلام و از امام موسا صدر تا فرانکلین رییس جمهور ایالات متحده و حتا جانی دپ، کاراکتر اصلی  دزدان دریای کارائیب! همه‌گی جزء خدمات تتو و خال‌کوبی این مغازه است.

خیلی‌ها سعی می‌کنند نسبت به حضور ما بی‌تفاوت باشند و خیلی‌های دیگر واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند. مرد سال‌خورده‌ای کلی انگور روی چهار چرخه‌ی طوافی خود ریخته و ژستی گرفته تا از خود و انگورهای معروف أصبع العروس‌ش عکس بگیرم. بعید می‌دانم انگوری به این خوش‌مزه‌گی تا به حال خورده باشم. شیرینی در حد اندازه و گوشت‌آلودی و بی‌دانه بودن در حد اعلا. پر بی‌راه نیست که به آن می‌گویند أصبع العروس. به همان خوش‌مزه‌گی که سر سفره‌ی عقد، انگشت به عسل آغشته‌ی عروس، زیر دندان داماد مزه می‌کند!
در حاشیه‌ی همین خیابان، کوچه‌های باریک و در هم ریخته‌ی بسیاری، فلش‌بکی می‌شود برای ۳۰ سال پیش. می‌بینم، عکس می‌گیرم و می‌گذرم. برخی از دکان‌ها، وسایل کهنه‌ی الکترونیکی و رایانه و ماه‌واره را با تبلیغات دهان پر کن در معرض فروش گذاشته‌اند؛ «ستلایت کامل، ۴۵۰۰۰ لیره» هر ۱۵۰۰ لیره‌ی لبنان، هزار تومان ما می‌شود (البته به ازای دلاری ۱۰۰۰ تومان!) و این‌جا یک ست کامل از دیش و کابل و رسیور می‌شود به عبارتی ۳۰ هزار تومان!

نیم‌چه کامیون‌های حمل زباله نیز تمام ماحصل تلاش روزانه‌ی خود را در بین همین دکائن، دپو می‌کنند و منظره‌ای بسیار بدیع از تل‌انباری زباله در بین آدم‌های امروزی اردوگاه! و در مجاورت آن، سالن بیلیارد در قطع مغازه‌ی ابومرشد است که مشریان‌ش در همان قد و قواره‌ی سالن‌ش دانش‌آموزان یکی از چند مدرسه‌ی اردوگاه‌ند. تِیسیر و احمد و یاسر، به گرمیِ بیلیارد بازان حرفه‌ای، خود را با اسنوکر و ایت‌بال و ناین‌بال مشغول کرده‌اند. ابومرشد که مرد پخته‌ای است از سلام و علیک من پی به ایرانی بودنم برده و استقبال عجیبی از این موضوع می‌کند. بعد متوجه می‌شوم از شیعیان اردوگاه است که برای‌ش آمدن یک ایرانی به اردوگاه صبرا و شتیلا خیلی عجیب می‌نماید. مرا نصیحت می‌کند که مواظب سلفی‌های اردوگاه باشم. جواب‌ش را با لب‌خندی می‌دهم که تنها سری تکان می‌دهد. و راهی می‌شوم.

در این‌جا هیچ‌چیزی هویت اصلی خودش را ندارد. از کارگاه تولید کفش که در کنار خیابان بساط پهن شده‌اش جلب توجه می‌کند تا چرخ‌های طوافی گوجه فروش‌ها و عرضه‌کننده‌گان بادنجان و خیار. از تمثال رنگی چه‌گوآرا تا قهرمان فوتبال نقش بسته بر روی کیف مدرسه‌ی بچه‌ها. از خروس قوی جثه‌ای که در قفسی تنگ، کِز کرده تا درخت مصنوعی‌ کریسمسی که از آت و آشغال‌های جمع‌آوری شده‌ی یاسین سر بر می‌آورد. و از سیم‌های به هم پیچیده‌ی برق تا طبقات نیمه‌کاره‌ی خانه‌هایی که چندین دهه است همان‌طور بی‌قواره بر جای خود مانده و چند نسل را در این بی‌قواره‌گی و ایضاً بی‌وطنی و بی‌هویتی، تحویل این اردوگاه داده است. هیچ‌چیزی هویت اصلی خودش را ندارد.

جمال و خضر و انور و علی، بشاش و پر تحرک، بدون آن‌که بدانند چرا، دور هم جمع می‌شوند تا عکسی به یادگار ازشان بگیرم. جمال به پشت بساط کهنه فروشی‌اش باز می‌گردد تا در آن حال هم عکسی به یادگار داشته باشد، منتهی در دست من! جمال البسه‌ی کهنه‌ی اهالی اردوگاه را به ثمن بخس خریده، روفو کرده و می‌شوید و اتو می‌کشد و به عنوان لباس کمی کار کرده به همین اهالی می‌فروشد. از همان جنس تاناکورای خودمان، البته نه با بوی تن کفار تایلندی و لک سُس هند و چینیان اندونزی و چین و چروک‌های تازه به دوران رسیده‌گان مالزی و سنگ‌شوی شده‌ی غرب‌زده‌گان کره‌ی جنوبی. بل‌که اصل فلسطینی!

سعید و محمدِ نوجوان نیز خوش‌حال می‌شوند از این‌که فریمی از دوربین مرا به اشغال خود درآورند. کشورشان قریب ۷۰ سال است به اشغال درآمده، یک فریم که راه دوری نمی‌رود! می‌گیرم، نشان می‌دهم و خنده را در تمام صورت‌شان می‌بین‌م. خنده‌ای که صورت خسته‌شان را کمی دِفرمه می‌کند بدون آن‌که تأثیری در خسته‌گی یک روز عمله‌گی‌شان داشته باشد. موز‌های باغات صیدا بر روی چهار‌چرخه‌ی ابواحمد به انتها رسیده و ایضا سبزی‌های هشام که آن نیز از مزارع جنوب بیروت و اطراف صیدا ابتیاع شده. عَبِد نیز مانند دیگر اهالی اردوگاه که شاتری از دوربین مرا کاسبی کردند، ژستی دیگر می‌گیرد و در کنارش دکه‌ی در هم و بر هم سی.دی. فروشی محمود که از طرف‌داران سینه چاک بشار اسد است و میلی ندارد تا در قاب دوربین من جای بگیرد.

در مسیر بازگشت، از فهرست شهدای حزب امل که مزین به تصاویر امام موسا صدر و نبیه بری نیز شده است، لحظه‌ای را ثبت می‌کنم، تا شاید این لحظه، روزی نه چندان دور، خاطره‌ای باشد از همه‌ی آنانی که در این‌جا دیده‌ام بدون آن‌که به این‌جا تعلق داشته باشند و به یقین روزی آنان را در الجلیل خواهم دید که در مزارع زیتون و موز‌های مدیترانه‌ای، خاطره‌ی آن دو روز میلاد شرم را از خاطر خود برده‌اند.
برخلاف آنچه تصور می‌شود،‌ شرایط زندگی در عربستان به قدری برای شهروندان این کشور سخت و طاقت‌فرسا شده که بسیاری زندگی در این کشور را غیرممکن می‌بینند، اگرچه رسانه‌های عربی وابسته به آل‌سعود تلاش خود را بکار می‌بندند تا این حقایق هیچ‌گاه به بیرون درز پیدا نکند.


زندگی در عربستان سعودی با اسرار و مشکلات بسیار زیادی همراه است که رسانه‌های این کشور تلاش بسیار می‌کنند، یا آنها را مخفی کنند یا از میزان و اهمیت آن بکاهند.
فارس:

زندگی در عربستان سعودی با اسرار و مشکلات بسیار زیادی همراه است که رسانه‌های این کشور تلاش بسیار می‌کنند، یا آنها را مخفی کنند یا از میزان و اهمیت آن بکاهند و در این میان شبکه‌های ماهواره‌ای عربی وابسته به عربستان سعودی که با پول‌های آل‌سعود فعالیت می‌کنند، نقش بسزایی در این میان ایفا می‌کنند.

* گسترش پدیده حلبی آبادی‌ها

بسیاری از شهروندان سعودی که در جده زندگی می‌کنند، اوضاع زندگی در این کشور را بسیار بد توصیف کرده‌اند، و برخی از آنها نخواستند نامشان فاش شود، از گسترش پدیده حلبی‌ آبادی‌ها در این شهرهای این کشور به ویژه در منطقه الشرقیه جده و کوی العوامیه سخن می‌گویند.

* رواج ارتشا و تقدم رابطه بر ضابطه

همچنین این شهروندان از گسترش پدیده رشوه‌گیری و مقدم بودن رابطه بر ضابطه سخن می‌گویند،‌ به عنوان مثال س.ع شهروند سعودی می‌گوید، این پدیده نه تنها در عربستان که در دیگر کشورهای عرب حوزه خلیج فارس نیز به شکلی قابل توجه گسترش پیدا کرده است و در این باره تاکید می‌کنند،‌ درحالی‌که هزینه گرفتن اقامت در عربستان سعودی به بیش از 300 تا 400 دلار نمی‌رسد، اگر شهروندی بخواهد در این زمینه اقدام کند، ادارات وابسته مبلغی حدود 4 تا 5 هزار دلار از متقاضیان پول دریافت می‌کنند.
افزون بر آن این شهروند سعودی در ادامه می‌افزاید: درحالی‌که بر اساس قوانین کشور شهروندان سعودی هر 5 سال یک‌بار مجاز به رفتن به مکه برای ادای فریضه حج می‌شوند، برخی از شهروندان این مجوزها را با قیمت چند برابر از برخی مسئولان خریداری می‌‌کنند.

* خریدن نیروهای معارض با پول

س. ع می‌افزاید: رژیم سعودی تلاش می‌کند، برخی از نویسندگان و روزنامه‌نگاران و خبرنگاران معارض را با پول بخرد و نمونه‌هایی سراغ داریم که قبلا جزو معارضان بوده، اما هم اکنون در روزنامه‌های سعودی برای رژیم قلم می‌زنند، غیر از آن آل‌سعود از ترس پای گذاشتن انقلاب‌های عربی به عربستان اقدام به دادن برخی پست‌ها به برخی چهره‌ها و شخصیت‌های خارج از خاندان اما نزدیک به آنها و همساز با خط مشی حکومت کرده، همچنین حقوق کارمندان و اوضاع اقتصادی را بهبود بخشیده و تمام این کارها نه به خاطر ملت که از بیم اعتراض‌های مردمی صورت گرفته است.

* تعمیم آموزه‌های وهابیت در مراکز آموزشی

در بعد آموزش و پرورش این شهروند تاکید می‌کند که در سیستم آموزشی عربستان سعودی بگونه‌ای وضع شده که در تمام مراحل تحصیل آیین وهابیت را در میان دانش‌آموزان و دانشجویان تعمیم و گسترش دهد و در این باره به این بهانه توسل جسته می‌شود که چون آیین آل‌سعود حنبلی است باید این آیین در تمام مدارس و مراکز آموزشی تدریس شود، بدون آنکه مذاهب دیگر یا پیروان آنها مد نظر قرار گیرند، اما مشکل اساسی در این نهفته است که مدهب حنبلی تمام مذاهب و آیین‌های دیگر از جمله تشیع و تسنن را نه تنها قبول نمی‌کند،‌ بلکه تکفیر می‌نماید و این ستم بزرگی است که بر ملت عربستان روا داشته می شود،‌با این حال کسی فراموش نمی‌کند که جریان وهابیت که هم اکنون بر عربستان حاکم است، در نتیجه ائتلافی که 200 سال پیش میان محمد بن سعود و محمد بن عبد الوهاب صورت گرفت بر کشور کم کم حاکم شد تا این‌که هم اکنون به این وضعیت رسیدیم.

* تلاش عربستان برای بدست گرفتن رهبری کشورهای عرب حوزه خلیج فارس


اما درباره نقشی رهبری که عربستان تلاش می‌کند،‌ میان کشورهای عربی ایفا کند، این شهروند سعودی می‌گوید که عربستان سعودی سال‌هاست که تلاش می‌کند، رهبری کشورهای عربی حوزه خلیج فارس را بدست گیرد و در این راه برخی از این کشورها به دلیل واهمه‌ای که از آل‌سعود دارند، تن به این خفت داده‌اند، به جز کشور عمان که تلاش کرده در تصمیم‌گیری‌ها همچنان مستقل عمل کند و تن به خواسته‌های عربستان ندهد.

* اختلاف حاکم بر آل‌سعود و بروز فساد اخلاقی در جامعه

درباره اختلافات حاکم میان آل‌سعود نیز این شهروند سعودی معتقد است، جریان وهابی در داخل با مشکلاتی مواجه است و هم اکنون به دو جریان فکری تقسیم شده است و می‌افزاید: جدای از طبقه حاکمه مردم نیز در عربستان با فروپاشی و فساد اخلاقی مواجه هستند و تمام نشانه‌های اسلامی که در کشور به چشم می‌خورند ظاهری بوده و به هیچ یک از آنها عمل نمی‌شود، مثلا درحالی که پیش از این مردم عربستان هنگامی‌که صدای اذان به گوششان می‌رسید، مغازه‌ها را ترک می‌کردند و برای ادای فریضه نماز به مساجد می‌رفتند، هم اکنون این کار جز با حضور ماموران امر به معروف و نهی از منکر ممکن نمی‌گردد و حتی در موارد بسیاری مشاهده شده که صاحبان مغازه‌ها، دکان‌های خود را قفل می‌کنند و به داخل آنها پناه می‌برند و این‌ها همه به دلیل سوء برداشت و فهمی است که از دین میان مردم به وجود آمده و عامل آن آیین وهابیت و آل‌سعود است که چنین درکی از مذهب را به مردم القا کرده‌اند.

در منطقه الشرقیه در جده عربستان دختران جوان مشاهده می شوند که علنا فساد اخلاقی خود را در خیابان‌ها دنبال می‌کنند و اینها صحنه‌های ساده و کوچکی از وضعیت حاکم بر زنان عربستان سعودی از یک سو و جامعه عربستان از سوی دیگر است.

رژیم صهیونیستی یگانی به نام پلیس مخفی دارد که اعضای آن فلسطینیان و اعراب خائن هستند و برای شناسایی و دستگیری مبارزان و مجاهدان فلسطینی بکار می‌روند.

خبرگزاری فارس: جنبش الحوثی در بیانیه ای تاکید کرد که آمریکا و عربستان از طریق جنایت علیه برخی گروه های داخلی به دنبال جنگ داخلی در این کشور هستند.
خبرگزاری فارس: الحوثی: آمریکا و عربستان به دنبال جنگ مذهبی در یمن هستند

جنبش الحوثی یمن با صدور بیانیه ای آمریکا و عربستان سعودی را به حمایت از ایجاد فتنه مذهبی در یمن محکوم کرده و تاکید نمود که فعالیت برخی گروههای دعوت کننده به تکفیر و افراطی گرایی برای ایجاد فتنه مذهبی در میان مسلمانان یمن در ارتباط آشکار با پروژه های آمریکا برای از هم جدا کردن امت اسلامی و ضعیف کردن آنها است که در دوره اخیر تشدید شده است.

عبدالمالک بدر الدین الحوثی با صدور بیانیه‌ای که نسخه ای از آن به خبرگزاری فارس رسید، گفت که این گروه ها به دنبال تحریک مذهبی گروه های مختلف در تریبون‌ها و رسانه‌های جمعی هستند تا در داخل کشور اختلاف افکنی کنند و انقلاب مردمی یمن را به شکست بکشانند، این در حالی است که انقلاب یمن منافع این کشورها در یمن را به مخاطره می اندازد و هدف آنها از این اقدامات نیز مشغول کردن مسلمانان به مسایل مختلف و جدا شدن آنها از موضوعات اساسی است که یکی از آنها مقابله با استکبار جهانی  و در رأس آن آمریکا و اسرائیل است.

وی ادامه داد که هنگامی که این گروه ها از ایجاد فتنه شیعه و سنی در کشور ناکام ماندند، مانند کشورهای دیگر به استفاده از روش های توطئه آمیز روی آورده و برخی از افراد ضعیف النفس را در ازای وعده های مالی وادار کردند که جنایت هایی را انجام دهند که هدف از آن در وهله اول ایجاد نگرانی و فتنه در کشور و سپس درگیری های طایفه ای در یمن است.

وی درگیری های اخیر در منطقه الدماج را در همین راستا دانسته و گفت که تلاش برای شعله ور کردن این درگیری ها از زمان پایان جنگ ششم از طریق فعالیت های گروه های مسلح که قتل و کشتار در این منطقه به راه می اندازند، آغاز شده است، این گروه ها به بهانه های تکفیری، در راستای پروژه هایی که آمریکا آن را تغذیه می کند، مسلمانان این منطقه را به خاک و خون می کشند.

الحوثی ایجاد درگیری های شیعه و سنی را محور سیاست های آمریکا در خاورمیانه دانست و گفت که هدف از این سیاست این است که از این طریق در داخل امت اسلام نفوذ کند.

این بیانیه البته تصریح کرد که این طرح ها با بیداری امت اسلام شکست خورده است و مواضع ما در قبال دشمنان امت اسلام یکی و منسجم است، حوثی ها هرگز به علت مسایل طایفه ای اقدامی نمی‌کنند، بلکه ما این برگه را از دست دشمن می گیریم و نمی گذاریم به سیاست‌های خود در این راستا ادامه دهد.

حوثی ها در این بیانیه تاکید کردند: ما تنها در راستای دفاع از خود در برابر سیاست‌های آمریکا وارد عمل می شویم، چرا که ما از همان ابتدا به وحدت امت اسلام متعهد و حریص بودیم و همه می دانند که چطور در برابر مزدورانی که از فتاوای تکفیری برای اختلاف میان مسلمانان استفاده می کنند، می ایستیم.

به گزارش قاصد، در حالی که هر روز آگهی های عجیب و جالبی در مطبوعات کشور منتشر می شود، آخرین نمونه از این نوع، قطعا شگفتی محافل سیاسی کشور را به همراه خواهد داشت.

در این آگهی که در یکی از روزنامه پرتیراژ کشور به چاپ رسیده، اعلام شده که روز سه شنبه 24 آبان مراسم «تقدیم بیعت اتباع کشور عربستان سعودی مقیم استان خراسان» با جناب شاهزاده امیر نایف بن عبدالعزیز آل سعود ولی عهد و نائب رییس مجلس وزراء و وزیر کشور برگزار خواهد شد.

در این آگهی از اتباع عربستان خواسته شده برای بیعت با این مسئول چند شغله، در محل ساختمان سرکنسولگری مشهد حضور یافته و برای کسب اطلاعات بیشتر با تلفن و فاکس اعلام شده تماس حاصل فرمایند.


باید این سوال را از مسئولان رسانه های کشور پرسید که آیا اجازه چاپ آگهی این چنینی به مطبوعات عربستان نیز در قبال مسئولان ایرانی داده می شود یا اینکه طبق معمول فقط ما برای تحکیم روابط گام بر می داریم.

مشرق: کلینتون در این سخنرانی که در نقش یک استراتژیست اقتصادی نقش‌آفرینی می‌کند ،به صراحت اعلام می کند :ستون قدرت آمریکا در جهان یک اقتصاد قوی است.

به این ترتیب در یک جمع‌بندی از سخنرانی یک ساعته خانم کلینتون می‌توان گفت ؛در نگاه جدید رهبران آمریکا دوران نظامی‌گری آمریکا به پایان رسیده است ، زیرا تداوم استراتژی آمریکا در دهه اول قرن 21 اقتصاد آمریکا را به خطر انداخته است.

خلاصه‌ای از سخنرانی وزیر امور خارجه آمریکا در 10 محور اساسی به شرح زیر است.

1- فرمول جدید استراتژی ایالات متحده

خانم کلینتون در این سخنرانی ابتدا به این سؤال می‌پردازد که دلیل حضور فردی دیپلماتیک در کلوب اقتصادی چیست؟ وی در پاسخ به این سؤال یک فرمول ارائه می‌دهد. «اقتصاد استراتژیک است و استراتژی چیزی جز اقتصاد نیست.»
وی در توضیح این فرمول ذکر می‌کند : همه چیز در حال و آینده قرن 21 که مرتبط با رهبری آمریکا باشد چیزی جز اقتصاد نخواهد بود. وی در ادامه به جمله‌ای از هری ترومن اشاره می‌کند که معتقد است «روابط ما چه خارجی و چه اقتصادی از یکدیگر جداناپذیر هستند.»

به این ترتیب ترومن فهمید؛ برای رهبری آمریکا در جهان پس از جنگ نه‌تنها نیاز به رهبری دیپلماتیک و نظامی است، بلکه مهمتر از آنها رهبری اقتصادی است.

کلینتون سپس اعلام می‌کند: ترومن در آن زمان قدرت اقتصادی خود را برای بازسازی دوستان و حتی دشمنان به کار گرفت و این فرمول هم‌اکنون به همان اندازه قبل درست است. فقط هم اینک باید رهبری خود را در زمانه‌ای که قدرت اغلب براساس اقتصاد اندازه‌گیری و اعمال می‌شود پیش ببریم.

2- توسعه و دیپلماسی قوی، قدرتمند‌ترین ارتش جهان

خانم کلینتون در بیان محور دوم استراتژی جدید ایالات متحده به شرایط سخت اقتصاد داخل آمریکا و اروپا اشاره می‌کند و به صراحت اعلام می‌کند «خانواده‌ها سعی می‌کنند پس از بزرگترین سقوط اقتصادی که من در تمام عمر شاهد بوده‌ام بار دیگر روی پای خود بایستند. اعتراضات تنها چند مایل دورتر از اینجا به همه ما یادآوری می‌کند که کار زیادی برای انجام دادن داریم. شما چه راستی باشید و چه چپی، چالش پیش رو این است که چگونه تیم آمریکا را به جلو هدایت کنیم؟
ما چگونه با یکدیگر همکاری کنیم تا به پیشرفت کشورمان و به آورده ساختن انتظارات مردم یاری رسانیم؟
وزیر امور خارجه آمریکا در ادامه به تحولات منطقه خاورمیانه اشاره و سعی می‌کند ریشه آن را اقتصاد معرفی کند. «در سراسر جهان، نیروهای اقتصادی در حال دگرگون‌سازی واقعیت‌های سیاست خارجی هستند. ما دولت‌هایی را دیده‌ایم که به علت بحران‌های اقتصادی سقوط کرده‌اند. انقلاب‌هایی که از یک بازار در تونس آغاز شدند، سراسر یک منطقه را در بر گرفتند.
در عین حال هرکجا که سفر می‌کنم کشورهایی را می‌بینم که نه به علت اندازه ارتشی که در اختیار دارند بلکه به خاطر رشد اقتصادی‌شان، به نفوذ و تأثیرگذاری دست یافته‌اند. با این شرایط ما باید موقعیت خود را برای رهبری در جهانی سازماندهی ‌کنیم ،که امنیت آن به همان اندازه میادین جنگی در اتاق‌های هیئت مدیره‌ها و طبقات تجاری شکل می‌گیرد. ستون قدرت آمریکا در جهان یک اقتصاد قوی است. این اقتصاد اهرم مورد نیاز را برای تأثیرگذاری و پیشبرد منافع‌مان در اختیار ما می‌گذارد و به دیگر کشورها نیز اعتماد به رهبری ما و سود بیشتر در شراکت ما را می‌دهد. توسعه و دیپلماسی قوی قدرتمندترین ارتشی است که تا کنون جهان به خود دیده است.

3- کشورداری اقتصادی قلب سیاست خارجی آمریکا

خانم کلینتون در ادامه سخنان خود در کلوب اقتصادی نیویورک اعلام می‌کند که مأموریت اصلی دیپلمات‌های آمریکا حرکت در مسیر کشورداری اقتصادی است و به همین منظور دستورالعمل‌هایی را به تمام سفارت‌خانه‌های آمریکا در سراسر جهان ارسال خواهد کرد.

وی در تبیین کشورداری اقتصادی می‌گوید: کشور داری اقتصادی دارای دو قسمت است. اول، ما چگونه نیروها را مهار کرده و ابزار اقتصاد جهانی برای تقویت دیپلماسی و حضورمان در خارج استفاده کنیم و دوم چگونه این دیپلماسی و حضور را برای تقویت اقتصادمان در داخل کشور به کار گیریم.

کلینتون همچنین با اشاره به رهبری اوباما در آمریکا اعلام می‌کند: تحت رهبری رئیس جمهور اوباما، استراتژی امنیت ملی ما بر حمایت و پشتیبانی از منابع قدرت جهانی‌مان متمرکز است.

4- تغییر در مرکز ثقل استراتژیک و اقتصادی جهان

وی در این سخنرانی از یک چرخش بزرگ در سیاست‌های اقتصادی و بین‌المللی آمریکا سخن می‌گوید. به گفته کلینتون پایان جنگ در عراق و برگرداندن سربازان از افغانستان به خانه یک چرخش بزرگ است.«مرکز ثقل استراتژیک و اقتصادی جهان در حال تغییر به سمت شرق است و ما بیشتر به منطقه آسیا اقیانوسیه تمرکز می‌کنیم.
ایجاد شبکه قوی از ارتباطات و نهادها یکی از بزرگترین پروژه‌هایی است که در سراسر اقیانوس آرام انجام خواهیم داد.» وی امضای موافقتنامه آزاد با کشورهایی چون کره را در این مسیر ارزیابی کرده و در خصوص فعالیت‌های اقتصادی آمریکا در امریکای لاتین می‌گوید:

ما همکاری به جاگوارهای آمریکای لاتین را نیز جزو اولویت‌های خود ساخته‌ایم. اقتصاد این کشورها از رشد 6 درصدی برخوردار است و توافقنامه تجارت آزاد با پاناما و کلمبیا ما را به هدف نهایی که پدید آوردن یک مشارکت تجاری در نیمکره است نزدیکتر می‌کند. این مشارکت از قطب شمال تا جنوب آرژانتین گسترده خواهد شد.

5- برنامه جاه‌طلبانه برای رهبری اقتصادی مشترک با اروپا

وزیر امور خارجه آمریکا در تبیین بخش مهمی از استراتژی جدیدآمریکا به یک نقطه ضعف در ارتباطات تجاری این کشور و اروپا اشاره کرده و می‌گوید: آمریکا و اروپا نیمی از اقتصاد دنیا را تشکیل می‌دهند اما فقط یک سوم تجارت جهانی را در اختیار خود دارند. ما می‌توانیم و باید بیشتر تجارت کنیم.

وی همچنین از «شورای اقتصادی فراآتلانتیک» نام برده و خاطرنشان می‌کند: هماهنگ ساختن تدابیر مرتبط با قانون گذاری بین آمریکا و اتحادیه اروپا یکی از بهترین راه‌هایی است که از طریق آن می‌توانیم رشد و صادرات را افزایش داده و از هزینه‌های تکراری جلوگیری کنیم.
بنابراین ما باید یک برنامه جاه‌طلبانه برای رهبری اقتصادی مشترک با اروپا تدوین نمائیم. برنامه‌ای که دقیقاً به مانند همکاری امنیتی بین ما در سراسر جهان، ضروری است در هر منطقه ما سعی داریم که اقتصاد را با دیپلماسی ادغام نمائیم حتی در حوزه روابط بین روسیه و آمریکا.

6- رویکرد تازه در حوزه انرژی

خانم کلینتون در این بخش از سخنرانی خود به انتقاد از وزرات خارجه آمریکا در حوزه انرژی می‌پردازد و به صراحت اعلام می‌کند: انرژی حوزه‌ای است که ما بروی تمام پیچیدگی‌ها و اهمیت آن تمرکز نکرده‌ایم. بنابراین برای اولین بار در وزارت امور خارجه بخشی به نام اداره منابع انرژی تأسیس نموده‌ایم تا اطمینان حاصل نمائیم که تمام روابط ما متضمن پیشبرد منافع ملی حیاتی ما به سوی یک انرژی ایمن، فزاینده و پاکیزه هستند.

وی معتقد است: نمی‌توان در مورد اقتصاد و سیاست خارجی سخن گفت ؛اما حرفی از انرژی به میان نیاورد. ما باید با صادرکنندگان سنتی و نیز اقتصاد‌های در حال ظهور وارد همکاری و مذاکره شویم تا امنیت بین‌المللی انرژی را ارتقاء داده و تضمین نمائیم که ثروت‌های طبیعی کشورها منجر به رشدی فراگیر و جامع خواهند شد.

7- حرکت از بیداری سیاسی به بیداری اقتصادی

یکی از نکات برجسته سخنرانی خانم کلینتون در کلوپ اقتصادی نیویورک اشاره به بیداری سیاسی در کشورهای عربی است. وی در زمینه بیداری در منطقه استراتژی آمریکا را اینگونه تفسیر می‌کند. فرآیند گزار را در مصر، تونس و لیبی در نظر بگیرید. اگر می‌خواهیم شاهد ریشه‌دواندن دموکراسی باشیم باید ابزاری پیشرفته ارائه نمائیم تا به کشورها کمک نمائیم اقتصادهایی را که برای حفظ قدرت حکام مستبد طراحی شده‌اند، اصلاح کنند.
ما به تلاش پیچیده نیاز داریم تا اقتصادهای منطقه را در هم ادغام کنیم. سرمایه‌گذاری را ارتقاء بخشیم و به مدرنیزاسیون اقتصادی یاری رسانیم و برای نیل به موفقیت بیداری سیاسی باید یک بیداری اقتصادی نیز باشد.

وی در این بخش از سخنرانی خود ، گذری به افغانستان زده و می‌گوید: ما در افغانستان نیز ابزاری مشابه ارائه می‌کنیم. دستیابی به پایانی موفقیت‌آمیز در این کشور نیازمند یک چشم‌انداز اقتصادی پویا است که به ثبات کشور کمک می‌کند و با ارائه تجارت و ادغام منطقه‌ای بیشتر،همسایگان نیز از آن سود می‌برند.

البته وزیر امور خارجه آمریکا در تبیین استراتژی‌های جدید خود به ایران نیز اشاره ای دارد و می‌گوید: ما معتقد به افزایش هزینه‌های اقتصادی رفتارهای غیرقابل قبول و نیز از بین بردن منابعی هستیم که این رفتارها را ممکن می‌سازند. ما در برخورد با چالش‌های امنیتی نیز همان خلاقیت و پیچیدگی بازار محور را پیاده می‌سازیم. زمانی که ایران امنیت جهانی و یا سوریه مردم خودش را تهدید می‌کند ما با ابزار هدفمندتر و سخت‌گیرانه‌تری واکنش نشان می‌دهیم.

8- نبرد با چین نقطه تمرکز سیاست‌های اقتصادی آمریکا

کلینتون در این سخنرانی خود به صورت ضمنی به نبرد تجاری آمریکا و چین در عرصه تجارت بین‌الملل اشاره می‌کند. وی در ابتدا به تبیین وضعیت فعلی قوانین و مقررات تجارت در عرصه بین‌الملل اشاره و می‌گوید: کشورهایی که به دلیل احترام ما به تعهداتمان سود می‌برند باید بدانند که ما انتظار داریم آنها نیز به تعهدات خودشان پایبند باشند. این اصل باید سنگ بنای رویکرد ما در کشورداری اقتصادی باشد. این اصل باید در همه‌جا و همیشه یک انتظار جهانی باشد. همه آنهایی که از قوانین اقتصاد جهانی سود می‌برند مسئولیت دارند که از این قوانین تبعیت کنند.

وزیر امور خارجه آمریکا سیاست‌های ارزی چین را ازجمله مواردی دانسته که از قوانین بین‌المللی تبعیت نمی‌کند و اعلام می‌کند: یکی از نمونه‌های رویکردهای غیرقابل تحمل خط مشی ارزی چین است ، که در نهایت نه‌تنها به بهای از دست رفتن شغل در آمریکا بلکه باعث بیکاری در برزیل، آلمان و دیگر کشورها شده است.

وی همچنین خاطرنشان می‌کند آنچه که ما می‌توانیم انجام دهیم نبرد برای ایجاد و پیاده‌سازی نظامی از قوانین است که برای همه یکسان است.

9- عبور از WTO

وزیر خارجه آمریکا در این سخنرانی بارها به نظم جدید اقتصادی مورد نظر ایالات متحده اشاره می‌کند و از «مجمع اقتصادی آسیا و اقیانوسیه» و همچنین «مشارکت فرااقیانوسیه» بارها نام می‌برد. دقت در این سخنان حاکی از یک واقعیت است و آن تصمیم آمریکا برای عبور از سازمان تجارت جهانی یا WTO می‌باشد.

«ما در یک حرکت رو به جلو در مذاکرات برای دستیابی به یک توافقنامه جدید تجارت آزاد هستیم. هدف ما تنها کاستن از موانع نیست بلکه می‌خواهیم استاندارد های رقابت اقتصادی را از ویتنام تا نیوزلند و پرو و بسیاری کشورهای دیگر افزایش دهیم.»

وی همچنین در تبیین شرایط جدید برای رسیدن به یک نظم نوین اقتصادی اعلام می‌کند. وقتی به شرکت‌های آمریکایی فرصت داده نمی شود تا عادلانه رقابت نمایند، به این امر باعث از دست رفتن شغل در آمریکا می‌شود. درست به مانند سازمان تجارت جهانی که بخش اعظمی از تعرفه‌های مضر را در دهه 90 حذف نمود.

ما امروز به نهادهایی نیاز داریم که راه‌حل‌هایی برای مسائل جدیدی که در بازار به وجود آمده ارائه کنند. مسائلی که ورای تعرفه‌ها قرار دارند کشورهایی که دارای ارزش‌های اقتصادی مشترک هستند باید توافقنامه‌ها و مکانیزم‌های جدیدی خلق و پیاده نمایند تا رقابت عادلانه را تضمین نمایند.

10- دستور وزیر برای بازی تهاجمی در اقتصاد جهانی

خانم کلینتون در سخنان خود با بررسی وضعیت داخلی اقتصاد آمریکا و حرکت اقتصاد جهانی اشاره می‌کند که باید در «بازی تهاجمی» بهتر ظاهر شویم.

وی در تبیین بازی تهاجمی آمریکا به مثال جالبی اشاره می‌کند و می گوید:هر سال به جمعیت شهرهای جهان 65 میلیون نفر افزوده می‌شود. این رقم هفت برابر جمعیت شیکاگو است. بنابراین کسب و کار آمریکایی فرصت بزرگی در اختیار دارد تا در ساخت بنادر، استادیوم‌ها و بزرگراه‌ها یاری رسانده و به شکل‌گیری شهرهای آتی یاری رساند. من در این راستا از دستیار وزیر درخواست کرده‌ام که به شرکت‌های امریکایی کمک کند تا در هر جایی که رشد در بالاترین حد خود قرار دارد بتوانند رقابت کنند.

وی در ادامه تبیین «بازی تهاجمی» خود به مثال دیگری از سرمایه‌گذاری «کی‌اف‌سی» و «پیتزاهات» در چین اشاره می‌کند و می‌گوید: هرچند چینی‌ها شام ما را می‌خورند اما این امر باعث ایجاد شغل در دفتر مرکزی این شرکت در چین می‌شود. برای رفع این نقیصه ما در تلاشیم از طریق «شورای اشتغال» میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری جدید به آمریکا جذب نموده و اشتغال‌زایی نمائیم.

کلینتون بار دیگر به دیپلمات های خود اشاره و خاطرنشان می‌کند: وزارت امور خارجه دیپلمات‌های مستعد و خستگی‌ناپذیر دارد که در ارتباط اقتصادی در سراسر جهان دخیل هستند. ما دوباره سازمان‌دهی می‌شویم تا موانع بروکراتیک قدیمی را برطرف نمائیم. در وزارت یکی معاونت جدید برای رشد اقتصادی، انرژی و محیط زیست ایجاد نمائیم و در وزارت امور خارجه اولین اقتصاددان ارشد را به کار گیریم. ما همچنین فعالیت بیشتری برای آموزش دیپلمات‌هایمان به منظور فهم اقتصاد، امور مالی و جهانی انجام خواهیم داد.

به گزارش فارس ، در بازی جمعه شب ایران و بحرین که با تساوی یک بر یک دو تیم روبرو شد، بحرینی‌ها در برخی مناطق از جمله منطقه "بوری" با آتش بازی، خوشحالی خود را از گل دقایق پایانی تیم ایران ابراز کردند.

تیم ملی فوتبال ایران در چارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی 2012 در بازی مقابل بحرین در منامه با گل رضا جباری بازی را مساوی به پایان رساند.

به گزارش قاصد، از چندی پیش موضوع فیلم جدیدی که کارگردان و هنرپیشه نقش اول آن "بن افلک"  هنرپیشه معروف سینماست، در فضای رسانه ای کشورمان مطرح شده چرا که این فیلم به ماجرای تسخیر لانه جاسوسی و بازداشت دیپلمات های آمریکایی در لانه جاسوسی این کشور مربوط می شود.

بر اساس مشاهدات برخی توریست های ایرانی، بن افلک برای فیلمبرداری این فیلم، منطقه "کاراکوی" استانبول را انتخاب و تمام تابلوهای مغازه ها و خیابان ها را فارسی کرده و همچنین پوستری بزرگ از حضرت امام خمینی(ره) را در این خیابان نصب کرده است.

بر اساس سناریوی فیلم که فعلا نام سفینه بر آن نهاده شده است، تعداد زیادی از مردم (سیاهی لشکرها) در حال تظاهرات هستند و پوسترهایی از امام (ره) را حمل می کنند.

همچنین در روزهایی که این فیلم در حال تهیه است، در بین تظاهرات کنندگان هنرپیشه ای که نقش امام(ره) را بازی می کند نیز دیده می شود.

حضور تعداد زیادی زن با چادر سیاه که پلاکاردهایی به زبان فارسی و سربازانی که اسلحه در دست دارند از دیگر نکات قابل توجهی است که در خیابان های منطقه کارکوی دیده می شوند و آنها بر اساس فیلم نامه، مدام در حال شعار دادن هستند.

با توجه به فضای کلی فیلم و تلاش هالیوود برای ساخت آن، مشخص نیست چگونه مسئولان ترکیه ای اجازه ساخت چنین فیلمی را به این کارگردان داده اند و 1300 نفر از اتباع این کشور با این فیلم همکاری دارند.

ظاهرا باید مجددا آماده اکران فیلمی بر ضد ایران در سینماهای جهان همچون فیلم 300 بود.

مشرق: یکی از اهداف سیاستمداران آمریکا و اسرائیل برای پیش‌برد اهداف خود و مشروعیت‌بخشی به اقدامات خود این است که به مردم تلقین کنند که در وضعیتی دائمی ترس و ناامنی قرار دارند. موضع‌گیری رژیم صهیونیستی و تهدیدات این رژیم برای حمله به ایران نیز یکی از این چرخه‌های دائمی ترس است. با این حال، با نگاهی به گذشته و جراید روزنامه‌ها می‌توان این رویکرد اسرائیل را در قبال ایران به خوبی مشاهده کرد، که رسانه‌های آمریکا از آن به عنوان اقدامی به اصطلاح «پیشگیرانه» یاد شده است.

در طی 18 سال گذشته، به طور میانگین رژیم صهیونیستی هر 2ـ3 هفته یکبار یک خبر در مورد تهدید حمله به ایران از مجاری رسانه‌ها منتشر کرده است. در زیر برخی از این گزارشات به ترتیب تاریخ انتشار آورده شده است. لازم به ذکر است که این فهرست یک فهرست جامع و کامل نمی‌باشد.

تاریخ

نام روزنامه یا سایت

عنوان خبری

2011

4 نوامبر

The Globe and Mail

نشانه‌های حمله اسرائیل به ایران محتمل است.

3 نوامبر

Agence France Presse

در اسرائیل، زمزمه‌های حمله به ایران افزایش می‌یابد.

28 سپتامبر

Haaretz

فرانسه: ایران با ادامه توسعه برنامه هسته‌ای خود، خطر حمله را به جان می‌خرد.

26 سپتامبر

USA Today

اوباما بمب‌های «بانکر باستر» به اسرائیل می‌فروشد.

30 می

The Associated Press

نخست‌وزیر اسرائیل: حمله به ایران الزامیست.

9 می

Ottawa Citizen

رییس سابق موساد: بمباران ایران توسط اسرائیل حماقت است.

5 می

Agence France Presse

باراک: ایران از بمب هسته‌ای علیه اسرائیل استفاده نخواهد کرد.

25 ژانویه

Agence France Presse

رییس سازمان اطلاعاتی اسرائیل: ایران بر روی بمب کار نمی‌کند.

13 ژانویه

The Australian

اخطار نخست وزیر اسرائیل در مورد حمله هسته‌ای به ایران

3 ژانویه

The Associated Press

آفتنپستن: اسرائیل آماده حمله به ایران می‌شود.

2010

 

29 دسامبر

Agence France Presse

نخست وزیر اسرائیل: سه سال است که ایران در حال ساخت بمب است.

6 دسامبر

The Washington Times

آیا ابتدا اسرائیل یا آمریکا به ایران حمله خواهند کرد؟

30 نوامبر

The Australian

ضرب‌الاجل اسرائیل برای حمله به ایران هسته‌ای

30 نوامبر

The Guardian

اقدام هماهنگ موتورسواران بمب‌گذار در حمله به دانشمندان هسته‌ای در تهران

29 نوامبر

Agence France Presse

اسرائیل می‌تواند بدون کمک آمریکا به ایران حمله کند.

20 آگوست

Agence France Presse

آمریکا به اسرائیل می‌گوید که ایران با بمب اتمی یک سال فاصله دارد.

12 آگوست

The Christian Science Monitor

آیا واقعاً این احتمال وجود دارد که اسرائیل تابستان آینده به ایران حمله کند؟

12 ژوئن

Agence France Presse

برای اینکه اسرائیل بتواند ایران را بمباران کند عربستان سعودی دست به آزمایش پاک‌سازی آسمان می‌زند.

21 آوریل

Wall St Journal

اسرائیل مزایای حمله مستقل به ایران را بررسی می‌کند.

2009

15 دسامبر

The Associated Press

اسرائیل: ایران در حال نزدیک شدن به توانمندی‌های بمب اتمی است.

22 اکتبر

Washington Times

وورد واچ: اگر اسرائیل از آسمان به ایران حمله کند، چه اتفاقی می‌افتد؟

13 اکتبر

Christian Science Monitor

آیا حمله هوایی اسرائیل می‌تواند برنامه هسته‌ای ایران را متوقف سازد؟ اسرائیل توانایی حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران را دارد.

22 سپتامبر

Wall St Journal

اسرائیل: گزینه حمله نظامی به ایران بر روی میز قرار دارد.

17 سپتامبر

The Montreal Gazette

تأسیسات هسته‌ای ایران زیر آتش؛ به گفته یکی از مقامات اسبق دفاعی،‌ در صورت عدم تحریم، اسرائیل تا پایان سال دست به حمله خواهد زد.

6 جولای

The New Zealand Herald

بیدن: آمریکا مانع اسرائیل برای حمله به ایران نخواهد شد.

11 ژوئن

The Wall Street Journal

در صورت حمله اسرائیل به ایران چه اتفاقی می‌افتد؟ نوشته جان بولتون

9 ژوئن

The Australian

کلینتون: ممکن است اسرائیل به ایران حمله کند.

3 ژوئن

Agence France Presse

لیبرمن: اسرائیل قصد بمباران ایران را ندارد.

21 می

The Jerusalem Post

ریس سیا: اسرائیل می‌داند که حمله به ایران به معنای «مشکل بزرگ» خواهد بود.

18 آوریل

The Times (London)

اسرائیل همچنان که آماده بمباران پایگاه‌های هسته‌ای ایران می‌شود، چالش با ایران را افزایش می‌دهد.

16 آوریل

The Baltimore Sun

گیتس در خصوص حمله به ایران به اسرائیل هشدار داد.

2 آوریل

The Jerusalem Post

پترائوس هشدار داد که ممکن است اسرائیل دست به حمله پیشگیرانه علیه ایران بزند.

25 مارس

Agence France Presse

اسرائیل: ایران می‌تواند در عرض یک سال بمب هسته‌ای بسازد.

11 فوریه

CBS News

ایران بیشتر از آنچه فکر می‌شود به بمب هسته‌ای نزدیک است.

11 ژانویه

Agence France Presse

آمریکا طرح اسرائیل برای حمله به ایران را رد کرد.

2008

5 دسامبر

Dow Jones International News

اسرائیل در حال طرح‌ریزی حمله یک‌جانبه به ایران است.

25 نوامبر

Agence France Presse

اولمرت: آمریکا هیچ‌گاه توصیه‌ای در مخالفت با حمله اسرائیل به ایران نکرده است.

23 نوامبر

Agence France Presse

ارتش اسرائیل به طراحی حمله به ایران اصرار می‌ورزد.

7 نوامبر

The Jerusalem Post

آیا قبل از اینکه اوباما امور را بدست گیرد، اسرائیل به ایران حمله خواهد کرد؟ نظر تاریخ‌دان بنی موریس در این باره مثبت است.

6 اکتبر

Agence France Presse

ایران اعتقادی به حمله اسرائیل ندارد، آمریکا حمله خواهد کرد.

6 اکتبر

The Daily Telegraph

اسرائیل طرح حمله به ایران را دارد.

26 سپتامبر

Agence France Presse

اسرائیل می‌خواست امسال ایران را بمباران کند، آمریکا مخالفت کرد.

15 سپتامبر

The Jerusalem Post

اسرائیل در نظر دارد 1،000 بمب «بانکر باستر» از آمریکا خریداری کند. این موشک‌ها جزو تجهیزات اصلی برای حمله هوایی به تأسیسات هسته‌ای نطنز ایران به حساب می‌آیند.

11 سپتامبر

Agence France Presse

آمریکا از ارائه بمب به اسرائیل برای حمله به ایران خودداری کرد.

31 آگوست

The Jerusalem Post

کشورهای عربی خاورمیانه ایده حمله به ایران را رد کردند. برخی برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای را حق ایران می‌دانند.

30 جولای

Agence France Presse

اوباما می‌گوید در صورت شکست تحریم‌ها، اسرائیل می‌تواند به ایران حمله کند.

11 جولای

The Daily Telegraph

اسرائیل با انجام آزمایش‌های موشکی، آمادگی خود را برای حمله به ایران اعلام کرد.

21 ژوئن

The Independent

اجرای آزمایشی حمله به ایران توسط اسرائیل با 100 هواپیمای جنگی

13 ژوئن

The Jerusalem Post

لابی‌های ضد لابی اسرائیل نمایش خود را به اسرائیل آوردند. اسرائیل و حامیان آمریکایی آن، برای حمله به ایران به ما فشار می‌آورند.

9 ژوئن

The Guardian

اسرائیل در تلاش است تا هشدار نخست‌وزیر مبنی بر حمله به ایران را کم اهمیت جلوه دهد.

7 ژوئن

Agence France Presse

اعتراض ایران به سازمان ملل پیرامون اخطار حمله اسرائیل

6 ژوئن

The Associated Press

نخست‌وزیر اسرائیل: اسرائیل آماده حمله به ایران است.

1 می

Dow Jones International News

نخست‌وزیر اسرائیل: ایران امسال به فناوری بمب هسته‌ای دست پیدا خواهد کرد.

2007

 

13 دسامبر

Jerusalem Post

دنیل پایپز: گزارش «ارزیابی‌های ملی اطلاعاتی» آمریکا، احتمال جنگ علیه ایران را افزایش می‌دهد.

11 دسامبر

Agence France Presse

نخست‌وزیر اسرائیل هشدار داد که ایران تا سال 2010 می‌تواند بمب هسته‌ای بسازد.

7 دسامبر

Dow Jones International News

اسرائیل همچنان حمله نظامی به ایران را مدنظر دارد.

6 دسامبر

Dow Jones International News

کارشناس مسائل ایران و اسرائیل هشدار می‌دهد که تهران می‌تواند تا سال 2009 بمب بسازد.

21 نوامبر

Jerusalem Post

اسرائیل: گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی غیرقابل قبول است.

[در این خبر، اسرائیل البرادعی، رییس آژانس‌، را متهم به طرفداری از ایران کرد، چرا که گزارش آژانس فعالیت‌های ایران را عاری از اتهامات وارده دانست]

2 اکتبر

The Age

حمایت استرالیا از حمله به ایران؛ اسرائیل و انگلیس از طرح آمریکا استقبال کردند.

24 سپتامبر

Dow Jones International News

احمدی‌نژاد: ایران به اسرائیل یا هیچ کشور دیگری حمله نخواهد کرد.

10 جولای

Agence France Presse

رسانه‌های اسرائیل: ایران با بمب اتم سه سال فاصله دارد.

14 مارس

Agence France Presse

اولمرت: اسرائیل علاقه‌مند به حمله به ایران نیست.

1 مارس

The Jerusalem Post

لیبرمن: اسرائیل به تنهایی می‌تواند با ایران رودررو شود.

24 فوریه

The Daily Telegraph

اسرائیل در پی آمادگی اوضاع برای حمله هوایی به ایران

7 ژانویه

Agence France Presse

طرح اسرائیل برای حمله هسته‌ای تاکتیکی به ایران

3 ژانویه

The Jerusalem Post

حمله موثر به ایران حمله‌ایست که دیروز باید روی می‌داده است.

2006

11 نوامبر

Agence France Presse

در صورت حمله اسرائیل، ایران دست به اقدام متقابل می‌زند.

10 نوامبر

Dow Jones International News

ممکن است اسرائیل در وهله آخر مجبور به حمله به ایران شود.

23 اکتبر

The Jerusalem Post

یهودیان آمریکا خواستار حمله اسرائیل به سلاح‌های هسته‌ای ایران هستند.

18 جولای

The Washington Times

اسرائیل قادر به حمله هوایی به ایران است؛ هواپیماهای جنگی ساخت آمریکا امکان نابودی سایت‌های غنی‌سازی را به وجود می‌آورند.

23 می

Agence France Presse

بوش وعده داد که از هرگونه حمله اسرائیل به ایران دفاع می‌کند.

22 می

Chicago Sun Times

ایران چند ماه، و نه چند سال، با ساخت سلاح‌های هسته‌ای فاصله دارد. اسرائیل می‌گوید: نخست‌وزیر در صورت کارساز نبودن دیپلماسی، گزینه حمله را حذف نخواهد کرد.

22 ژانویه

Chicago Sun Times

اسرائیل می‌گوید که می‌تواند به سایت هسته‌ای ایران حمله کند.

2005

30 دسامبر

Agence France Presse

اسرائیل: حمله به ایران سخت است و نه غیرممکن.

17 دسامبر

The Straits Times

به گفته یکی از نظامیان اسرائیل، ممکن است اسرائیل ماه آینده به سایت‌های هسته‌ای ایران حمله کند.

11 دسامبر

Dow Jones International News

مقامات اسرائیلی: حمله به فعالیت‌های هسته‌ای ایران حذف نشده است.

5 دسامبر

Agence France Presse

پس از تهدید حمله نتانیاهو، ایران به اسرائیل هشدار داد.

5 دسامبر

The Associated Press

نتانیاهو از حمله پیشگیرانه به ایران حمایت می‌کند.

29 اکتبر

Agence France Presse

ایران می‌گوید که هیچ‌گونه قصدی برای حمله به اسرائیل ندارد.

21 سپتامبر

The Independent (London)

اسرائیل می‌گوید که ایران در عرض شش ماه به بمب هسته‌ای دست پیدا خواهد کرد.

14 مارس

The Seattle Times

بر اساس گزارشات موجود، اسرائیل طرح حمله احتمالی به ایران را دارد.

23 فوریه

Agence France Presse

رییس سابق نیروی هوایی اسرائیل به موج حمله به ایران دامن زد.

16 فوریه

Agence France Presse

اسرائیل: ایران برای کسب دانش ساخت بمب هسته‌ای شش ماه فاصله دارد.

1 فوریه

The Jerusalem Post

بولتون: آمریکا بسیار نگران حمله اسرائیل به ایران است.

21 ژانویه

The Jerusalem Post

چنی هشدار داد که ممکن است اسرائیل به ایران حمله کند.

2004

22 اکتبر

Los Angeles Times

اسرائیل ایران را در تیررس خود دارد.

22 سپتامبر

The Times (London)

فروش بمب‌های جدید آمریکا به اسرائیل حاوی پیامی برای ایران می‌باشد.

19 آگوست

The Daily Telegraph

ایران به اسرائیل در خصوص حملات پیشگیرانه هشدار داد.

18 آگوست

Christian Science Monitor

آیا ابتدا اسرائیل به ایران حمله خواهد کرد؟

2003

23 نوامبر

Daily News

همچنان که ایران به سوی سلاح‌های هسته‌ای حرکت می‌کند، اسرائیل حمله هوایی پیشگیرانه را مورد بررسی قرار می‌دهد.

12 اکتبر

Ottawa Citizen

اسرائیل زیردریایی‌های خود را مجهز به سلاح‌های هسته‌ای می‌کند.

11 اکتبر

Agence France Presse

اسرائیل آماده حمله پیشگیرانه به سایت‌های هسته‌ای ایران

1997

9 دسامبر

The Times

اسرائیل دست به طراحی حملات هوایی به ایران می‌زند.

1995

7 ژانویه

Agence France Presse

ایران به اسرائیل در مورد حمله به تأسیسات هسته‌ای هشدار داد.

6 ژانویه

The Age

اسرائیل هشدار داد: ایران در طی پنج سال به بمب هسته‌ای دست پیدا می‌کند.

1994

23 ژوئن

The Independent

آمریکا به اسرائیل یک نیروی تهاجمی قدرتمند ارائه می‌کند؛ بمب‌افکن F-15I امکان حمله به اهداف موجود در عمق خاک عراق و ایران را بدون نیاز به سوخت‌گیری میسر می‌سازد.

 

همان‌طور که مشاهده شد، رژیم صهیونیستی بارها و بارها ایران را تهدید به حمله کرده است. کارشناسان مسائل سیاسی این نوع اظهارات را تلاش این رژیم و نیز آمریکا برای هرچه بیشتر منزوی ساختن ایران و اعمال و تشدید تحریم‌ها علیه کشورمان ذکر کرده‌اند. در واقع آنها سعی دارند جامعه جهانی را «به مرگ (حمله به ایران) بگیرند تا به تب (تحریم ایران) راضی شوند.» اما با این حال،‌ آنچه نباید فراموش کرد این است که نه تنها نباید هیچ‌گاه از دشمنان غافل بود، بلکه باید همیشه آماده مقابله با این دشمنان بشریت نیز بود. اگر قرار باشد این‌گونه تهدیدات روزی جامه عمل به خود بپوشاند و اسرائیل و آمریکا این جرات را به خود بدهند تا به ایران حمله کنند، بی‌شک پاسخ آنها همان‌طوری خواهد بود که رهبر معظم انقلاب در اظهارات اخیر خود اعلام کرده‌اند:

«هر تجاوزی را با سیلی محکم و مشت پولادین ملت بزرگ ایران پاسخ خواهیم داد.»

مشرق:  ترزا می، وزیر کشور انگلیس، در پی محدود کردن هرچه بیشتر مسلمانان این کشور، گروهی از مسلمانان را که کمپینی با هدف افشای جنایات انگلیس و آمریکا در افغانستان و عراق، و همچنین زندانهای گوانتانامو و ابوغریب برگزار نموده اند؛ به ده سال زندان تهدید و محکوم کرد.

این گروه از مسلمانان ساکن لندن که به جنگ های صلیبی* غرب علیه مسلمانان اعتراض دارند و در انگلیس به 'مسلمانان مخالف جنگ صلیبی' معروف شده اند؛ قصد داشتند تا در مراسم یادبود سربازان کشته شده انگلیسی، با حضور در مقابل ساختمان سالن آلبرت هال لندن، برای روشنگری جنایات جنگی این سربازان تجمع کنند که این امر منجر به واکنش مقامات انگلیسی شد.

ترزا می، وزیر کشور انگلیس طی حکمی، از روز جمعه هرگونه عضویت و یا حمایت از این گروه را جرم دانسته است.

بر مبنای این حکم وزارت کشور انگلیس، کسانی که در این تظاهرات، تحت عنوان عضو یا حامی گروه "مسلمانان مخالف جنگ صلیبی" شرکت کنند، با مجازات حداکثر ۱۰ سال زندان روبرو خواهند شد. و حتی اگر پلیس به کسی برای ارتباط با این گروه مظنون شود، می تواند آنها را به همین جرم بازداشت کند.

ممنوعیت های جدید علیه گروه های مسلمان در انگلیس سابقه دارد و پیش از این نیز فعالیت های چند گروه مسلمان دیگر از سوی دولت انگلیس ممنوع شده است و دایره فعالیت های مسلمانان در انگلیس روز به روز تنگ تر می شود.

ترزا می، "مسلمانان مخالف جنگ صلیبی"را "افراطی" و "تروریست" می خواند. و این درحالی است که در بخشی از بیانیه این گروه آمده است: "ما به کمپین روشنگری خود در مورد قساوت هایی که نیروهای آمریکایی و انگلیسی علیه مسلمانان در افغانستان و عراق مرتکب شدند، و افشای شکنجه های وحشیانه در زندان گوانتانامو و ابوغریب ادامه خواهیم داد".

وزیر کشور انگلیس در این مورد می گوید: "فعالیت این سازمان در سال ۲۰۰۶ به دلیل ستایش تروریسم ممنوع شد".

انجم چودری که از چهره های شناخته شده این گروه است، دولت انگلیس را متهم به تلاش برای سرپوش گذاشتن بر حقیقت می داند.

وی همچنین در ارتباط با حکم جدید وزارت کشور انگلیس گفته است: "فکر می کنم این شکست خفت باری برای دموکراسی است و برای مسلمانان یک پیروزی محسوب می شود".

---------------------

* جنگهای صلیبی به جنگ هایی گفتیه می شود که در حدود هزار سال پیش اروپایی ها علیه مسلمانان وبرای تصرف سرزمین بیت المقدس (اورشلیم یا بیت المقدس) به راه انداختند.

جورج بوش پس از خودزنی 11 سپتامبر، در ایراد سخنرانی اش، جنگ افغانستان و سپس عراق را در ادامه جنگ های صلیبی نامید.

در پی انباشته شدن شبکه‌های اینترنتی از برخی ادعاهای پوچ و غیرعلمی در خصوص رخداد وقایع مسبب پایان جهان در سال 2012، یک کارشناس ناسا با رد خرافات مطرح شده، رخداد هرگونه توفان خورشیدی مرگبار را که منجر به سوختن زمین و موجودات آن شود از لحاظ فیزیکی غیرممکن دانست.

به گزارش ایسنا، دکتر الکس یانگ، هلیوفیزیکدان مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا تاکید کرد: نیازی به هیچ گونه نگرانی در مورد خورشید طی چند میلیارد سال آینده وجود نداشته و در سال 2012 نیز قطعا اتفاقی رخ نخواهد داد.

یانگ افزود: توسط تمام فناوری‌ها و علوم و از طریق فضاپیماهایی که 24 ساعته این ستاره را نظارت می‌کنند، به حد کافی در مورد خورشید اطلاعات کسب کرده‌ایم و میدانیم چنین ابرتوفان خورشیدی که ادعا می‌شود منتشر نشده و زمین را از بین نخواهد برد.

جرقه خورشیدی

 

جرقه خورشیدی (چپ) و تخلیه جرم تاج خورشیدی (راست)


وی گفت: جز مقداری آفتاب‌سوختگی در تابستان، چیز دیگری برای نگرانی در مورد خورشید وجود ندارد. به طور ساده خورشید از میزان انرژی لازم برای ایجاد یک توفان کشنده از فاصله حدود 150 میلیون کیلومتری برای تخریب زمین برخوردار نیست.

اگر چه در حال حاضر جرقه‌های خورشیدی و تخلیه جرم تاج خورشیدی بر روی سطح این ستاره در حال افزایش هستند، اما این به دلیل چرخه عادی خورشید است. در واقع هر فرد بالای 11 سال حداقل در یکی از این چرخه‌ها زندگی کرده است.

به گفته دکتر یانگ، این افزایش چرخه خورشیدی که حدود سال 2014 به اوج خود می‌رسد، هیچ تفاوت قابل توجهی با دوره‌های قبلی یا بعدی آن نخواهد داشت.

توفانهای خورشیدی در اندازه‌ها و قدرتهای متفاوت وجود داشته و طی 10 هزار سال اخیر هیچ گزارشی از تاثیر مخرب آن بر جو زمین ثبت نشده است.

خورشید

 

خورشید در دوره آرام (چپ) و در زمان اوج فعالیت (راست)


جرقه خورشیدی در حقیقت تخلیه الکترون‌ها، یون‌ها و اتم‌ها از تاج خورشید به فضا است. حرارت انفجاری یک جرقه نمی‌تواند راه خود را از میان فضای سرد به زمین بپیماید اما تابش‌های الکترومغناطیسی و ذرات پرانرژی آن از این قابلیت برخوردارند. این مساله ممکن است جو فوقانی زمین را دگرگون کرده و اختلالاتی در انتقال علائم ایجاد کند.

تخلیه جرم تاج خورشیدی یک انفجار عظیم از بادهای خورشیدی، دیگر پلاسماهای سبک ایزوتوپی و میدان‌های مغناطیسی است که در بدترین حالت این بادها ممکن است منجر به جریاناتی شود که در ترانسفورماتورهای شبکه برق اختلال ایجاد کرده و منجر به قطع برق شوند.

اگر چه دانشمندان به ارتباط بین این دو پدیده اعتقاد دارند، اما هنوز هیچ گواه علمی برای آن ارائه نشده است.

در خارج از جو زمین، موانع سخت‌تر میدان‌های مغناطیسی نیز وجود دارند که تا فضای عمیق کشیده شده و بیشتر تابش‌های مضر خورشیدی را منحرف می‌کنند.

 

آمریکا قرار است 4900 بمب هوشمند ضد استحکامات به امارات بفروشد.

به گزارش عصر ایران، روزنامه آمریکایی "وال استریت ژورنال" نوشت: آمریکا در برنامه هایی برای افزایش فشارها علیه ایران، به امارات بمب های ضد استحکامات می فروشد. این به آن معنی است که امارات می تواند با استفاده از این بمب ها تاسیسات هسته ای ایران را هدف گیری کند.

این بمب ها قادر به تخریب استحکامات، تونل ها یا دیگر هدف ها و تاسیسات زیرزمینی دارای دیوارها و سپرهای دفاعی بزرگ و مستحکم هستند.

این روزنامه اضافه کرد: این قرارداد تسلیحاتی قرار است در چند روز آینده به طور رسمی به اطلاع کنگره آمریکا برسد.

آمریکا در چند سال اخیر قراردادهای تسلیحاتی مهمی را با کشورهای جنوب خلیج فارس امضا کرده است.
رویترز هم خبر داد: این معامله تسلیحاتی شامل فروش 500 موشک هوا به زمین از نوع هلفایر نیز می شود که دولت آمریکا در ماه سپتامبر گذشته آن را به اطلاع کنگره رساند.

این بمب و موشک ها توسط شرکت بوئینگ و دیگر شرکت های آمریکایی تولید می شوند .
این اقدام بخشی از تلاش های آمریکا برای تشکیل ائتلاف منطقه ای در برابر ایران است.

شرکت بوئینگ در چند ماه اخیر هزاران بمب هوشمند ضد استحکام را به آمریکا و دیگر هم پیمانان این کشور فروخته بودند.
"گاریت کاسبر" سخنگوی شرکت بوئینگ در این باره گفت: این شرکت نمی تواند قرارداد پیشنهادی را مورد بحث و بررسی قرار دهد زیرا این قرارداد نظامی خارجی است.این موضوع در سطح دولت ها مورد بررسی قرار می گیرد.

هدف از این قراردادهای تسلیحاتی افزایش توانمندی های نیروی هوایی امارات است تا این نیرو بتواند ساختمان هایی مثل انبارهای مستحکم و تونل ها را مورد هدف قرار دهد.

یک منبع اگاه دیگر هم در این باره گفت که به احتمال بسیار این قرارداد تسلیحاتی میان آمریکا و امارات شامل تسلیحات دیگر از جمله هواپیماهای جنگی و دیگر تسلیحات نیز شود.

دولت آمریکا پیش از این هم با قرارداد تسلیحاتی به ارزش 60 میلیارد دلار برای فروش جنگنده های پیشرفته اف 15 و بمب های هوشمند هجومی به عربستان سعودی موافقت کرده بود.

آمریکا قبل از این با فروش سامانه دفاع موشکی به امارات به قیمت هفت میلیارد دلار موافقت کرده بود.
امارات هم اکنون مالکیت یک ناوگان جنگنده اف 16 را در اختیار دارد.این جنگنده ها قادر به حمل بمب های هوشمند هستند.

شورای امنیت شب گذشته با عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل متحد مخالفت کرد که در این گزارش آراء موافقان و مخالفان و واکنشها به این امر تشریح می شود.

به گزارش مهر به نقل از رسانه های خارجی، کمیته عضویت سازمان ملل متحد که وظیفه بررسی درخواست عضویت کشورها در این سازمان را دارد روز گذشته گزارش خود را درباره عضویت فلسطین به شورای امنیت تحویل داد.

کمیته مذکور در این گزارش اعلام کرد که با درخواست فلسطین مبنی بر عضویت در سازمان ملل متحد مخالف است.

"خوزه فیلیپ کابرل" نماینده پرتغال در شورای امنیت و دبیر کمیته عضویت در این رابطه اظهار داشت: اعضای شورای امنیت به رایزنی های خود درباره عضویت فلسطین در سازمان ملل متحد ادامه خواهند داد و پیشنهادات جایگزین را بررسی خواهند کرد.

تشکیلات خودگردان فلسطین پیش از این اعلام کرده بود در صورت عدم موافقت شورای امنیت با درخواست فلسطین گزینه دیگری جایگزین می شود یعنی اینکه درخواست فلسطین به صورت مستقیم در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به رای گذاشته خواهد شد تا فلسطین به جای اینکه سازمان ناظر باشد یک کشور ناظر بدون عضویت در سازمان ملل باشد.

از 15 عضو شورای امنیت تنها 8 کشور با عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل متحد موافق بودند که این کشورها عبارتند از روسیه، چین، هند، برزیل، آفریقای جنوبی، نیجریه، گابن و لبنان.

در مقابل کشورهای آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، کلمبیا، بوسنی و هرزه گوین مخالف عضویت فلسطین در سازمان ملل متحد هستند و در این میان پرتغال نیز به این موضوع رای ممتنع داده است.

برای موافقت شورای امنیت لازم بود 9 عضو از 15 اعضای شورا با عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل موافقت کنند و این نیز مشروط بر آن بود که هیچکدام از 5 عضو دائم شورای امنیت یعنی آمریکا، روسیه، چین، فرانسه و انگلیس درخواست مذکور را وتو نکنند.

ناکامی فلسطین در سازمان ملل متحد با واکنش مقامات تشکیلات خودگردان فلسطین مواجه شده است. "ریاض المالکی" وزیر خارجه دولت انتصابی ابومازن رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در این رابطه خاطرنشان کرد: موضع ما در قبال عضویت در سازمان ملل متحد تغییر نکرده و ما همچنان به این موضوع پایبندیم و تلاش می کنیم در آینده به این امر مهم یعنی عضویت کامل دست یابیم.

"ریاض منصور" نماینده فلسطین در سازمان ملل متحد نیز گفت: مقامات تشکیلات خودگردان فلسطین گزارش کمیته عضویت را بررسی و سپس اقدامات مناسبی را اتخاذ خواهند کرد و در این رابطه با شماری از کشورهای عربی و کشورهای حامی عضویت فلسطین در سازمان ملل متحد رایزنی خواهند کرد.

در همین حال ابومازن شایعات منتشر شده مبنی بر اینکه پس از مخالفت شورای امنیت با عضویت فلسطین در سازمان ملل متحد تشکیلات خودگردان فلسطین منحل خواهد شد را تکذیب کرد.

وی در ساعات پایانی شب گذشته در یک کنفرانس خبری ابراز امیدواری کرد که واشنگتن موضع خود را در قبال فلسطین تغییر دهد. ابومازن در ادامه بر ضرورت مبارزه و تلاش برای عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل متحد تاکید کرد.

رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین که همواره در راستای سیاست های غرب گام برداشته است در شرایط فعلی و ناکامی اخیر فلسطین نه تنها از این سیاست چشم پوشی نکرد بلکه اظهار داشت: ما به مذاکرات صلح با اسرائیل در صورتی که به عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل متحد منجر شود پایبندیم.

شکست ابومازن در سازمان ملل متحد در حالی صورت گرفت که گروه های مقاومت فلسطین از ابتدا بر آن تاکید داشتند و مقاومت را تنها راه رهایی فلسطین از یوغ اشغال و احیای حقوق کامل ملت فلسطین می دانسته و می دانند موضوعی که مقامات تشکیلات خودگردان فلسطین همواره آن را درک نمی کنند و کماکان دنباله رو طرح های سازشکارانه هستند.

رجا: دهه ۱۹۷۰ با خروج مصر از جبهه اعراب پایانی مصیبت‌‌بار برای فلسطینیان داشت. سادات زنده نماند تا نتایج ابتکار خود را بر جهان عرب و مخصوصاً بر فلسطینیان ببیند. او در ششم اکتبر سال ۱۹۸۱ در مراسم هشتمین ساگرد آغاز جنگ رمضان، توسط یک افسر جوان ارتش مصر و چهار همرزمش که فریاد الله‌اکبر سرمی‌دادند به گلوله بسته شد و در دم مرد. حسنی مبارک تعهد و التزام کامل خود را به معاهده کمپ دیوید اعلام کرد. هیچ‌چیز برای فلسطینیان عوض نشد. آنان کماکان در موضع انفعال بودند. تا پیش از این عمدتاً نهضت مقاومت فلسطین در موضع حمله قرار داشت و رژیم صهیونیستی صرفاً دست به اقدامات تلافی‌جویانه می‌زد که البته ابعادش بسیار فراتر از عملیات فدائیان بود. اما با حذف مصر، که مساوی بود با حذف احتمال جنگ‌های کلاسیک بزرگ میان اعراب و اسراییل (زیرا هیچ کشور عربی بدون در نظر گرفتن مصر قادر به آغاز و تداوم چنین جنگی نبود) فلسطینی‌ها بسیار آسیب‌پذیر می‌شدند. رژیم صهیونیستی اینک برای اقدامات سخت و خردکننده علیه نهضت مقاومت فلسطین هیچ عامل بازدارنده و تهدیدکننده جدی نداشت. از این پس تل‌آویو بود که بر طبل جنگ علیه فدائیان فلسطینی می‌نواخت و ساف صرفاً دست به اقدامات تلافی‌جویانه می‌زد و غالباً با شلیک موشک‌های کاتیوشا که بیشترشان به هدف نمی‌خورد و عموماً تأثیر مفیدی نداشت، شهرها و شهرک‌های صهیونیست‌نشین را در شمال فلسطین اشغالی مورد تهاجم قرار می‌دادند. عرفات می‌دانست که لبنان آخرین جایی است که ساف می‌تواند در آن پایگاه مستقل سیاسی - نظامی داشته باشد و قصد داشت به هر قیمتی، حتی با صرف نظر کردن از آخرین عملیات‌های فدائیان، یعنی یکی - دو عملیات نفوذی در سال، این جای پای مجاور با فلسطین اشغالی را از دست ندهد. طبیعی بود که میانه‎رو شدن ساف و قرار گرفتن آن در موضع انفعال، چراغ سبزی بود به ماشین جنگی رژیم صهیونیستی برای حمله به این مزاحمین قدیمی. حالا تل آویو تنها به دنبال بهانه ای بود تا کار خودش را شروع کند.

روز ۱۳ ژوئن سال ۱۹۸۲، شلومو آرگوف سفیر رژیم صهیونیستی در انگلستان، هنگامی که هتل دورچستر واقع در لندن را ترک می‌کرد، از سوی مردی مورد سوءقصد قرار گرفت و به سختی مجروح شد. محافظین سفیر، فرد مهاجم را با شلیک گلوله از پا درآوردند. چندی بعد اسکاتلندیارد اعلام کرد که شخص تروریست، حسین سعید نام داشته و از اهالی اردن است. پلیس یک اردنی و یک عراقی دیگر را نیز دستگیر کرد و معلوم شد که آنان هم جزو تروریست‌ها بوده و توانسته‌اند با اتومبیل بگریزند. ادعا شد در محل اقامت این دو عرب نقشه‌هایی از مراکز آموزشی یهودیان و کنیسه‌های لندن پیدا شده است. اما ریشه این ترور باید در جای دیگری جستجو می‌شد. جمهوری اسلامی ایران، از مارس سال ۱۹۸۲ (دو ماه پیش از ترور آرگوف ) حملات وسیعی را به ارتش بعثی عراق در اراضی اشغال شده ایران آغاز کرده و پیروزی‌های غیرمنتظره‌ای را به دست آورد. این عملیات‌ها در ۲۴ مه سال ۱۹۸۲، با آزادی شهر خرمشهر ، شهرت و اعتبار فراوانی را در منطقه و حتی جهان برای نظام انقلابی ایران به بار آورد و ضربه مرگباری بر رژیم بعثی عراق وارد کرد. شهر استراتژیک بصره فاصله زیادی با خرمشهر نداشت و تصرف این شهر به دست نظامیان ایرانی، می‌توانست باعث سقوط رژیم صدام حسین شود. این رژیم احتیاج به زمانی داشت که ضمن ایجاد استحکامات مناسب برای بصره ، به بازسازی ارتش درهم شکسته خود نیز دست بزند. در آن ایام، عراق هم چون همه کشورهای عربی خاورمیانه، به خوبی از اوضاع لبنان و آتش‌بس شکننده میان ساف و رژیم صهیونیستی مطلع بود. هیچ نقطه‌ای مانند لبنان که نیمی از جمعیت آن را شیعیان تشکیل می‌دادند، برای تحریک حساسیت‌های جمهوری اسلامی ایران مناسب نبود. رژیم بعث عراق، بهترین ابزار برای به هم ریختن اوضاع را در اختیار داشت. زمانی که اعلام شد عوامل سوءقصد به جان شلومو آرگوف از اعضای گروه ابونضال هستند، رژیم صهیونیستی و متحدانش تردید نداشتند که این کار ارتباطی به ساف و عرفات ندارد. ابونضال نماینده سابق فتح در عراق، هشت سال پیش از ساف جدا شده بود و طی این سال‌ها چندین مقام ارشد فتح به دست عوامل او کشته شده بودند. همه بر این مسأله اتفاق‌نظر داشتند که ابونضال کاملاً تحت فرمان رژیم عراق است و بدون اجازه و دستور مقامات عراقی دست به هیچ عملیات سیاسی و نظامی نمی‌زند. اما بهانه حاصل شده بود. حتی زمانی که معلوم شد یکی از سوءقصد کنندگان به شلومو آرگوف سرهنگی از استخبارات عراق است، رژیم صهیونیستی تغییری در مواضع خود ایجاد نکرد و سخنگوی دولت بگین، اعلام کرد: تلاش برای این سوءقصد، نقطه پایانی بر یک دوره طولانی صبر و احتیاط اسراییل است[!].

آغاز جنگ پنجم

سرانجام روز یکشنبه ششم ژوئن سال ۱۹۸۲، جنگ پنجم اعراب و اسراییل آغاز شد. طبق اولین اعلامیه نظامی ارتش صهیونیست، این تهاجم همه جانبه، عملیات صلح برای الجلیل نام داشت و با هدف خارج کردن ساکنان الجلیل از تیررس آتشبار تروریست‌هایی که پایگاه‌ها و دفاتر مرکز خود را در بیروت مستقر کرده‌اند انجام می‌گرفت. مناخیم بگین اعلام کرد که به ارتش دستور داده شده، فلسطینی‌ها را تا مسافتی برابر با ۴۰ کیلومتر دورتر از مرزهای بین‌المللی عقب براند و سپس عملیات نظامی را متوقف کند تا عملیات سیاسی آغاز شود. بگین تأکید کرد که این دستور خود را پیشاپیش به اطلاع ریگان رئیس‌جمهور آمریکا رسانده است.

در یازدهم ژوئن، ارتش صهیونیستی به حومه پایتخت لبنان رسید. مقاومت فلسطین تنها توانست اندکی از سرعت پیشروی چکمه پوشان یهودی بکاهد. در همین روز سازمان ملل متحد علی‌رغم مخالفت‌های آمریکا موفق به اعلام آتش‌بس شد. همزمان در بقاع و ارتفاعات مجاورش نبرد شدید میان نظامیان صهیونیست و یگان‌هایی از ارتش سوریه ادامه داشت و تانک با تانک و هلی‌کوپتر با تانک در نبرد بودند.

در این تاریخ، حادثه‌ای که برای بسیاری غیرمترقبه نبود، جنگ را در خطوط مواجهه سوریه و رژیم صهیونیستی دچار تغییراتی جدی کرد. در صبح این روز، افراد یکی از یگان‌های زبده سپاه پاسداران انقلاب ایران، با نام تیپ محمد رسول‌الله با هواپیمایی مسافربری در فرودگاه دمشق بر زمین نشستند و در خیابان‌های پایتخت سوریه (منتهی به حرم حضرت زینب سلام‌الله علیها) در میان استقبال بی‌نظیر مردمی رژه رفتند. فرمانده این نیروهای ایرانی پاسداری عالی رتبه بود به نام احمد متوسلیان که در جریان آزادسازی شهر خرمشهر از اشغال ارتش بعثی عراق، بسیار خوش درخشیده بود. چند روز پس از ورود تیپ محمد رسول‌الله به سوریه، ستاد ارتش رژیم صهیونیستی به صورت یکجانبه با سوریه اعلام آتش‌بس کرد و سوریه نیز بلافاصله این آتش‌بس را پذیرفت. اطلاعات دقیقی درباره دلیل این حادثه، آن هم در حالی که بنا به دعاوی صهیونیست‌ها، سوریه از موقعیت ضعیفی در جبهه برخوردار بود منتشر نشده است، اما برخی منابع تأیید شده، حکایت از آن می‌کردند که گروهی از پاسداران ایرانی، شبانه خود را به مواضع ارتش صهیونیستی در دره بقاع رسانده و نشانه‌هایی از حضور خود را بر روی تانک‌ها و پناهگاه‌های صهیونیست‌ها نصب کرده بودند، این نشانه‌ها شامل تصاویر امام خمینی و آرم رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران بود. هیچ‌کس نمی‌داند که این عمل با اطلاع و تأیید ارتش سوریه انجام گرفت یا عملی خودسرانه از سوی ایرانی‌ها بود، اما در هر حال فضای بدی را در میان نظامیان خط اول ارتش صهیونیستی در بقاع ایجاد کرد. در آن روزها حتی احتمال یک درگیری کوچک با ایران برای رژیم صهیونیستی حکم فاجعه را داشت، زیرا علاوه بر این که ارتش رژیم صهیونیستی هیچ شناخت و برآوردی از توانایی‌های نیروهای نظامی تازه تأسیس ایران-که به تازگی نیرومندترین ارتش عربی را شکست داده بودند- نداشت، بیم آن می‌رفت که دخالت این کشور اسلامی غیرعرب در چنین جنگی، باعث تحریک مردم کشورهای عربی و فشار آنان بر رژیم‌های خود برای دخالت مستقیم در جنگ شود. کشورهای عربی در جریان جنگ لبنان حتی از دستاویز همیشگی خود که همان تشکیل اجلاس فوق‌العاده اتحادیه عرب بود عاجز ماندند و پرادعاترین آن‌ها یعنی معمر قذاقی (رهبر لیبی) طی یک رهنمود انقلابی به فدائیان فلسطینی گفت: بهتر است به جای ترک بیروت، دست به خودکشی بزنند. یکی دیگر از خطرات عمده باز شدن جبهه جدید ایرانی در برابر ارتش صهیونیستی، برانگیخته شدن شیعیان لبنان به نفع ایرانیان بود.

اشتباه استراتژیک امل و حضور مقتدرانه سپاه

سازمان امل که تنها گروه شبه‎نظامی مسلمانان لبنان بود، ایدئولوژی ضدصهیونیستی سرسختانه‌ای داشت. اما به دنبال ناپدید شدن پیشوای شیعیان امام موسی صدر (در ۲۵ آگوست سال ۱۹۷۸) و مهاجرت فرمانده نظامی و بنیانگذار امل دکتر مصطفی چمران به ایران (۱۹۷۹)، این سازمان نتوانست اختلافات خود را با ساف حل و فصل کند و میان این دو سازمان درگیری‌هایی پیش آمد که به سرعت به جنگ‌های شیعه و سنی تبدیل شد و فاصله امل را از فلسطینی‌ها به قدری زیاد کرد که بشیر جمیل وسوسه شد تا از امل دعوت کند به جبهه لبنانی (جبهه راست لبنان) بپیوندد. به همین دلایل، امل در ابتدای عملیات صلح برای الجلیل نقش مسلحانه خود را به عنوان نیروی مقاومت لبنانی تعطیل کرد. گمان رهبران جدید این سازمان شیعی این بود که ارتش صهیونیستی مطابق دعاوی خود، تنها به اخراج فدائیان فلسطینی از جنوب لبنان (کانون اصلی شیعیان لبنان) اکتفا خواهد کرد.

اولین تأثیرات ورود نیروهای ایرانی به سوریه زمانی خود را آشکار کرد که در منطقه خلده (مدخل ورودی بیروت در جنوب) مقاومتی سخت در برابر پیش‌قراولان ارتش صهیونیستی آغاز شد. در ابتدا تصور می‌شد که این حرکت باید از جانب فلسطینی‌هایی باشد که با توافق شیعیان در جنوب بیروت کمین کرده‌اند.

گروهی جوان با اسلحه سبک و با شعار اللّه اکبر موفق شده بودند راه را بر ستون‌های نظامیان صهیونیست ببندند و تلفاتی را به آنان وارد کنند. هویت آنان زمانی آشکار شد که خبرنگاران خارجی به سراغشان رفتند. این جوانان خود را پیروان امام خمینی معرفی کردند. موفقیت این گروه کوچک در متوقف کردن ارتش صهیونیستی در پشت دروازه جنوبی بیروت باعث شد که فدائیان فلسطینی مستقر در شهر و گروه‌های وابسته به جبهه چپ لبنان هم به مقاومت علیه اشغالگران دست بزنند. مقاومت پیروان امام خمینی در منطقه خلده دو هفته تداوم یافت. آنان حتی موفق شدند چندین تانک و نفربر صهیونیستی را به تصرف درآورده و آنها را در بیروت به تماشای عموم بگذارند. با این حال سازمان امل وضعیت متفاوتی داشت، رهبری این سازمان، با رسیدن صهیونیست‌ها به بیروت، تنها به صدور بیانیه‌ای در محکومیت اشغالگران بسنده کرد و به قول جوزف اولمرت تحلیل‌گر اسراییلی نشانه‌هایی به چشم می‌خورد که آماده پیوستن به گروه‌هایی باشد که بر ساف جهت ترک لبنان فشار می‌آورند.

در چنین شرایط خطرناکی که ممکن بود درگیر شدن با نیروهای ایرانی موقعیت برتر رژیم صهیونیستی را در لبنان با تهدیدات جدی مواجه کند، سران تل آویو مجبور شدند طی یک حرکت تاکتیکی، در جبهه سوریه آتش‌بس اعلام کنند. این اولین بار در طول تاریخ جنگ‌های اعراب و اسراییل بود که رژیم صهیونیستی از یک کشور عربی درخواست آتش‌بس می‌کرد. سوریه به سرعت آتش‌بس را پذیرفت. صهیونیست‌ها بلافاصله طی یک عملیات جداسازی نیروها، نظامیان خود را از دره بقاع بیرون کشیدند و انرژی خود را بر بیروت متمرکز کردند.

محاصره بیروت

طی هفته‌های بعد، ارتش رژیم صهیونیستی مرحله به مرحله، بیروت را به محاصره کامل درآورد: نیروهای زمینی همه راه‌ها و گذرگاه‌های کوهستانی منتهی به شهر را مسدود کردند، نیروی هوایی با پروازهای بی‌وقفه، آسمان را تحت کنترل کامل گرفتند و قایق‌ها و ناوچه‌های نیروی دریایی نیز ساحل بیروت را به طور کامل مسدود کردند. روز ۴ جولای حلقه محاصره کامل شد. از سوی دیگر اقدامات فرستاده آمریکا به نتیجه رسید و کمیته نجات ملی به طرح فیلیپ حبیب رأی مثبت داد. به موجب این طرح مقرّر شد تا آتش‌بس برقرار شده و فدائیان فلسطینی (شامل تمامی اعضای ساف ) در سیزده مرحله از ۲۱ آگوست تا ۳ سپتامبر تحت نظارت یک نیروی بین‌المللی، بیروت را ترک کنند.

توافقات هیأت نجات ملی با فیلیپ حبیب اعتراضات گسترده‌ای را در میان مسلمانان لبنان در پی داشت. خروج فلسطینیان از لبنان، آن هم در حالی که متعصب‌ترین گروه از مسیحیان، حکومت را در دست داشتند، به معنای خلع سلاح اکثریت مسلمان در برابر زیاده‌طلبی‌های حزب کتائب بود.

عرفات هم حاضر به پذیرش طرح فیلیپ نبود. هزاران آواره فلسطینی در اردوگاه‌های اطراف بیروت مستقر بودند که تنها توسط فدائیان فلسطینی محافظت می‌شدند و عرفات می‌ترسید که پس از خروج فدائیان، غیرنظامیان فلسطینی مورد انتقام‌جویی صهیونیست‌ها و مارونی‌ها قرار گیرند. سرانجام فیلیپ حبیب با دادن قول شرف، به عرفات اطمینان داد که آمریکا سلامت آوارگان را تضمین خواهد کرد. رئیس ساف به قول آمریکا اعتماد کرد و تسلیم شد. اما فشار افکار عمومی بر کمیته نجات ملی همچنان ادامه داشت. از میان اعضای این کمیته، وضعیت نبیه بری رییس جنبش شیعی امل از همه بدتر بود.

پذیرش طرح حبیب شکاف عمیقی را در سازمان امل ایجاد کرد، به گونه‌ای که بعضی از کادرهای رهبری امل آشکارا علیه نبیه بری موضع گرفتند و علی‌رغم میل او مجموعه‌ای از اعضای این سازمان به صورت خودجوش مبارزه مسلحانه با ارتش صهیونیستی را شروع کردند. با این حال نبیه بری به دلایلی که این مجال جای طرح آن نیست، بر حمایت از تصمیمات کمیته نجات ملی پافشاری کرد و در نتیجه امل به سرعت دچار انشعاب شد. این انشعاب اگرچه امل را به شدت تضعیف کرد، اما سرچشمه جریان دیگری شد که آینده لبنان و تمامی خاورمیانه را با تحولات بنیادین مواجه کرد.

دفتر سپاه پاسدران در بعلبک

روز چهارم آگوست، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به درخواست جمع کثیری از مبارزان شیعه لبنانی در شهر بعلبک، اولین دفتر خود را در لبنان بازگشایی کرد. با توجه به تمرکز نیروهای فعال شیعه خصوصاً انشعابیون سازمان امل در بعلبک این شهر بهترین مکان برای آموزش شیعیانی بود که قصد مقابله با اشغالگران صهیونیست را داشتند. به این ترتیب تعداد بسیار محدودی از نیروهای زبده سپاه پاسداران، در بعلبک مستقر شدند.

در ۲۱ آگوست سال ۱۹۸۲، نیروهای چندملیتی غربی وارد لبنان شدند تا برای اجرای طرح حبیب نظارت کنند. دو روز پس از ورود نظامیان غربی به بیروت، در ۲۳ آگوست، بشیر جمیل در سایه حضور تانک‌ها و سرنیزه‌های صهیونیست‌ها، تعدادی از نمایندگان مسیحی مجلس لبنان را در پادگان فیاضیه گردآورد و از آنان برای ریاست جمهوری رأی اعتماد گرفت. همزمان خروج دشمنان او از بیروت جریان داشت. فدائیان فلسطینی سوار بر خودروهای ساف ، همراه با تمامی ادوات سبک و سنگین خود دسته دسته به سوی بندر بیروت حرکت کردند و بر کشتی‌های یونانی که ساف اجاره کرده بود سوار شده به سوی کشورهای مختلف عربی (الجزایر، لیبی، عراق، یمن جنوبی و...) حرکت کردند.

تا این مرحله، همه‌چیز به نفع رژیم صهیونیستی به نظر می‌آمد. هم ساف از لبنان اخراج شده بود، هم دولت مسیحی متحد با رژیم صهیونیستی قدرت را در دست داشت و تل‌آویو به صورت جدی امیدوار بود که دومین قرارداد صلح خود را با یک کشور عربی، در لبنان منعقد نماید.

انفجار در اشرفیه و فاجعه صبرا وشتیلا

بعداز ظهر روز سه‌شنبه، ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۸۲، انفجار بزرگی در مرکز حزب کتائب واقع در محله اشرفیه بیروت رخ داد. در زمان انفجار بشیر جمیل مشغول سخنرانی برای وفاداران خود بود. از جنازه او تنها یک پای کامل و چند تکه کوچک دیگر پیدا شد.

بلافاصله پس از این واقعه یگان‌های ارتش صهیونیستی، پس از ۹۴ روز استقرار در حومه بیروت، وارد این شهر شدند و کنترل آن را به دست گرفتند.

ساعت ۱۷ روز شانزدهم سپتامبر، الیاس حبیقه ، فرمانده فالانژها نیروهایش را در فرودگاه بین‌المللی بیروت جمع کرد و به سوی بزرگ‌ترین اردوگاه‌های فلسطینی در حومه بیروت، یعنی صبرا و شتیلا حرکت کرد. این دو اردوگاه در محاصره کامل ارتش صهیونیستی بود. نماینده فالانژها در همان روز به دیدار ژنرال شارون رفت و اجازه ورود به اردوگاه‌های مذکور را به نام تصفیه عناصر تروریست باقی‎مانده گرفت. صبح روز شانزدهم سپتامبر حلقه محاصره به دستور آریل شارون باز شد و دو گردان از نیروهای الیاس حبیقه وارد اردوگاه‌های صبرا و شتیلا شدند. قصابی از ساعت ۷ صبح آغاز شد. به دلیل خروج کامل فدائیان از بیروت، هیچ مقاومت مسلّحانه‌ای در اردوگاه وجود نداشت. ژنرال‌های صهیونیست از روی پست دیده‌بانی مستقر بر بام ساختمانی هفت طبقه در محدوده سفارت کویت، شاهد وقایع هولناک جاری در صبرا و شتیلا بودند.

۳۶ ساعت بعد که خبرنگاران رسانه‌ها خود را به اردوگاه‌ها رساندند با تلی از اجساد سوراخ سوراخ و یا مثله شده در معابر اردوگاه مواجه شدند. فالانژها هنوز مشغول دفن اجساد با بلدوزرهایی بودند که ارتش صهیونیستی در اختیارشان گذاشته بود. در عرض ۲۴ ساعت ۲۵۰۰ غیرنظامی فلسطینی، توسط متحدان ژنرال شارون و با اجازه او سلّاخی شده بودند. فاجعه به قدری بزرگ بود که حتی صهیونیست‌ها نیز نتوانستند در برابر آن ساکت بنشینند و بزرگ‌ترین تظاهرات اتباع رژیم صهیونیستی در تاریخ این رژیم، برای اعتراض به همین جنایت برگزار شد.

سه روز پس از اتمام کشتار صبرا و شتیلا ، نمایندگان مسیحی پارلمان لبنان، یک بار دیگر زیر چکمه اشغالگران گرد آمدند و امین جمیل برادر کوچک‌تر بشیر جمیل را به ریاست جمهوری انتخاب کردند روز بعد، در روز ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۸۲ ارتش صهیونیستی از بیروت خارج شد، تا در صورت انجام عملیاتی انتقامجویانه علیه اشغالگران، در کوچه و خیابان‌های پیچ در پیچ بیروت به دام نیفتد. ده روز بعد، در دوم اکتبر نیروهای چندملیتی، برای حفظ نظم و حمایت از دولت مرکزی بار دیگر وارد لبنان شدند.

این بار برخلاف مرتبه پیشین، پایان مأموریت نیروهای چندملیتی به خروج آخرین فرد خارجی از لبنان موکول شده بود. این دقیقاً معنایی جز حضور نامحدود نیروهای غربی در لبنان نداشت.

تاسیس حزب الله

همزمان با این وقایع، در بعلبک مهمترین شهر دره بقاع ، فعالیت‌های دفتر سپاه، مستقر در مسجد امام علی(ع)، رونق فراوانی گرفته بود. مقر عاشقان شهادت ثبت‎نام از داوطلبان لبنانی را برای شرکت در دوره‌های آموزش نظامی و عقیدتی شروع کرد. اولین دوره آموزشی شامل ۱۸۰ نفر بود که بسیاری از کادرهای بعد حزب‌الله و در رأس آنان سیدعباس موسوی را دربر می‌گرفت.

آموزش اولین دوره از داوطلبان توسط سپاه، اعزام آنان به مناطق جنگی، ایجاد ارتباط میان آنان با هسته‌های خودجوش مقاومت در جنوب لبنان و بیروت، همگی در پنهان‎کاری محض و بدون هیچ‌گونه اعلام و تبلیغی انجام شد. علی‌رغم این‌که نیروهای سپاه پاسداران در نزدیکی خط برخورد با ارتش اسراییل قرار داشتند، در هیچ یک از درگیری‌های نظامی با ارتش صهیونیستی شرکت نداشتند. پاسداران ایرانی، به مبارزان شیعه پیشنهاد کردند، تاکتیک جنگ چریکی را به منظور تحلیل بردن قدرت نیروهای اشغالگر و ندادن فرصت به آنان برای تثبیت خود در مناطق اشغال شده در پیش بگیرند. این پیشنهاد مستلزم حمایت مردمی، وجود رزمندگان محلی و سازماندهی آنان بود. در آن زمان بعلبک محل حضور گروه‌های متفرق اسلام‌گرا خصوصاً جداشد‌گان از امل بود که به امید یافتن راهی برای مقابله با اشغال لبنان، از مناطق اشغالی خارج شده و به این شهر آمده بودند. دولت ایران از طریق سفیر خود در دمشق و پاسداران مستقر در بعلبک به مذاکره با این مجموعه‌های شیعه پرداخت تا بتواند زمینه مذاکرات آنان را با هم فراهم کند. این گروه‌های متفرق، همگی در علاقه به انقلاب اسلامی و آرای رهبری آن اتفاق‌نظر داشتند و همین زمینه مشترک، سرانجام آنان را گردهم آورد و مذاکرات آغاز شد. نتیجه مذاکرات اولیه، تشکیل یک کمیته ۹ نفره متشکل از روحانیون شیعه لبنانی، شخصیت‌های انشعابی از امل ، کمیته‌های یاری انقلاب اسلامی و بعضی شخصیت‌های مستقل بود. کمیته ۹ نفره مأموریت داشت تا یک تشکیلات سیاسی جدید را براساس دو اصل پایبندی به ولایت فقیه و نبرد با رژیم صهیونیستی پی‌ریزی کند. این کمیته پس از پنج ماه، چهارچوب سیاسی موردنظر را پی‌ریزی کرد، به گونه‌ای که این تشکیلات جدید، فراگیر بوده و همه جناح‌های شیعی معتقد به دو اصل مذکور را در بر گیرد. سپس هیأتی از طرف کمیته به ریاست سیدعباس موسوی به ایران سفر کرد و ضمن دیدار با امام خمینی، ایشان را از توافق گروه‌های اسلام‌گرا مطلع کرد. امام خمینی به درخواست کمیته، نماینده‌ای از طرف خود به لبنان اعزام کرد. در مرحله بعد، یک شورای پنج نفره از میان کمیته ۹ نفره انتخاب شد تا ریاست تشکیلات جدید را به‎عهده بگیرد. این تشکیلات جدید شورای لبنان نامگذاری شد و در زمستان سال ۱۹۸۲، اولین جلسه خود را تشکیل داد. علی‌رغم این‌که خبر تشکیل شورای لبنان درز کرده بود اما اسامی اعضای آن محرمانه باقی ماند. این شورا در نهایت پنهان‌کاری فعالیت می‌کرد و هیچ تابلوی رسمی و علنی نداشت. تشکیلات جدید که به اختصار شورا خوانده می‌شد، موفق شدند عملیات‌های متفرق و ناهماهنگی را که علیه اشغالگران صهیونیست انجام می‌گرفت، منسجم و منظم کنند. یکی از اقدامات مهم شورا جذب جوانان شیعه‌ای بود که در سازمان‌های فلسطینی عضویت داشتند و با خروج ساف از لبنان، بی‌سرپرست و حیران رها شده بودند. سازمان امل نه تنها نسبت به این افراد علاقه‌ای نشان نداد بلکه آنان را سرزنش و توبیخ هم کرد اما شورا برای این دسته از جوانان اعتبار زیادی قائل شد و آنان هم با انگیزه فراوان به تشکیلات جدید پیوستند و در فاصله زمانی کوتاه منشأ خدمات فراوانی شدند. (یکی از این افراد عماد مغنیه نام دارد که با فتح همکاری نزدیک داشت و امروز یکی از معروف‌ترین مبارزان شیعه لبنان در سطح جهان به شمار می‌رود)

بزرگ‌ترین عملیات ضدصهیونیستی تاریخ

نقطه اوج اقدامات شورا ۱۱ نوامبر سال ۱۹۸۲ است. در این تاریخ یک پژوی سفیدرنگ، خود را به طبقه زیرین ساختمان سرفرمانداری نظامی رژیم صهیونیستی در شهر صور نزدیک کرد و انفجار مهیبی که پس از آن روی داد، این ساختمان بزرگ و مستحکم را کاملاً ویران کرد. نتایج این واقعه برای ارتش رژیم صهیونیستی یک فاجعه به معنای واقعی کلمه بود: ۱۴۱ کشته و صدها زخمی.

ژنرال شارون ساعتی پس از انفجار، خود را به صور رساند. فیلم‌هایی که او را با چهره‌ای درهم کشیده و در حال نظاره تلی از آهن و بتون نشان می‌دادند برای همیشه در تاریخ جنگ‌های اعراب و اسراییل جاودانه شدند. اینک ژنرال بولدوزر باید تلّ اجساد سربازان خود را جمع می‌کرد. چنین تلفاتی در یک روز به استثنای جنگ رمضان در تمام طول حیات ارتش صهیونیستی سابقه نداشت.

هیچ گروهی مسؤولیت این انفجار را به‎عهده نگرفت. آن‌چه صهیونیست‌ها تا مدت مدیدی از قبولش سرباز می‌زدند، شکل اجرای انفجار بود. تمامی شهود گواهی می‌دادند که پژوی سفیدرنگ خود را به مقر صهیونیست‌ها کوبیده و این حکایت از آن داشت که راننده خودرو نیز در این انفجار کشته شده است. اما مفسّران و محققان صهیونیست اصرار داشتند که این بمب در جوار ساختمان یا درون آن تعبیه شد. این شکل از حمله که برای ارتش صهیونیستی کاملاً ناآشنا بود، در زمانی کوتاه با عنوان عملیات استشهادی شناخته شد و این واژه به بخشی جدایی‌ناپذیر از ادبیات مقاومت ضدصهیونیستی تبدیل شد. تل‌آویو از کنار این عملیات با حیرت و بهت گذشت.

در سپتامبر سال۱۹۸۳، ارتش رژیم صهیونیستی تحت فشار مجامع بین‌المللی و عملیات‌های خردکننده مقاومت لبنان مجبور شد از بیروت عقب‌نشینی کند و مناخیم بگین نیز در همین سال از مقام خود استعفا کرد.

در۱۶ فوریه سال ۱۹۸۵ دومین مرحله عقب نشینی ارتش صهیونیستی از خاک لبنان آغاز شد و تا ۳۰ آوریل همان سال پایان یافت، اما کماکان ۱۱ درصد از کل خاک لبنان در اشغال صهیونیست‌ها باقی ماند. بخش عمده‌ای از این اراضی، از سال ۱۹۷۸ تحت اشغال صهیونیست‌ها بود و در کنترل نیروهای سعد حداد قرار داشت. این بار صهیونیست‌ها رسماً این مناطق را کمرند امنیتی نام نهادند.

بلافاصله پس از خروج ارتش صهیونیستی از شهر صیدا به تاریخ ۱۶ فوریه سال ۱۹۸۵، در یک گردهمایی در منطقه شیعه‌‌نشین بیروت سازمان حزب‌الله به صورت رسمی هویت، استراتژی و برنامه ایدئولوژیک خود را اعلام کرد. همزمان اعلام شد که حزب الله مسئولیت عملیات استشهادی در شهر صور را می پذیرد و برای نخستین بار هویت مجری این عملیات افشا گردید.

احمد قصیر جاودان

احمد جعفر قصیر جوانی ۱۹ ساله از اهالی روستای دیر قانون النهر کسی بود که هدایت پژوی سفید رنگ را در روز ۱۱ نوامبر ۱۹۸۲ به‎عهده داشت و بی‎سابقه‎ترین کابوس تاریخ رژیم صهیونیستی را خلق کرد. حزب الله او را امیر الاستشهادیون لقب داد و روز شهادت او را روز شهید نام نهاد.

اینک دشمن جدیدی در برابر رژیم صهیونیستی قد علم کرده و آن را به مبارزه دعوت می‌کرد که روش‌ها و دیدگاه‌هایش برای تل‌آویو کاملاً تازگی داشت. مقامات رژیم صهیونیستی معتقد بودند که عملیات صلح برای الجلیل اگرچه باعث اخراج فدائیان فلسطینی از لبنان شد، ولی نیرویی به مراتب خطرناک‌تر و ستیزه‌جوتر را جایگزین آن کرد. اسحاق رابین وزیر دفاع وقت دولت یهودی در این خصوص اظهار داشت: حمله نظامی اسراییل باعث شد تا غول شیعه از بطری خارج شود. من معتقدم که از بین تمام فاجعه‌ها، این فاجعه خطرناک‌ترین است، زیرا جنگ با شیعیان، نیروهای آنان را آزاد کرده و وضع بدتر شده است. هیچ کس این را پیش‌بینی نمی‌کرد و من در گزارش‌های محرمانه مأموران مخفی چنین چیزی ندیده‌ام. . . اگر ما به عنوان یکی از نتایج جنگ، رادیکالیسم شیعه را جایگزین رادیکالیسم فلسطینی کنیم، بدترین اقدام را انجام داده‌ایم. در بیست سال گذشته، هیچ‌گاه یک مبارز فلسطینی خود را تبدیل به یک بمب جاندار نمی‌کرد. من معتقدم که شیعیان برای نوعی رادیکالیسم، توانایی‌هایی دارند که ما هنوز آن را نشناخته‌ایم.

صهیونیست‌ها بوی خطر را به خوبی احساس کرده بودند و یکی از دلایل عقب‌نشینی آنان از مواضع اشغال سال ۱۹۸۲تا کمربند امنیتی همین حضور پراکنده در منطقه ای وسیع و متراکم از جمعیت جنوب لبنان ، امکان طراحی و اجرای عملیات هایی از قبیل «عملیات صور» را به مقاومت اسلامی لبنان می داد. در حقیقت ماشین جنگی اسراییل در جنوب لبنان به سیبل متحرکی برای شهادت طلبان لبنانی تبدیل شده بود. مسیری که احمد قصیر گشوده بود با سلسله ای از عملیات های شهادت طلبانه دنبال شد و عرصه را به شدت بر اشغالگران یهودی تنگ نمود.

تنها کمتر از یک سال پس از عملیات شهید«احمد قصیر» ، در ۴ نوامبر سال ۱۹۸۳ یک کامیون پر از مواد منفجره ساختمان جدید سرفرمانداری نظامی رژیم صهیونیستی در مدرسه الشجره در شهر صور را با خاک یکسان کرد. ۲۹ افسر و سرباز صهیونیست در این عملیات استشهادی کشته شدند و باز هم رژیم صهیونیستی هیچ سرنخی از عوامل انفجار به دست نیاورد. چند ماه بعد در ۱۱ آوریل سال ۱۹۸۴ یک رنوی سبزرنگ خود را در کنار یک ستون از گشتی‌های ارتش صهیونیستی در حوالی روستای دیر قانون منفجر کرد و ۶ اشغالگر را به هلاکت رساند. در ۱۶ ژوئن سال ۱۹۸۴، جوانی سوار بر اتومبیل بنز سفید رنگ در جاده‌ای منتهی به شهر اشغال شده صیدا، در کنار یک کاروان نظامیان صهیونیست خود را منفجر کرد. ستاد ارتش صهیونیستی تنها به مجروح شدن ۱۰ سرباز خود در این انفجار بزرگ اعتراف کرد.

دیگر تحمل این اوضاع برای تل آویو ممکن نبود. بنابر این اشغالگران صهیونیست، با همان سرعتی که ۳۲ ماه قبل تا دروازه‌های بیروت آمده بودند، عقب نشینی کردند و به مدت ۱۵ سال به نبردی فرسایشی در محدوده کمربند امنیتی تن دادند.

به گزارش پرس تیوی دیوید میلیبند وزیر امور خارجه انگلیس، نسبت به افزایش افراط گرایی در بین گروه‌های راست گرا در اروپا هشدار داده است.

پس از این‌که اندیشکده موسوم به دموس درباره موج ملی گرایی افراطی در سراسر اروپا ابراز نگرانی کرد، میلیبند این هشدار را داد.

میلیبند گفته است، مقام‌های رسمی باید درباره این گروه‌های افراطی آگاه باشند و تلاش‌ها و اقدامات آن‌ها را زیر نظر داشته باشند.

اندیشکده دموس در گزارشی اعلام کرد، بسیاری از افراد جوان در سراسر اروپا به سوی گروه‌هایی که دیدگاه‌های خصمانه افراطی درباره مهاجران و به ویژه مسلمانان دارند، گرایش پیدا کرده‌اند .

دیوید میلیبند در گفت‌وگو با روزنامه گاردین گفت :"این گزارش نوش دارویی در مقابل هرگونه حرکت افراطی محسوب می‌شود."

وزیر امورخارجه سابق انگلیس افزود : "این موضوع نشان می‌دهد که نارضایتی از روند جهانی شدن، سیاست‌های هر دو جناح راست و چپ را تحریک می‌کند ."

میلیبند افزود : "اعتراضات "جنبش تصرف بازار بورس لندن" در کانون خبرهای رسانه ها قرار گرفته؛ این درحالی است که افکار عمومی از موضوع گروه‌های راست غافل مانده‌اند."

اندیشکده دموس هشدار داد، برخی از کاربران فیس بوک که عمدتا جوان و مرد هستند، از گروه‌های راست افراطی حمایت می‌کنند.

دموس افزود، برخی از این گروه‌های افراطی حتی در برخی از کشورهای اروپای غربی از جمله هلند و برخی از کشورهای اسکاندیناوی و همچنین پایگاه‌های سنتی‌شان یعنی ایتالیا، فرانسه و اتریش، از نفوذ سیاسی زیادی برخوردار هستند.

به گزارش دموس، تا کنون 24 گروه راست افراطی متشکل از عمدتا جوانان به باشگاه 450 هزارنفره‌ای در فیس‌بوک پیوسته‌اند که هدف آن‌ها عمدتا ضربه‌زدن به مسلمانان است.

از سوی دیگر، اماین بزکورت عضو هلندی پارلمان اروپا و رئیس انجمن ضد نژاد پرستی اروپا اظهار داشت که به نظر می‌رسد گروه‌های راست تندرو در حال تبدیل شدن به "جریان اصلی" هستند.

وی تصریح کرد: "ما در دوران حساسی در تاریخ اروپا هستیم. ظرف 5 سال یا شاهد افزایش جریان نفرت در جامعه، از جمله ملی گرایی افراطی، بیگانه‌هراسی، اسلام‌هراسی و یهودی‌ستیزی خواهیم بود یا این‌که با این رویکرد مخوف مقابله خواهیم کرد."

بزکورت افزود: "در بعضی از کشورها، به عنوان مثال هلند، این جریان در حال تبدیل شدن به اکثریت است چرا که احزاب راست یا راست میانه همان ادبیات احزاب ملی گرا-پوپولیستی را اتخاذ کرده‌اند تا رای بیشتری به دست بیاورند."

فرمانده معظم کل قوا تاکید کردند: دشمنان بخصوص آمریکا و دست نشانده گانش و رژیم صهیونیستی بدانند، ملت ایران اهل تجاوز به هیچ کشور و ملتی نیست اما هرگونه تجاوز و حتی تهدید را با قدرت کامل و بگونه ای پاسخ خواهد داد که متعرضان و متجاوزان را از درون متلاشی کند.
به گزارش جهان، حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز پنجشنبه در مراسم تحلیف و دانش آموختگی دانشجویان دانشگاههای افسری ارتش جمهوری اسلامی ایران در دانشگاه افسری امام علی (ع) در سخنان مهمی، نیروهای مسلح را مایه عزت ملت و کشور ایران و نوک پیکان استوار دفاع ملی دانستند و تأکید کردند: دشمنان بخصوص آمریکا و دست نشانده گانش و رژیم صهیونیستی بدانند، ملت ایران اهل تجاوز به هیچ کشور و ملتی نیست اما هرگونه تجاوز و حتی تهدید را با قدرت کامل و بگونه ای پاسخ خواهد داد که متعرضان و متجاوزان را از درون متلاشی کند.

فرمانده کل قوا افزودند: ملت استوار ایران، ملتی نیست که فقط بنشیند و نظاره گر تهدیدهای قدرتهای پوشالی مادی باشد که از درون کرم خورده هستند.

رهبر انقلاب اسلامی خاطرنشان کردند: هرکس که فکر تجاوز به جمهوری اسلامی ایران، در مخیله اش خطور کند، باید خود را آماده دریافت سیلی های محکم و مشت های پولادین ارتش، سپاه و بسیج و در یک کلام ، ملت بزرگ ایران کند.

حضرت آیت الله خامنه ای همه ملت ایران بویژه نیروهای مسلح را به حفظ آمادگی برای تداوم مسیر عزت ملی و اقتدار بین المللی فراخواندند و تأکید کردند: ساخت مستحکم نظام جمهوری اسلامی و اتحاد ملی و نزدیکی دلهای آحاد ملت ایران، مهمترین قدرت بازدارنده است و همه موظف هستند این ساخت استوار و مستحکم نظام را حفظ کرده و به آن استحکام بیشتری ببخشند.

ایشان نیروهای مسلح را از لحاظ حضور در میدان علم و جهاد و همراه با معنویت و ایمان، مایه عزت خواندند و افزودند: آن کشور و ملتی که بتواند ثابت کند آماده ایستادگی و دفاع جانانه برای استقلال، حفظ هویت، آرمانها و موجودیت خود است، همواره عزیز است.

رهبر انقلاب اسلامی خاطرنشان کردند: در دنیایی که متأسفانه هنوز ارتباط میان ملتها و کشورها براساس تکیه بر قدرت سرنیزه و اسلحه تعیین می شود و قلدران تلاش دارند با مشتهای پولادین سرنوشت ملتها را در دست بگیرند، آن ملتی از آسیب محفوظ خواهد بود که آمادگی دفاعی خود را ثابت کند.

حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به آمادگی دفاعی نیروهای مسلح از جمله ارتش، افزودند: این آمادگی دفاعی نیروهای مسلح در کنار دیانت و ایمان و تقوا، برای کشور و ملت ایران عزت آفرین است و باید آن را حفظ و تقویت کرد.

فرمانده کل قوا، دانشگاههای ارتش را کانون علم و جهاد خواندند و خاطرنشان کردند: نیروهای مسلح کشور که دارای دانش و علم، و آمادگی مجاهدت مؤمنانه هستند، در منطقه و دنیا بی نظیر است و چنین نیروهای مسلحی، نتیجه ی همت بلند ملتی است که عزم راسخ خود را برای برافراشتن پرچم ایمان، اسلام و دیانت بکار گرفته است.

پیش از سخنان رهبر انقلاب اسلامی، امیرسرلشگر صالحی فرمانده کل ارتش ضمن خیرمقدم به فرمانده کل قوا، بر آمادگی یگانهای مختلف ارتش جمهوری اسلامی ایران برای پاسخگویی مقتدرانه و بهنگام به هرگونه تهدید فرامنطقه ای، تأکید کرد.

امیرسرتیپ دوم رشیدزاده فرمانده دانشگاه افسری امام علی (ع) نیز با ارائه گزارشی تحصیلی گفت: تعمیق شناخت دینی و معنویت، ارتقاء کیفیت آموزش و کارآمدی، آموزش نظامی و رزم در کنار تولید علم، تجهیز و توسعه کتابخانه ها و آزمایشگاهها و توسعه همکاریهای دانشگاههای افسری ارتش از جمله اقدامات انجام گرفته است.

فرمانده کل قوا در ابتدای این مراسم با حضور در محل مزار شهیدان گمنام، ضمن قرائت فاتحه، یاد و خاطره شهدای گرانقدر دفاع مقدس را گرامی داشتند.

حضرت آیت الله خامنه ای سپس از یگانهای حاضر در میدان سان دیدند.

در این مراسم تعدادی از خانواده های شهدا، فرماندهان، اساتید و دانش آموختگان منتخب و نمونه دانشگاههای افسری ارتش جمهوری اسلامی ایران، هدایا و درجه های خود را از دست رهبر انقلاب اسلامی دریافت کردند. فرمانده کل قوا سردوشی نماینده دانشجویان جدید دانشگاههای افسری ارتش را نیز اهدا کردند.

در ادامه این مراسم، برنامه رزمایش میدانی اجرا شد و در پایان مراسم نیز، یگانهای حاضر در میدان از مقابل فرمانده کل قوا رژه رفتند.

فارس نوشت: رئیس سابق کمیته فتوای الازهر مصر در جدیدترین فتوای خود اعلام کرد که هر کشور عربی یا اسلامی که با آمریکا و اسرائیل علیه ایران همکاری کند، گناهکار و جنایتکار در حق اسلام است.

«شیخ عبدالحمید الاطرش» رئیس سابق کمیته فتوای الازهر مصر اعلام کرد که هر کشور عربی و اسلامی علیه ایران به آمریکا کمک کند، جنایتکار است.

به گزارش روزنامه الجمهوریه مصر، الاطرش تاکید کرد: هر کشور عربی یا اسلامی که با آمریکا علیه ایران همکاری کند گناهکار و مرتکب جنایت در حق اسلام شده است زیرا دشمنی را یاری کرده است که نه به خدا ایمان دارد نه به رسولش.

الاطرش همچنین گفت: زیرا که خداوند فرموده است که «إنّ المؤمنون إخوۀ» (مومنان برادرند). همچنانکه این کشورها و حاکمان طوق اسلام را از گردن خود درآورده‌اند. اسلام به ایمان و عمل است.

این مقام الازهر در ادامه کشورهای ساکت در مقابل فتنه‌های آمریکا را نیز شریک جنایتکاران دانست و افزود: باقی کشورها نیز باید هر کس که کمک آمریکا و اسرائیل و دیگران میکند تا کشوری اسلامی را از بین ببرند باید از بین برد و این ، واجب عینی بر این کشورهاست و هر کس اقدامی نکند و فقط به سکوت بسنده کند در گناه و جنایت آن کشور شریک است.

در روزهای گذشته به دلیل فضاسازی رسانه‌ها و سران رژیم صهیونیستی علیه ایران، بار دیگر تهدید به حمله نظامی به تاسیسات هسته‌ای ایران به بهانه برنامه هسته‌ای افزایش پیدا کرد که با واکنش بشدت منفی برخی کشورها از جمله روسیه و فرانسه و چین رو به رو شد.

به گزارش  مهر، اتاق خواب قذافی در جنوب لیبی که هم اکنون به دست مردم افتاده موضوعی شده تا "اولیور هلمز" خبرنگار رویترز گزارشی درباره آن تهیه کند.

وی در این باره نوشت : در اتاق خواب بزرگ قذافی که در نزدیکی شهر "اوباری" در جنوب لیبی قرار دارد هم اکنون نیروهای شورای انتقالی لیبی سکونت دارند. در این اتاق تخت بزرگ قهوه ای رنگی قرار دارد که بیشتر مساحت اتاق را اشغال کرده است.

خبرنگار رویترز در ادامه می نویسد : یکی از جنگجویان ضد رژیم قذافی که در این منطقه حضور داشت به من گفت قذافی از این ساختمان به عنوان تفرجگاه صحرایی خود استفاده می کرد که ما هم اکنون از آن برای خدمات دهی به قبایل استفاده می کنیم.

این ساختمان در دو طبقه است که برخی از اتاقهای آن پر از مبل و تخت خواب و کمدهای خالی است. منطقه اوباری که تفرجگاه قذافی در آن قرار دارد 40 هزار نفر جمعیت دارد که اکثرشان فقیر بوده و در شهری مملو از زباله و آشغال زندگی می کنند.

با نگاهی به تفرجگاه صحرایی قذافی در شهر اوباری متوجه می شویم که مردم این منطقه بر خلاف مناطق دیگر دست به غارت خانه قذافی نزده اند و اکثر وسایل آن سر جایش قرار دارد.

البته برخی معتقدند نباید شب را در اتاق خواب قذافی گذراند و روی تخت وی خوابید چون این اتاق نفرین شده است و باعث سرایت جادوی سیاه به افراد می شود!

قاره سیاه از جمله مناطق مورد توجه رژیم صهیونیستی است که جایگاه ویژه‌ای در سیاست خارجی این رژیم دارد و رژیم صهیونیستی با بهره‌گیری از مشکلات اقتصادی حاکم بر این قاره تلاش می‌‌کند، تحت عنوان کمک‌های اقتصادی نفوذ خود در آن را تعمیم داده و اهداف خود را محقق کند.
خبرگزاری فارس: نفوذ نرم رژیم صهیونیستی در قاره آفریقا

به گزارش فارس به نقل از مجله مصری رسالۀ التقریب، آفریقا از جمله عرصه‌هایی است که رژیم صهیونیستی توجه ویژه‌ای به نفوذ درون آن دارد، به همین دلیل تلاش داشته با پنهان کردن اهداف و مطامع واقعی خود، تحت عناوین دیگر در کشورهای این قاره که با مشکلات اقتصادی و سیاسی مواجه هستند، نفوذ کند. مطلب زیر نگاهی به نفوذ رژیم صهیونیستی در این قاره دارد.

* دهه 1960 و اوج نفوذ صهیونیسم در قاره سیاه

به اعتقاد برخی تحلیل‌گران سیاسی، دهه1960را باید اوج نفوذ رژیم صهیونیستی در قاره آفریقا دانست. اگر چه وقوع جنگ سوم اعراب -‌ اسرائیل در اکتبر 1973و قطع روابط دیپلماتیک کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی به ویژه کشورهای عربی شمال آفریقا به منزله پایانی تلخ برای این دوران به شمار می‌رفت، با این‌حال دستگاه دیپلماسی و سیاسیت خارجی رژیم صهیونیستی تلاش‌های مجددی را به منظور احیای روابط سنتی خود با برخی کشورهای آفریقایی طی دهه 1980 آغاز کرد که اوج استراتژی آفریقایی رژیم صهیونیستی را می‌توان انعقاد توافقنامه‌های "اسلو" در سال 1993به شمار اورد که طی آن اسرائیل موفق شد، برخی از اهداف خود در قاره پهناور آفریقا را محقق کند.

* تاکید بیش از پیش بر استراتژی نفوذ پس از جنگ سرد

سیاست نفوذ در آفریقا با پایان جنگ سرد در اولویت تفکر استراتژیک رژیم صهیونیستی قرار گرفت؛ زیرا ظهور برخی تهدیدات امنیتی بر محیط منطقه‌ای قاره آفریقا به ویژه پس از حوادث 11 سپتامبر 2001 و ترویج شیوه جدیدی از استعمار منابع و ثروت‌های طبیعی قاره آفریقا رهبران این رژیم را به سوی توجه جدی به قاره آفریقا در سیاست خارجی رژیم صهیونیستی سوق داد.

به عنوان مثال: "تئودر هرتزل" بنیانگذار صهیونیسم سیاسی در کتاب خود به تبیین شباهت‌های تجربه قوم یهود با اقوام آفریقایی پرداخته و از گرایش ملت‌های آفریقایی و یهودی جهت آزادی و رهایی سخن می‌گوید. وی می‌افزاید: "من شاهد رهایی ملت یهود بوده‌ام و اکنون تمایل به آزادی و رهایی ملت‌های آفریقایی دارم".

* کنفرانس باندوگ نقطه عطفی در تحول سیاست آفریقایی رژیم صهیونیستی

هنگام طرح ایده تقسیم فلسطین به دو منطقه در سازمان ملل متحد در نوامبر 1947 نیز تنها کشورهای آفریقایی عضو سازمان شامل "لیبریا" و "اتیوپی" به نوعی با طرح تقسیم موافقت کردند، به گونه‌ای که لیبریا از  همان ابتدا با این پروژ‌ه موافقت و اتیوپی از شرکت در رای گیری امتناع کرد. کنفرانس کشورهای عدم تعهد (1955) در شهر "باندوگ" را باید نقطه عطفی در تحول سیاست آفریقایی رژیم صهیونیستی به شمار آ‌ورد؛ زیرا نه تنها در این کنفرانس از اسرائیل دعوت نشد، بلکه سیاست تحریم اسرائیل و محکومیت اشغال اراضی فلسطینی به عنوان سیاست علنی کشورهای حاضر در این کنفرانس اعلام شد.

* حضور رژیم صهیونیستی در آفریقا در گذر زمان

آفریقا قدرت منحصر به فردی در زمینه آراء بین المللی به خصوص در سازمان ملل متحد دارد، به عبارت دیگر، قاره آفریقا می‌تواند توانایی بالایی در تغییر سیاست‌های بین المللی در قبال رژیم صهیونیستی داشته باشد.

علاوه بر این، آفریقا به ویژه منطقه شاخ آفریقا و شرق آفریقا موقعیت مناسبی برای شکستن حصار عربی اعمال شده علیه اسرائیل دارد، در این‌باره سخنان "دیوید بن گوریون" نخست‌وزیر سابق رژیم صهیونیستی در کنست در سال 1960 قابل تامل است: "کمک‌های ما به دولت‌های تازه تاسیس از روی خیرخواهی نیست، بلکه بیش از آن‌که آنها نیازمند کمک ما باشند ما نیازمند دوستی با آنان هستیم". 

* دهه 1960: گشایش 32 سفارخانه در آفریقا

توجه به این نکته ضروی است که در طی اولین موج استقلال‌ خواهی کشورهای آفریقایی، رژیم صهیونیستی در شمار اولین کشورهایی بود که کشورهای تازه استقلال‌ یافته آفریقایی را به رسمیت شناخت و مبادرت به برقراری روابط دیپلماتیک با آنان کرد، به عنوان مثال این رژیم در سال 1956 به تاسیس نمایندگی سیاسی در گینه‌کوناکری و طی سال‌های 1960-1961 در کشورهای کنگو، مالی، سیرالئون، ماداگاسکار و نیجریه مبادرت به تاسیس نمایندگی دیپلماتیک کرد. لذا تعداد سفارت‌خانه‌های اسرائیلی در قاره آفریقا تا پایان سال 1962 به 22 و تا سال 1972 به 32 سفارت افزایش پیدا کرد.

این در حالی است که برخی از کشورهای آفریقایی نیز در آن برهه خواستار گشودن سفارت خود در رژیم صهیونیستی بوده و حتی شهر "بیت المقدس" را پایتخت این رژیم اشغالگر عنوان کردند. ناگفته پیداست، این اقدام به منزله تایید و به رسمیت شناختن رژیم مجهول صهیونیستی قلمداد می‌شد و لذا با استقبال رژیم صهیونیستی مواجه شد.

* تیرگی روابط رژیم صهیونیستی و قاره آفریقا

طی دهه شصت و هفتاد قرن بیست روابط رژیم صهیونیستی و قاره آفریقا رو به تیرگی نهاد که دلیل این امر را باید در عوامل زیر ملاحظه کرد:   

- آغاز موج استقلال‌خواهی کشورهای آفریقایی طی دهه 1960و افزایش قدرت قاره آفریقا در تصمیم‌گیری‌های مجمع عمومی سازمان ملل از جمله پرونده اعراب و اسرائیل.

- تاسیس "سازمان وحدت آفریقا" در سال 1963 و ممانعت از عضویت رژیم صهیونیستی در این تجمع عربی - آفریقایی.

- عضویت مصر و دیگر دولت‌های عربی آفریقایی در اتحادیه عرب، سازمان وحدت آفریقا و تشکیل ائتلاف‌های عربی - آفریقایی توسط برخی نخبگان آفریقایی هم‌چون "قوام نکرومه" و "سکتوره".

* دهه1970: قطع ارتباط با اسرائیل

به دنبال جنگ اکتبر 1973 میان اعراب‌ -‌ اسرائیل، کشورهای آفریقایی به منظور حمایت از مصر روابط خود با اسرائیل را قطع کردند. گرچه برخی بر این باورند، علت اصلی اقدام دولت‌های آفریقایی تلاش برای جلب توجه کشورهای نفت‌خیز عرب بوده، با این حال، این اقدام حقایق جدیدی را برای تصمیم‌گیران اسرائیلی آشکار کرد که در نهایت به تغییر سیاست‌های آفریقایی رژیم صهیونیستی منجر شد. از سوی دیگر اسرائیل نیز تلاش کرد، به وسیله تقویت روابط خود با نظام آپارتاید آفریقای جنوبی (1974) و عدم پذیرش درخواست‌های آفریقایی مبنی بر کمک‌های فنی، به این اقدام کشورهای آفریقایی واکنش نشان دهد.

از نتایج این انزوای بین‌المللی و مواضع آفریقایی می‌توان به رای مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1975درباره تساوی مفهوم "صهیونیزم" و "نژاد پرستی" اشاره کرد.

در اواسط دهه هفتاد و طی نشست چندجانبه "اسحاق رابین" نخست‌وزیر اسرائیل با "سیدار سنگور"، رئیس جمهور سنگال و "فلیکس بوانیه"، رئیس جمهور ساحل عاج، به تدریج نشانه‌هایی از نفوذ تدریجی اسرائیل در قاره آفریقا نمایان شد. اما انعقاد توافقنامه صلح مصر‌ - ‌اسرائیل در سال 1979 در حقیقت به معنای خاتمه دوران قطع روابط کشورهای آفریقایی با اسرائیل بشمار می‌رفت.

* دلایل بهبود روابط رژیم صهیونیستی با قاره آفریقا

از جمله عوامل موثر در بهبود این روابط در این دوره را باید در موارد زیر ملاحظه کرد:

- نارضایتی دولت‌های آفریقایی از عدم پویایی جنبش "همکاری‌های عربی – ‌آفریقایی"، علاوه بر این، ملت‌های آفریقایی از گسترش منازعات اعراب‌‌ - ‌اسرائیل به خصوص پس از انعقاد توافقنامه "کمپ دیوید" به سازمان وحدت آفریقا در هراس بودند. به همین منظور تلاش برای تاسیس یک سازمان صرفا آفریقایی بدون حضور کشورهای عربی قاره آفریقا آغاز شد.

- آشفتگی اوضاع اقتصادی و اجتماعی قاره آفریقا از آغاز دهه هفتاد؛ این مسئله کشورهای آفریقایی را  بر آن داشت تا اقدام به صدور اعلامیه "مونرویا" در سال 1979 مبنی بر استقلال همه جانبه کشورهای آفریقایی و برپایی نظم نوین جهانی کنند. اندکی پس از صدور اعلامیه "مونرویا"، اعلامیه دیگری موسوم به "استراتژی مونرویا" توسط سازمان وحدت آفریقا و به دنبال آن کنفرانس "استراتژی توسعه اقتصادی آفریقا" (1980-2000) در آوریل 1980م در شهر "لاگوس" نیجریه برگزار شد که به موجب آن کشورهای آفریقایی برای تدوین برنامه‌ای منسجم در راستای توسعه اقتصادی کشورهای آفریقایی گرد هم جمع شدند.

اگر چه به نظر می‌رسد، انتخاب "دیوید قمحی" بعنوان رئیس "موساد" در آن برهه نقطه عطفی در رویکرد اسرائیل به آفریقا قلمداد شود، زیرا وی مقدمات سفر برخی از مقامات ارشد اسرائیلی مانند "اسحاق شامیر" و " آریل شارون" به پایتخت‌های آفریقایی را فراهم کرد و با انعقاد برخی توافقنامه‌های نظامی- امنیتی با کشورهای آفریقایی سعی در تحکیم نفوذ اسرائیل در این قاره پهناور کرد.    

* استراتژی آفریقایی رژیم صهیونیستی

قاره آفریقا هم‌چنین به لحاظ اقتصادی از یک سو به لحاظ منابع طبیعی و معدنی غنی و از سوی دیگر به دلیل استعداد این قاره جهت تبدیل شدن به بازار کالاهای اسرائیلی دارای اهمیت استراتژیک اقتصادی بوده و مورد توجه تصمیم‌گیرندگان اسرائیلی قرار دارد. بر این اساس، رژیم صهیونیستی  پیش از استقلال کشورهای آفریقایی اقدام به برقراری روابط سیاسی و اقتصادی با برخی نخبگان کشورهای آفریقایی همچون کشور غنا کرد. روابط اسرائیل و غنا طی کنفرانس‌‌های بین‌المللی "انجمن‌های کارگری آزاد" با نخبگان غنایی آغاز شد و چند ماه پیش از استقلال غنا، اولین کنسولگری خود را در شهر "آکرا" تاسیس کرد‌ (1956). پس از استقلال غنا نیز در سال 1957 نمایندگی کنسولی اسرائیل به سفارت ارتقا یافت و "ایهود آوریل" به عنوان اولین سفیر رژیم صهیونیبستی در آفریقا به این کشور اعزام شد.

با وجود توسعه روابط اقتصادی و نظامی اسرائیل و کشورهای آفریقایی، برقراری روابط سیاسی و دیپلماتیک میان دو طرف هم‌چنان به آهستگی در حال گسترش بود. بعنوان مثال، "موبوتو سس سکو"، رئیس جمهور اسبق کنگوی دموکراتیک اولین رئیس جمهور یک آفریقایی بود که خواهان از سر گیری روابط سیاسی با اسرائیل شد. شاید بتوان گفت، انگیزه وی از این اقدام را جذب کمک‌های نظامی اسرائیل و نزدیکی به آمریکا جهت حل برخی مشکلات داخلی هم‌چون جدایی اقلیم "شابا" در سال 1977و 1978 دانست.

* دهه1980: از سرگیری روابط با رژیم صهیونیستی

در اوت 1982"ساموئل دو"، رئیس جمهور لیبریا در اقدامی مشابه و با هدف جلب توجه آمریکا اقدام به از سرگیری روابط دیپلماتیک با رژیم صهیونیستی کرد. در اواسط دهه هشتاد کشورهای ساحل عاج و کامرون روابط خود با اسرائیل را از سرگرفتند و این در حالی بود که تا دهه 1990 دولت‌های دیگری هم‌چون اتیوپی، کنیا، گینه و جمهوری آفریقای مرکزی نیز به جرگه دولت‌های حامی اسرائیل شتافتند.

در این شرایط بروز برخی تغییرات اساسی در نوع نگرش تصمیم‌گیرندگان اسرائیلی کاملا مشهود بود، به‌ گونه‌ای که تلاش برای افتتاح نمایندگی سیاسی در تمام کشورهای قاره آفریقا جای خود را به توجه تصمیم‌گیرندگان اسرائیلی به نقاط استراتژیک در این قاره معطوف کرد.

* راه‌اندازی شبکه‌های غیر رسمی

علاوه براین، اسرائیل برای تحقق اهداف خود در قاره آفریقا برخی شبکه‌های غیررسمی در قاره آفریقا را راه‌اندازی کرد که توسط اتباع اسرائیل در نقاط مختلف قاره آفریقا به فعالیت خود ادامه می‌داد. از جمله آن می‌توان به نفوذ اتباع اسرائیلی درون هیئت‌های حاکمه و انجام برخی فعالیت‌های اقتصادی بنیادی در برخی کشورهای آفریقایی همچون کنیا، کنگو کینشازا، اتیوپی و کامرون اشاره کرد. همچنین افسران اطلاعات ارتش اسرائیل نقش مهمی در  منازعات داخلی کشورهای سیرالئون، لیبریا، آنگولا، نیجریه، روندا و کنگوی دموکراتیک بر عهده داشتند.

در نهایت الحاق رژیم صهیونیستی به جرگه کشورهای تحریم‌‌کننده نظام نژادپرست آفریقای جنوبی گام موثری در روابط میان اسرائیل و کشورهای آفریقایی دانست.

* دهه 1990: رویکرد جدید در قبال آفریقا

با آغاز دهه 1990روابط رژیم صهیونیستی با آفریقا وارد مرحله جدیدی شد که علت اصلی آن را می‌توان در موارد زیر جستجو کرد:

- انعقاد توافقنامه‌های "اسلو" و معاهده صلح اردن- اسرائیل که به معنای حذف کلیه موانع موجود بر سر راه تعامل اسرائیل و آفریقا بود.
- فروپاشی نظام نژادپرست آفریقای جنوبی و نقش اسرائیل در حمایت از حاکمیت اکثریت سیاه پوست در این کشور.
- فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و آمریکا بمنزله یگانه قدرت هژمونیک در دنیا؛ ناگفته پیداست که در شرایط جدید نزدیکی هر یک از کشورهای‌ آفریقایی به این ابرقدرت نوظهور تنها به واسطه رژیم صهیونیستی ممکن بود.

* افزایش بیش از پیش نفوذ رژیم صهیونیستی در آفریقا

به این ترتیب، ملاحظه می‌شود که در اواخر سال 1993 هفت کشور آفریقایی روابط دیپلماتیک خود با اسرائیل را از سر گرفته و یک سال بعد، ده کشور دیگر نیز به آنها پیوستند. با کمال ناباوری مشاهده می‌شود که تا اواخر دهه نود قرن بیست حدود40 کشور آفریقایی روابط خود با اسرائیل را از سر گرفته یا مبادرت به برقراری ارتباط می‌کنند، به‌گونه‌ای که این رقم حتی بیشتر از تعداد متحدان آفریقایی اسرائیل طی دهه شصت است.

قابل ذکر است که از میان آن دسته از دولت‌های آفریقایی که برای اولین بار اقدام به برقراری روابط با رژیم صهیونیستی کردند، کشورهایی همچون آنگولا، موزامبیک، گینه بیسائو، سائوتمه پرنسیپ، زمیبابوه، نامیبیا، اریتره و موریتانی قرار داشتند که در این میان تنها موریتانی روابط خود را در سال 2008 با رژیم صهیونیستی اسرائیل قطع کرده است.

اگرچه پروژه سیاست آفریقایی در وزارت خارجه رژیم صهیونیستی همزمان با تلاش برای برقراری ارتباط با کشورهای هند و چین در آسیا و هم‌چنین عادی سازی روابط با جهان عرب کلید خورد، اما از آن‌جا که اولویت اسرائیل در برقراری ارتباط با کشورهای آفریقایی بر محور مولفه‌های استراتژیکی و اقتصادی قرار گرفته بود، لذا نتوانست از موفقیت چندانی بهره‌مند شود.
بطور کلی اسرائیل در این مرحله تنها موفق به افتتاح 11 نمایندگی‌ دیپلماتیک در کشورهای اتیوپی، ارتیره، کنیا، آنگولا، کامرون، نیجریه، ساحل عاج، سنگال، مصر، آفریقای جنوبی و موریتانی شد.

گفتنی است که آفریقا در آن برهه از زمان  کاملا از نظرگاه سیاست خارجی اسرائیل و حتی تفکر استراتژیک اسرائیلی در حاشیه قرار داشت. این مسئله به نوبه خود موجب روی کار آمدن نسل جدیدی از سیاستمداران اسرائیلی شد که توجه چندانی به واقعیت و بحران‌های قاره آفریقا نداشتند و نتیجه این اهمال به وضوح در عدم توانایی رژیم صهیونیستی برای رویارویی با برخی مسائل مرتبط با آفریقا هم‌چون رشد تعداد کارگران آفریقایی در اسرائیل و تاثیرات مهاجرت یهودیان فلاشا (از اتیوپی) کاملا مشهود و نمایان بود.

اگرچه این بمعنای صرف نظر کردن اسرائیل از کلیه اهداف ثابت خود در قاره آفریقا نبود، بلکه می‌توانست دربردارنده هشداری در راستای ظهور تهدیدات امنیتی و استراتژیکی جدید پس از حوادث 11 سپتامبر 2001 در این قاره باشد. بر این اساس، بنظر می‌رسد که اسرائیل در این دوره سعی در محافظت بیشتر از مراکز نفوذ و تاثیر خود در آفریقا داشت.

روزنامه ایران نوشت: کانون‌های ناشناخته‌ای در لبنان با مغتنم شمردن حضور گردشگران ایرانی در این کشور، بین آنها تورات و انجیل به زبان فارسی توزیع می‌کنند.

از بیروت، برای گردشگرانی که به مدت یک روز از طریق سوریه یا چند روزه به صورت مستقیم از ایران وارد بیروت پایتخت لبنان می‌شوند، دیدن بخشی از مناطق مسیحی‌نشین این کشور تدارک دیده می‌شود که این امر نکته‌ای قابل تأمل است. سال گذشته ۲۰۰ هزار گردشگر ایرانی از لبنان دیدن کردند که رتبه دوم حضور گردشگران خارجی را به خود اختصاص دادند.

به گزارش مشرق به نقل از سما، دادگاه رژیم صهیونیستی اخیرا اجازه داده است بخش هایی از اعترافات مئیر داگان در قضیه ترور یک گردشگر انگلیسی توسط یک افسر صهیونیست منتشر شود.

یگان ریمون 40 سال قبل در دهه 70 توسط "آریل شارون" نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی تشکیل شد. این یگان که توسط مئیر داگان هدایت می شد به یگان ترور معروف است که تا مدت ها فعالیت های آن محرمانه بود.

به موجب این اعترافات، مئیر داگان زمانی که وارد نوارغزه شده و یگان "ریمون" را رهبری می کرده300 فلسطینی تحت پیگرد ارتش رژیم صهیونیستی قرار داشتند که وی موفق شده از این تعداد 290 را ترور کند و تنها 10 نفر تحت تعقیب باقی بمانند.

داگان در بخش های دیگر اعترافات خود اعلام کرد که آمار فلسطینی هایی که به شهادت رسانده را ندارد و هر فلسطینی که ترور می شد یگان ریمون صدها فلسطینی دیگر را بازداشت می کرد.

مشرق: در یکی از رستوران‌های ایالت تگزاس آمریکا واقع در شهری به نام کتی، پوستری وجود دارد که در آن چیزی جز یک اقدام نژادپرستانه و توهین‌آمیز به ایرانیان دیده نمی‌شود.

در این تصویر چند مرد مسلح در اطراف یک ایرانی به دار آویخته‌شده قرار دارند که در زیر آن نوشته شده است: «بازی کابوی‌ها و ایرانیان». همچنین روی پیراهن یکی از این کابوی‌ها این نوشته وجود دارد: «ایرانیان حال به هم زنند.»


به رغم اعتراضات روز شنبه در مقابل این رستوران به این اقدام نژادپرستانه، با این حال مالک این رستوران، جان نانماکر، از برداشتن این عکس امتناع ورزید.

وی در این مورد به شبکه KHOU گفته است: «اینجا هنوز آمریکاست. اگر آنها از اینجا خوششان نمی‌آید، پس باید به ایران برگردند. من انتخاب کردم که این عکس را به دیوار آویزان کنم. شما هم مختارید به جایی بروید که می‌خواهید. اما من قصد ندارم این عکس را بردارم.»

مشرق نوشت:

گروه تأمین برنامه شبکه اول سیما برای مخاطبان مسلمان ایرانی در روز عید قربان که سالروز یادآوری بندگی و توحید خداوند یگانه است، فیلمی را انتخاب نمود که به معرفی خدایان مصر باستان، اسطوره های اُلمپ و تعالیم ضد توحیدی کابالا همچون درخت جاودانی و میوه حیات می پرداخت.

کاپتان اریک و دوستانش در جستجوی درخت حیات و جاودانگی راهی سرزمین های دور میشوند و پس از گذشتن از مصر و آشنایی با تعالیم ادیان مصر باستان و عبور از سرزمین بین دو آب ( بین النهرین) درخت حیات را می  یابند. درخت حیات یا Tree of Life اسطوره ای کفرآمیز در کابالاست که تمام حیات و هستی را برمبنای آن تفسیر می  کنند. هر فردی که بتواند به درخت حیات دسترسی پیدا کند و از تعالیم آن بهره  مند شود به مقام خدایان دست می  یابد و همانند آنها دانش و قدرت خواهد داشت.
با توجه به اقتباس این داستان از شجره ممنوعه که روایتی متقن و وحیانی است ولی در انجیل و تورات تحریف شده نقل شده است، پخش این فیلم ها ضمن القای تفکرات کفرآمیز و ضد توحیدی به مخاطبان مسلمان بویژه جوانان، سبب می شود میان اسطوره  های شرک آلود و باطل و داستانهای متقن قرآنی نیز در ذهن مخاطب یکسانی و مشابهت بوجود آید و به تدریج تعالیم دینی را نیز همچون اسطوره های مصر و یونان بپندارد.
معاونت سیما در حالی برای روز عید قربان مخاطبان مسلمان خود این فیلم شرک آلود را در نظر گرفته بود که این روز فرخنده فرصتی است تا حقایت ناب توحیدی و تعالیمی که در قرآن کریم به ابراهیم خلیل الله نسبت داده شده است بازگو شود؛ حقایقی که با هرگونه کفراندیشی اساطیری و تعالیم ضد توحیدی در ستیز است.
متأسفانه عملکرد مناسبتی معاونت سیما در روزهای گذشته مشکوک و تأمل برانگیز بوده است. گذشته از پخش فیلم شرک آلود سفر ابدی کاپتان اریک در مناسبت عید قربان، در سالروز حماسه استکبارستیزی 13 آبان شبکه سوم سیما دست به پخش فیلمی امریکا و مدافع سلطه جویی امریکا در دیگر کشورها به نام «کمپانی» زده بود.

به گزارش مشرق به نقل از پرس تی‌وی، بیش از 200 دانشجو با تجمع در دانشگاه کارلتون کانادا، نسبت به حمایت مدیریت این دانشگاه از برگزاری مراسم جمع آوری کمک مالی برای "صندوق ملی یهویان" ، خشم خود را ابراز داشتند.

معترضان کانادایی در این تظاهرات که گروه "دانشجویان مخالف آپارتاید اسرائیلی" آن را ترتیب داده بود، حمایت شدید رئیس دانشگاه کارلتون از صندوق ملی یهودیان را محکوم کردند.

بر پایه این گزارش، سازمان "صندوق ملی یهودیان" سازمانی بدنام است که در راستای اجرایی کردن اهداف صهیوینستی در فلسطین فعالیت دارد و همچنین بیش از یک قرن است که در پاک‎سازی قومی، سلب مالکیت و استعمار در سرزمین فلسطین دست دارد.

یکی از طرح‌های این سازمان ساخت "پارک کانادا" در کرانه اشغال شده باختری بود.

دانشجویان معترض که نسبت به عدم پاسخ‎گویی بخش مدیریتی دانشگاه کارلتون خشمگین بودند، به سمت دفتر رئیس این دانشگاه راهپیمایی کردند اما وی حاضر به گفت‌وگو با نمایندگان دانشجویان نشد.

مراسم جمع آوری کمک‌مالی برای صندوق ملی یهودیان قرار است روز سه شنبه (17 آبان، 8 نوامبر) در شهر اتاوا برگزار شود ولی مدیریت دانشگاه کارلتون تا کنون در مورد اجرا شدن این مراسم و یا احتمالا لغو آن، خبری نداده است.

به گزارش مشرق به نقل از مهر، گاردین نوشت: "رابرت مرداک" مالک شرکت رسانه ای "نیوز اینترنشنال" برای آنکه خود را از پیامدهای رسوایی شنود تلفن شهروندان انگلیسی خلاص کند تصمیم گرفته تا به هر نحو ممکن شاکیان را متقاعد به صرف نظر از پیگیری شکایتشان کند.

بر همین اساس رسانه تعطیل شده نیوز آو د ورلد کارآگاهانی را استخدام کرده بود که این افراد وظیفه شنود و هک صندوق های پستی وکلای افراد شاکی را دارند تا به این ترتیب و با گیر آوردن نکته ای، آنها را مجبور به صرف نظر از پیگیری شکایت ها کنند.

نیوز آو د ورلد از جمله رسانه های انگلیسی است که زیر نظر موسسه خبری "نیوز اینترنشنال" اداره می شود. نیوز اینترنشنال یک کمپانی بزرگ رسانه ای متعلق به مرداک است که نشریات سان، تایمز، ساندی تایمز، دیلی میل، دیلی میرور و نیوز آو د ورلد را در بر می گیرد. این کمپانی توسط رابرت مرداک سهامدار اصلی شرکت "نیوز کورپریشن" ( غول رسانه ای آمریکا ) اداره می شود.

به نوشته گاردین، دو تن از وکلایی که شکایت شهروندان انگلیسی از رسانه های مرداک را پیگیری می کردند "مارک لوئیس" و "شارلوت هریس" بودند که تحقیقات نشان می دهد کارآگاهان استخدام شده از سوی رسانه مرداک اقدام به تهیه فیلم از این افراد و اعضای خانواده و حتی دوستان و نزدیکان آنها کرده اند.

بر اساس اعلام پلیس، هدف از تهیه این فیلمها جمع آوری شواهد و مدارکی درباره اقدامات غیرقانونی و یا احتمالا غیر اخلاقی از زندگی خصوصی افراد بوده تا از آنها سوءاستفاده کنند.

در همین رابطه مدارکی نیز وجود دارد که نشان می دهد که "مارک لوئیس" به صورت مستقیم تهدید شده و از وی خواسته شده تا از موکلان خود بخوهد از پیگیری شکایت صرف نظر کنند.

این در حالی است که قرار است پنجشنبه هفته جاری "جیمز مرداک" پسر رابرت مرداک که زمانی مدیر اجرایی روزنامه تعطیل شده نیوزآو د ورلد بود، برای بار دوم به مجلس عوام انگیس برود و توضیحاتی را در این رابطه ارائه دهد.

مرداک و پسرش در مجلس عوام انگلیس

پس از حضور اول مرداک ها در مجلس عوام، مطالب زیادی درباره دروغ بودن اظهارات آنها منتشر شد و برخی از کارمندان سابق روزنامه از دورغ بودن اظهارت مرداک و پسرش سخن گفتند.

مرداک و پسرش در آن زمان اعلام کرده بودند که از هک و شنود تلفن شهروندان انگلیسی اطلاعی نداشته اند.

ماجرای هک تلفن های همراه وشنود مکالمات تلفنی شهروندان انگلیسی توسط رسانه های رابرت مرداک از تیرماه سال جاری تبدیل به جنجالی پردامنه در انگلیس شد بطوری که موجب تعطیل شدن هفته نامه ای ( نیوز آو دو ورلد) با سابقه بیش از 100 سال فعالیت شد.
در این شنود هیچ یک از شهروندان انگلیسی از مردم عادی گرفته تا ملکه این کشور در امان نبودند و همه به نوعی مورد سوءاستفاده رسانه های مرداک قرار گرفته بودند، اما گرچه هک کردن تلفن های همراه مقامات دربار و چند هنرپیشه و شخصیت هنری به نوبه خود خبر ساز و جنجال آفرین بود ولی شامل مسائل امنیتی کشور نمی شد. اما وقتی نخست، جان پرسکات، معاون نخست وزیر پیشین تونی بلر، و بعد گوردون براون، نخست وزیر سابق از "اسکاتلند یارد" خواستند تا درباره امکان شنود غیر قانونی تلفن های آنها تحقیق کند، مسئله ای که تا آن روز بیشتر جنبه فاش کردن روابط خصوصی یا پنهانی چند شخصیت مشهور برای فروش بیشتر یک نشریه جنجالی داشت ناگهان ابعاد جدی تری پیدا کرد.

به گزارش فارس ، نیروهای طالبان که تحصیل دختران را ممنوع اعلام کرده‌اند، شب گذشته در  ایالت "خیبرپختونخواه" پاکستان یک مدرسه دخترانه را با مواد منفجره تخریب کردند.

نیروهای طالبان با جاسازی مواد انفجاری در ساختمان‌ این مرکز آموزشی و درمانی در ناحیه " کاتلنگ دهیری" واقع در جاده کمربندی شهر مردان در شمال غرب پاکستان این ساختمان‌ را منهدم کردند.

بنا به اعلام مقامات محلی، ساختمان مدرسه در زمان وقوع انفجار خالی از  دانش‌آموزان بوده و تاکنون گزارشی از تلفات این حادثه منتشر نشده است.

با توجه به ممنوعیت تحصیل دختران در مدارس دره "سوات" در شمال غرب پاکستان، بیش از 40 هزار دختر در این منطقه محروم از کسب علم و دانش هستند.

طالبان در چندین سال گذشته صد‌ها مدرسه را در سراسر پاکستان تخریب کرده‌اند که تنها بیش از 200 مورد در دره سوات و در دوره رهبری "مولوی فضل‌الله" به عنوان رهبر گروه تحریک طالبان در این منطقه بوده است.

در میان تاریخنگاران مثلی مشهور است که می‌گوید:"تاریخ را همواره قوم فاتح می‌نویسند" و این مثل همان واقعیتی است که قرنهای متمادی خود را به رخ بشر کشیده است و همچنان تغییر نیافته است.شاید اگر در میان سرخپوستان بودند کسانی که ورود اروپائیان متمدن! به قاره آمریکا را ثبت کرده بودند و البته این تاریخ نگاری مورد حمله دستگاه های رسمی قرار نمی گرفت امروز برخی کشورها نمی توانستند خود را به عنوان نماد آزادی در جهان تبلیغ کنند.

"هوارد زین" نویسنده و استاد دانشگاه در زمینه تاریخ بود، "زین" بین سال های 88-1964 در دانشگاه بوستون تدریس می کرد و تالیفات او به بیست عنوان می رسد. مشهور ترین و پرفروش ترین تالیف او" تاریخ مردم ایالات متحده" است.

هوارد زین

آنچه در ادامه می آید بخش هایی از کتابی است که زین در باره تاریخ آمریکا به زبان ساده نگاشته است که در ایران با نام "رویای آمریکایی" مشهور است.

ویژگی تاریخ نگاری زین در این اثر نوع روایت جدیدی از تاریخ آمریکا است که شاید چندان با تاریخ نگاری رسمی رایج در این کشور و کشورهای تابع آن در جهان همخوانی نداشته باشد و چندان به مذاق صاحبان قدرت در آمریکا خوش نیاید.حقایقی که خواند آن این تفاوت ها را برای خواننده آشکار خواهد کرد.

عجیب تر اینکه روشنفکران ایرانی که همواره دستی در ترجمه دارند و هر اثری به زبان انگلیسی توجه آنها را جلب می کند به این آثار و مانند آن بی توجه هستند و در نشریات و کتابخانه هایشان نمی توان اثری از آنها پیدا کرد. البته نباید توقع داشت آثاری که چهره مدینه فاضله روشنفکران وارداتی ایرانی را مخدوش کند مورد توجه قرار گیرد،حتی اگر مملو از حقایق تاریخی نادیده انگاشته شده باشد.

هوارد زین در بیست و هفتم ژانویه 2010 میلادی پس از یک عمر تلاش آکادمیک و تحقیقات تاریخی در سن 87 سالگی درگذشت.مشرق ان شاء الله می کوشد تا بخشهایی از این کتاب روایت جدیدی از تاریخ کشوری را که خود را مهد آزادی های لیبرالی در جهان معرفی می کند ارائه دهد. قضاوت با مخاطبان است.

*****

مردان و زنان آراواک از دهکده‌های خود به سمت ساحل سرازیر شدند. آنها سرشار از حس شگفتی، به داخل آب شنا کردند تا حقایق بزرگ و عجیب را بهتر ببینند. وقتی کریستف کلمب و سربازانش به ساحل رسیدند، در حالی که همگی به شمشیر مسلح بودند، آراواک‌ها برای خوشامد‌گویی به سمت آنها می‌شتافتند. بعدها کلمب در سفرنامه‌اش درباره سرخپوستان نوشت:
آنها طوطی، الیاف پنبه، نیزه و بسیاری چیزهای دیگر برای ما آوردند و در عوض دانه‌های شیشه‌ای تسبیح و زنگوله گرفتند. با کمال میل حاضر بودند هرآنچه را که داشتند با ما معاوضه کنند... آنها اندامی تنومند، جثّه‌هایی قوی و چهره‌هایی جذّاب داشتند... آنها سلاح به دست نمی‌گیرند و آن را هم نمی‌شناسند؛ چون یک بار شمشیری نشان آنها دادم، آن را از لبه برنده‌اش گرفتند و از روی ناآشنایی خود را زخمی کردند؛ آهن هم نداشتند، نیزه‌هایشان از ساقه نی‌شکر درست شده... نوکران خوبی هستند... تنها پنج نفر کافی بود که آنها را مطیع خود کنیم تا هرچه را می‌خواستیم انجام دهند.

 

سرخپوستان آراواک در «جزایر باهاماس» می‌زیستند. آنها نیز همچون سرخپوستان قاره «آمریکا» به مهمان‌نوازی و سهیم کردن دیگران در اموال خود اعتقاد داشتند اما کلمب، اولین پیک تمدن اروپای غربی به آمریکا، تشنه پول بود. او به محض پاگذاردن در آن جزایر، شماری از آراواک‌ها را به زور ربود تا از آنها اطلاعات به دست آورد؛ اطلاعاتی که کلمب در پی‌اش بود این بود: طلا کجاست؟
کلمب پیش از آغاز سفر، با پادشاه و ملکه اسپانیا بر سر تأمین هزینه سفرش مذاکره کرد. «اسپانیا» نیز مانند سایر کشورهای اروپایی طلا می‌خواست. در هند شرقی (جایی که مردم اروپا آن را چنین می‌نامیدند و در هند و جنوب شرقی آسیا قرار گرفته بود) طلا وجود داشت. هند شرقی کالاهای ارزشمند دیگری مثل ابریشم و ادویه نیز داشت. اما سفر زمینی از اروپا به آسیا طولانی و خطرناک بود، به همین دلیل کشورهای اروپایی به دنبال راهی بودند تا از طریق دریا به هند شرقی برسند. دولت اسپانیا تصمیم گرفت بخت خود را با کلمب بیازماید. قرار بر این شد که کلمب در ازای آوردن طلا و ادویه، ده درصد از سود را دریافت کند. همچنین پیمان بستند که او را به حکمرانی هر سرزمین تازه کشف شده منصوب و در نهایت او را به لقب «در یاسالار اقیانوس» مفتخر کنند.
او با سه کشتی عازم سفر شد و امیدوار بود اولین انسان اروپایی باشد که با گذر از اقیانوس اطلس به آن سوی قاره آسیا پا می‌گذارد.
کلمب نیز همانند سایر تحصیل کردگان هم‌عصرش می‌دانست که زمین گرد است؛ وی اطمینان داشت که می‌تواند با کشتی‌رانی، از سمت غرب اروپا به مشرق زمین برسد اما دنیایی که در تصوّر کلمب تصویر شده بود کوچک بود. وی هرگز موفق نمی‌شد به آسیایی برسد که هزاران مایل از آنچه می‌پنداشت دورتر بود. ولی بخت با او یار بود؛ او با گذر از حدود یک چهارم مسیر، به سرزمینی ناشناخته، در حد فاصل اروپا و آسیا قدم گذارد.
کلمب و افرادش 33 روز بعد از ترک آب‌های شناخته شده اروپائیان، شاخه‌هایی شناور و دسته‌های پرندگان را در آسمان مشاهده کردند. اینها علائم وجود خشکی بودند. آنگاه در دوازدهم اکتبر سال 1492م. ملوانی به نام ردریگو تابش نور ماه بر سطح ماسه‌های سفید را دید و فریاد کشید. قررا بود اولین کسی که خشکی را ببیند پاداش بزرگی دریافت کند، اما ردریگو هیچ وقت موفق به دریافت جایزه نشد، کلمب ادعا کرد غروب روز گذشته نوری دیده است، جایزه به کلمب تعلق گرفت.

مأموریت غیرممکن آراواک‌ها

سرخپوستان آراواک که به استقبال کلمب شتافتند، در دهکده‌هایی زندگی می‌کردند و به کشاورزی مشغول بودند؛ آنها بر خلاف اروپائیان، اسب و حیوانات بارکش و نیز آهن نداشتند. آنچه داشتند زیورآلات کوچکی از جنس طلا بود که گوش‌هایشان را می‌آراست.
شاید همان زیورآلات کوچک تاریخ را رقم زد. کلمب به خاطر وجود آنها رابطه‌اش با سرخپوستان را آغاز و به گمان آنکه سرخپوستان او را به سرچشمه طلا می‌رسانند، اسیرشان کرد.
او با کشتی به چندین جزیره دیگر از «جزایر کارائیب» ازجمله «هیسپانیولا» (که امروزه میان دو کشور «جمهوری دومینیکن» و «هائیتی» تقسیم شده، رفت. پس از ‌آنکه یکی از کشتی‌ها به گل نشست، از چوب‌های آن برای ساختن قلعه‌ای در هائیتی استفاده کرد. سپس کلمب به همراه خبر کشف تازه‌اش، به اسپانیا برگشت. او 39 نفر از خدمه کشتی را در قلعه باقی گذاشت و به آنها فرمان داد هرچه می‌توانند طلا بیابند و ذخیره کنند.
گزارش کلمب به دربار پادشاه اسپانیا، نیمی حقیقی و نیمی جعلی بود. او ادعا کرد به آسیا رسیده است. کلمب مردم آراواک را هندی نامید او گفت جزایری که مشاهده کرده باید در سواحل چین بوده باشند و نوشت آن جزایر سرشار از غنائمند:
«هیسپانیولا» یک معجزه است. کوه‌ها و تپه‌ها، دشت‌ها و چراگاه‌ها حاصل‌خیز و زیبایند... لنگرگاه‌ها به طور غیرقابل باوری خوبند و در آنجا رودخانه‌های وسیع بسیاری وجود دارد که اغلبشان طلا دارند... ادویه‌های متنوع و معادن بزرگ طلا و سایر فلزات در آنجاست...
کلمب گفت اگر پادشاه و ملکه به او کمک بیشتری می‌کردند، دوباره به آنجا سفر می‌کرد و این بار «با هر مقدار طلا که احتیاج داشتند و هر تعداد برده‌ای که می‌خواستند» به «اسپانیا» بازمی‌گشت.
وعده‌های کلمب موجب شد برای دومین عزیمت خود به سرزمین تازه کشف شده، هفده کشتی و بیش از 1200 خدمه به دست آورد. هدف روشن بود؛ برده و طلا. آنها در «دریای کارائیب» از جزیره‌ای به جزیره دیگر می‌رفتند و بومیان را اسیر می‌کردند. وقتی خبر این هجوم در میان بومیان پخش شد، مهاجمان اسپانیایی با دهکده‌های خالی از سکنه بیشتری مواجه شدند. هنگامی که به «هائیتی» رسیدند، ملوانان باقی‌مانده از سفر قبل را مرده یافتند. آن ملوانان دسته‌جمعی در جزیره به پرسه زدن و جست‌وجوی طلا می‌پرداختند و زنان و کودکان را به عنوان برده اسیر می‌کردند. تا آنکه بومیان در جنگی آنها را کشتند.
جست‌وجوی کلمب به دنبال طلا در هائیتی ناموفق بود. زمان بازگشت فرا رسید و مجبور بود کشتی‌هایی را که روانه اسپانیا می‌شدند با چیزی پر کند. بنابراین در سال 1495م. به هجوم بزرگی دست زد و در نتیجه آن پانصد نفر را به بند کشیدند و به اسپانیا فرستاد. در طول سفر دویست نفر از بومیان مردند و باقی افراد که زنده به اسپانیا رسیدند برای فروش به مقامات محلی کلیسا سپرده شدند. کلمب که گفتارش سرشار از واژگان مذهبی بود بعدها نوشت:
بیایید به نام تثلیث مقدس به فرستادن همه بردگانی که قابل فروش هستند ادامه دهیم.
بردگان بی‌شماری در اسارت جان باختند. کلمب که ناامیدانه تلاش می‌کرد نشان دهد سفرهایش سودمندند، مجبور شد وعده‌هایش را با پر کردن کشتی‌ها با طلا جبران کند. در ناحیه‌ای از هائیتی که کلمب و افرادش تصور می‌کردند طلا زیاد باشد، دستور دادند هر فردی که بالای سیزده سال سن دارد برایشان طلا جمع کند. بومیانی که حاضر نمی‌شدند برای اسپانیایی‌ها طلا بیاورند، سر خود را از دست می‌دادند.
مأموریت غیرممکنی بر دوش بومیان نهاده شده بود. تنها طلای آن منطقه، تکه‌های خاک طلای رودخانه‌ها بود. آنها چاره‌ای جز فرار نیافتند. اسپانیایی‌ها با سگ به دنبالشان گشتند و آنها را کشتند؛ زندانیان را اعدام کردند و یا سوزاندند. آراواک‌ها که در برابر سلاح، شمشیر، زره و اسب سربازان اسپانیایی تاب مقاومت نداشتند به کمک سم به خودکشی دسته‌جمعی اقدام کردند. در آغاز جست‌وجو طلا توسط اسپانیایی‌ها 250 هزار سرخپوست در «هائیتی» زندگی می‌کرد. بعد از دو سال در اثر قتل یا خودکشی، نیمی از انها جان باختند.
وقتی به وضوح روشن شد طلایی باقی نمانده استع مردم بومی به بردگان املاک بزرگ اسپانیایی‌ها مبدل شدند. در این مرحله نیز به دلیل کار زیاد و سوءرفتار اربابان، هزاران نفر جان خود را از دست دادند. با رسیدن سال 1550م. تنها پانصد سرخپوست بومی در جزیره باقی ماند. یک قرن بعد، دیگر بشری از نژاد آراواک بر روی آن سرزمین نفس نمی‌کشید.

روایت ماجرای کلمب

اکنون از نوشته‌های "برتولومه دلاکاساس" متوجه می‌شویم که بعد از رسیدن کلمب به «جزایر کارائیب» چه اتفاقاتی افتاد. لاکاساس کشیش جوانی بود که به اسپانیایی‌ها کمک کرد کوبا را تصرف کنند. او مدتی مالک مزرعه‌ای بود که سرخپوستان برده روی آن کار می‌کردند اما بعد مزرعه‌اش را رها کرد و علیه ظلم اسپانیایی‌ها به افشاگری پرداخت.
لاکاساس از دفتر وقایع روزانه کلمب رونوشتی تهیه کرد و کتابی با عنوان «تاریخ هندیان» نوشت و در آن جامعه سرخپوستان و آداب و سنن آنان را شرح داد. همچنین از نحوه رفتار اسپانیایی‌ها با آنان اینطور نوشت:
نوزادان تازه متولد شده زود می‌مردند چون مادرانشان به دلیل کار سخت و جانفرسا و گرسنگی شدید برای تغذیه آنها شیری نداشتند. به همین خاطر طی دوران اقامت من در کوبا هفت هزار کودک ظرف سه ماه جان سپردند. حتی برخی مادران از شدت نومیدی بچه‌هیا خود را غرق کردند... به این صورت شوهران در معادن، زنان بر اثر کار شدید و بچه‌ها به خاطر کمبود شیر مردند... چشمان من شاهد چنان اعمال خلاف سرشت انسانی بود که هم‌اکنون که قلم در دست دارم تمام بدنم می‌لرزد...
این آغاز تاریخ اروپائیان در سرزمین آمریکا بود. تاریخ این دوره، تاریخ سلطه‌جویی، برده‌داری و مرگ به شمار می‌رفت. اما سالیان درازی است که کتاب‌های تاریخ دانش‌آموزان در آمریکا، داستان دیگری از این دوره روایت می‌کنند؛ داستان ماجراجویی‌های قهرمانانه و نه خونریزی. البته این نوع داستان‌گویی برای جوانان کم‌کم در حال تغییر است.
«داستان کلمب و سرخپوستان» نکته‌ای را درباره نحوه تاریخ‌نگاری نشان می‌دهد. یکی از معروف‌ترین مورخانی که درباره کلمب کتاب نوشت، ساموئل الیوت موریسون بود. او حتی در اقیانوس اطلس دریانوردی کرد تا از مسیر طی شده توسط کلمب شخصاً عبور کند. موریسون در سال 1954م. کتاب معروفی با عنوان «کریستف کلمب دریانورد» به چاپ رساند. او رفتار ظالمانه کلمب و اروپائیانی که بعد از او آمدند را موجب «قتل‌عام کاملب سرخپوستان می‌دانست. (قتل‌عام واژه خشنی است و از آن برای اشاره به جنایات بسیار بزرگ استفاده می‌کنند؛ یعنی کشتار عمومی یک گروه نرادی یا فرهنگی.)
موریسون درباره کلمب دروغ نگفت. او در کتابش کشتار دسته‌جمعی را از قلم نیانداخت اما به حقیقت قتل‌عامع سرسری اشاره کرد و سپس به موضوعات دیگری پرداخت. به نظر می‌رسد با دفن کردن حقیقت قتل‌عام در زیر خروارها اطلاعات دیگر، سعی داشت بگوید چنان عملی در این تصویر بزرگ چندان مهم نیست. موریسون با تبدیل واقعه قتل عام به جزء کوچکی از این داستان بلند، از تأثیر متفاوت آن بر نوع تفکر ما درباره کلمب کاست. وی در پایان کتاب، در جمع‌بندی دیدگاهش کلمب را مردی بزرگ دانست. موریسون نوشت مهم‌ترین خصیصه کلمب مهارت دریانوردی‌اش بود.

 

تاریخ‌نگار باید حقایق را گلچین و از میان آنها انتخاب کند، تصمیم بگیرد کدام حقایق را در اثر خود جای دهد، از کدام حقایق صرف‌نظر کند و کدام گروه را در مرکز توجه داستانش قرار دهد. افکار و آرای تاریخ‌نگار در نحوه تاریخ‌نگاری او مؤثر است. از سوی دیگر نوشتار یک تاریخ می‌تواند به افکار و آرای کسانی که آن را می‌خوانند شکل دهد. قضاوت درباره تاریخ از منظر کسانی همچون موریسون، تصویری از گذشته را ترسیم می‌کند که در آن، کلمب و سایر افراد شبیه او، دریانوردان و کاشفانی بزرگ نشان داده می‌شوند اما از قتل‌عام‌های آنان خبری نیستع گویی همه آنچه را که انجام دادند درست بوده است.
افرادی که تاریخ می‌نویسند و می‌خوانندع عادت کرده‌اند وقایع وحشتناکی چون سلطه و قتل را بهای آنچه پیشرفت قلمداد می‌شود بدانند که از پرداخت آن گریزی نیست و علتش این است که اغلب گمان می‌کنند تاریخ؛ داستان حکومت‌ها، سلطه‌گران و رهبران است. طبق این نوع نگرش، تاریخ چیزی است که بر سر کشورها و اقوام آمده است. بازیگران این نوع تاریخ پادشاهان، رؤسای جمهور و ژنرال‌ها هستند. پس کارگران کارخانه‌ها، کشاورزان، مردم رنگین پوست، زنان و کودکان چطور؟ آنها نیز تاریخ را می‌سازند.
داستان هر کشوری، منازعات بی‌رحمانه میان سلطه‌گران و تسخیرشدگان، اربابان و بردگان، گروه قدرتمند و گروه فاقد قدرت را دربر می‌گیرد. همیشه نوشتن تاریخ با موضع‌گیری همراه است. به عنوان مثال من می‌خواهم داستان کشف آمریکا را از منظر قوم آراواک روایت کنم، داستان قانون اساسی ایالات متحده را از منظر بردگان بیان نمایم و ماجریا جنگ داخلی را از دید ایرلندی‌های شهر نیویورک بنویسم.
معتقدم تاریخ به ما کمک می‌کند که احتمالات تازه‌ای برای آینده تصور کنیم. یک راه آن است که به ما فرصت می‌دهد اجزای پنهان گذشته را ببینیم؛ زمان‌هایی را که مردم نشان دادند می‌توانستند در برابر زورمداران بایستند و با هم متحد شوند. شاید آینده ما در لحظه‌های همراه با محبت و شجاعت گذشته کشف شود، نه در قرن‌ها جنگ و نزاع. نگرش من به تاریخ ایالات متحده که با رویارویی کلمب و آراواک‌ها آغاز شد اینگونه است.
ادامه دارد...

منبع: رویای آمریکایی (روایتی دیگر از تاریخ مردم آمریکا) ترجمه فاطمه شفیعی سروستانی، انتشارات هلال

به گزارش مشرق به نقل از فارس، "تان گوین"، نویسنده و کاندیدای سابق مجلس نمایندگان آمریکا در مقاله‌ای ضمن تشریح ابعاد اقدامات تروریستی آمریکا در نیکاراگوئه و سودان، اظهار کرد مبارزه آمریکا با تروریسم راه نادرستی پیش گرفته است و اگر آمریکا قرار است گامی در جهت ریشه‌کن کردن تروریسم بردارد، بهتر است توجهش را معطوف مبارزه با خودش، به عنوان کشوری پیشگام در تروریسم بین المللی کند. در زیر شرح مقاله "تان گوین" را می‌خوانیم:

* مبارزه‌ای درست، در مسیری نادرست

همزمان با ادامه ی آن چه آمریکا "جنگ" خود "علیه تروریسم" می نامد نمی توانیم از خود نپرسیم آیا چنین مبارزه‌ای به مسیر نادرستی گام نگذاشته است؟  هرچه باشد اگر آمریکا حقیقتاً قصد دارد تروریسم را نابود کند شاید بهتر باشد توجه اش را به درون مرزهای خود و مخصوصاً در محدوده ی حکومت خود معطوف کند.

* آمریکا در 1986 به اتهام تروریسم بین‌المللی در نیکاراگوئه محکوم شد

در سال 1986 آمریکا به خاطر "استفاده ی غیر قانونی از خشونت" (تروریسم بین المللی) در اقداماتی که در نیکاراگوئه انجام داد از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری یا دادگاه جهانی سازمان ملل متحد محکوم شناخته شد. آمریکا بلافاصله پس از این جریان رأی شورای امنیت را که از تمام دولت ها خواسته بود به حقوق بین الملل وفادار باشند وتو کرد.

* خشونت "بن‌لادن" و آمریکا؛ تفاوت در چیست؟

اقدامات آمریکا در نیکاراگوئه دقیقاً چه قدر فاجعه آمیز بود؟ طبق گفته ی دانشمند سیاسی، "نوآم چامسکی"در دهه 1980 نیکاراگوئه مورد تجاوز وحشیانه آمریکا قرار گرفت، ده  ها هزار نفر کشته شدند. این کشور اساساً تخریب شد و ممکن است هیچ وقت بازسازی نشود. حمله ی تروریستی جهانی همراه با یک جنگ اقتصادی ویرانگر بود که تحملش برای این کشور کوچک که از سوی یک ابرقدرت کینه توز و بی رحم منزوی شده بود به سختی ممکن بود." در مورد نیکاراگوئه این گونه بود که آمریکا برای رسیدن به هدفش یعنی سرنگونی جنبش مردمی "ساندینیستا" که ائتلافی از مارکسیست ها، کشیشان چپ گرا و ملی گرایان بود از خشونت استفاده کرد. آیا استفاده ی آمریکا از خشونت در این جریان با استفاده ی بن لادن از خشونت تفاوتی هم داشت؟

* تعریف آمریکا از تروریسم بین‌المللی کاردی است که دسته خودش را می‌برد

آمریکا که تلاش می کرد خط مشی دولت نیکاراگوئه را با تهدید و ارعاب تحت تأثیر قرار دهد به خشونت متوسل شد. مجموعه قوانین آمریکا تعاریف مختلفی برای تروریسم دارد. یکی از این تعاریف تروریسم این است: "هر فعالیتی که به نظر برسد قصد ارعاب یا تهدید جمعیتی غیر نظامی را دارد؛ تحت تأثیر قرار دادن سیاست یک دولت از طریق ارعاب یا تهدید" بنابراین طبق تعریف خود آمریکا از تروریسم، این کشور محکوم به انجام این اقدام فاجعه آمیز شده است.

* بمب گذاری کارخانه ی "الشفا" نمونه دیگری از تروریسم آمریکا

برخی استدلال خواهند کرد که 1986 الان گذشته دور محسوب می شود. دولت آمریکا اشتباهات آشکارش را فهمیده و قطعاً از آن زمان به بعد آن ها را تکرار نکرده است. ای کاش این گونه بود. فقط لازم است به بمب گذاری 1988 حکومت کلینتون در کارخانه الشفای سودان نگاهی بیندازیم تا تروریسم آمریکا را ببینیم. بمب گذاری در سودان که در پاسخ به بمب گذاری در سفارت آمریکا در آفریقا صورت گرفت، مرگ انسان‌های زیادی را به همراه داشت. برای اندازه گیری تلفات جانی این بمب گذاری باید علاوه بر تلفات مستقیم ناشی از این بمب‌گذاری، مرگ و میرهای غیر مستقیمی که حاصل نابودی کارخانه ی الشفا بودند را نیز به حساب آوریم.  

* افزایش مرگ و میر بیماران در نتیجه کمبود دارویی

"جاناتان بلک" عضو "بوستون گلوب"، مدیر برنامه محلی "بنیاد خاور نزدیک" که یک مؤسسه عمرانی معتبر است و به کشورهای فقیر خاورمیانه و آفریقا کمک‌های فنی ارائه می دهد در تحقیقات خود متوجه شد که یک سال بعد از این حمله "به خاطر نایاب شدن داروهای مرگ و زندگی که این کارخانه دارویی تولید می‌کرد این بمب گذاری همچنان قربانیان خاموش می گیرد. ... در نتیجه این بمب گذاری، ده ها هزار نفر، که بسیاری از آن ها کودک بودند، به مالاریا، سل و بیماری های قابل علاج دیگر مبتلا شده و جان خود را از دست دادند. .. [الشفا] کارخانه ای بود که داروهای قابل تهیه و خریداری برای انسان ها و نیز کلیه ی داروهای دامپزشکی محلی سودان را تأمین می کرد. الشفا 90 درصد از محصولات دارویی عمده ی سودان را تولید می کرد ... تحریم ها علیه سودان، واردات مقادیر کافی دارو را که برای پر کردن شکاف ایجاد شده در نتیجه ی تخریب کارخانه لازم است را غیر ممکن می کند."

* اتمام موجودی داروی مالاریا و کلروکین در سودان، جان بسیاری را در این کشور گرفت

سفیر اعزامی آلمان به سودان می نویسد: "برآورد این که چند نفر در این کشور آفریقایی فقیر در نتیجه تخریب کارخانه الشفا جان خود را از دست دادند ساده نیست، اما چندین ده هزار نفر، حدس معقولی به نظر می رسد." (نشریه بین المللی هاروارد، تابستان 2001). هر چه باشد الشفا "50 درصد از داروهای سودان را تأمین می کرد و تخریب آن باعث شده موجودی داروی "کلروکین" این کشور که داروی مرسوم و شناخته شده ی درمان مالاریاست به صفر برسد" (پاتریک وینتور، 20 دسامبر 1998)

* الشفا تنها کارخانه تولید داروهای دامی در کشور سودان بود

علاوه بر این الشفا "تنها تولید کننده ی داروهای سل برای بیش از 100،000 بیمار به نرخ ماهیانه 1 پوند انگلیس بود. انواع گران تر وارداتی این دارو به هیچ عنوان جایگزین مناسبی برای بیشتر این بیماران یا شوهران، زنان و بچه های آنها نیست که از زمان بمب گذاری به سل مبتلا شده و می شوند. الشفا همچنین تنها کارخانه ای بود که در این کشور وسیع عمدتاً چوپانی و روستایی داروهای دامپزشکی تولید می کرد. تخصص آن ساختن داروهایی بود که انگل های منتقل شونده از گله به گله بان را که یکی از علل اصلی مرگ و میر اطفال در سودان است می کشت" (جیمز آستیل، گاردین، 2 اکتبر 2001)

* 2.4 میلیون نفر در سودان در خطر مرگ ناشی از گرسنگی قرار دارند

بمب گذاری در الشفا همچنین موجب خروج دسته جمعی سازمان های بین المللی از سودان شد. "نگهبان حقوق بشر" مشاهده کرد که در نتیجه ی بمب گذاری "کلیه ی آژانس های سازمان ملل و نیز بسیاری از سازمان های امداد دیگر در خارطوم کارکنان آمریکاییشان را تخلیه و خارج کردند". به همین علت "بسیاری از این تلاش های امدادی برای مدت نامحدودی به تعویق افتاده از جمله یکی از حیاتی ترین آن ها که توسط کمیته ی بین الملل مستقر در آمریکا اداره می شد که به تدریج از بین می رود". علاوه بر این "برآوردهای سازمان ملل که 2.4 میلیون نفر در خطر مرگ ناشی از گرسنگی قرار دارند" و "قطع کمک ها" به "جمعیت متأثر" ممکن است باعث وقوع "بحران وحشتناکی" شود.

* افزایش محدودیت بن لادن در سودان بعد از بمب گذاری

بنابراین تعجب آور نیست که محبوبیت "اسامه بن لادن" بعد از بمب گذاری در الشفا افزایش یافت. این حادثه ی وحشتناک و نیز خط مشی آمریکا در عراق در ده سال گذشته جمعیت غیر نظامی عراق را نابود کرده و باعث افزایش قدرت "صدام حسین" شد. آمریکا زمانی که صدام حسین در سال  1988 کردها را با گاز خفه کرد آشکارا به حمایت وی پرداخت که باعث شد بن لادن راهی برای دفاع از تنفر غیر معقولش از آمریکا بیابد؛ شاید تنها راه برای تلافی کردن تروریسم آمریکا تروریسم خود باشد.

* مبارزه با تروریسم: انگشتی که باید به سمت خود آمریکا نشانه رود

در صورتی که آمریکا قصد دارد به جنگ خود علیه تروریسم ادامه دهد شاید باید هدف این جنگ را خود قرار دهد. تنها با نابود کردن وضعیت فعلی خود به عنوان اصلی ترین دولت تروریست دنیا است که آمریکا می تواند تروریسم را ریشه کن کند.

سلاح‌های به کار رفته از سوی نیروهای سرکوبگر بحرینی، از جمله فشنگ‌ها و کپسول‌های اشک‌آور، تماماً آمریکایی هستند.

به گزارش خبرگزاری فارس از بحرین، با افزایش قیام مردمی در بحرین، حکومت آل خلیفه با شدت بیشتری آنها را سرکوب می‌کند.
علاوه بر این، سلاح‌های به کار رفته از سوی نیروهای سرکوبگر بحرینی، از جمله فشنگ‌ها و کپسول‌های اشک‌آور، تماماً آمریکایی هستند.
جوانان انقلابی بحرین پوکه‌های اشک‌آورها را جمع‌آوری و داخل آنها را با مواد انفجاری پر کرده و این کپسول‌ها را دوباره به سمت سرکوبگران پرتاب می‌کنند که همین موضوع باعث ترس زیاد نیروهای سرکوبگر می‌شود.

مشرق: به تازگی فیلم عجیبی در Youtube پخش شده است که به معرفی بازی ای با عنوان بازی برده داری (Slavery : The Game) می پردازد.
از عنوان و تریلر بازی مشخص است که بازی در مورد قرن هفدهم میلادی، دوران سلطه ی اروپا بر جهان و اوج استعمارگری و برده داری آنان است. در این تریلر 48 ثانیه ای جملات عجیبی چون " برده ای بخرید و آنان را تربیت کنید و استثمارشان کنید" به چشم می خورد و وسایلی چون شلاق، چماق و اسلحه برای تنبیه برده ها به نمایش در می آید!
به هر حال، بر اساس آمارها، پس از قاچاق اسلحه و مواد مخدر، قاچاق انسان سومین تجارت پرسود جهان محسوب می شود که البته مقصد آنها به سوی کشورهای مدعی حقوق بشر آمریکا و اروپا جهت بردگی جنسی و یا بیگاری است. لذا شاید لازم باشد که برده داران مدرن غربی با چنین بازی هایی آداب برده داری را بیشتر بیاموزند!
حالا کورت والدهایم(دبیر کل سابق سازمان ملل در دهه هفتاد میلادی) که قرن بیستم را پایان دوره برده داری اعلام کرد؛ بیاید و ببیند که فرزندانش چگونه برده داری نوینی اختراع کرده اند که نه تنها سیاهان که کودکان و زنان سفید پوست را به بردگی جنسی و جسمی کشیده اند.
در انتهای تریلر نیز لوگوهای PS3 و X360 و PC را مشاهده می کنیم.بعید به نظر می رسید که مایکروسافت و سونی اجازه بدهند که این عنوان بر روی پلتفرم هایشان عرضه شود و بسیاری این توجیه را دارند که این تریلر فقط یک ترول اینترنتی است. در ابتدای تریلر، لوگوی رده سنی AO ( فقط بزرگسالان ) به نمایش در می آید اما منابع اعلام کرده اند که در چندین ماه گذشته بازی ای با این رده ی سنی در ESRB به ثبت نرسیده است.
منابع معتبر طبق تحقیقاتی که در مورد این تریلر به عمل آورده اند اظهار داشته اند که احتمال دارد که چنین بازی ای وجود نداشته باشد،امّا ایجاد شدن سایت بازی و قرار دادن این دمو احتمال عرضه‌ی بازی را بسیار زیاد می‌کند. چیزی که مشخص است این است که این تریلر در آینده با توجه به مضامین مطرح شده در آن بسیار بحث برانگیز خواهد بود.

برده داری در اروپا و آمریکای امروز
در گزارش سازمان ملل که سال گذشته منتشر شد، به دو دلیل اصلی برای قاچاق انسان( که نام دیگر برده داری و برده فروشی است) به این قاره چنین اشاره شده است: تن‌فروشی و کار اجباری. به عبارتی دیگر برده‌داری، که درست مانند سده‌های پیشین با آوردن شهروندانی عمدتا از کشورهای فقیر یا در حال توسعه و خرید و فروش آنها در اروپا و آمریکا همراه است. فرایندی که به گفته سازمان ملل سالیانه ۲.۵ میلیارد یورو سود، نصیب «تاجران انسان» می‌کند و هر سال هم در حال افزایش است.
سالیانه ۵۰ درصد به قربانیان قاچاق انسان در اروپا افزوده می‌شود و با در نظر گرفتن سود سرشار و افزایش هر ساله‌اش، به پر منفعت‌ترین عمل تبه‌کارانه در اروپا تبدیل شده است.
در اروپا بیش از ۱۴۰ هزار نفر از کودکان و زنان برای تن‌فروشی و مردان برای کار اجباری، گاه، در اردوگاه‌های مخفی کار استفاده می‌شوند. که البته آمارهای غیر رسمی که واقعی تر به نظر می رسند، این تعداد را ٤میلیون نفر نیز ذکر کرده اند.
عمده این افراد در مکان‌های بسته -مثلا در سالن‌های ماساژ- به کار گمارده می‌شوند و کم‌تر در خیابان‌های اثری از آنها دیده می‌شود.

رئیس اسبق موساد گفت که خطر یهودیان افراطی برای اسرائیل بیشتر از ایران است.

به گزارش عصر ایران به نقل از شبکه الجزیره،"افرایم هلفی" رئیس اسبق سازمان جاسوسی خارجی اسرائیل (موساد) گفت: خطری که موجودیت اسرائیل را تهدید می کند افزایش یهودیان افراطی (یهودیان افراطی در التزام به مبانی دینی) است و نه برنامه هسته ای ایران.

هلفی که در مرکز عالی آموزشی نظامی اسرائیل سخن می گفت افزود: خطر واقعی علیه موجودیت اسرائیل از داخل است ، از طرف یهودیان افراطی (حریدی ها) و افزایش شمار.

حریدی در زبان عبری به معنی افراد کاملا ملتزم و متدین به آداب دین یهودی است که معمولا لباس مخصوص این دین را بر تن می کنند و از دیگر افراد متمایز می شود.

رئیس اسبق موساد افزود: افزایش تعداد یهودیان افراطی بیشتر از محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران برای موجودیت اسراییل خطرناک است. 

وی اضافه کرد: باید از ایران هسته ای نگران بود ولی از ایران هسته ای تا خطر علیه موجودیت اسرائیل، فاصله بسیاری وجود دارد.

به طور معمول در اسرائیل، حریدی ها به خدمت سربازی نمی روند. دولت اسرائیل هم با وجود بحث و جدل های داخلی با این موضوع موافقت کرده ولی به عنوان راه حل وسط، گردان ویژه ایی را برای این گونه افراد ایجاد کرده است تا نیازهای ویژه این افراد هم نادیده گرفته نشود.

از مهمترین افراد پیرو این افراد می توان به "ییگال عمیر" قاتل اسحاق رابین نخست وزیر اسبق اسرائیل اشاره کرد.

پادشاه بحرین روز گذشته از حسنی مبارک، رئیس جمهور مخلوع مصر در بیمارستان المرکز العالمی قاهره عیادت کرد.

به گزارش فارس به نقل از پایگاه خبری الفجر، پایگاه‌های خبری بحرین فاش کردند که روز گذشته شیخ حمد بن عیسی آل‌خلیفه به عیادت حسنی مبارک،‌ دیکتاتور مخلوع مصر در بیمارستان مرکز العالمی در قاهره رفته است.
گفته می‌شود، شیخ حمد از المشیر طنطاوی رئیس شورای عالی نظامی مصر خواسته به دور از جنجال رسانه‌های اجازه دهد وی از مبارک در بیمارستان عیادت کند که این دیدار با حضور سوزان مبارک، همسر رئیس جمهور مخلوع مصر انجام شد.
پادشاه بحرین در این دیدار دو ساعته از رئیس شورای عالی نظامی مصر خواسته با توجه به شرایط نامساعد جسمی مبارک، دولت مصر محاکمه وی را متوقف کند.
این درحالی است که چند روز پیش حسنی مبارک تلفنی تولد محمد حسین المشیر طنطاوی را به وی تبریک گفته و این موضوع جار و جنجال بسیاری در رسانه‌های مصر به راه انداخته است.
رسانه‌های مصری تاکید می‌کنند که رئیس شورای عالی نظامی مصر با مبارک در تماس بوده و به هیچ وجه اجازه نخواهد داد، عدالت در حق وی اجرا شود.

به گزارش فارس به نقل از روزنامه انگلیسی گاردین، آخرین خبرها از اعتراضات عمومی مردم شهر اوکلند در حمایت از جنبش ضدسرمایه‌داری وال‌استریت حاکی است که نیمه شب گذشته نیروهای پلیس این شهر با معترضین درگیر شده‌اند.

بنابراین گزارش، در حالی که تظاهرکنندگان شعار می‌دادند "اعتراض مسالمت‌آمیز"، پلیس با گاز اشک‌آور به سوی مردم معترض اوکلند حمله‌ور شد.

"آدام گابات"، خبرنگار گاردین که خود در صحنه درگیری حضور داشته می‌گوید که صحنه درگیری بسیار وحشتناک بوده است و افرادی که فاقد ماسک هستند در این درگیری دچار مشکلات جدی شده‌اند.

بنابر گزارش گابات، شهروندان اوکلندی با برافروختن آتش در برابر نیروهای پلیس سدی ایجاد کرده و به مقابله با آنان پرداختند. پلیس مدام به تظاهرکنندگان هشدار می دهد که یا محل اعتراضات را ترک کنند و یا ممکن است دستگیر شوند.

وی همچنین ساعت 8:20 بامداد امروز به وقت لندن گزارش می‌دهد: معترضین ساختمانی را در نزدیکی محل اجتماع خود در "فرانک ایچ اوگاوا" به اشغال خود درآورده و راه اصلی منتهی به آن را با مانع به روی نیروهای پلیس بسته‌اند. حدود 200 مامور پلیس که در محل حاضر شده بودند به معترضین هشدار دادند تا قبل از مواجه شدن با شلیک گاز اشک‌آور محل را ترک کنند.

بنابراین گزارش، در حالی که عده‌ای از تظاهرکنندگان حاضر به ترک محل نشده بودند، پلیس این بار با گازهای اشک‌آور قوی‌تری به سوی معترضین حمله‌ور شد تا آنجا که خبرنگار گاردین حدود نیم ساعت از استنشاق آنها دچار ناراحتی می‌شود.

همچنین زنی به نام "لارن فریتاس" در گفتگو با گابات تصریح کرده که از ناحیه پا هدف گلوله‌های پلاستیکی پلیس قرار گرفته است. همچنین مرد دیگری که هدف گلوله‌های پلاستیکی پلیس قرار گرفته در حال داد و فریاد است و دیگر معترضین در تلاش‌اند تا به وی کمک کنند. این مرد بنابر گزارش گابات، فردی بی‌خانمان بوده است.

گابات ساعت 9:55 بامداد به وقت لندن گزارش داده است که پس از سه دور استفاده پلیس از گاز اشک‌آور شرایط تا حدودی آرام‌تر شده است. وی همچنین ساعت 10:22 بامداد گزارش داده که نیروهای پلیس یکی از معترضین را در حالی که دست‌هایش را از پشت بسته بودند و صورتش پر از خون بود دستگیر کرده‌اند. از دیروز تاکنون 60 معترض ضد سرمایه‌داری در اوکلند دستگیر شده‌اند.

بنابراین گزارش، پس از آرام‌تر شدن اوضاع، عده‌ای از معترضین علی‌رغم خشونت به کار گرفته شده از سوی پلیس تلاش کردند تا خسارات وارد شده به بخشی از تسهیلات شهری را تعمیر کنند.

مردم اوکلند روز گذشته توانستند بندر این شهر را که سالانه 39 میلیارد دلار گردش کالا دارد، به حالت تعلیق درآورند.

در بین شهرهای به خشونت کشیده شده آمریکا در ریان قیام ضد سرمایه‌داری، اوکلند تقریبا بترین وضعیت را دارد.

العالم نوشت: سایت خبری "نهرین نت" در گزارشی فاش کرد که عربستان سعودی به همراه چند کشور عربی برای تقسیم عراق برنامه ریزی کرده اند.

نهرین نت در گزارش خود نوشت: به دنبال روند گسترده دستگیری بیش از ۶۰۰ نفر از افراد متهم به دست داشتن در پیگیری طرحی برای خدشه دار کردن روند سیاسی عراق و کنترل قدرت در این کشور با حمایت عربستان، قطر و امارات، خودمختاری استان صلاح الدین به عنوان بخشی از این طرح مورد مخالفت شدید قرار گرفته است.

به نوشته این پایگاه عربی ، تصمیم شورای استان صلاح الدین برای تبدیل این استان به یک منطقه خودمختار با نارضایتی و اعتراض عشایر، نمایندگان، سیاستمداران و شخصیت های این استان مواجه شده است.

نهرین نت افزود : در شرایطی که مقام ها و مردم عراق با طرح موضوع خودمختاری صلاح الدین مخالفت کرده اند ، روزنامه نیمه دولتی "الریاض" که نقطه نظرات دولت عربستان را منعکس می کند، روز دوشنبه تصمیم شورای این استان را مبارک دانسته و آن را نتیجه طبیعی احساس شهروندان آن استان مبنی بر در حاشیه ماندن اعلام کرد.

پایگاه اینترنتی نهرین نت ادامه داد : ناظران بر این باورند تصمیم شورای استان صلاح الدین برای تبدیل این استان به یک منطقه خودمختار، در هماهنگی با طرح های عربستان برای ایجاد فتنه مذهبی و تحریک جدال میان اهل سنت و شیعیان در عراق انجام می شود چرا که فتاوای تکفیری و عملیات نسل کشی علیه شهروندان شیعه و منفجر کردن حسینیه ها و بارگاههای مقدس نتوانست به ایجاد این فتنه بینجامد.

نزدیکان اعضای شورای استان صلاح الدین در این باره به شبکه نهرین نت گفتند: "حارث الضاری" رئیس تشکل موسوم به "هیأت علمای مسلمان عراق" که مقر آن در اردن و قاهره است، از تصمیم شورای استان صلاح الدین به علت اعلام خودمختاری این استان فقط در زمینه مالی و اداری و عدم اعلام خودمختاری کامل آن مانند منطقه خودمختار کردستان انتقاد کرده است.

به نوشته نهرین نت، این اقدام شورای استان صلاح الدین باعث شده است تا برخی از ناظران اعضای این شورا را به تلاش برای فرار از فساد اداری و مالی در این استان و حمایت از افراد متهم کنند.

نهرین نت به اعتراضات گسترده مردمی علیه تصمیم شورای استان صلاح الدین پرداخت و افزود : از جمله اعتراضات گسترده مردم این استان با تصمیم شورای استان می توان به اعتراض فرماندار و شیوخ قبایل شهر دجیل در این زمینه و تهدید آنها به جدایی از استان صلاح الدین در صورت اصرار این شورا بر تشکیل و اعلام یک منطقه خودمختار اشاره کرد.

"محمد محمود المجید" رئیس شورای اداری شهرستان "الدجیل" در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت: در صورتی که شورای استان صلاح الدین به اقدامات خود در زمینه اعلام خودمختاری این منطقه ادامه دهد؛ شهرستان الدجیل از این استان جدا خواهد شد.

وی افزود: این شهرستان ارتباط خود را به طور نهایی با شورای استان قطع خواهد کرد و به رایزنی با استان بغداد برای پیوستن به آن به عنوان نزدیک ترین استان خواهد پرداخت.

نهرین نت در ادامه آورده است : در این کنفرانس که از سوی شورای اداری شهرستان الدجیل با همکاری شیوخ و شخصیت های منطقه تشکیل شده بود، بیش از ۲۰۰ نفر از شیوخ عشایر و شخصیت های فرهنگی، سیاسی و رسانه ای حضور داشتند.

شورای استان صلاح الدین روز ۲۷ ماه اکتبر گذشته با دو سوم آرا به اعلام خودمختاری اداری و اقتصادی این استان رأی داده بود.

"علی الصجری" از رهبران ائتلاف وحدت عراق تأکید کرد: نمایندگان استان صلاح الدین در پارلمان عراق اعتراض خود را به اعلام خودمختاری این استان اعلام خواهند کرد و به زودی نشستی میان شورای استان و نمایندگان مردم استان در پارلمان برای صرف نظر کردن از تصمیم اعلام خودمختاری برگزار خواهد شد.

درهمین حال "نوری المالکی" نخست وزیر عراق در دیدار با شیوخ استان صلاح الدین مخالفت خود با خودمختاری این استان ابراز داشته و اعلام کرده بود که کابینه با درخواست شورای استان صلاح الدین در این باره موافقت نخواهد کرد.

شبکه ماهواره ای "الانوار" به نقل از یک منبع امنیتی اعلام کرده بود: اعلام صلاح الدین به عنوان یک منطقه خودمختار گامی در راستای تبدیل این استان به پناهگاهی برای تروریست ها و افرادی است که براساس ماده ۴ مبارزه با تروریسم تحت پیگرد هستند.

 

رجانیوز: پخش فیلم سینمایی "کمپانی" در شب گذشته که به توجیه حضور اطلاعاتی- نظامی امریکا در دیگر کشورها در دهه‌های 60 تا 80 میلادی می‌پردازد، در حالی است که روز 13 آبان روز مبارزه با استکبار جهانی است و سیمای جمهوری اسلامی به‌جای تبیین مداخلات نظامی و جاسوسی امریکا در سایر کشورها در این شب، تریبون را در اختیار سازندگان فیلم‌های در خدمت سیا و ارتش امریکا می‌گذارد.

فیلم کمپانی محصول سال 2007 امریکا، یک سریال کوتاه با ساختار و جذابیت مناسب است که در اوج منازعات افکار عمومی امریکا درباره اشغال عراق و افغانستان از شبکه TNT برای توجیه افکار عمومی مخاطبان شبکه در مورد حضور طولانی مدت نیروهای امریکایی در کشورهای خاورمیانه، به نمایش درآمد.

شبکه TNT (Turner Network Television) همانند شبکه CNN توسط تِد ترنر تأسیس شده است. رِد ترنر از سال‌های جنگ سرد تا کنون به دلیل حمایت و وابستگی عمیقش نسبت به سیاست‌های نئوکان ها در امریکا به یکی از غول‌های رسانه‌ای مشهور در جهان تبدیل شده است. حمایت بنگاه‌های رسانه ای تحت تملک تِرنر از سیاست‌های ضدایرانی کاخ سفید هیچ‌گاه قطع نشده است.

سریال کمپانی که در قالب سه فیلم سینمایی در تأمین برنامه شبکه سوم سیما با مدیریت هاشم ر. خریداری و دوبله شده است، ماجرای قهرمانی امریکایی و یکی از اعضای موثر CIA به نام جک است که مأموریت دارد در مجارستان به انقلابیون این کشور کمک کند.

جک به خوبی مأموریت خود را انجام می‌دهد و از صمیم قلب هر آنچه در توان دارد، برای نجات مجارستان از سلطه شوروی انجام می‌دهد ولی در پایان به دلیل شتاب‌زدگی و اقدامات عجولانه انقلابیون موفق نمی‌شود نیروهای ناتو را برای حمایت از انقلابیون متقاعد به ورود در خاک مجارستان کند.

نظر دولت امریکا این است که انقلاب کمی به تعویق بیافتد، چون تانک‌های روسی پشت درهای بوداپست هستند و ورود عملی امریکا یک جنگ تمام عیار را رقم میزند که نتیجه ای جز نابودی شهر ندارد. ولی انقلابیون به توصیه های دلسوزانه جک و رؤسای آزادی خواه او در کاخ سفید توجه نمی‌کنند و با یک حرکت نابخردانه بسیاری را به کشتن می‌دهند. اما با این حال در تمام شرایط سخت نبرد، جک قهرمان سیا مبارزان راه آزادی را تنها نمی‌گذارد و دست به اسلحه علیه اشغال روس‌ها می‌جنگد.

در مأموریت دوم جک او به گواتمالا می‌رود تا نیروهای کوبایی ضد کاسترو را آموزش دهد. با اینکه جک درخواست می‌کند کاخ سفید برای اعزام هواپیماهای نظامی برای حمایت از چریک‌های کوبایی دستور لازم را صادر کند ولی مقامات امریکایی چون این کار را دخالت مستقیم در امور بیگانه و ورود غیرمجاز به خاک یک کشور می‌دانند، اقدامی نمی‌کنند.

دیالوگ‌های پایانی این بخش از سریال تغییر داده شده است تا کمی از مضمون ملی و وطن پرستانه فیلم کم شود ولی در پایان شاهدیم که جک قهرمان به‌خاطر خدمات شایسته اش در سیا مدال افتخار دریافت می‌کند.

این سریال در کنار فیلم‌های دیگری که شبکه ها و استودیوهای تلویزیونی صهیونیستی تولید کرده اند، در واقع نشان می‎دهد که اگر امریکا جنایتی انجام داده باشد، این است که در بسیاری از موارد از ورود نظامی به دیگر کشورها خودداری کرده است و اجازه داده مردم آزادی خواه قربانی نظام‌های ظالمانه و دیکتاتوری شوند.

این مسأله دقیقا در یکی از دیالوگ‎های فیلم مطرح می‌شود. یکی از مقامات امریکایی به اعضای دیگر جلسه می‌گوید ما برای مجارستانی‎ها رادیو آزادی راه انداختیم، آنها به ما امید بسته اند، ما نباید آنها را تنها بگذاریم، خون هرکس که در آنجا ریخته شود، ما هم در آن مقصریم.

تِد تِرنر یک نئوکان کهنه‎کار است و از شبکه تلویزیونی او جز این انتظار نمی‌رود، ولی آنچه عجیب است بی توجهی مدیران صداوسیما به فعالیت‎های افرادی است که وظیفه تأمین برنامه‌ها را برعهده دارند و بعضاً بیش از 10 سال است که از اعضای اصلی جریان خرید فیلمصداوسیما به شمار می‌آیند و با افکار خاصی، جریان‌های حساب شده رسانه‎ای را در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران دنبال می‌کنند.

به‌عنوان نمونه دیگر، می‌توان به راه اندازی "موج کره‌ای" اشاره کرد که با سفرهای مکرر به کره جنوبی و عقد قراردادهای میلیونی با شرکت‎های رسانه ای این کشور، زمینه ورود سریال‌های کره ای و به دنبال آن محصولات و کالاهای کره ای به ایران فراهم و از این راه سود سرشاری عاید این جریان شد.

یک روزنامه صهیونیستی درباره احتمال سقوط دولت اردن و حضور ایران در این کشور هشدار داد.

به گزارش عصر ایران ، روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونت نوشت: اردن و مصر تنها کشورهای عربی هستند که ضمن امضای قرارداد صلح با اسرائیل، این رژیم را به رسمیت می شناسند و با تل آویو روابط دیپلماتیک دارند.

در این مطلب با عنوان "اردن تنها مانع میان ایرانی ها و اسرائیلی ها"  آمده است:" در آمریکای بسیار دور، باراک اوباما رئیس جمهور این کشور اعلام کرد قصد دارد در مدت زمان کوتاهی تمامی نظامیان خود را از عراق خارج کند. اگر این تصمیم درباره "عراق نزدیک" نبود اهمیت زیادی نداشت اما این تصمیم با زندگی تک تک اسرائیلی ها مرتبط است."

آمریکا قرار است قبل از پایان سال جاری میلادی تمامی نظامیان خود را از عراق خارج کند. هم اکنون کمتر از 50 هزار نظامی آمریکایی در عراق هستند.

مقاله نویس روزنامه یدیعوت آحارونت اضافه می کند: " خروج نیروهای آمریکایی از عراق در حالی که این کشور همچنان درگیر بی ثباتی است باعث می شود ایران هر آن چه را که در دست دارد برای کنترل و نفوذ عراق انجام دهد. امروزه در عراق دهها هزار ایرانی به دنبال نفوذ و کنترل این کشور بی ثبات هستند. تاثیر ایرانی ها در عراق و رهبران این کشور روز به روز بیشتر می شود. با این وضعیت ، کشور اردن تنها فاصله میان ایران و اسرائیل است.

در این وضعیت نابسامان، حساس و خطرناک، اسرائیل وظیفه مستقیم دارد تا از اردن و پادشاه این کشور حمایت کند. اسرائیل باید بر آمریکا اعمال فشار کند تا واشنگتن دوباره از صدها میلیون دلار بدهی اردن چشم پوشی کند.
اسرائیل باید با اردنی ها حرف بزند، باید با پادشاه اردن صحبت کند و روابط گسترده ای را با آنها ایجاد کند همانطور که اسحاق رابین (نخست وزیر پیشین اسرائیل) انجام داد.
باید به همسایگان اردن هم هشدار داد که چماق در دست اسرائیل است. این اقدامی است که اسرائیل باید انجام دهد. البته تعداد کافی از افراد احمق در اسرائیل وجود دارند که به صورت متوالی اعلام می کنند" اردن سرزمین فلسطینی هاست" و با این اقدام خشم پادشاه اردن و هواداران او را برمی انگیزند."

در ادامه این مطلب نوشته شده است: پادشاه اردن معتقد است چنین اظهاراتی بدون موافقت نتانیاهو صورت نمی گیرد زیرا نخست وزیر اسرائیل، در این موارد، سکوت می کند. چنین اظهاراتی باعث می شود کمک های سیاسی اقتصادی اسرائیل به اردن به تاخیر بیفتد. مقامات اردنی هم با سکوت خود پیام یأس را به اسرائیل می فرستند. هم اکنون شخص پادشاه در حداکثر خشم ، عصبانیت و ناامیدی قرار دارد.

نویسنده می افزاید: آیا ما خواهان بهار عربی در اردن هستیم؟ بهار عربی در اردن باعث حضور ایران در این کشور می شود. اگر این اتفاق روی دهد، سپاه پاسداران و ایران به راحتی و آزادانه از مناطق مختلف اردن به کرانه باختری فلسطین می آیند. در این صورت سپاه و ایرانی ها را در کنار خود در اسرائیل خواهیم دید.  آیا این همان چیزی است که ما می خواهیم؟"

اردن همراه با آغاز انقلاب های عربی معروف به بهار عربی که از تونس آغاز و شمار دیگری از کشورهای عربی رسید شاهد اعتراضات گسترده و مطالبه اصلاحات سیاسی مردمی بود.

مردم آمریکا در تظاهرات خود با سردادن شعار "الشعب یرید اسقاط وال استریت" تاکید کردند که سرمایه داران عاملان اصلی بحران مالی کنونی در این کشور هستند.

به گزارش فارس، شبکه الجزیره با پخش برنامه‌ای درباره قیام وال استریت با دعوت کارشناسان به بررسی ابعاد این قیام مردمی در کشور آمریکا پرداخت.

مجری این برنامه در ابتدا تاکید می‌کند که این تصاویر که در اینترنت منتشر شده از قاهره یا صنعا نیست بلکه تصاویری از نیویورک است.

این برنامه در ادامه با برخی کارشناسان درباره این تظاهرات گفت و گو می‌کند و گزارشی از زندگی جوانان ساکن در چادرهای وال استریت پخش می کند.

مهر به نقل از هاآرتض نوشت: سازمانهای حقوق بشری و کمیته مردمی مبارزه علیه شکنجه، پزشکان رژیم صهیونیستی را به بی توجهی به موارد نقض حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی و گزارش نکردن اسناد شکنجه اسرای فلسطینی متهم کردند.

این گزارش که قرار است اواخر نوامبر رسما منتشر شود، بر اساس شکایت 200 اسیر فلسطینی از سال 2007 تاکنون است که در آن عملکرد پزشکان رژیم صهیونیستی در قبال وسایل مورد استفاده بازجویان آژانس امنیتی این رژیم علیه افراد بازداشت شده مورد پرسش قرار گرفته شده است.

در این گزارش همچنین آمده که پزشکان رژیم صهیونیستی استفاده از روش های ممنوع بازجویی و شکنجه را برای کسب اطلاعات تایید کرده و این موارد را گزارش نکرده اند.

اسناد مربوط به جراحات وارده علیه اسرای فلسطینی می تواند عاملی مهم برای آغاز تحقیقات در این باره و محاکمه بازجویان اسرائیلی و اجرای عدالت باشد.

این درحالیست که "مارک رگف" سخنگوی کابینه اسرائیل ادعا می کند: بدرفتاری علیه افراد بازداشت شده از جمله اسرای امنیتی در اسرائیل غیرقانونی است.

بر اساس این گزارش افراد بازداشت شده پس از مداوای سطحی زخم های خود دوباره مورد بازجویی قرار می گرفتند که این عمل در تضاد با اصول اخلاقی پزشکی است.

پیش از این شکایت های زیادی درباره شکنجه در زندان دکل به وزارت دادگستری رژیم صهیونیستی ارسال شده که در اغلب این شکایت نامه ها آمده بود: زندانیان را در قفسهای به ابعاد دو متر در دو متر نگهداری می کنند و وضعیت موجود در این قفسها به هیچ وجه مناسب نیست و از لحاظ روحی زندانی را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.

در بخشی از این گزارش آمده که زندانیان را برای تنبیه مدتها به تخت می بندند بطوری که فرد تنبیه شده نه توان حرکت دارد و نه اینکه می تواند غذا بخورد و از همه بدتر آنکه این فرد برای دفع حاجت نیز نمی تواند اقدام کند و همین امر موجب شده تا زندانها وضعیت بهداشتی مناسبی نداشته باشند.

دو کشتی حامل کمکهای انساندوستانه که در آنها فعالان حقوق بشری نیز حضور دارند، پس از گذشت دو روز به 300 کلیومتری سواحل غزه رسیدند.

مهر به نقل از خبرگزاری آلمان نوشت: هدف از حرکت این دو کشتی کمکهای انساندوستانه تلاش برای شکستن محاصره نوار غزه است که همچنان با گذشت بیش از چهار سال از سوی رژیم صهیونیستی دنبال می شود.

بنابر آخرین اخبار دریافتی این دو کشتی هم اکنون به فاصله 300 کیلومتری سواحل شمال غزه رسیده اند. این دو کشتی موسوم به "آزادی" وابسته به فعالان ایرلندی و کانادایی هستند که بعد از ظهر روز چهارشنبه گذشته ترکیه را به مقصد نوار غزه ترک کردند.

پیش بینی می شود این کشتیها که حمل کمکهای پزشکی و برخی از فعالان حقوق بشری است امروز (جمعه) به سواحل غزه برسند. این در حالی است که برخی منابع از احتمال حمله نظامیان صهیونیست به این دو کشتی خبر می دهند.

یکی از فعالان ایرلندی روز گذشته از نزدیک شدن قایقهای جنگی اسرائیل به فاصله 30 مایلی این دو کشتی و گشتی زنی هواپیماها بر فراز آنها خبر داد.

سازمان "امواج آزادی به سوی غزه" نیز اعلام کرد: در این دو کشتی 27 فعال حضور دارند که در مجموع حامل کمکهای پزشکی به ارزش 30 هزار دلار است.

"سامی ابوزهری" سخنگوی حماس نیز در اظهاراتی با تاکید بر لزوم رفع کامل محاصره غزه، خواستار تلاش بین المللی در جهت محکومیت اقدامات رژیم صهیونیستی در ایجاد مانع در برابر حرکت کشتیهای حامل کمک به نوار غزه  شد.

خاطر نشان می شود کشتی مرمره ترکیه در 31 ماه می 2010 و در حالی که حامل 10 هزار تن کمک انساندوستانه برای مردم غزه بود، مورد حمله نظامیان اسرائیلی قرار گرفته و طی آن 9 نفر از سرنشینانش کشته شدند.

مهر به نقل از پایگاه العوامیه نوشت: مقامات آل سعود در حالی با آزادی برخی از زندانیان موافقت کرده اند که برخی فعالان همانند زکریا آل صفوان، فاضل المناسف، علی الدبیسی، سید عقیل الشاخوری و نیز نذیر الماجد مخالفت کرده اند.

مقامات سعودی همچنین مهدی الزنادی، یوسف الربح، علی عباس البدن، محمد الشیخ از جوانان انقلابی عربستان را آزاد نکرده اند، بلکه مصطفی ناصر الربح، عبدالله الفرج و هانی العراجنه را هم دستگیر کرده است.

از سوی دیگر "ندا الصفار" همسر نویسنده و فعال اجتماعی علی الدبیسی گفت: مقامات به من اجازه ملاقات با همسرم که در سلول انفرادی در زندان الدمام است نمی دهند.

وی که مادر دو فرزند است افزود: تاکنون مقامات نتوانسته اند اتهامی به همسرم وارد کنند و حق انتخاب وکیل برای الدبیسی نمی دهند.

الصفار بیان کرد: همسرم هم اکنون در سلول انفرادی است و اجازه ملاقات به ما نمی دهند و درباره علت بازداشتش هم سئوال می کنیم، می گویند که تحقیقات درباره وی در جریان است در حالی که یکماه از دستگیری همسرم می گذرد.

وی تصریح کرد: از مقامات می خواهم که همسرم را آزاد کنند و اجازه دهند وکیلی برایش بگیریم تا از همسرم در صورت وجود اتهام دفاع کنیم.

وی درباره چگونگی بازداشت علی الدبیسی گفت: همسرم را در ایست بازرسی العوامیه و صفوی دستگیر کردند در حالی که اسنادی که در ضدیت با حکومت باشد در اختیار نداشته است.

به گزارش مهر به نقل از پایگاه خبری فلسطین الیوم، مرکز دفاع از اسرای فلسطین گزارش داد که در ماه اکتبر پس از آزادی 477 اسیر فلسطینی، 235 فلسطینی را در مناطق مختلف کرانه باختری، اراضی 48 و قدس ربوده است.

در میان این 235 نفر 23 نوجوان زیر 18 سال و 10 زن به چشم می خورند. کوچکترین فلسطینی که توسط نظامیان صهیونیستی در ماه گذشته میلادی ربوده شده "احمد حسام المعطی" کودک 9 ساله اهل بیت لحم است.

خاطرنشان می شود به موجب توافق جنبش حماس و رژیم صهیونیستی هزار و 27 اسیر فلسطینی در ازای آزادی گلعاد شالیت نظامی صهیونیست آزاد می شوند که در مرحله نخست تبادل اسرا 477 اسیر فلسطینی و شالیت آزاد شدند.

الشوان از جمله معروف‌ترین و برجسته‌ترین جاسوس‌های مصری است که موفق شد، درون رژیم صهیونیستی نفوذ کند، بگونه‌ای که سال‌های سال و تا پایان مدت خدمتش موساد از کشف هویت وی عاجز و ناتوان بود.

به گزارش فارس، امروز مصری‌ها پیکر "احمد الهوان"، معروف به "جمعه الشوان" که قهرمان یکی از معروف‌ترین عملیات‌های اطلاعاتی و جاسوسی مصر داخل رژیم صهیونیستی می‌باشد، را تشییع کردند.

احمد الهوان پس از بیماری طولانی مدت و تحت درمان قرار داشتن در بیمارستان وادی النیل روز گذشته در سن 74 سالگی درگذشت.

وی در یک ژوئیه 1937 در شهر سوئز به دنیا آمد، ‌اما پس از جنگ و بدبختی 1967 و پس از این‌که همسرش در اثر حملات هوایی جنگنده‌های رژیم صهیونیستی بینایی خود را از دست داد، مجبور به ترک محل اقامت خود شد.

الشوان از جمله معروف‌ترین و برجسته‌ترین جاسوس‌های مصری است که موفق شد، درون رژیم صهیونیستی نفوذ کند، بگونه‌ای که سال‌های سال و تا پایان مدت خدمتش موساد از کشف هویت وی عاجز و ناتوان بود.

وی در زمان حسنی مبارک، رئیس جمهور مخلوع مصر با بی‌مهری‌ها و بی‌توجهی‌های بسیاری مواجه شد.

تاکنون گزارش‌های متعددی درباره ترور حداقل 530 دانشمند و استاد دانشگاه در عراق توسط موساد و با همکاری نیروهای اشغالگر آمریکایی منتشر شده است.

به گزارش فارس، از آوریل 2003 یعنی تنها چند روز پس از سقوط بغداد و سرنگونی رژیم بعث جوخه‌های ترور رژیم صهیونیستی علیه دانشمندان عراقی فعال شدند.

* 350 تن از دانشمندان عراقی و بیش از 200 استاد دانشگاه و شخصیت دانشگاهی

در 14 ژوئن 2005 مرکز اطلاع رسانی فلسطین به نقل از گزارش منتشره توسط وزارت خارجه آمریکا که برای رئیس جمهور این کشور تهیه شده بود، اعلام کرد که عوامل رژیم صهیونیستی و موساد حداقل 350 تن از دانشمندان عراقی و بیش از 200 استاد دانشگاه و شخصیت دانشگاهی این کشور را ترور کرده‌اند.

* آغاز فعالیت‌های موساد در عراق با هدف کشتن دانشمندان هسته‌ای و بیولوژیک

این گزارش که به "جورج بوش"، رئیس جمهور وقت آمریکا ارائه شد، تاکید می‌کند: موساد با هدف کشتن دانشمندان هسته‌ای و بیولوژیک و اساتید برجسته دانشگاه‌های عراق، فعالیت خود را در این کشور آغاز کرد.
این گزارش تاکید می‌کند: این ترورها زمانی به اجرا گذاشته می‌شدند که این دانشمندان همکاری خود با آمریکا را رد می‌‌کردند و عوامل موساد برای اجرای ترورهای خود بیش از یک‌سال در عراق فعالیت می‌کردند.

* واداشتن دانشمندان عراقی به ترک کشور

در این میان برخی از دانشمندان عراقی مجبور شدند، برای حفظ جان خود و خانواده‌ شان به آمریکا مهاجرت کرده و در مراکز تحقیقاتی این کشور کار کنند، با این حال  اکثر این دانشمندان از همکاری با آمریکا خودداری کردند و از آمریکا به دیگر کشورها گریختند.

* اتفاق نظر پنتاگون و موساد بر حذف دانشمندان عراقی

در این گزارش آمده است: از آنجا که پنتاگون نیز با دیدگاه موساد مبنی بر بهترین راه خلاصی از دانشمندان عراقی "حذف فیزیکی" آنهاست، زندگینامه آنها و دانشجویان برجسته این کشور را در اختیار عوامل موساد قرار داد تا ترور شوند.

* نتایج بدست آمده از یک تحقیق

هچنین در کنفرانس"بررسی عوامل ترور دانشگاهیان و دانشمندان عراقی" که 24 آوریل 2006 در مادرید اسپانیا برگزار شد، " دکتر اسماعیل الجلیلی" انگلیسی عراقی الاصل برای اولین مرتبه از نتایج تحقیقات گسترده خود درباره این ترورها پرده برداشت.
وی تاکید کرد که در تحقیقات خود به نتایج زیر دست یافته است:
- اکثر ترورهای صورت گرفته علیه اساتید دانشگاهی و دانشمندان عراقی به کشته شدن برخی از اعضای خانواده‌های آنها و یا محافظانشان منجر شده است.
- سیاست موساد بر ادامه روند ترورها در عراق متمرکز بود.
- تهدید اساتید دانشگاهی و دانشمندان عراقی جهت واداشتن آنها به ترک کشور.
- تنها ظرف یک هفته آخر آوریل 2006، شمار زیادی از پزشکان شهر موصل به فرار از عراق و ترک کشور واداشته شدند.
- ترور اساتید دانشگاهی و دانشمندان عراقی پدیده جدیدی است که تا قبل از آوریل 2003 یورش نظامیان آمریکایی به این کشور وجود نداشت.
- نحوه ترورها ثابت می‌کند، ترور اساتید دانشگاهی و دانشمندان عراق بخشی از یک اقدام هماهنگ است که هدف آن جلوگیری از استقلال عراق است.

* از جمله اهداف حمله آمریکا به عراق، ترور دانشمندان و نابودی مراکز تحقیقاتی- علمی بود

از سوی دیگر " دکتر نورالدین الربیعی"، دبیر کل شورای تحقیقات علمی عراق و از دانشمندان برجسته این کشور تاکید کرد که از جمله اهداف پشت پرده حمله آمریکا به عراق، ترور دانشمندان و نابودی مراکز تحقیقاتی- علمی این کشور بوده است.
وی افزود: اکثر این دانشگاهیان و دانشمندان عراقی، استاد و یا استادیار بودند که نیمی از آنها در دانشگاه بغداد، بصره و موصل فعالیت داشتند و 62 درصد آنها دارای مدارک تحصیلی دکترا و یک سوم آنها در رشته‌های علوم پزشکی تخصص داشتند.

* تشکیل ارتش سری

دکتر الربیعی در ادامه گفت: پیشرفت‌های علمی و فنی عراق از جمله دلایل حمله آمریکا به عراق با پافشاری رژیم صهیونیستی بود. آژانس‌های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی در واقع ارتش سری متشکل از 150 نفر را برای ترور اساتید دانشگاهی و دانشمندان عراق تشکیل داده بودند.
این دانشمند برجسته عراقی تاکید کرد که این ترورها بخشی از "استراتژی ایجاد فاجعه" در عراق است.

فارس نوشت:

اطلاعات درز کرده از کاخ سفید حاکی است در آخرین جلسه ملک عبدالله پادشاه عربستان و باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا ، نگرانی اوباما از وضعیت بحرانی عربستان و رفتارهای حاکمان این کشور منجر به درگیری لفظی بین دو طرف شده است.
بر اساس اخبار محرمانه ای که اخیراً از کاخ سفید درز کرده ، در آخرین ملاقات ملک عبدالله پادشاه حجاز با باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا، یک نوع درگیری لفظی بین این دونفر درباره آنچه امروز در سرزمین حجاز رخ می دهد، ایجاد شده که عامل اصلی آن نگرانی اوباما از وضعیت عربستان بوده است.
ماجرا از این قرار است که اوباما خطاب به ملک عبدالله اعلام کرده به هیچ وجه نمی توانم پاسخگوی افکار عمومی درباره عملکرد شما (دولت عربستان سعودی) در جهان و آمریکا باشم.
اوباما در ادامه این نگرانی خود چند دلیل را نیز مطرح کرده که جزئیات آن به شرح ذیل است:
۱- وی گله کرده که عنوان "عربستان سعودی" می تواند انگیزه ای برای برانگیختن احساسات و عواطف اقلیت های موجود در حجاز و زمینه ساز انقلاب جدیدی در منطقه باشد.
این درحالی است که کشور عربستان اقلیت ها و عشایر مختلفی دارد و نمی تواند افکار عمومی را قانع کند، شما یک کشور را بنام خاندان خود نامگذاری کرده اید.
۲- هیچ یک از اصول دموکراسی در کشور عربستان رعایت نمی شود. وضعیت حقوق بشر، وضعیت انتخابات، برخورد خشن با اقلیت ها ، نبود آزادی بیان از جمله مواردی است که اوباما در این دعوای لفظی از آن بعنوان شاهد مثال استفاده کرده است.
۳- عربستان مدام در حال تغذیه گروههای تروریستی در محیط پیرامونی خود است که ما در عراق، افغانستان، پاکستان و یمن شاهد این ماجرا هستیم.
۴- آخرین نکته ای که اوباما درباره آن خطاب به ملک عبدالله اظهار گله مندی کرده، عدم موفقیت نقش بازدارندگی عربستان سعودی و حاکمان حجاز نسبت به نفوذ و قدرت جمهوری اسلامی ایران بوده است. وی گفته است که کشور عربستان نسبت به حاکمان حجاز در مقابل ایران و نفوذ آن در منطقه نیز نقشی بازدارنده نداشته و موفقیتی در این زمینه کسب نکرده است. قدرت و نفوذ جمهوری اسلامی روز به روز در منطقه افزایش می یابد که این مسئله ما را نگران کرده است.
بعد از این اظهارات ملک عبدالله عصبانی شده و خطاب به اوباما اعلام کرده که اگر شما دنبال بهانه هستید، مشکل خود با حاکمان عربستان را واضح تر بگویید، ما روابط خوبی با هم داریم و بهای این را هم پرداخت می کنیم.
با توجه به شرایطی که عربستان در حال گذار از آن است، وضعیت بغرنج این کشور به گونه ای شده که حتی آمریکایی ها نیز که متحد استراتژیک آنها محسوب می شوند، تحمل این وضع را ندارند.
سازمان های حقوق بشری از جمله دیدبان حقوق بشر نیز هر از چندگاهی درباره عدم رعایت حقوق بشر در عربستان بیانیه ای صادر می کنند