اسلام پذیری ایرانیان، در شرایطی که موقعیت سیاسی، اجتماعی ایران در آخرین سالهای عصر ساسانی روی به سقوط و اضمحلال گذاشته بود، به منزله ورود به گردونه ای بود که حسب تقدیر کلی الهی ایران و ایرانی، بزرگترین نقش را در عرصه حیات آدمی بعهده می گرفت. نقشی که در خود و با خود پرورش اسلام در سه حوزه فکری، فرهنگی و تمدنی و زمینه سازی شرایط برای ظهور منجی موعود در آخرالزمان را در پی داشت.

طراح و معمار هستی، حضرت رب الارباب، اجراء مأموریتی را بر دوش قوم ایرانی گذاشته بود که پیش از این سایر اقوام در به انجام  رساندن آن قدرناشناسی و بی لیاقتی خود را به اثبات رسانده بودند.

همه قراین و شواهد تاریخی و همه تجربه های رفته و بویژه، تفاسیر آیات قرآن مجید و کلام آسمانی ائمه دین علیهم السلام حاکی از آن است که ایرانی، قوم نشان شده خداوند است که برای همراهی در بزرگترین و شریفترین واقعه تاریخ حیات آدمی بر کره خاک،تجربه ظهور حضرت موعود علیه السلام در آخرالزمان و تأسیس دولت کریمه ایشان اسلام آورده بود.

این عبارات بخشی از سخنرانی استاد اسماعیل شفیعی سروستانی در سی و نهمین نشست ماهانه مهدوی بود که در روز پنجشنبه 29/ 9/ 88 در سالن اجتماعات مرکز آفرینشهای فرهنگی و هنری کانون پرورشی کودکان و نوجوانان برگزار شد.

در بخش اول این سخنرانی مستند که مورد توجه عموم حاضران در سالن قرار گرفت شرایط سیاسی، اجتماعی عصر ساسانی، موقعیت  فرهنگی ایرانیان و اسلام آوردن آنها بررسی شد و از نقش ایرانیان در پایه ریزی فرهنگ و تمدن اسلامی و ورود آنها به گردونه ای که تا آخرالزمان حرکت خود را ادامه می داد پرده برداشته شد.

بخش دوم این سخنرانی در آخرین پنجشنبه دی ماه (24ام) در همین سالن با موضوع «نقش ایرانیان در واقعه شریف ظهور» ارائه خواهد شد.

لوح فشرده این نشست و سایر نشستهای این مجموعه در اختیار عموم علاقمندان قرار خواهد گرفت.