«لد»، روستايي در نزديکي بيت‌المقدّس، در سرزمين فلسطين است.1
دروازة لد که با نام «باب لد» نيز شناخته مي‌شود، در برخي روايات و احاديث محلّ فرود آمدن حضرت عيسي(ع) معرفي شده است، امّا علّت عمدة شهرتش بدين جهت است که با توجه به احاديث، محلّ به هلاکت رسيدن دجّال مي‌باشد.2

در شماري از روايت‌هاي ابن حماد آمده است که محلّ فرود آمدن عيسي(ع) در قدس خواهد بود و در برخي ديگر آمده که در محلّ پل سفيد بر دروازة دمشق و در بعضي ديگر، در کنار مناره‌اي در محلّ دروازة شرقي دمشق، بر طبق پاره‌اي از روايات در دروازة لد در فلسطين مي‌باشد. امّا نظر مشهور اين است که آن حضرت نخست در قدس فرود مي‌آيد و سپس رهسپار شام و ديگر نقاط مي‌شود.3

در زمينة فرود آمدن حضرت عيسي(ع) احتمال قوي اين است که با توجه به گفتار خداوند متعال در قرآن کريم: «هيچ کس از اهل کتاب نيست مگر اينکه به او ايمان مي‌آورد».

مي‌توان گفت همة ملل مسيحي و يهودي به او ايمان مي‌آورند. فلسفة عروج او به آسمان و طولاني شدن عمر آن حضرت اين است که خداوند او را براي ايفاي نقش بزرگ وي در مرحلة حساس تاريخي که امام مهدي(ع) ظهور مي‌کند و مسيحيان بزرگ‌ترين قدرت جهاني را تشکيل مي‌دهند، ذخيره نموده است.4

در روايات آمده است که حضرت مسيح، دجّال را در دروازة لد مي‌کشد. هر چند برخي احاديث گوياي اين مطلب‌اند که حضرت مهدي(ع)، خود، اين کار را انجام مي‌دهد، به طور مثال:

در حديث نوروز از معلي بن خنيس از حضرت صادق(ع) فرمود: «نوروز آن روزي است که قائم ما در آن روز ظاهر مي‏شود و خداوند او را بر دجّال ظفر خواهد داد، پس او را در کناسة کوفه به دار آويزد».

با اين حال، اين حديث چون در کتب قديمي نيامده است چندان اعتباري ندارد و حديثي که بيانگر اين است که دجّال به دست حضرت عيسي به هلاکت مي‌رسد قوي‌تر است. 5

توضيح دربارة شخصيت دجّال و اينکه آيا او نمادين است يا مصداق خارجي دارد، يا ويژگي‌هاي ظاهري او در اين مقال نمي‌گنجد امّا آنچه مسلّم است اينکه دجّال در آخرالزّمان ظهور مي‌کند و ابزار‌هاي پيچيده‌اي براي مقابله با حقيقت اسلام دارد.

در مورد دجّال از پيامبر اکرم(ص) نقل شده است: «چون دجّال خروج کند، طوفاني چون قوم عاد و بانگي چون بانگ قوم صالح و مسخي چون مسخ اصحاب رس واقع شود. وي از مشرق، از دهکده‌اي به نام « دارس» خروج مي‌کند، بر مرکبي نابينا و سُم شکسته سوار مي‌شود که تا سينه‌اش در آب فرو مي‌رود، به هر شهري وارد شود جز چهار شهر: مکّه، مدينه، قدس و طرسوس. آنگاه حضرت عيسي(ع) نازل مي‌شود و دجّال به دست او کشته مي‌شود، با وسيله‌اي که با خود موقع نزول مي‌آورد. دجّال چهل روز در زمين مي‌گردد که يک روز آن چون يک سال و يک روزش چون يک ماه و ديگر روزهايش چون روزهاي معمولي است. حضرت عيسي(ع) او را در باب لد مي‌کشد».6

مریم پاك‌آيين
ماهنامه موعود شماره 101


پي نوشت‌ها:
1. مراصد الاطلاع، ج 3، ص 1202، به نقل از: مجتبي تونه‌اي، موعود نامه، ص 152.
2. منتخب الاثر، صص 316 و 318، به نقل از: موعود نامه، ص 152.
3. کوراني، علي، عصر ظهور، ص 342.
4. همان.
5. خراساني، محمّد جواد و مير شفيعي خوانساري، سيّد جواد، مهدي منتظر، ص 278.
6. ينابيع المودة، ج 3، ص 136؛ الزام الناصب، ص 228؛ بشار＼ الاسلام، ص 274، به نقل از روزگار رهايي، ج1، ص 552.