پدربزرگ مى‏گفت:
تا ديروز كه هنوز پدربزرگ نشده بود و عصا هم نداشت و نزديك را هم مى‏ديد بااينكه گلها را دوست داشت و به سفره هفت‏سين معتقد بود به باغچه اما كمى مشكوك بود و به رنگها سوء ظن داشت پدربزرگ مى‏گفت: كه با وجود پاييز هيچ وقت سر از بهار درنياورده است و هميشه خيال مى‏كند چيزى هست كه طبيعت آنرا از او پنهان كرده‏است پدر بزرگ، از وقتى كه فقط دور را مى‏بيند توى سفره هفت‏سين گل نرگس مى‏گذارد او معتقد است كه با اين كار مى‏شود حتى دور را نزديك ديد. پدربزرگ مى‏گويد تازگيها، كهنه باغ خانه شان كه صد بهار را تا كنون پاييز كرده است و توى آن هزار رقم گل هزار رنگ صد بار مرده‏اند و زنده شده‏اند به اين نتيجه زيبا رسيده است و به اين باور سبز: كه «فقط‏»; با يك گل بهار مى‏شود

قم - حسن بياتانى

 

ماهنامه موعود شماره 13