|
۱۵ فروردين ۱۳۸۴ |
|
صفحه 1 از 3 قسمت پایانی
ترجمه: واحد پژوهش موعود
محمد هادى معرفت
ابن عربى و اعتقاد به عصمت امام مهدى، عليهالسلام
ابن عربى در «الفتوحات المكية» مىگويد:
مهدى حجتخدا بر اهل زمان خود است و اين يكى از مقامات انبيا است كه امكان مشاركت ديگران نيز در آن وجود دارد. خداوند متعال خطاب به پيامبر خود مىفرمايد:
قل هذه سبيلى ادعوا الىالله على بصيرة انا و من اتبعنى. (1)
بگو: اين راه من است. من و پيروانم، همگان را در عين بصيرت به سوى خدا مىخوانيم.
مهدى از پيروان پيامبر است. پس همچنانكه پيامبر در دعوت خود دچار اشتباه نمىشود، كسى هم كه او را پيروى مىكند، دچار اشتباه نمىشود. بلكه همان راه او را دنبال مىكند. چنانكه پيامبر مىفرمايد: «... او راه مرا دنبال مىكند و به خطا نمىرود». و اين همان حالت عصمت در دعوت به سوى خداست. (2)
او در جايى ديگر از همين كتاب مىنويسد:
[وجود] مهدى رحمت است، چنانكه [وجود] رسول خدا، صلىاللهعليهوآله، رحمتبود. خداوند متعال مىفرمايد:
و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين. (3)
و نفرستاديم تو را، جز آنكه مىخواستيم به مردم جهان رحمتى ارزانى داريم. (4)
و در ادامه مىنويسد:
پيامبر، صلىاللهعليهوآله، در مورد هيچ يك از ائمه دين چنين بصراحت نفرموده كه: بعد از او مىآيد و راهش را دنبال مىكند و اشتباه هم نمىكند. مگر در مورد مهدى. و همين گواهى مىدهد كه مهدى در بيان احكام عصمت دارد. چنانكه دليل عقلى گواهى مىدهد كه رسول خدا در آنچه از جانب پروردگارش ابلاغ مىكند، عصمت دارد. (5)
شيخ صدوق در كتاب «كمالالدين» به سند خود از جابر روايت كرده كه امام باقر، عليهالسلام، فرمود:
انالعلم بكتابالله، عزوجل، و سنة نبيه، صلىاللهعليهوآله، لينبت فى قلب مهدينا كما ينبتالزرع على احسن نباته، فمن بقى منكم حتى يلقاه، فليقل حين يراه: السلام عليكم يا اهل بيتالرحمة والنبوة و معدنالعلم و موضعالرسالة.
علم به كتاب خداوند، عزوجل، و سنت پيامبرش، صلىاللهعليهوآله، چون گياهى كه به بهترين صورت برويد، در دل مهدى ما روييده است، پس هر كدام از شما زنده مانديد و او را ديديد، در زمان ملاقات با او بگوييد: «سلام بر شما اى خاندان رحمت و نبوت و اى سرچشمه علم و جايگاه رسالت». (6)
در اينجا دو پرسش ار سوى مخالفان مطرح شده كه عبارتند از:
1- چگونه ممكن است انسانى عمرى به اين طولانى داشته باشد؟
2- چگونه ممكن است پسر بچهاى كه هنوز به سن بلوغ نرسيده به امامتبرسد؟
اما در پاسخ پرسش اول بايد گفت كه عمر طولانى امرى ممكنالوقوع است، چنانكه در قرآن كريم مورد حضرت نوح، عليهالسلام، آمده و در ميان مردم نيز انسانهايى با عمر طولانى فراوانند.
خداوند متعال در مورد حضرت نوح، عليهالسلام، مىفرمايد:
و لقد ارسلنا نوحا الى قومه فلبث فيهم الف سنة الا خمسين عاما فاخذهمالطوفان و هم ظالمون. (7)
ما نوح را بر مردمش به پيامبرى فرستاديم. او هزار سال و پنجاه سال كم در ميان آنان بزيست. و چون مردمى ستمپيشه بودند، طوفانشان فرو گرفت.
بعد از آن هم حضرت نوح سالهاى طولانى در اين دنيا زندگى كرد.
اگر انسانى به دور از هياهوى شهرها و فارغ از غوغا و جنجال آنها زندگى كند، اين امكان براى او وجود دارد كه صدها سال قوى، سالم و به دور از هر گونه بيمارى و هر گونه دارويى كه موجب كوتاهى عمر مىگردد، زندگى كند.
|
مقالات 
