بايد عقيده تو اين باشد كه روح نماز و روزه و حج و جهاد و عموم اعمال و تكاليف واجبه و مستحبه خيريه ولايت اهل بيت معصومين، عليهم السلام، است و بدون ولايت ايشان هيچ طاعتى و عبادتى از احدى قبول نخواهد شد، چنانكه كه در زيارت امام عصر، عليه السلام، مى خوانى:

اشهد ان بولايتك تقبل الاعمال و تزكى الافعال و تضاعف الحسنات... .

شهادت مى دهم كه به ولايت شما اعمال پذيرفته مى شود، افعال پاكيزه مى گردد و حسنات دو چندان مى گردد.

پس هر كس درجه محبت و مودت و خلوص عقيدت او افزونتر است تقرب او به خدا و رسول و ائمه طاهرين، صلى الله عليهم اجمعين، زيادتر است. در اين صورت تكليف تو آن است كه قبل از نماز متوجه شوى و متذكر گردى امام عصر خود را، كه اوست روح تمام عبادات تو، و از بركت وجود مبارك آن حضرت تو موفق شده اى به اداى نماز و از بركت وجود مقدس آن حضرت نماز تو مقبول خواهد شد. و اگر تولاى آن حضرت نباشد، نماز تو ابدا مقبول نخواهد شد، اگر چه آن قدر عبادت كنى كه مانند مشك پوسيده شوى.


برگرفته از: همدانى على اكبر (صدرالاسلام)، پيوند معنوى با ساحت مقدس معنوى، (تكاليف الانام فى غيبة الامام)، ص 92.

 

ماهنامه موعود شماره 15