مهديه شهداى مسجد مقدس صاحب‏الزمان كرمان

گزارش: مريم ضمانتى‏يار

با جمكران همه آشناييد كه جمكران نه مسجدى مقدس در نزديكى قم كه بنايى مقدس در نهانخانه وجود هر شيعه دوستدار حضرت مهدى، عليه‏السلام، است. چه بسيارند كسانى كه هرگز جمكران نرفته‏اند اما در خلوت و تنهايى خود هزار ندبه جمكرانى خوانده‏اند و به سعادت ديدار، حضرت نايل آمده‏اند و چه بسيار كسانى كه هرگز »سهله« نرفته‏اند اما چهل شب چهارشنبه كه نه، صدها شب، در خلوت، سجاده گشوده و به حسرت يك لحظه ديدار، نذرها كرده‏اند و سجاده‏هاى خيس اشكشان گواه سجده‏هاى عاشقانه‏شان در سهله دل است.
از آنها كه سرداب مبارك سامرا را زيارت نكرده‏اند بپرسيد چند بار در خلوت سامراى تنهايى‏شان »آقا« را زيارت كرده‏اند و نه براى رفع نيازهاى مادى يا درمان دردهاى جسمانى كه فقط به عشق يك لحظه ديدار سيماى آسمانى‏اش اشكها ريخته‏اند و التماسها كرده‏اند...؟
پس حرف اول را نه جمكران و سهله و... مى‏زند كه حرف اول را دل عاشق مى‏زند و پاى همه چيزش هم مى‏ايستد. آخر عاشقى به دنبال خودش غربت و دلتنگى دارد، تنهايى و بى‏كسى و هجران جانسوز دارد ولى عاشق همه اينها را به جان مى‏خرد و در خلوت غريبانه‏اش اشك مى‏ريزد و دعا مى‏كند كه غربت و تنهايى محبوبش به سر آيد كه همه چيز تحمل كردنى است جز اينكه محبوب آسمانى، غريب باشد و تنها...
اينها، همه را گفتم كه بگويم در شيعه خانه امام زمان، عليه‏السلام، در ايران اسلامى، شهرى است به نام كرمان در دل كوير كه در دامنه كوههاى سر به فلك كشيده‏اش، مسجدى قديمى است كه به نام مقدس صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، متبرك است. اگر صبحهاى جمعه قبل از طلوع آفتاب راهى آنجا شوى و در مسير خيابانى بلند قدم بزنى كه در دو سويش جنگلى سر سبز و زيبا به نام مقدس »قائم« شهرت دارد و بيش از پنجاه سال است كه به اين منطقه صفا بخشيده است، مى‏بينى كه مردان و زنانى راهى دامنه كوه هستند و در بين آنان جوانانى را مى‏بينى كه با پاى برهنه تمام اين مسير طولانى را پياده طى مى‏كنند. آنها كه مى‏توانستند صبح جمعه را در خواب و بيخبرى بگذرانند يا در تفريح و... راهى دامنه كوه صاحب‏الزمان شده‏اند و هنوز آفتاب طلوع نكرده مسجد از جمعيت موج مى‏زند. نه تبليغى، نه فراخوانى، نه ظاهراً دعوتى از سوى كسى، جز اذن دوست، جز عشق محبوب و جز نگاه عنايت و دعوت خود حضرت، هيچ چيز اين جمعيت چند هزار نفرى را از ميان جنگل سبز قايم به سمت كوه صاحب‏الزمان فرا نمى‏خواند.
از همان اولين ميدان، تابلويى بزرگ نگاهت را جلب مى‏كند: »يا اباصالح المهدى ادركنى...« و خيل جمعيت با ديدگانى مشتاق و اشكبار به سوى مسجد روان است. مسجدى كه از يك سو گلدسته‏هايش سر به آسمان آبى كوير مى‏سايد و از سويى همجوار خفته‏گان در خاك است. همسايه ديوار به ديوار خورشيدهايى كه در خون غروب كردند تا در ركاب مولايشان، در صبح صادق موعود، طلوع كنند. و صداى مداحى كه هر جمعه در مهديه شهداى مسجد صاحب‏الزمان كرمان، دعاى ندبه مى‏خواند و دعايش در تمام آن ناحيه سرسبز و باصفا به گوش مى‏رسد و آنها را كه توان و پاى رفتن از دامنه كوه و بالا رفتن از پله‏هاى ساختمان مسجد نيست، در گوشه و كنار، در جوار گلزار شهدا، در ميان چمنهاى سبز و شبنم‏زده، همصدا با ميهمانان حضرت در مسجد، بهره‏مند مى‏كند. مى‏بينى يكى به خلوت دامنه كوه پناه برده، يكى به درختى تكيه كرده، آن ديگرى كنار قبر شهيدش زانو زده و مسجد هم از جمعيت موج مى‏زند...
اينها صبح جمعه را با »ندبه« انتظار آغاز مى‏كنند به اين اميد كه »سمات« را با آواى دلنشين مهدى، عليه‏السلام، و در پايان هزاران جمعه انتظار نجوا كنند.
مهديه شهداى مسجد مقدس صاحب‏الزمان كرمان دلسوختگانى از سراسر استان و حتى كشور دارد كه از راههاى دور و نزديك هر شب جمعه به آنجا مى‏آيند تا صبح جمعه، ندبه را در مهديه زمزمه كنند. در طول اين سالها، لحظاتى گذشته كه اگر پاى صحبت عاشقان مهدى، عليه‏السلام، در مهديه بنشينى يك دنيا گفتنى دارند اما ناگفته‏هاى بسيارى هم در دلها مكنون است تا مبادا واگويه كردن لحظه‏هاى نورانىف وصال آنها را از حلاوت تكرار محروم سازد.
حجةالاسلام و المسلمين حاج آقا نيشابورى از روحانيون سرشناس استان كرمان و مدير حوزه علميه، از اعضاء هيأت امناى مهديه شهداى مسجد مقدس صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، و امام جماعت مسجد طالبى، درباره اين بناى مقدس چنين مى‏گويد:
از زمان كودكى من يعنى بيش از هفتاد سال پيش اين مكان مقدس مورد علاقه و عنايت مردم كرمان بوده است. دامنه پايين مسجد و كوههاى اطراف آن از ديرباز محل پناه مردم بوده و از جمله نشانه‏هاى به جا مانده از آن دوران مى‏توان به ستونهاى محكم و خشتى و عمارت بسيار قديمى مسجد كه هنوز هم پابرجاست، اشاره كرد. در آن دوران، در اين مكان آب‏انبارهايى وجود داشت كه از آب باران پر مى‏شد و آب مردم شهر را تأمين مى‏كرد و در كنار اين آب‏انبارها، به جز مسجد بناى ديگرى نبود.
مرحوم آيةالله حاج ميرزا محمدرضا... كه از اعاظم بزرگ آن زمان بوده، مى‏فرمودند در اين دامنه مقدس بزرگانى دفن شده‏اند كه به حرمت آنان بايد قدر اين مكان را بيش از پيش بدانيد.
از جمله آثار به جا مانده در اين مكان مقدس از سالها قبل، مى‏توان به سنگ نوشته‏هايى به طول 2 متر و قطر چندين متر اشاره كرد كه بر روى آنها مطالبى درباره پيشينه زندگى مردم و همچنين درباره وقوف عرفا و بزرگان در اين مكان مقدس نوشته شده است.
در آغاز دوران جنگ تحميلى، با توجه به نام مبارك صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، و قداست اين مكان، بهترين محل براى گلزار شهدا در اينجا پيش‏بينى شد و ساختمان جديد مهديه شهدا در كنار بناى قديمى مسجد صاحب‏الزمان و با همت مردم بزرگوار و عاشق امام زمان، عليه‏السلام، در طول چندين سال ساخته شد چون مردم از دير باز شبهاى چهارشنبه و جمعه در مراسم مذهبى مسجد قديمى صاحب‏الزمان شركت مى‏كردند، با شروع احداث بناى جديد مهديه، روز به روز بر جمعيت مشتاق امام زمان، عليه‏السلام، افزوده شد و بعدها كه دعاى ندبه صبح جمعه هم به برنامه مسجد اضافه شد، محافل رونق خاصى گرفت و امروزه اين جمعيت كثير و غير قابل توصيف، هر صبح جمعه از شهرهاى دور و نزديك و حتى از استانهاى ديگر خود را به اين محل مى‏رسانند تا از فضاى معنوى آن بهره‏مند شوند.
حاج محمد قاضى‏زاده مدير اجرايى مهديه شهدا و عضو هيأت امناء نيز درباره مهديه و اين مكان مقدس مى‏گويد:
بزرگترين مسؤوليت اين مجموعه كه به نام مقدس صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، فعاليت مى‏كند بالا بردن سطح درك و شناخت استقبال‏كنندگان و مشتاقان مهديه شهدا است تا هر چه بيشتر نسبت به امام زمان خويش معرفت يابند.
در مهديه علاوه بر صبحهاى جمعه با سخنرانى و قرائت دعاى ندبه، شبهاى چهارشنبه و جمعه نيز با قرائت دعاى توسل، زيارت آل يس، دعاى كميل، زيارت عاشورا و زيارت جامعه اين مكان مقدس در خدمت عموم هموطنان عزيز است كه همه هفته از اقصى نقاط كشور و شهرهاى استان، شب جمعه را در اينجا تا صبح به راز و نياز با خدا و درد دل با امام عصر، عليه‏السلام، مى‏پردازند و ميهمان امام زمان، عليه‏السلام، هستند.
از ديگر فعاليتهاى ناچيز مهديه، توليد و پخش يك برنامه راديويى با موضوعيت امام زمان، عليه‏السلام، با مشاركت صداى جمهورى اسلامى مركز كرمان است كه اين برنامه از يكسال پيش هر هفته پنج‏شنبه‏ها به مدت نيم ساعت با برنامه‏هاى متنوع ضمن پرداختن به موضوع مهدويت و انتظار با اجراى مسابقه بوى گل نرگس و طرح سؤالاتى در رابطه با امام عصر، عليه‏السلام، پخش مى‏شود و تاكنون بيش از 50 هزار نفر از مشتاقان موفق به تماس تلفنى با اين برنامه و شركت در مسابقه شده‏اند كه هر هفته نيز از سوى مهديه جوايزى از جمله سفرهاى زيارتى، سياحتى و دهها جوايز ارزنده ديگر اهدا شده است. كه اين برنامه هم اينك نيز ادامه دارد.

حاج آقا سعادت‏فر استاد دانشگاه و عضو هيأت امناى مهديه شهدا نيز درباره اين مكان مقدس مى‏گويد:
خداوند انسانها و بندگانش را به عبادت امر فرموده و اين عبادت بايد در اماكن مقدس و مشخصى صورت گيرد. چرا كه همه توسلها و دعاها و عبادات نياز به مكانى خاص و مشخص دارد و خداوند نظر و توجه خاصى به اين اماكن مقدس دارد. چون ويژگى مكانى يكى از خصوصيات استجابت دعاست كه با طهارت ظاهرى و باطنى و توجه قلب و رعايت آداب خاصى، امكان حضور داده‏اند.
مهديه شهدا به جهت نزديكى و قرب به قبرستان از امتياز خاصى برخوردار است. چرا كه بزرگان دين، ما را براى تأمل و تفكر به اين مكان يعنى قبرستان رجوع داده‏اند چون قبرستان ما را به تدبر و تفكر وامى‏دارد. يكى ديگر از خصوصيات اين مكان مقدس نزديكى آن به گلزار شهدا است، چرا كه شهيدان طبق كلام خدا زنده‏اند و نزد او روزى مى‏خورند. و چون شهدا بزرگترين سرمايه خود را در طبق اخلاص تقديم خدا كردند، پروردگار نيز بزرگترين و بهترين بركات خود را همواره بر آنان نازل مى‏كند.
ديگر خصوصيت اين مكان مقدس قرار گرفتن آن در دامنه كوهى به نام صاحب‏الزمان است كه از ديرباز مورد توجه همگان بوده است.

امروز مهديه صاحب‏الزمان با زيربناى 4000 متر مربع و چندين سالن بسيار بزرگ پذيراى جمعيت چندين هزار نفرى صبحهاى جمعه است و در حال حاضر با نظارت هيأت امناء اداره مى‏شود. اين هيأت بر تمام كارهاى فرهنگى، طرحهاى عمرانى، توسعه مهديه و مسجد و تمامى امورات جارى مهديه نظارت دارند. رسالت اصلى مهديه شهدا نيز اشاعه فرهنگ غنى و انسان‏ساز اهل‏بيت، عليهم‏السلام، در جامعه و معرفى چهره واقعى امام زمان، عليه‏السلام، و تبيين فلسفه انتظار، رفع شبهات از انتظار امام عصر، عليه‏السلام، حضور بيشتر فرهنگ و تفكر امام زمان، عليه‏السلام، در زندگى روزمره مردم و جذب جوانان پاك و معصوم اين مرز و بوم به سمت فرهنگ مهدويت است.