سخن گفتن از قائم، عليه‏السلام، و دور نماى حكومت و زمان ظهور و خروجش كار آسانى نيست چون علاوه بر تحقيق و تفحصّ در منابع كهن اسلامى، جانمايه‏اى از عشق و اخلاص و ايمان، نسبت به عدالت گستر گيتى و امام مستضعفان مى‏خواهد. در فرقه‏هاى اهل سنت اين كار بسى دشوارتر است، جداى از قرار ندادن عدل و امامت در اصول دين مذهب اهل تسنن كه عملاً مبحث ظهور امام عصر را نيز در حاشيه احاديث قرار داده‏است، بلكه براى هر منتظر واقعى و دوستدار عدالت حقيقى كه آنهمه احاديث را در كتب معتبر و مختلف اهل سنت در مورد نشانه‏هاى آخر زمان و ظهور ناجى معصوم و سيما و صفات او و انصار او و... مى‏يابد شگفت‏زده مى‏شود كه با وجود اينهمه »اشارات« و »بشارات« باز هم عدّه‏اى منكر مهدويت مى‏شوند و شگفت‏آورتر كسانى هستند كه مهدويت را مسأله‏اى مختص اهل تشيع و اماميه مى‏دانند و هيچوقت زحمت تحقيق درباره چنين انقلاب عظيم و حادثه مهمّى كه سرنوشت جهان را به دست خواهد گرفت به خود نمى‏دهند.
اعتقاد به مهدويت در نظر منتظران واقعى، ايدئولوژى پويا و جوشنده‏اى است كه در كشاكش حوادث تلخ زندگى امروز همواره تسلى بخش و آرامش دهنده است. نه از آن نوع انتظار واداده‏اى كه زمينه را براى اسارت و خوارى بيشتر آماده مى‏كند بلكه آمادگى هميشگى و همه جانبه براى قيام و انقلاب در تمام ابعاد وجودى شخص منتظر است. و حتّى مسأله‏اى مختص اسلام هم نيست بلكه بسيار وسيعتر از مرز فرقه‏هاى اسلامى و اديان آسمانى ديگر است. و حتى هندوها نيز منتظر نجات دهنده‏اى هستند كه روزى ظهور كرده و چنان آزادى و عدالتى را بر پا خواهد كرد كه گرگ و ميش در يك آبشخور با هم آب بخورند و مدينه فاضله‏اى را كه فيلسوفان در خيال خود مى‏سازند او بر روى همين زمين خواهد ساخت و مستضعفانى را كه هيچ كس انتظار آقايى و بزرگى را از آنها ندارد وارث زمين خواهد كرد.
در جهان پر آشوب امروز كه ديندارى همان َمَثل زيباى پيامبر در توصيف ايمان مردمان آخر زمان است كه فرمود:
ايمان همچون پاره‏اى آتش است كه اگر آن رابه دست گيرند مى‏سوزاند و اگر بيندازند، بى‏ايمانى را به دنبال دارد.
اعتقاد به ظهور قائم، عليه‏السلام، يك ضرورت و يك نياز است و اين نياز روز به روز بارزتر مى‏شود.
و حال به برخى از مشخصات و سيما و صفات مبارك امام عصر، عليه‏السلام، در منابع اهل سنت مى‏پردازيم.

1. در آيات قرآنى و تفاسير اهل سنّت
الف) آيه 33 سوره توبه:
هو الذى أرسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كلّه و لو كره المشركون.
او كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان پيروز گرداند اگر چه مشركان ناخوش دارند.
1. تفسير كبير امام فخر رازى:
قال السدى: ذلك عند خروج المهدى.
پيروز شدن اسلام بر تمام اديان در زمان خروج مهدى اتفاق مى‏افتد.
2. تفسير جامع الاحكام قرطبى، در تفسير آيه فوق:
قال السدى: ذلك عند خروج المهدى. لايبقى أحد إلّا دخل فى إلاسلام أو أدّى الجزية.
سدى نقل مى‏كند كه اين پيروز شدن در زمان مهدى اتفاق مى‏افتد. كسى نمى‏ماند تا اينكه وارد اسلام مى‏شود يا جزيه مى‏پردازد.
و بعد قرطبى مى‏گويد:
مى‏گويند مهدى همان عيسى، عليه‏السلام، است فقط. ولى اين صحيح نيست؛ زيرا اخبار درست و متواتر ثابت مى‏كند كه مهدى، عليه‏السلام، از عترت پيامبر است و حمل آن بر عيسى جايز نيست و احاديثى كه دلالت بر خروج او و اينكه ايشان از خاندان رسول‏اللّه، صلّى‏اللّه‏عليه‏وآله، مى‏باشند از نظر سند صحيحتر است.1
 ب) آيه 105، سوره انبياء:
و لقد كتبنا فى الزّبور من بعد الذّكر أنّ الأرض يرثها عبادى الصالحون.
و براستى كه پس از لوح محفوظ در كتابهاى نازل شده بر پيامبران نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته‏ام به ارث مى‏برند.
1. تفسير بيضاوى در تفسير همين آيه:
اى عامة المؤمنين او الذين يستضعفون مشارق الأرض ومغاربها أو أمّة محمد، صلّى‏اللّه‏عليه‏وآله.
بندگان شايسته‏ام از عموم مسلمين و مستضعفانى كه در مشرق و مغرب زمين از امت محمد پراكنده‏اند.
2. تفسير كابلى از پيامبر نقل مى‏كند كه:
زوى لى الأرض فرأيت مشارقها و مغربها سيبلغ ملك أمّتى ما زوى لى الأرض.
زمين براى من پيچيده و جمع شد و من شرق و غرب آنرا ديدم و در آينده ملك امت من به اندازه آنچه من ديدم گسترش مى‏يابد.
و در تفسير آيه آورده است كه درباره مهدى، عليه‏السلام، است.
ج) آيه 5 سوره قصص:
و نريد أن نمنّ على الذين استضعفوا فى الأرض و نجعلهم ائمّة و نجعلهم الوارثين
و مى‏خواهيم برآنان كه در زمين به استضعاف كشيده شده‏اند منّت نهيم و آنها را پيشوا سازيم و آنان را وارث زمين گردانيم.
1. شرح نهج‏البلاغه ابن ابى‏الحديد حنفى (ج 4 صفحه 336):
قال على كرم‏اللّه وجهه: لتعطفن الدنيا علينا بعد شماسها عطف الضروس على ولدها تلى عقيب ذلك قوله تعالى »و نريد أن نمنّ على الذين استضعفوا«. قال ابن ابى‏الحديد: إنّ أصحابنا يقولون إنّه وعد بإمام [المهدى] يملك الأرض و يستولى على الممالك.
على [عليه‏السلام] مى‏فرمايد: دنيا دوباره به سوى ما [اهل‏بيت] باز مى‏گردد. مانند بازگشت بچه شتر شيرخوار به سوى مادرش و بعد حضرت اين آيه را خواند: »و نريد أن نمنّ على الذين استضعفوا...«. ابن الحديد گويد: اصحاب ما مى‏گويند كه منظور حضرت، امام [مهدى، عليه‏السلام] مى‏باشد كه برجهان و ممالك آن مستولى مى‏شود.