|
۲۹ بهمن ۱۳۸۳ |
عن المفضّل بن عمر، عن ابىعبداللَّه، عليهالسلام، قال: اَقْرَبف ما يَكفونف العفبادف افلَى اللَّهف عَزَّوَجَلَّ وَ اَرْضى ما يَكفونف عَنْهفمْ افذَا افْتَقَدفوا حفجَّةَاللَّهف وَ لَمْ يَعْلَمفوا بفمَكانفهف، وَ هفمْ فى ذلفكَ يَعْلَمفونَ اَنَّهف لَمْ تَبْطفلْ حفجَجف اللَّهف فَعفنْدَها فَتَوَقَّعفوا الْفَرَجَ كفلَّ صباحف وَ مَساءف...
مفضّل بن عمر از امام صادق، عليهالسلام، نقل مىكند كه آن حضرت فرمود:
بهترين حالات تقرّب مردم به خداى عزّوجلّ و بالاترين خشنودى او از آنها در زمانى است كه حجّت خدا را نيابند و جاى او را ندانند؛ و با اين حال، باور دارند كه حجّتهاى حق هيچگاه باطل نمىشود (و آنان بايد در راه خدا و دين او قدم بردارند).
در چنين زمانى، هر روز و شام منتظر فرج باشيد... ×. اثباةالهداة، شيخ حرّ عاملى، ج6، ص406.
× نكتهها: 1- ارزش و اهميتف باور و شناخت نسبت به دين و حجت الهى در زمان غيبت، آن قدر زياد و والاست كه منتظران را به بالاترين و برترين مراتب تقرّب و رضاى الهى مىرساند. 2- امام و حجت الهى گرچه در ظاهر غايب است، اما دين و حجت حق را به بندگان مىرساند و نمىگذارد كسانى كه طالب حق و حقيقت هستند، به گمراهى و انحراف بيفتند. 3- انتظار فرج بايد در هر صبح و شام باشد؛ و منتظران براستى چشمانتظار باشند. 4- انتظار راستين، ثمره و ميوه شناخت، يقين و بصيرت است.
ماهنامه موعود شماره 23 |