|
۲۹ بهمن ۱۳۸۳ |
اَللَّهفمَّ كَما جَعَلْتَ قَلْبى بفذفكْرفهف مَعْمفوراً، فَاجْعَلْ سفلاحى
بفنفصْرَتفهف مَشْهفوراً وَ افنْ حالَ بَيْنى وَ بَيْنَ لفقائفهف الْمَوْتف الَّذى
جَعَلْتَهف عَلى عفبادفكَ حَتْماً... فَابْعَثْنى عفنْدَ خفرفوجفهف ظاهفراً مفنْ
حففْرَتى مفؤْتَزفراً كَفَنى حَتَّى افجاهفدَ بَيْنَ يَدَيْهف ففى الصَّفّف الَّذى
اَثْنَيْتَ عَلى اَهْلفهف فى كتابفكَ، فَقفلْتَ: كَأَنَّهفمْ بفنْيانٌ مَرْصفوصٌ.
اَللَّهفمَّ طالَ الافنتظارف، و شَمفتَ بفنَا الففجَّارف، و صَعفبَ عَلَيْنَا
الافنْتفصارف...
بارالها! همان گونه كه دلم را به ياد مولايم آبادان ساختى، سلاحم را نيز براى ياريش
از نيام بيرون آر؛ و اگر مرگ، اين قضاى حتمى بر بندگانت، بين من و ديدار حضرتش
فاصله افكند، هنگام ظهور آن عزيز مرا در حالى كه كفن بر تن آراسته ام، از قبر
برانگيز، تا در ركاب آن حضرت به جهاد برخيزم؛ آرى، در همان صف و در شمار همان
رزمندگانى كه در كتاب خويش (قرآن) مدح و ثنايشان كرده و گفته اى: »آنان بسان سدّى
پولادين، سخت محكم و پرصلابت اند.«
بارالها! اين انتظار بس طولانى شد؛ و بدكاران بسى ما را شماتت كردند، و فتح و
پيروزى بر ما سخت گرديد... (پس ديگر، او را به فرياد تمامى مستضعفان و مظلومان
برسان).
آمين
×. مفاتيح الجنان
ماهنامه موعود شماره
23
|
مقالات 
