تنزيل

گفتند وزن و قافيه تعطيل ميشود

قحطي استعاره و تمثيل ميشود                      

قوت گرفت شايعه ، ميگفت بعد از اين

هر صورتي به آينه تحميل ميشود

حتي خبر رسيد که از سردي هوا

گلدسته چند ثانيه قنديل ميشود

پرگار تا نود درجه رفت ناگهان

مژده: شعاع دايره تکميل ميشود

يک حوريه به قالب انسان حلول کرد

از اين حلول هر چه که تشکيل ميشود

در مصرعي خلاصه کنم حرف خويش را:

زهرا به قلب فاطمه تنزيل ميشود

از آن شبي که روي زمين کرده اي نزول

هر آيه با شئون تو تحليل ميشود

تو چشمه ي شگفتي و انجير ميدهي

تحريف قطره هاي تو انجيل ميشود

گاهي درخت ميشوي و ميوه هاي تو

خامش غذاي سفره ي جبريل ميشود

تو سيب ميشوي و تو را ميل ميکند

سرخي گونه هاش که تکميل ميشود

تو ميشوي خديجه و او با وجود تو

حس ميکند به آمنه تبديل ميشود

وقتي شما شدي نخ تسبيح قطره ها

هم مشرب فرات ، لب نيل ميشود

وقتي تو اي الهه ي دريا غضب کني

ماهي بالدار ، ابابيل ميشود

طفل تو مبدا همه ي اتفاقها ست

هر سال با حسين تو تحويل ميشود

اين شعر را ببخش اگر " تو " زياد داشت

خانم ، غزل ، بدون "تو " تعطيل ميشود



چهل سال                                                     

اي حضرت مونث در جمع مردها

اي نازک شکستني اينجا کجا شما؟

اي سيب نو ظهور ، نزول شما بخير

خوش آمديد از سفر از باغ از خدا!!

اوقات زير سايه ي طوبا چطور بود؟

اينجا جهنم است نپرسيد حال ما

چهل سال منتظر شده يک مرد بي پسر

از شاخه ات بچيند و بي هيچ ادعا...

..حالا که تشنه ميشودت چشمه ميشوي

وقتي گرسنه ميشودت ميشوي غذا

نه ماه صبر کردي و نه سال زندگي

نه سال عاشقي کن و اين بيست و هفت را

يک سفره کن به وسعت باغ فدک ، زمين

دعوت کن از تمام اهالي روستا

يکتايي و بدون مثل ، مثل هيچکس

مثل علي - که شوهرتان - مثل مصطفا

تو با ظهور اين دو نفر مو نميزني

خانم بگو شما يکي هستيد يا سه تا؟

هم بوي ياس داري و هم بوي سيب و به

ميخواستم ببويمت اي گل جدا جدا

هر روزنورميخورد از چشمهايتان

سياره ي گرسنه ، خورشيد ناشتا

تو کار خانه ميکني اما بدون دست

بر خاک راه ميروي اما بدون پا

خسته شدييد از اين همه کثرت از اين نزول

خسته شديد از تو و من، او، شما و ما

تاول زده است دست شما خاک بر سرم

دستاس را بمن بده خانم چرا شما؟

آيا کسي بدون وضو دست زد به تو؟

اي سيب ، گونه هاي تو سرخ از حيا چرا؟

من پهلوي تو هستم و تو چشمهاي من

من ضربه ميخورم و تو باقي ماجرا...

رضا جعفري