|
۱۷ بهمن ۱۳۸۳ |
أللّهم اجعلنى من الطالبين بثاره مع إمام منصور من أهل بيت محمّد
بارالها، مرا از آنان قرار ده كه در ركاب آن امام يارى شده از خاندان پيامبر [مهدى،
عليه السلام] به خونخواهى حسين برخواهند خاست.
(فرازى از زيارت عاشورا)
ألّلهمّ يا من خصّنا بالكرامة، و وعدنا بالشفاعة... إرحم لك الأعين الّتى جرت
دموعها رحمةً لنا، و ارحم تلك القلوب الّتى جزعت و احترقت لنا، و ارحم تلك الصّرخة
الّتى كانت لنا، ألّلهم إنّى استودعك تلك الأبدان و تلك الأنفس حتّى توفّيهم على
الحوض يوم العطش الأكبر...
بارالها! اى آنكه ما را به كرامت اختصاص داده و به شفاعت وعده فرمودى... ترحم فرما
بر آن ديدگانى كه از رحمت و شفقت بر ما گريان شدند، و دلهايى كه براى ما جزع كرده و
سوختند، و آن فريادها و ضجه هايى كه (از شدت درد و اندوه) براى ما اهل بيت از ژرفاى
سينه ها برآمدند.
بارالها! من آن اشخاص و آن اعضاء و جوارح را به تو وديعت مى سپارم تا آن گاه كه در
روز عطش بزرگ قيامت، بر سر حوض كوثر پاداششان عطا خواهى فرمود...
بخشى از دعاى امام صادق، عليه السلام(كامل الزيارات، ص 117)
ماهنامه موعود شماره25 |