امام على، عليه السلام، مى فرمايند:
شما به عمل كردن به آنچه مى دانيد نيازمندتريد تا آموختن آنچه نمى دانيد.1
 از همان دوران كودكى ياد مى گيريم كه بايد ياد گرفت. به ما مى گويند كه علم چيز خوبى است و فراگرفتن و دانستن فضيلت است. در روزگار ما يادگيرى و دانش اندوزى جزئى ناگزير از زندگى آدمى است و اگرچه واژه علم تنها بخش اندكى از مفهوم حقيقى خود را منعكس مى كند و هرچند دانش آموختن براى بسيارى از مردم اين زمان يك عادت و سنّت تلقّى مى شود، امّا بى ترديد علم چراغى است كه راه را براى انسان روشن مى سازد و در اين ميان اين آدمى است كه راه را انتخاب مى كند و روشنايى و فروزندگى چراغ را رقم مى زند.
در مدرسه مى آموزيم كه بايد بخوانيم و بشنويم تا فرا بگيريم امّا امروز كلامى ديدم كه آموختن را بسيار زيباتر و با نگاهى ديگر به من آموخت. كلامى كه هم راه آموختن را و هم روش پيمودن را به ما نشان مى دهد.
چه نيكوست كه جان اين كلام را از زبان قرآن و روايات بشنويم:
خداوند مى فرمايد:
والذين جاهدوا فينا لنهدينّهم سبلنا. 2
و حتماً آنان را كه در راه ما تلاش و مجاهدت كنند به راه هاى خود هدايت مى كنيم.
امام صادق، عليه السلام، نيز مى فرمايند:
مَن عَمَل بما علم وَرَثّهف اللَّه علمَ ما لم تعلم. 3
كسى كه به دانسته خود عمل كند خداوند علم آنچه را كه نمى داند به او خواهد داد.
اين وعده حق پروردگار است كه هر كس به معلومات خويش عمل كند او خود مجهولات او را برايش معلوم گرداند.
امّا در روزگار ما آنچه كمتر بدان پرداخته مى شود عمل كردن است و شايد به همين دليل است كه دانش آموزى و علم اندوزى از حيرت انسان سرگردان عصر ما نمى كاهد.
امام صادق، عليه السلام، مى فرمايند:
دانش به آموختن نيست، بلكه نورى است كه در دل هر كس كه خداوند تبارك و تعالى خواهان هدايتش باشد، افتد. بنابراين، اگر خواهان دانش هستى بيش از هر چيز حقيقت عبوديت را در جان خودت جستجو كن و علم را با به كار بستن آن بجوى و از خداوند فهم بخواه تا به تو بفهماند.4
 و نيز از امام سجاد، عليه السلام، روايت شده كه مى فرمايند:
در انجيل نوشته شده است: تا آنچه را كه آموخته ايد به كار نبسته ايد در پى آموختن آنچه نمى دانيد نرويد، زيرا علم هرگاه به آن عمل نشود، جز بر دورى (عالم) از خدا نيفزايد. 5
خداوندا ما را در عمل به دانسته هايمان يارى كن، سينه مان را براى فهميدن و دانستن بگشاى و حيرت ها و سرگردانى هايمان را به نور علم و يقين برطرف فرما.


پى نوشت ها:
1. ميزان الحكمه، ج 8، ص 3995.
2. سوره عنكبوت، آيه 99.
3. بحارالانوار، ج 78، ح 189.
4. ميزان الحكمه، ج 8، ص 3981.
5. همان، ج 8، ص 3995.