پس از شهادت حضرت اباعبدالله الحسین ـ علیه السلام ـ و یاران باوفایش وقتی این خبر در بلاد اسلامی منتشر گشت، و به کالبد بی روح جامعه، جانی تازه بخشید، اولین کسانی که این جام بیداری را سر کشیدند و فریاد غرنده و سهمگین اعتراضشان وزیدن گرفت، مردمان فهیم سیستان بودند.

«اولين قيام مردان مرد براي خونخواهي حضرت امام حسين ـ علیه السلام ـ در سيستان،»[1] نام كتابي است که به قلم پژوهشگر و اندیشمند برجسته ی حوزه و دانشگاه حضرت حجت الاسلام والمسلمین علي دواني(ره) به رشته تحریر درآمده است.

هسته مرکزی این کتاب را اولین قیام مردمی که برای خونخواهی امام حسین ـ علیه السلام ـ پس از قیام خونین آن حضرت در سراسر مملکت اسلامی شکل پذیرفته است تشکیل می­دهد. نویسنده در این کتاب با رویکردی کاملاً تاريخي و مستند به این مسئله پرداخته است.

در بخشي از كتاب آمده است:

«سخن در اين است كه در تمام شهرهاي اسلامي كسي يا گروهي زبان به اعتراض نگشود و براي خونخواهي جانبازان كربلا و دفاع از خاندان رسالت قيامي صورت نگرفت ــ و اگر اتفاق افتاده باشد، تاريخ ثبت نكرده است ــ جز قيام توابين در كوفه كه سه سال بعد انجام گرفت و قيام مختار كه باز در كوفه و پنج سال بعد روي داد. اما ببينيد وقتي اين خبر در همان سال به مردم رشيد و با ايمان سيستان رسيد چه شد؟مردمان سيستان گفتند: نه نيكو طريقتي برگرفت يزيد كه با فرزندان رسول الله چنين كرد. پاره اي شورش اندر گرفتند.عباد بن ‌زياد (والي سيستان) سيستان را به مردم آن جا سپرد و فرار را بر قرار ترجيح داد.»

علاوه براین توفیق بزرگ، سیستان، سند افتخار آمیز دیگری هم در پرونده زرین خود دارد، و آن سبّ نگفتن حضرت امیرالمومنین علی (ع) در زمانی است که همگان بر منابر  آن حضرت را سب می گفتند؛ و از همین روی است که سیستان را به لقب دارالولایه هم مفتخر نموده اند.  

1 . اولين قيام مردان مرد براي خونخواهي حضرت امام حسينعلیه السلام در سيستان، علی دوانی، چاپ اول، 1384