نويد
ورود شاه جهان را اماره ها بينم
نويد بخش قدومش ستاره ها بينم
دلم ز شوق تو گويى ز سينه بيرون شد
چو من به ظلمت يلدا شراره ها بينم
به جستجوى جمالش به ديده پر اشك
به هر طرف نگرم من اشاره ها بينم
چرا اميد ندارم به وصل آن محبوب
نشان وصل بسى در نظاره ها بينم
ز روزگار وصالش چو از خدا پرسم
بسى نويد دراين استخاره ها بينم
چو گفتگو بكنم با دلم در اين معنى
چه مژده ها كه در اين استشاره ها بينم
درون سينه بسى موج مى زند اميد
چراغ مژده چو من بر مناره ها بينم
عجب مدار چو مى بينيم گريبان چاك
به راه عشق بسى سينه پاره ها بينم
سيد محمد حكاك

تا بهار خواهم مرد
بيا وَ گرنه در اين انتظار خواهم مفرد
اگر كه بى تو بياييد بهار، خواهم مفرد
به روى گونه من، اشك سال ها جارى است
و زير پاى همين آبشار، خواهم مفرد
نيامدى و خدا آگه است، من هر روز
به اشتياق رفخَت چند بار خواهم مفرد
خبر رسيد كه تو با بهار مى آيى
در انتظار تو، من تا بهار خواهم مفرد
پدر كه تيغ به كف رفت، مژده داد كه من
به روى اسب سپيدى، سوار خواهم مفرد
تمام زندگىف من در اين اميد گذشت
كه در ركاب تو با افتخار خواهم مفرد
پدر كه رفت به من راستْ قامتى آموخت
به سان سَروف سَهى، استوار خواهم مفرد محسن حسن زاده ليله كوهى

برسد به دست ذوالفقار

سلام مريدانه مرا از زمين پر شده از ظلم و جور بپذير .
سال هاست كه از تو دور مانده ايم .
سال هاست كه نشانى از تو از قاصدك هاى بى خبر تمنا كرده ايم .
سال هاست كبوتران حرم دل از پى تو روانه شده اند، امّا باز نيامدند...
يادش بخير آن روزها كه ملكوت نام تو را در گوش هستى زمزمه مى كرد، چه فخرى بر عالم مى فروختيم!
يادش بخير آن روزها كه تو بودى و عشق و على، چه مباهاتى بر مجنون مى كرديم .
يادش بخير آن روزها كه گيسوان تو در رقص خون به هم مى تابيد، چه غرورى جانمان را سرمست مى كرد!...

دلم گرفته است. دلم سخت گرفته است و تو اى ذوالفقار همچنان آرامى!
مى دانم بى على سرف ماندن ندارى و تاب هيچ نمى آورى امّا تو را به جان مرتضى قسم، ببين سيرى ظالمان شكم باره را .
ببين گرسنگى مظلومان پوست بر استخوان چسبيده را.
ببين جور و ستم دنيا را .
ببين فرياد خاموش مستضعفان زمين را .
ببين غوغاى تيرگى و ظلمت را .
ببين جنجال فتنه و فساد را.
پس چه شد عدالت موعود علوى؟
چه شد وعده تو با على؟
مگر تو ميراث على در دستان مقدس فرزند فاطمه نيستى؟
مگر قرار نيست مهدى با پرچم بدر و پيراهن پيامبر و شمشير على بيايد؟
مگر حديث فضيلت عدل بر جان تو نجوا نشد؟
مگر تحقق عدالت جز با حضور تو ممكن است؟

ذوالفقار!
عاشقان على چشم به راه تواند و قيامت را به انتظار نشسته اند.
برخيز! برخيز و حجت اهل بيت را تنها و بى عدالت على مگذار .

سهيلا صلاحى اصفهانى

ماهنامه موعود شماره 30