|
۱۴ بهمن ۱۳۸۳ |
|
صفحه 3 از 3
باز از نشانههاى عمومى اين دوره اين است كه »مفرطون بالغدوات«. اينها در روز انسانهاى سست عنصر و كم كارى هستند.
يكى از آسيبهاى عمومى در آخرالزمان اين است كه شبها ترك شب زنده دارى مىكنند .عموم مردم يا برخى از مردم و در روز هم كار جدّى ندارند »مفرطون بالغدوات« يعنى هنگام روز و در صبح كارهاى جدّى دنبال نخواهند كرد. به عبارتى نه در شب عبادت جدّى دارند و نه در روز كار جدّى. دقيقاً نقطه مقابل صفات اصحاب امام زمان (ع) كه مىفرمايد امام زمان (ع) »رهبان بالليل و اسد بالنهار« كسانى هستند كه در شبها اهل عبادت و مناجات با خدا هستند و در روز هم مانند شيرى وارد معركه و ميدان كار و جديت و خدمت به مردم مىشوند. در نقطه مقابل افرادى آسيب زده به وجود مىآيند كه اينها نه در شب عبادتى دارند و نه در روز كار جدّى و مفيد. پس اين نشانهها مىتواند سيماى عمومى مردان و زنان را در آخرالزمان مشخص و معلوم بكند.
به اين صفات عمومى روايتى را كه حضرت علامه طباطبايى (رض) در جلد پنجم الميزان نقل مىكند بايد اضافه كرد. همان گفتگويى كه در بين پيامبر اكرم (ص) و حضرت سلمان بوده و در روايت ديگرى هم به شكل مفصل نشانههاى آخر الزمان يا اشراط الساعة يعنى نشانههاى ظهور و وقوع قيامت را شمارش كردهاند.
در قسمتهاى گوناگونى از اين روايت مفصلى كه حضرت علامه طباطبايى (رض) نقل مىكنند ما به جمع بندى در مورد صفات عمومى مردم آسيب زده برخورد مىكنيم. از جمله روايات اين است كه مىفرمايد: »سيأتى على امتى زمان تخنث فيه سرائرهم« زمانى بر امت من فرا مىرسد كه مردم از نظر نهان دچار مشكلات و خباثتهاى وجودى مىشوند. »امّا تحسن علانيتهم طمعاً فى الدنيا« امّا ظاهر خودشان را بسيار زيبنده و آراسته نشان مىدهند .به خاطر اينكه طمع به دنيا دارند؛ يعنى به خاطر جلب منافع و جلب نظر مردم ظاهرى زيبا و زيبنده و آراسته دارند امّا در درون آنها و باطن آنها خباثت و آلودگىهاى معنوى جايگير شده است. و هم ايشان مىفرمايند: »همهم بطونهم و شرفهم مطاعهم« اينها كسانى هستند كه تمام همتشان شكم آنها و خوراك آنها است. يعنى در يك بيست و چهار ساعت وقتى به زندگى آنها مراجعه بكنيد عمدتاً فكر آنها در اطراف مطالبى است كه براى ارتزاق و پر كردن شكم هايشان مىگذرد و از طرفى »شرفهم متاعهم« و آنچه كه به آن افتخار مىكنند و موجب شرافت خودشان مىدانند كالا و ابزار زندگى، خانهها و ماشين و لوازمى است كه در اطراف آنها است. و باز مىفرمايند »ياكلون طيب الطعام و الوانهم« چنين افرادى به غذاهاى رنگارنگ و متنوع و بهترين غذاها روى مىآورند. آن مقدار وقتى كه اينها به انواع غذاها و تنوع آن و به رنگارنگى غذاها و شيرينى و طعم آنها معطوف مىكنند هرگز اين دقت را در مسير دينى و مسايل معنوى نخواهند داشت »يركبون الدواب و يتزينون بزينة المرأة لزوجها«. افرادى وجود دارند كه اينها بر ماشينها و مركبهاى گوناگون سوار مىشوند و در حد بسيار زياد آرايش مىكنند. »شارب القهوات لاعبون بالكعبات« از نشانههاى آنها اين است كه شرابخوارى يكى از مسايل رايج در زندگى آنها مىشود و قمار و مشغول بودن به قمار بازى هم از لهويات در زندگى آنها است »و تاركون الجماعات« اينها كسانى مىشوند كه به نماز جماعت ديگر اهميتى نمىدهند. به جمع مؤمنان و شركت در اجتماع دينى و معنوى و ارزشى، دقت و اعتنايى ندارند و اساساً يك نوع بىحرمتى و بىاحترامى نسبت به جماعات مومنين چه نماز جماعت، چه نماز جمعه و چه اجتماعات ديگر در چنين افرادى وجود خواهد داشت. از نشانههاى ديگرى كه براى اين گروه شمرده شده اين است كه »فلا يبالون بما احكموا و لا بما نكحوا« براى آنها مهم نيست كه درآمدشان از چه راهى به دست مىآيد و در چه مسيرى صرف مىشود. براى آنها مهم نيست كه با چه كسى ( پناه بر خدا) شهوت خود را اطفاء مىكنند. يعنى در مسير شهوترانى در خوردن و در آشاميدن كنترل را از دست دادهاند و به قواعد غير شرعى و غير معقول براى ارتزاق خود و دفع شهوت خود روى مىآورند.
از مسايل ديگرى كه باز بسيار مهم است اين است كه مىفرمايند: »اذا قطعوا الارحام«. گسستگىهاى خان
1. »اذا كنت فى عشرين رجلاً او اقل او اكثر«
ماهنامه موعود شماره 30
|
