فرا رسيدن نهم ربيع الاوّل را كه مقارن است با شروع ولايت خاتم الاوصياء حجةبن الحسن العسكرى، عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف، بر همه پيروان امامت و راهيان طريق ولايت اهل بيت عصمت و طهارت تبريك مى گويم. اساس مسأله امامت از نعمت هاى بزرگى است كه با هيچكدام از نعم الهى قابل مقايسه نيست و در معارف دينى ما به هيچ مسأله اى مانند ولايت اهمّيت و سفارش فراوان نشده است. همه متون و جوامع روايى و كتاب و سنّت از ابتدا تا انتها فريادگر مسأله امامت و دعوت كننده انسان ها و جامعه بشرى به اين امر حيات بخش است »و لم يفنادَ بشي ء مثل ما نودي بالولاية«. در ميان همه مذاهب و مكاتب، شيعه اين افتخار را دارد كه گوى سبقت را از ديگران ربوده و عشق به ولايت و امامت را رمز حيات و بقاى خويش قرار داده است. امّا حقيقت بزرگترى در اين ميان وجود دارد و آن وجود شريف امام زمان، مهدى موعود(عج) است كه شايد بتوان گفت بالاترين و عميق ترين عنوان همان است كه قرآن كريم از ايشان ياد نمود؛ و آن »بقيةاللَّه« است. او بقيه و انتهاى تجلّى خداوند و حسن ختام عالم و همه اديان است، او در ميان مظاهر تجلّى حقّ تعالى، آخرين گوهرى است كه مظهر همه صفات و اسماى الهى است و مى توان گفت همان طورى كه نبّى اكرم(ص) مظهر تامّ انبيا و شريف ترين گوهر نبوّت بود، وجود شريف حضرت حجّت نيز لفبّ امامت و تجلّى تام امامت است.
افتخار همه انسان هاى آزاده خصوصاً مسلمانان و شيعيان آن است كه در پرتو شعاع وجودى آن حضرت به سر مى برند. وجود شريفى كه منصبى را عهده دار است كه بالاترين منصب عالم وجود است و آن قيام براى اجراى كامل دين خدا و رفع ظلم و ستم و برخورد با هر گونه بدعت و انحرافى است كه در جامعه مسلمين و ميان انسان ها به وجود آمده است. ما امروز هر صبح و شام به ياد آن حضرت زندگى مى كنيم و خود را در محضر آن وجود شريف حاضر مى بينيم و ايشان را نسبت به همه امور و مقدّرات خود ناظر و حاضر مى دانيم. آنچه كه امروز مايه حيات و رمز بقا و استمرار است دل دادن به آن وجود شريف و سر سپردن بر خاك كوى او است.
از اينكه در چند ساله اخير عدّه اى از اهل فضل و دانش اين مسؤوليت خطير را احساس نموده اند و با تمام تلاش به دنبال شكوفايى برخى از زواياى ناشناخته حجّت خدا هستند و به اين نكته رسيده اند كه حيات فردى و اجتماعى ما، رشد سياسى و فرهنگى ما، عزّت و عظمت ما همه در پرتو شناخت وجودى آن حضرت است، بسيار خوشحالم و خدا را بر اين امر سپاسگزارم. گرچه معرفت حجّت خدا همانند اصل معرفةاللَّه به نحو صحيح و كامل مقدور نيست، و ما و همه نويسندگان راه علم و دانش و همه عارفان و سالكان عاجزند از اينكه بتوانند حقيقت اين نعمت عظماى الهى را درك كنند، و نيز بسيارى از خصوصيات قبل از ظهور و بعد از ظهور هنوز براى ما ظاهر و آشكار نگشته است، و سنّت الهى در اين باب وسيع و عظيم آنگونه كه بايد و شايد روشن نيست و در بوته اسرار باقى مانده است؛ امّا همه ما با انتظار زنده ايم و با اين سلاح مهم و برّنده، قلوب و جان هاى خود را زنده نگهداشته و نظاره گر افق زمان ظهوريم. إن شاء اللَّه.
امروز همه اديان الهى و پيشوايان آنان در اين نقطه مشترك اند كه در انتظار مصلح جهانى هستند و در دنياى تيره و تار امروز كه خوى حيوانيّت در برخى انسان ها آشكار است هيچ راه نجاتى جز اميد به ظهور انسانى كامل از طرف خداوند وجود ندارد.
امروزه انقلاب اسلامى ما به بركت روح انتظار به وجود آمد و آنچه كه مايه بقاى او خواهد بود همين امر است.
به همه مردم عزيز از دانشجو و روحانى، كارگر و كارمند، پير و جوان، زن و مرد، سفارش مى كنم كه بدانند كه اگر در عصر غيبت به حسب ظاهر محروم از رؤيت آن جمال نورانى هستيم امّا عشق به آن خورشيدى كه در پس پرده غيبت است، بايد در همه مإ؛ زنده باشد.
امروز سير و سلوك به حق هيچ راهى جز از طريق اتكال بر حجّت خدا ندارد. بايد از آن وجود شريف در همه مشكلات استمداد جوييم.
احياى فرهنگ مهدويت، بدين معنا است كه ارتباط وثيق و محكمى بين امّت و حجّت خدا ايجاد كنيم. موانع اتّصال بين خودمان كه عاجز و ناقص و ضعيف و ناتوان هستيم و بين آن حضرت را برطرف سازيم.
احياى اين فرهنگ از وظايف بزرگى است كه انتهاى آن زمان ظهور خواهد بود. بايد اين نسل و نسل هاى ديگر را براى ظهور آن حضرت آماده نمود.
امروزه بايد انسان هاى مضطرب و سرگشته بدانند كه توجّه به آن وجود شريف بزرگترين مايه آرامش و اطمينان است و توحيد واقعى در گرو ولايت است، (الَّذين آمَنوفا وَ لَمْ يَلْبَسفوا إفيمانَهفمْ بفظفلْمف أفولئفكَ لَهفمف الْأَمْنف). تطهير از شرك و نفاق و هرگونه ظلمى در گرو تمسك به ولايت است و آن وجود شريف مطَهّفر هرگونه نخوت و آلودگى است. رسيدن به مقام امن كه آرزوى بزرگ اولياى خدا است، جز از راه ولايت نخواهد بود.
از اينكه مسؤولان محترم ستاد احيا و گسترش فرهنگ مهدويت به اين امر مهمّ اقدام و مقالات و نوشته هايى را كه در اين زمينه وجود دارد بررسى و برترين را انتخاب نموده اند تشكّر مى كنم. هر قلم و نوشتارى در اين زمينه مى تواند بيشترين تأثير را در رشد معنوى و دينى جامعه داشته باشد. بايد اهل قلم و صاحبان طبع و نشر، همّت خود را بلند قرار داده و در اين ميدان كه اقيانوسى است بى كران و معارفى عظيم در آن نهفته است، از هيچ جدّ و تلاشى دريغ ننمايند.
در اينجا تذكر اين نكته را لازم مى بينم كه كه در اين وادى اهل فكر و تحقيق بايد معارف را به صورت ناب و خالص و به دور از هرگونه حشو و زوايد در اختيار مردم قرار دهند، بايد از بيان امور سست و واهى و چه بسا كذب كه اساس اعتقاد مردم را متزلزل مى كند اجتناب نمايند. در تثبيت حقيقت امامت هيچ نيازى به بيان رؤياهاى كاذبه و حوادث غير واقع نيست. بايد در منابر از جذبه هاى واقعى ولايت و آثار و كرامت هاى مسلّم الثبوت و حقيقى آن استفاده نمايند و به بيان ديگر بايد به دنبال تحكيم عقائد باشيم و نه فقط بر انگيختن احساسات كه آن امرى است غيرپايدار و گذرا.
اميدواريم مورد عنايت خاصّ امام عصر، روحى له الفداء، قرار گيريم و خدمات همگان مورد قبول آن وجود شريف باشد.
محمّد فاضل لنكرانى
1381/2/31
 

موعود شماره 32