|
۰۷ بهمن ۱۳۸۳ |
الهه قداعي
به نام خدايي كه خالق جهانيان است و محبوب قلوب عارفان. با نام تو آغاز
ميكنم اي كه به ياد تو و براي تو مينويسم.
انتظار يك درد است. دردي بسيار سهمگين، ولي هر دردي دارويي دارد و داروي
اين درد تويي مهدي موعود، اي امام من و اي خاتم امامان!
بدون تو جاي يك گل در روي زمين خالي است گلي كه عطر و بويش و حتي رنگش
با تمام گلها متفاوت است. گلي كه از شقايق زيباتر است و از ياس هم. و
بويش، بوي محمد(ص) و علي(ع) را ميدهد.
امام من! تو ميداني كه انسانهاي بسياري با دلي آكنده از اميد، روزگاري
است كه انتظارت را ميكشند و سجادههايي كه شب و روز براي تقاضاي ظهور تو
به درگاه معبود يكتا گشوده ميشوند و در اين سجادههاي خيس اشك جاي تصوير
تو خالي است.
اي مهدي موعود! من جمعههايم را به ياد تو سر ميكنم و ميدانم كه تو در
يكي از روزهاي جمعه خواهي آمد و آن جمعه زيباترين جمعة تاريخ است براي
عاشقانت.
عاشقان را منتظر گذاشتن پسنديده نيست ولي ما عاشقان تو دوست داريم انتظارت
را بكشيم و دائم از درگاه خداوند، آن سرچشمة هستي آمدنت را بخواهيم و
عاجزانه التماس كنيم ظهورت را. و از او بخواهيم كه توفيق ديدار تو را از ما
نگيرد و بر ما هم اين لطف را روا دارد وقتي كه تو بيايي طوفان برپاست،
طوفان عشق! و حتماً ميداني كه در طوفان باران هم خواهد آمد و باران اشك
سيل ميآفريند. و دلهاي تشنة ديدارت غوغا ميكنند؛ زيرا رسيدن به تو رسيدن
به عشق هستي است. تو كامل كنندة ايمان مؤمناني و تو درياي شور و عشقي كه
روانهاي به سوي باوري پاك، ايماني آهنين و عزمي راسخ. وقتي كه تو
بيايي ريز و درشت معناي واقعي عدالت را خواهند فهميد و آن روز است كه
عادلان سر بلندند. وقتي كه تو بيايي آسمان به خاطر تو پيداست و خورشيد به
خاطر تو نورافشاني ميكند و دريا به خاطر تو آبي است و زندگي به خاطر تو
زيباست.
ماهنا مه موعود شماره 33
|
مقالات 
