|
۳۱ شهريور ۱۳۸۶ |
|
اوّلين و مهمترين وظيفهاي كه هر شيعة منتظر بر عهده دارد كسب معرفت نسبت به وجود مقدّس امام و حجّت زمان خويش است. اين موضوع تا بدان درجه از اهميت قرار دارد كه در روايات بسياري كه از طريق شيعه و اهل سنّت از پيامبر گرامي اسلام(ص) و ائمه معصومين(ع)، نقل شده، آمده است كه: هر كس بميرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلي مرده است. 1 و در روايت ديگري كه مرحوم كليني به سند صحيح از فضيل بن يسار نقل ميكند آمده است كه: شنيدم حضرت اباجعفر (امام محمّد باقر)(ع)، ميفرمودند: هر كس در حالي كه امامي نداشته باشد بميرد، مردنش مردن جاهليت است و هر آنكه در حال شناختن امامش بميرد پيش افتادن يا تأخير اين امر (دولت آل محمّد (ص)) او را زيان نرساند و هر كس بميرد در حالي كه امامش را شناخته همچون كسي است كه در خيمة قائم(ع) با آن حضرت باشد. 2 توجّه به مفاد دعاهايي كه خواندن آنها در عصر غيبت مورد تأكيد قرار گرفته است، نيز ما را به اهميّت موضوع شناخت حجّت خدا رهنمون ميسازد، چنانكه در يكي از دعاهاي معروف و معتبري كه شيخ صدوق آن را در كتاب كمالالدين نقل كرده، ميخوانيم: بار الها! خودت را به من بشناسان كه اگر خود را به من نشناساني پيغمبرت را نخواهم شناخت، بارالها! پيغمبرت را به من بشناسان كه اگر پيغمبرت را به من نشناساني حجّت تو را نخواهم شناخت. بارالها! حجّت خود را به من بشناسان كه اگر حجتّت را به من نشناساني از دينم گمراه ميگردم، خداوندا! مرا به مرگ جاهليّت نميران و دلم را از (حق) پس از آنكه هدايتم فرمودي منحرف مگردان... . 3
پينوشتها: 1. مجلسي، محمّد باقر، بحارالانوار، ج 8، ص 368 و ج 32، صص 321 و 323؛ همچنين ر.ك: قندوزي، سليمان بن ابراهيم، ينابيع المودة، ج 3، ص 372. 2. كليني، محمّد بن يعقوب، الكافي، ج 1، ص 371، ح 5. 3. صدوق، محمّد بن علي بن حسين، كمال الدّين و تمام النعمة، ج 2، ص 512.
ماهنامه موعود شماره 79 |