به زودي شبهه‏اي به شما روي خواهد آورد و شما نه پرچمي خواهيد داشت كه ديده شود و نه امامي كه هدايت كند. تنها كساني از اين شبهه نجات خواهند يافت كه دعاي غريق را بخوانند.

دوران غريبي است دوران غيبت. امواج شبهه و فتنه از هرسو رو مي‏كند و تا به خود بيايي چون كشتي شكسته‏ها در دل درياي بيكران، حيران و سرگردان دست و پا مي‏زني كه آيا دستگيري هست؟ آيا فريادرسي هست؟ آيا كسي براي نجات اين غريق بي‏پناه مي‏آيد؟ امّا هميشه روزنة اميدي هست. از ميان تاريكي‏ها، نوري مي‏درخشد و تو را به خود مي‏خواند كه اي غريق درياي فتنه‏ها و اي سرگردان در ميان شبهه‏ها، نجاتت را تنها از من بخواه!

 آنچه گفته شد مقدّمه‏اي بود براي حديثي از امام‏صادق(ع).
عبدالله بن سنان، يكي از ياران امام صادق(ع) نقل مي‏كند كه روزي آن حضرت خطاب به ما فرمودند:
به زودي شبهه‏اي به شما روي خواهد آورد و شما نه پرچمي خواهيد داشت كه ديده شود و نه امامي كه هدايت كند. تنها كساني از اين شبهه نجات خواهند يافت كه دعاي غريق را بخوانند.
گفتم: دعاي غريق چگونه است؟
فرمود: مي‌گويي:
يا الله يا رَحمنُ يا رحيمُ يا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثبِّت قَلبِي عَلي دِينكَ.1
اي خدا، اي بخشنده، اي بخشايشگر، اي كسي كه قلب‏ها را دگرگون مي‏سازي! قلب مرا بر دينت پايدار فرما.
 بياييد دست‏هايمان را بلند كنيم و از خدا بخواهيم كه تا ظهور حجتش قلب‏هاي ما را بر صراط مستقيم پايدار بدارد و از  در افتادن در امواج فتنه‏ها و شبهه‏هاي آخرالزّمان نگه دارد.

ماهنامه موعود شماره 79

  پي‌نوشت‌ها:
1.صدوق، محمّد بن علي بن حسين، كمال الدّين و تمام النعمة، ج 2، ص 512.