روزي در خدمت حضرت آيت‌الله بهاءالديني(ره)، از مرحوم آيت‌الله آخوند ملاعلي همداني، دربارة فضيلت و اثر صلوات جريان ذيل نقل شد كه  مرحوم آيت‌الله آخوند گفته است:

فردي بود كه پيش ما مي‌آمد. زماني آمد، ديدم بوي خوشي از او استشمام مي‌كنم. بوي عطري كه من تا آن وقت چيزي به آن معطري نبوييده بودم. به او گفتم: عطر خوبي استعمال كرده‌اي گفت: من عطر نزده‌ام گفتم: پس جريان چيست؟ گفت: شبي نبي خاتم(ص) را در خواب ديدم. عده‌اي در خدمت حضرت عده‌اي بودند. حضرت فرمود: كدام‌يك از شما بيشتر به من درود و صلوات فرستاده‌اند؟ من كه دائم‌ الصلوات هستم، خواستم بگويم و خود را معرفي كنم. امّا احتياط كردم و با خود گفتم شايد از اين افراد كسي باشد كه بيش از من صلوات فرستاده باشد. مرتبة دوم نبي خاتم فرمودة خود را تكرار كرد. باز همان شبهه براي من پيش آمد. براي سومين بار حضرت فرمود. عرض كردم خودتان بفرماييد. فرمود: بيا جلو! نزديك رفتم. حضرت لب‌هاي مرا بوسيدند. از آن زمان، اين بوي خوش در من هست. مرحوم آيت‌الله فرمود: هر گاه او پيش من مي‌آمد، آن بوي خوش را استشمام مي‌كردم و بالاتر اين‌كه، با در زدن او مي‌گويم در را باز كنيد! فلاني است. چون با در زدن او، بوي خوشي را استشمام مي‌كنم.

آيت‌الله بهاءالديني پس از نقل اين ماجرا، در پاسخ فردي كه دربارة برتري ذكر صلوات پرسيده بود، بيان نمودند: ما به زيارت اهل قبور هم كه مي‌رويم، به جاي قرآن و حمد و سوره، صلوات مي‌فرستيم؛ سه صلوات به جاي يك حمد. چون همة خيرات از نبي خاتم است،

« بنا عبدالله بنا عرف الله». عبادت و عرفان خدا، توسط ما به مردم رسيد. اگر ما نبوديم، خدا، عبادت و شناخته نمي‌شود. همة معنويات و معارف و علوم از آن حضرت است « لو لاك لما خلقت الافلاك» ماديات نيز به بركت آن وجود مقدس است.

شافعي ـ فقيه اهل سنت ـ در شعر مشهورش مي‌گويد: اگر در نماز صلوات بر پيامبر و آلش نباشد، نماز درست نيست.

يا آل بيت رسول حبّكم
فرضٌ من الله في القرآن انزله
كفاكم في عظيم القدر انكم
من لم يصل عليكم لاصلوة له

امام صادق(ع) فرمود: روزي پيامبر(ص) به علي(ع) فرمود: آيا بشارت بدهم تو را؟ عرض كرد: بله يا رسول‌الله، تو هميشه بشارت‌دهنده‌اي. پيامبر فرمود: جبرئيل به من خبر عجيبي داد. علي پرسيد چه بود آن خبر؟ فرمود: مرا خبر داد كه هر گاه فردي از امت من درود بر من بفرستد و آل و اهل بيت مرا نيز ياد كند، درهاي آسمان به روي او گشوده شود و ملائكه هفتاد صلوات و درود بر او مي‌فرستند و گناهان او مانند برگ درخت مي‌ريزد و خدا مي‌فرمايد: لبيك بندة من. اي ملائكة من! شما هفتاد صلوات بر او فرستاديد، من هفتصد درود و صلوات بر او مي‌فرستم. اما اگر صلوات بر من بفرستد و آل و اهل بيت مرا در صلوات ياد نكند، هفتاد پرده حجاب بين آن درود و آسمان قرار داده مي‌شود و خدا مي‌فرمايد: لالبيك و لاسعديك، اي ملائكه من! دعاي او را بالا نبريد، مگر اين‌كه اهل بيت پيامبر را در صلوات ياد كند. و اين حجاب و مانع هست تا اهل بيت مرا در صلوات به من ملحق كند.

پي‌نوشت:
٭ برگرفته از: سيري در آفاق، يادنامة آيت‌الله بهاءالديني، ص 310.

ماهنامه موعود شماره 76