|
۲۱ مرداد ۱۳۸۶ |
|
اشاره: مقام معظم رهبري در نخستين سخنراني خود در سال جديد كه در اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حرم مطهر رضوي(ع) ايراد داشتند، نكات مهمي را مطرح فرمودند كه توجه به آنها مي تواند راهگشاي مردم و مسئولان ما در سال 1386 باشد. نظر به اهميت اين نكات، در اين شماره گزيدهاي از سخنان ايشان را تقديم خوانندگان عزيز موعود مي كنيم.
اوّل سال فرصت خوبي است براي تقويت عزم ملي، براي بركت بخشيدن به عمر خود در اين سال. اگر همة آحاد ما مردم ايران از اوّل سال عزم خود را بر اين متمركز كنيم كه با تلاش خود، با حركت خود، سال پُرباري براي خود فراهم كنيم، خداي متعال هم يقيناً كمك خواهد كرد. البته جانماية اين عزم ملي و بزرگ، نيت پاك و تصميم بر جلب رضاي الهي است؛ تصميم بر پيمودن صراط مستقيم؛ و آنگاه شناختن موقعيت خود، وضع خود، و جايگاه خود در شرايط كنوني عالم و چالشهايي كه پيش روي ملت قرار دارد، و شناختن خطوط اساسي براي مواجهة با چالشها. اين، شرط موفقيت يك ملت زنده است؛ وضع خود را، جايگاه خود را، شرايط خود را درست بشناسد و براي اين شرايط برنامهريزي داشته باشد و عزم و تصميم قاطع بر مواجهة با آنچه كه در اين راه براي انسان به طور طبيعي پيش بيايد.
آنچه كه اساس مطلب براي ما ايرانيهاست ـ كه هميشه بايد اين را مدّ نظر داشته باشيم ـ اين است كه ملت ما و مجموعة ما مردم ايران، هدف بزرگي براي خودمان ترسيم و در طول دهههاي پس از انقلاب، اين هدف را دنبال كرديم. هرچه نگاه ميكنيم، احساس ميكنيم كه ما براي رسيدن به اين دو هدف، تواناييهاي لازم را داريم. اين هدف بزرگ عبارت است از سربلندي ايران اسلامي، و الگوشدن در ميان ملتهاي مسلمان، هم از لحاظ مادي و هم از لحاظ معنوي. معناي اين حرف اين است كه ملت ما، هم از لحاظ مادي و هم از جنبههاي معنوي ارتقا پيدا كند؛ استقلال ملي داشته باشد؛ عزت ملي داشته باشد؛ توان و ظرفيت ملي داشته باشد؛ بتواند از همة ظرفيتهاي خود استفاده كند؛ از رفاه عمومي برخوردار باشد و عدالت عمومي و اجتماعي بر زندگي او حاكم باشد. اين ملت در آن صورت ميشود الگو براي همة جوامع مسلمان و حتّي غير مسلمان. ملت ايران ميخواهد ملتي باشد آزاد، مرفه، باايمان، و كشوري داشته باشد آباد و پيشرفته؛ اين هدف ملت ايران است.
و امّا اين راهي كه ملت ايران ميخواهد برود، يك راه آسفالتة بيمانع نيست؛ ما در اين راه چالش هم داريم. ما دو دشمن بزرگ داريم. من اين دو دشمن را امروز به اختصار براي شما معرفي و چهرهنمايي ميكنم تا ببينيم من و شما در مقابل اين دو دشمن چه بايد بكنيم. يك ملت بايد دشمن را بشناسد، نقشة دشمن را بداند و خود را در مقابل آن مجهز كند. ما دو دشمن داريم: يك دشمن، دشمن دروني است؛ يك دشمن، دشمن بيروني است. دشمن دروني خطرناكتر است. دشمن دروني چيست؟ دشمن دروني خصلتهاي بدي است كه ممكن است ما در خودمان داشته باشيم. تنبلي، نشاط كار نداشتن، نااميدي، خودخواهيهاي افراطي، بدبين بودن به ديگران، بدبين بودن به آينده، نداشتن اعتماد به خود ـ نه به شخص خود و نه به ملت خود ـ اينها بيماري است.و امّا دشمن بيروني اين هدف عبارت است از نظام سلطة بينالمللي؛ يعني همان چيزي كه به او ميگوييم استكبار جهاني. استكبار جهاني و نظام سلطه، دنيا را به سلطهگران و سلطهپذيران تقسيم ميكند. اگر ملتي بخواهد در مقابل سلطهگران از منافع خود دفاع كند، سلطهگران با آن ملت دشمني ميكنند؛ روي او فشار ميآورند و سعي ميكنند مقاومت او را در هم بشكنند. اين، دشمنِ يك ملتي است كه ميخواهد مستقل و عزتمند، و آبرومند و پيشرفته بشود و زير بار سلطهگران نرود؛ اين دشمنِ بيروني است. امروز مظهر اين دشمني عبارت است از شبكة صهيونيسم جهاني و دولت كنوني ايالات متحدة امريكا.
من برنامههاي استكبار جهاني عليه ملت ايران را در سه جمله خلاصه ميكنم: اوّل، جنگ رواني؛ دوم، جنگ اقتصادي؛ و سوم، مقابله با پيشرفت و اقتدار علمي. دشمنيهاي استكبار با ملت ما در اين سه قلم عمده خلاصه ميشود. البته اينها را بايد دستگاههاي تبليغاتي و رسانهها و شخصيتهاي سياسي بيشتر براي مردم توضيح بدهند. من اجمالاً سرفصل و خلاصهاي از مطالب را به شما عرض ميكنم.
جنگ رواني يعني چه؟ هدف جنگ رواني، مرعوب كردن است. كي را ميخواهند مرعوب كنند؟ ملت كه مرعوب نميشود؛ تودة عظيم مردم كه مرعوب نميشوند. چه كسي را ميخواهند مرعوب كنند؟ مسئولان را، شخصيتهاي سياسي را، به قول معروف خود ما، نخبگان را؛ اينها را ميخواهند مرعوب كنند. كساني كه قابل تطميعند، آنها را ميخواهند تطميع كنند؛ ارادة عمومي را ميخواهند تضعيف كنند؛ درك مردم از واقعيتهاي جامعة خودشان را ميخواهند تغيير دهند؛ هدف جنگ رواني اين است. يك نفر كه بيمار نيست، صد بار به او بگويند آقا! شما كسالت داريد، شما مريضيد، يك مقدار احساس بيماري ميكند. به عكس، اگر كسي دچار بيماري هم باشد، صد بار به او بگويند شما حالتان خوب است، احساس صحت ميكند. با تلقين ميخواهند واقعيتهاي كشور ما را در نظر ملت ما دگرگون كنند. ملت ما ملتي است بااستعداد، داراي قابليت، داراي ظرفيت، داراي ثروتهاي عظيم طبيعي؛ چنين ملتي ميتواند پيشرو باشد. دليلي ندارد كه اين ملت، نااميد باشد.
يك بخش از جنگ رواني دشمن، دامن زدن به اختلافات است. در داخل كشور ما اختلافات قومي، اختلافات مذهبي ـ شيعه و سني ـ اختلافات جناحي، اختلافات صنفي و رقابتهاي صنفي را ترويج و تبليغ ميكنند. در داخل، مزدوران و ايادياي هم دارند كه مقاصد آنها را در اينجا به شكلهاي گوناگون عمل ميكنند.
من به همين مناسبت به عناصر سياسي داخلي هم، دوستانه نصيحت ميكنم؛ مراقب باشند، طوري حرف نزنند، طوري موضعگيري نكنند كه به مقاصد دشمن در اين جنگ رواني كمك شود؛ به دشمن كمك نكنند. امروز هر كس كه مردم را نااميد كند و به خود، به مسئولين و به آينده بياعتماد كند، به دشمن كمك كرده. امروز هر كس كه به اختلافات دامن بزند ـ هر نوع اختلافاتي ـ به دشمن ملت ايران كمك كرده. كساني كه قلم دارند، بيان دارند، تريبون دارند، جايگاهي دارند، بايد مراقب باشند؛ نبايد بگذارند دشمن از آنها استفاده كند. جنگ رواني دشمن، مهمترين بخش مبارزة دشمن با ملت ايران است.
جنگ اقتصادي هم يكي ديگر است. ميخواهند ملت ايران را از لحاظ مسائل اقتصادي در تنگنا قرار دهند. من عرض ميكنم ميدان براي تحرك اقتصادي ملت ايران باز است. با سياستهاي اصل 44 كه ابلاغ شد و دولت هم مجدّانه دنبال اين است كه اينها را تحقق ببخشد و بايد هم دنبال كند، ميدان كار اقتصادي باز است؛ نه فقط براي افرادي كه ثروتمندند، حتّي براي آحاد مردم. سال 86 و شايد تا يكي دو سال بعد رويكرد دولت و رويكرد فعالان كشور بايد رويكرد اقتصادي باشد. ما ميتوانيم اقتصاد خودمان را شكوفا كنيم. تهديد ميكنند كه تحريم ميكنيم. تحريم نميتواند به ما ضربهاي بزند. مگر تا حالا تحريم نكردهاند؟ ما در حال تحريم به انرژي هستهاي رسيدهايم.
در مورد مقابلة با پيشرفت علمي هم يك نمونة مهمش همين مسئلة انرژي هستهاي است. در گفتهها، در گفتوگوهاي سياسي و غيره ميگويند دولتهاي غربي با دارا بودن قدرت هستهاي در ايران موافق نيستند؛ خب نباشند. مگر ما براي به دست آوردن قدرت هستهاي از كسي اجازه خواستيم؟ مگر ملت ايران با اجازة ديگران وارد اين ميدان شده است كه بگويند ما موافق نيستيم؟ خب موافق نباشيد. ملت ايران موافق است و مايل است اين انرژي را داشته باشد.
من عرايضم را ميخواهم تمام كنم. اين توصيههاي خادم ملت ايران است به ملت ايران. توصية من اين است: اين شعاري كه ما امسال مطرح كرديم ـ يعني اتحاد ملي و انسجام اسلامي ـ اين را رعايت كنيد. اتحاد ملي، يعني يكپارچگي ملت ايران. انسجام اسلامي، يعني ملتهاي مسلمان با هم همراه باشند. ملت ايران رابطة خود را با ملتهاي اسلامي محكمتر كند. ما اگر بخواهيم اتحاد ملي و انسجام اسلامي تحقق پيدا كند، بايد بر اصولي كه بين ما مشترك است، تكيه كنيم. نبايد خودمان را سرگرم فروعي بكنيم كه مورد اختلاف است.
توصية بعد اين است كه ملت عزيز ما، مخصوصاً جوانان ما، اعتماد به نفس خودشان را از دست ندهند. جوانان عزيز! جوانان عزيز ملت ايران! شما ميتوانيد؛ ميتوانيد كارهاي بزرگ بكنيد، ميتوانيد كشور خود را به اوج اعتلاي و عزت برسانيد. اعتماد به نفس، اعتماد به مسئولين كشور، اعتماد به دولت، همان چيزي است كه دشمنان ميخواهند نباشد. دشمنان ميخواهند مردم به دولت ـ كه مسئوليت ادارة امور كشور را دارد ـ بياعتماد باشند؛ سعي كنيد اين نقشة دشمن را خنثي كنيد.
ما بايد چشمهاي خودمان را باز كنيم. ما بايد به خدا متوسل باشيم، متذكر باشيم. ملت ايران ملت بزرگي است، ملت توانايي است، هدفهاي بزرگي دارد، راهي هم به سوي اين هدفها دارد كه ميتواند طي كند. من اميدوارم خداي متعال تفضّلات خود را بر شما ملت ايران به طور مستمر ببارد؛ باران لطف خود را بر سر شما ببارد و انشاءالله امروز كه روز اوّل سال 86 است، سرآغاز يك سال پُربركت براي مردم باشد.
پينوشت: ٭ برگرفته از پايگاه اينترنتي رهبر معظم انقلاب اسلامي: Web: http://www.leader.ir E-mail:
This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it
ماهنامه موعود شماره 75 |