سهيلا صلاحي اصفهاني
فكر مي‌كنم تو هم به اندازه من، او را دوست داشته باشي اگر برايت بگويم كه:
دنيايش تنگ و كوچك و بسته نيست.
روزنامه‌ها را مي‌خواند.
اخبار را با دقت پي‌گيري مي‌كند.
احزاب و گروه‌ها را مي‌شناسد.
در مقابل مسائلي كه در دنيا اتفاق مي‌افتد بي‌تفاوت نيست و عكس‌العمل مناسب نشان مي‌دهد.

قرآن خواندنش ترك نمي‌شود، هم مي‌خواند و هم عمل مي‌كند.
كميل شب‌هاي جمعه را فراموش نمي‌كند.
ندبه‌هاي صبح جمعه و سمات عصر را به موقع مي‌خواند.
عهدهايش را بر سر سجاده صبح محكم مي‌كند.
ذكرهاي روزانه‌اش را اول وقت مي‌گويد.
و خلوت‌هايش را با عاشورا پر مي‌كند.

ورزش مي‌كند اما جوانمردي و رادي براي او از قهرماني مهم‌تر است.
به سلامتي و تندرستي بها مي‌دهد.
به اندازه مي‌خورد.
به اندازه مي‌خوابد.
و به اندازه تحرك دارد.

خودش را مهياي جهاد مي‌كند.
تلاش مي‌نمايد تا آمادگي‌هاي نظامي و رزمي را كسب كند.
سلاح‌هاي روزگار خود را مي‌شناسد و كاركردن با آن‌ها را مي‌داند.

به بزرگ‌ترها احترام مي‌گذارد.
به پدر و مادرش نيكي مي‌كند.
حقوق همسايه‌ها را رعايت مي‌كند.
در جمع‌هاي فاميلي حاضر مي‌شود.
سراغ دوستانش را مي‌گيرد و ارتباطش را با آن‌ها حفظ مي‌كند.
هرگز حرمت معلم‌هايش را نمي‌شكند.
ادامه دارد...