هر يك قوة چهل مرد را دارند
دل‌هايشان مانند پارة آهن يا پارة فولاد محكم مي‌گردد
از شير دليرتر مي‌شوند
از نيزه‌ كاري‌تر خواهند بود
شمشير آن‌ها از آسمان مي‌آيد، در حالي كه اسامي خود و پدراشان بر روي آن‌ها نوشته شده است
عاشق و مطيع امام(ع) هستند مانند اطاعت يك كنيز از مولايش
بر روي زمين كه راه مي‌روند زمين افتخار مي‌كند و مي‌گويد «مرّ بي صاحب القائم؛ ياور حضرت قائم(ع) از من عبور كرد.»
اگر بر كوه‌ها بگذرند، كوه‌ها در هم فرو ريزند
دست از شمشيرهاي خود باز نمي‌گيرند تا آن كه خداي تعالي راضي شود
پارسايان شب
شيران روز
اينان تنها از خداي متعال مي‌ترسند
فرياد «لا إله إلّا الله» آنان بلند است
همواره آرزوي شهادت را دارند
بادهاي مختلف آن‌ها را از مسير حق جدا نمي‌كند
اكثر اين 313 نفر جوانند
اكثر اين 313 نفر عجمي هستند
شعار ياران حضرت مهدي(ع)، «يالثارات الحسين؛ بيايد به خون‌خواهي حسين» است.1

پي‌نوشت‌ها:
1. خراساني، محمد جواد، مهدي منتظر؛ معجم الاحاديث الامام المهدي ج1، ص393؛ مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ج52، ص334 و 307؛ بلخي حنفي، سليمان، ينابيع المودة، ص509