در شب جمعه هشتم مهرماه سال 1361، در منطقه غرب، بخش سومار، «عمليات مسلم بن عقيل» با حضور شهيد محراب ـ آيت‌الله شيخ عطاءالله اشرفي اصفهاني ـ و تني چند از شخصيت‌هاي كشوري و لشكري و وزرا آغاز شد. در اين عمليات كه در منطقه عملياتي غرب كشور بي‌سابقه بود عده زيادي از  مزدوران بعثي كشته، زخمي و يا اسير شدند. قبل از آغاز عمليات، شهيد محراب با امام امت(ره) ملاقات و گفت‌وگو كرده بودند.
روز قبل از عمليات گروهي از فيلمبرداران به منزل ايشان آمده بودند تا فيلمي از زندگيشان تهيه كنند. آن فيلمبرداري هفت ساعت طول كشيد و ايشان بي‌نهايت خسته شدند. پس از فيلمبرداري تلفن به صدا درآمد؛ معلوم شد قرار است همان شب، عمليات شروع شود. فرماندهان منتظر آيت‌الله اشرفي بودند. در آن لحظه، كه نه محافظين و نه وسيله نقليه ايشان در دسترس بود با اتومبيل پيكاني كه مربوط به قرار گاه بود به سوي محل هليكوپتر راهنمايي شدند و به قرارگاه عمليات، نزديك شهر سومار آمدند. عمليات مسلم بن عقيل در شب جمعه با قرائت «دعاي كميل» و «دعاي توسل» در ساعت دوازده شب شروع شد... .
ايشان شروع به خواندن دعاي كميل كرد، در حالي كه هوا متغير بود و قطرات باران رزمندگان را نوازش مي‌داد ماه هم گاهي خودنمايي مي‌نمود. در اثناي خواندن دعا آيت‌الله اشرفي خطاب به رزمندگان اسلام فرمودند:
بوي مشك فضا را پر كرد، از قدم امام زمان(ع) است و به طور قطع و مسلم امام عصر (ع) در اين محل تشريف دارند.
عجيب آن‌كه بعضي از حضار نيز آن بوي خوش را احساس كرده بودند و مي‌گفتند، ما تا پايان آن شب آن بوي خوش را استشمام كرديم و بعضي مي‌گفتند ما فقط يك لحظه متوجه شديم و ديگر چيزي نفهميديم.
آيت‌الله اشرفي آن‌گاه در ساعت دوازده شب به دعاي توسل مشغول شدند و براي رزمندگان اسلام پيروزي را از خداوند طلب كردند.
دو روز از عمليات مسلم بن عقيل مي‌گذشت. يكي از برادران پاسدار كه در «عمليات فتح المبين» مجروح شده و از حضرت رضا(ع) شفا گرفته بود براي مرتبه دوم در عمليات مسلم‌بن عقيل شركت كرده و بر اثر موج انفجار در بيمارستان به سر مي‌برد. او پس از بهبودي با وضع عجيب و غيرقابل وصفي به قصد ملاقات با آيت‌الله اشرفي به منزل ايشان آمد. وقتي چشم اين برادر پاسدار به ايشان افتاد ناگهان ناله‌اي زد و آهي كشيد، سپس صداي گريه‌اش بلند شد و پس از لحظاتي آرام گرفت و رو كرد به آقاي اشرفي و اظهار داشت: «من شب عمليات مسلم بن عقيل، امام زمان (ع) را در خواب ديدم و آن حضرت به من پيغامي دادند و فرمودند اين پيغام را به آقاي اشرفي بده و سفارش كن كه ايشان در نماز جمعه به مردم بگويد. متن پيام حضرت اين بود كه:
داستان شما رزمندگان اسلام مانند داستان آن‌هايي است كه خداوند در سورة انفال، آيات 8 تا 12 بيان فرموده است:
إذا تستغيثون ربّكم فاستجاب لكم أنّي ممدّكم بألفٍ من الملائكة مردفين و ما جعله الله إلّا بشري و لتطمئنّ به قلوبكم و ما النّصر إلّا من عند الله إن الله عزيزٌ حكيمٌ * اذ يغشيكم النعاس أمنةً و ينزّل عليكم من السّماء ماءً ليطهّركم به و يذهب عنكم رجزالشّيطان و ليربط علي قلوبكم و يثبّت به الأقدام * إذ يوحي ربّك الي الملائكه أنّي معكم فثبّتوا الّذين آمنوا سألقي في قلوب الذين كفروا الرّعب.
(و به ياد آوريد) هنگامي را كه پروردگار خود را به فرياد مي‌طلبيديد، پس دعاي شما را اجابت كرد كه: «من شما را با هزار فرشتة پياپي ياري خواهم كرد.» و اين (وعده) را خداوند جز نويدي (برايتان) قرار نداد و تا آن‌كه دل‌هاي شما بدان اطمينان يابد و پيروزي جز از نزد خدا نيست كه خدا شكست‌ناپذير و حكيم است.
اين آيات در رابطه با داستان «جنگ بدر» است كه اولين جنگي است كه بين اسلام و كفار و مشركين در زمان پيامبر اتفاق افتاد. چون عدة مسلمان‌ها كم بود و تعداد مشركين زياد، مسلمان‌ها نگران بودند و استغاثه به خداوند كردند، خداوند تعداد يك هزار ملائكه را به كمك مسلمان‌ها فرستاد و آن‌ها از اين نگراني نجات پيدا كردند و در نتيجه مسلمين در اين جنگ پيروز شدند.
موضوع ديگر اين كه لشكريان اسلام آب نداشتند و كفار طعنه به آن‌ها مي‌زدند. خداوند باران شديدي فرستاد و آن‌ها با آن آب خود را تطهير و از آب استفاده كردند. آيه آخر در رابطه با رعبي است كه خداوند از مسلمان‌ها در دل كفار قرار داد. مهم‌ترين چيز رعب و وحشتي است كه اگر خداوند در دل كفار و مشركين قرار دهد آن‌ها شكست مي‌خورند.
آن برادر پاسدار اين جريان را براي آيت الله اشرفي نقل كرد و ايشان هم به بنده فرمودند قرآن را بياورم تا آيات را پيدا كنند. قرآن را باز كردند. آيات مزبور را از سورة انفال پيدا و دقايقي مطالعه كردند. آن‌گاه برادر پاسدار را در آغوش كشيدند و فرمودند:
اين خواب شما از رؤياهاي صادقه است و واقعيت دارد و درست جريان عمليات مسلم‌بن عقيل مانند جريان جنگ بدر است.
آن‌گاه آن شهيد محراب از او در خواست كردند كه جريان خود را در نماز جمعه بگويد. كه او نيز در هفته بعد ـ يعني در آخرين نماز جمعه به امامت آيت‌الله اشرفي ـ بين نماز جمعه و عصر اين جريان را براي نمازگزارن بيان كرد.

پي‌نوشت:
* عروج خونين، به مناسبت كنگرة بيستمين سالگرد شهادت عالم و مجاهد پارسا، چهارمين شهيد محراب حضرت آيت الله عطاء الله اشرفي اصفهاني، محمد اشرفي اصفهاني، صص97ـ93.