دريا در غدير
از كران مشرق آمد عالم آرا در غدير
با طلوعى جاودان، خورشيد بطحا در غدير
مسند انداز زمين شد آسمان آن دم كه ديد
در فراز اين فرود، عرش معلاّ در غدير
ز آن دو پيكر تيغ تا جويد فروغ ايزدى
خيمه بر بام فلق افراشت جوزا در غدير
ريخت گردن بند پروينى به بزم آفتاب
بر جبين موج، رقصان شد ثريا در غدير
هر ستاره، ديده اى شد، ديده اى چشم انتظار
كهكشان را تا ببيند مرتضى را در غدير
تا على دست خدايى كرد بيرون ز آستين
از بغل بيرون نيامد دست بيضا در غدير
با ولايت استوار، آيين يزدانى نگشت
بر اهورايى سرير نور، الاّ در غدير
مثل شبنم پاك از دامان گل پرواز كن
تا مگر آگه شوى از راز دريا در غدير
بركه كى درياى پر گوهر برآرد در كنار
اى عجب ناممكن آمد ممكن، اما در غدير
ز آن خفم سربسته خضر آورد آب زندگى
مردگان را مژدگانى جان مسيحا در غدير
تا برافروزد تنور شعله خيز كربلا
سر كشيد از خاك گلگون، لاله لا در غدير

مشفق كاشانى






دفرّف ولايت
اين زمين بانگ وفادارى او ساز نكرد
چاه هم غفصه تنهايى او باز نكرد
آن لبى كز صدفش دفر ولايت مى ريخت
در غديرى ز خفم افشاى يكى راز نكرد
در سراى ازلى هفلهفله اى خاست به پا
آسمان يك ورق از قصه هم آغاز نكرد
آن همه نازف على بر فلك و مفلك و مَلَك
سوى مسكين نگهى از سرف آن ناز نكرد
تا قلم شرح غدير خفمف او داد به دل
دل به جز نام على بر قلم آواز نكرد

بهناز رستمى (شهپر)




بهار حضور
صداى بالا ملايك ز دور مى آيد
مسافرى مگر از شهر نور مى آيد؟
دوباره عطر مناجات با فضا آميخت
مگر كه موسى عمران ز طور مى آيد؟
شراب ناب تبلور به شهر آوردند
تمام شهر به چشمم بلور مى آيد!
ستاره اى شبى از آسمان فرود آمد
و مژده داد كه، صبح ظهور مى آيد
چقدر شانه غمبار شهر حوصله كرد
به شوق آنكه پگاه سفرور مى آيد
مسافرى كه شتابان به يال حادثه رفت
به بال سرخ شهادت، صبور مى آيد!
به زخمهاى شقايق قسم، هنوز از باغ
شميم سبز بهار حضور مى آيد
مگر پگاه ظهور سپيده نزديك ست؟
صداى پاى سواران ز دور مى آيد!

ناصر فيض



نذر امام مهدى(ع)
از پشت ديوار قرون يكروز، مردى مى آيد از خدا سرشار
با كوله بارى از شقايق پر، با هيأتى از كربلا سرشار
صدها چو داود نبى مَستند، از عطر آواز نگاه او
با او تمامف اين سكوتستان، مى گردد از شعر خدا سرشار
مى آيد و فوج كبوترها، از چشمهايش بال مى گيرند
خواهد شد، آرى! آسمان آنروز، از وسعت پروانه ها سرشار
فردا تمام خاك مى بالد، بر وسعت آيينه هاى سبز
فردا تمام خاك خواهد شد، از نان و گل نور و صدا سرشار
اى چشمهاى انتظار آلود، بايد شكيباتر ازين باشيد
وقتى كه چشم مست آيينه ست، از انتظار بهت زا، سرشار

نعمت اللَّه شمسى پور