|
الوتر الموتور والمنتقم الموعود-2 |
|
|
|
۲۹ آذر ۱۳۸۳ |
|
صفحه 2 از 2 هنگامة رجعت براساس اعتقاد قطعي ما، به هنگام ظهور موفور السّرور يوسف زهرا، گروهي از مؤمنان خالص و جمعي از ملحدان خالص به اين جهان برميگردند، تا پيش از هنگامة رستاخيز، در دادگاه عدل مهدوي به پروندة آنان رسيدگي شود. اعتقاد به رجعت از ضروريات عقيدتي مذهب شيعه 28 ، مورد اتفاق همة شيعيان در طول قرون و اعصار بوده 29 آيات فراواني از قرآن 30 و روايات بيشماري از پيشوايان معصوم در اين رابطه در مجامع حديثي آمده است. 31 در احاديث رجعت تصريح شده كه غاصبان فدك، قتلة كربلا و ديگر ستمپيشگاني كه حقوق اهل بيت(ع) را پايمال كردند، شخصاً برميگردند و به كيفر اعمال خود ميرسند. 32 و اينك چند نمونه: 1. امام صادق(ع) ميفرمايد: إن أوّل من يكرّ إلي الدّنيا الحسين بن علي و أصحابه، و يزيد بن معاويه و أصحابه، فيقتلهم حذو القذّة بالقذّة. نخستين كسي كه در هنگامة رجعت برميگردد، امام حسين و يارانش ميباشند، كه همراه يزيد و يارانش برميگردند، پس آنها را مطابق اعمالشان به كيفر ميرساند، همانند تطابق پرههاي تير با يكديگر. 33 2. خداوند منان شهادت و مصائب امام حسين(ع) را به پيامبر اكرم(ص) خبر داد و او را آگاه ساخت كه حسيناش كشته ميشود، ولي بعداً به دنيا برميگردد و بر دشمنانش پيروز ميشود و آنها را به قتل ميرساند، آنگاه فرمانروايي زمين را به او ميسپارد. 34 3. امير مؤمنان(ع) به فرازهاي حساس از صحنة تهاجم سپاه امام حسين(ع) به اردوي يزيد در خطبة «مخزون» اشاره ميكند. 35 4. امام باقر(ع) ميفرمايد: حضرت حسين(ع) خروج ميكند، انتقام خون خود و اصحابش را ميگيرد، آنگاه اميرالمؤمنين علي بن ابيطالب(ع) خروج ميكند. 36 اين مضمون را شيخ طوسي نيز از طريق فضل بن شاذان روايت كرده است. 37 5. امام صادق(ع) از قول اسماعيل صادق الوعد نقل ميكند كه به درگاه حضرت احديت عرضه داشت: إنّك وعدت الحسين، عليهالسلام، أن تكرّه إلي الدّنيا، حتّي ينتقم بنفسه ممّن فعل ذلك به. خدايا! تو به حسين عزيزت وعده فرمودهاي كه او را به دنيا باز گرداني، تا شخصاً از كساني كه اين جنايتها را در حق او مرتكب شدهاند، انتقام بگيرد. 38 6. امام باقر(ع) ميفرمايد: إنّ لعليّ(ع) إلي الارض كرّة معالحسين(ع) يقبل برايته حتّي ينتقم من بنياميّة و معاوية و آل معاوية. علي(ع) در عهد امام حسين(ع) رجعت ميكند، با پرچم هميشه پيروزش حمله ميكند، از بنياميه، معاويه و آل معاويه انتقام ميگيرد. 39 7. امام صادق(ع) در ضمن حديث مفصلي ميفرمايد: مامن إمام في قرن إلاّ و يكرّ معه البرّ والفاجر في دهره، حتّي يديل الله المؤمن الكافر. هيچ امامي در قرني نبوده جز اينكه خوبان و بدان عصر او نيز به همراه او رجعت ميكنند، پس خداوند خوبان را بر بدان چيره ميسازد. 40 از احاديث هفتگانهاي كه به عنوان نمي از يم و اندكي از بسيار احاديث رجعت در اينجا آورديم به روشني معلوم ميشود كه در هنگامة رجعت شخص ستمكاران رجعت ميكنند و انتقام خاندان عصمت و طهارت و ديگر مظلومان تاريخ از شخص آنها گرفته ميشود. از اين احاديث استفاده ميشود كه انتقام هر امامي توسط خود آن امام در عالم رجعت گرفته ميشود. و اين نكتهاي است كه بسياري از احاديث رجعت بر آن دلالت ميكند.
پينوشتها : 1 . شيخ طوسي، الغيبة، ص148. 2 . همو، مصباح المتهجد، ص74. 3 . شيخ صدوق، كمالالدين، ج2، ص384. 4 . ابن المشهدي، المزار الكبير، ص579. 5 . همان. 6 . شيخ طوسي، مصباح المتهجد، ص775. 7 . شيخ صدوق، عيونالاخبار، ج1، ص273؛ ابن قولويه، كامل الزيارات، ص63؛ محدث بحراني، تفسير البرهان، ج6، ص86؛ همو، حليةالابرار، ج5، ص404، قندوزي، ينابيع المودة، ج3، ص243. 8 . اين آية شريفه در پنج سوره عيناً تكرار شده: سوره انعام(6)، آيه 164؛ سوره إسراء(17)، آيه 15؛ سوره فاطر(35)، آيه 18؛ سوره زمر(39)، آيه 7 و در يك مورد به تعبير (ألاّتزر) از صحف ابراهيم نقل شده است. سورة نجم(53)، آيه 38. 9 . علاّمه مجلسي، بحارالانوار، ج2، ص245-242. 10. سورة هود(11)، آيه 46. 11. محدث نوري، نفس الرحمان، ص32. 12. منظور از «محمدها»: محمد حنيفه، محمد بن ابيبكر، محمدبن جعفر و محمدبن ابيحذيفه ميباشند. ر.ك: رجال كشي، ص70. 13. مامقاني، تنقيح المقال، ج3، ص111. 14. امام رضا(ع) در حديثي او را از شيعيان حقيقي و در رديف سلمان و ابوذر ياد كرده ميفرمايد: «شيعيان امير مؤمنان عبارتند از: حسن، حسين، سلمان، ابوذر، مقداد، عمار و محمد بن ابيبكر، كه هرگز با فرمان او مخالفت نكردند. مجلسي، بحارالانوار، ج22، ص330. 15. محمدبن يعقوب كليني، كافي، ج8، ص238. 16. سورة اسراء(17)، آيه 71. 17. سورة ابراهيم(14)، آيه 36. 18. علامه مجلسي، همان، ج8، ص46. 19. سورة هود(11)، آية 65؛ شعراء(26)، آية 157؛ شمس(91)، آية 14. 20. سورة آل عمران(3)، آية 183. 21. علامه مجلسي، همان، ج9، ص192. 22. سيدرضي، نهجالبلاغه، خطبة 12. 23. علامه مجلسي، همان، ج45، ص295. 24. همان، ج44، ص304. 25. قندوزي، ينابيعالمودة، ج3، ص243. 26. علامه مجلسي، همان، ج52، ص313. 27. شيخ موسي عباسي زنجاني، مدينة البلاغه، ج1، ص235-232. متن كامل خطبة حضرت رسول(ع) در روز عيد سعيد غدير، در كتاب ارزشمند مدينة البلاغه، (ج1، ص248-213) آمده است. 28. شيخ حر عاملي، الاءيقاظ من الهجعة في إثبات الرجعة، ص82. 29. شيخ حر عاملي، انديشههاي كلامي شيخ مفيد، ص355. 30. در كتاب «رجعت يا دولت كريمة اهل بيت» از محمد خادمي شيرازي، هفتاد آيه از آيات مربوط به رجعت گرد آمده است. 31. شيخ حر عاملي در كتاب ارزشمند: «الاءيقاظ من الهجعة في إثبات الرجعة» 520 حديث پيرامون رجعت نقل كرده است. 32. ر.ك: طبرسي، إعلام الوري، ج2، ص243؛ شيخ صدوق، كمال الدين، ج2، ص377؛ طبري، دلائل الاءمامة، ص455؛ بحراني، حليةالابرار، ج2، ص599؛ شيخ صدوق، علل الشرايع، ج2، ص580؛ بحراني، حلية الابرار، ج2، ص605. 33. عياشي، تفسير، ج3، ص39؛ علاّمه مجلسي، همان، ج53، ص76. 34. علي بن ابراهيم، تفسير قمي، ج2، ص297. 35. الحلي، مختصر البصائر، ص200. 36. همو، ص49. 37. شيخ طوسي، الغيبة، ص479. 38. ابن قولويه، كامل الزيارات، ص65. 39. شيخ حر عاملي، همان، ص263. 40. الحلي، همان، ص27.
ماهنامه موعود شماره 48
|