|
۲۳ مهر ۱۳۸۳ |
... نااميدى را از خود دور و امر به معروف و نهى از منكر را از خود شروع مى كردم.
مريم هاشمى
... هيچ گاه گناه نمى كردم.
محمدعلى شيخ اسدى
... در شب و روز و لحظه لحظه زندگيم از خدا مى خواستم به عزت محمد و آل محمد(ص)
ظهور مولايم را نزديك تر گرداند و موانع ظهورش را برطرف فرمايد.
سراب - طيبه پيرى
... تا مطلع الفجر مى ماندم، همان سپيده اى كه به ما وعده داده اند و از آن وعده
دهندگان جز صداقت انتظار نيست.
سرخس - سحر جاويد
... اول به خودسازى مى پرداختم و خانه دل را از همه تعلقات پاك مى كردم؛ آنگاه
منتظر فرج مى شدم.
تهران - فائزه يوسف زاده
... ايستگاههاى انتظار را با عشق و ايمان و دعا زيباتر مى كردم.
تكتم با دوست
... خويشتن خويش را به گناه نمى آلودم.
... جان خود را در راه تو، بركف دست مى نهادم.
... زمينه را براى ظهور تو آماده مى كردم.
... جز به سلاح صلاح مجهز نمى شدم.
... هر شب تا پگاه و هر بامداد تا شامگاه، لب و دل و جانم را با رايحه ياد و نام تو
عطرآگين مى كردم.
... هيچ واقعه اى نمى توانست مرا از تو جدا كند.
... تنها سر بر آستان محبت تو مى ساييدم و هيچ وقعى به ديگران نمى نهادم.
... فرامين جانشين گران قدرت، ولى فقيه را به جان مى خريدم و تا كوى جانان به سر
مى دويدم.
جواد نعيمى
... هر روز شعله عشق حضرتش را در دلم شعله ورتر مى كردم و براى تعجيل در فرجش بسيار
دعا مى نمودم كه پيامبر(ص) فرموده اند »با فضيلت ترين اعمال امتم انتظار فرج از
خداوند است«.
شهر كرد - حميرا رضاپوريان
... به دستورات دينى عمل مى كردم و تكليف خود را انجام مى دادم، نه تنها درون خود
را اصلاح مى كردم بلكه به راهنمايى و ارشاد ديگران هم مى پرداختم.
اراك - اسماعيل ابوالحسنى
... از تو دور نبودم.
تهران - محمدابراهيم جلاء
... آن موقع خوشبختى را معنا مى كردم.
تبريز - پنبه چى
... هيچ وقت حتى در خواب هم تو را فراموش نمى كردم. در كوچه پس كوچه هاى شهرها و
روستاها به راه مى افتادم و از تو و از تو مى گفتم.
فارسان - فرشته رياحى
... صداى گريه هايت را مى شنيدم و اشكهاى زلالت را مى ديدم. آنوقت دلم تاب نمى آورد
من هم در ميان كسانى باشم كه آسمان دلت را ابرى مى كنند و چشمانت را بارانى.
كرج - راضيه اخلاقى
... وجودم مالامال از عشق، محبت و صميميت مى شد و دل و جانم را با عطر حضورت
شست وشو مى دادم.
تهران - رضا قربانى
... سوار بر اسب انتظار بر دشت زمان مى تاختم و صحراهاى خشك مبارزه با نفس را
درمى نورديدم و از كوههاى تحمل مصائب بالا مى رفتم. درياهاى پر تلاطم مشكلات را پشت
سر مى گذاشتم و جنگلهاى سرسبز و زيباى جاذبه هاى دنيا را هيچ مى انگاشتم.
شاهرود - مريم السادات اقدامى
... شرمنده رويت نبودم. مگر مى توانم بگويم كه غيبت نكرده ام، تهمت نزده ام، از ياد
خدا غافل نشده ام و... اما باور من! همواره دوستت داشته ام، اگر منتظر و مومن واقعى
نبوده ام اما همواره تو را به شفاعت گرفته ام و شفاعتم كرده اى. كمكم كن تا منتظر
واقعى باشم!
كرمانشاه - مهناز فتاحى
... روح من اشتياق يك رود بود و دستان خاكيم سرشار هوس رويش، ديدگانم لبريز ابرهاى
بارانى پروراننده و حرفهايم دانه هاى در اشتياق رويش، كه به دنبال دشتى حاصلخيز سرك
مى كشيدند.
كرمانشاه - روناك محمدى
... تجلى گامهاى مهربانت را مى ديدم كه به ياسهاى هميشه آرام باغ وعده مى دهد شايد
جمعه اى ديگر...
كرمانشاه - روناك محمدى
... چشمهايم را فرمان مى دادم كه تنها به ديدار روى زيباى تو به انتظار بنشيند.
اللهم ارنى الطلعة الرشيده والغرة الحميد.
...گوشهايم را فرمان مى دادم كه تنها شنيدن ترنم نداى »انا بقيةاللَّه خيرلكم ان
كنتم مؤمنين« را به انتظار بنشينيد.
...قلب و زبان و دل را فرمان مى دادم تا در حفظ و يارى سرود حضور مولايم هيچ گونه
دريغ نورزند.
كاشان - زهره مجيدى مرقى
... تنها به انتظارت نمى نشستم بلكه خود به جست وجويت مى آمدم.
قم - ليلا گائينى
... جمعه هايم آغاز نمى شدند مگر آن كه صداى دلنواز قرآنت را مى شنيدم و به نيمروز
نمى رسيدم؛ مگر آن كه نگاههايت را حس مى كردم، و غروب جمعه ها را نمى ديدم؛ مگر
آن كه تو بر قلبم ظهور مى كردى.
قم - ليلا گائينى
... خونى جوشان در رگ زندگى و قلبى در سينه تاريخ داشتم. در درون تاريكيها و سرديها
به دميدن سپيده دمان چشم داشتم و به اميد طلوع خورشيد مى زيستم.
حسينى
موعود شماره چهل و هفتم
|
مقالات 
