|
۰۴ شهريور ۱۳۸۵ |
|
صفحه 2 از 3 7
امام حسن مجتبي(ع) در زمانهاي گوناگون، با استدلالهاي محكم، دشمنان مادرش، حضرت زهرا(ع) را رسوا ميكرد. آن حضرت خطاب به «مغيرةبن شعبه» فرمود: «تو بودي كه فاطمه دختر رسول خدا(ص) را مجروح كردي. تو براي تحقير رسول خدا و مخالفت با فرمان او، مرتكب اين جنايت شدي؛ در حالي كه رسول خدا(ص) فرموده بود: اي فاطمه! تو سرور زنان اهل بهشتي».8
امام سجاد(ع) در روايات خود، مظلوميت مادرش فاطمه زهرا(س) را براي يارانش بازگو ميفرمود و آنان را از ناگواريهاي آن حضرت آگاه ميكرد.9 آن حضرت، از جمله راويان خطبة فدكيه حضرت فاطمه زهرا(س) به شمار ميآيد.10 امام سجاد(ع) در خطبه آتشيني كه مجلس يزيد را بر هم زد، فاطمه زهرا(س) را ماية مباهات خود معرفي كرد و فرمود: «سرور بانوان جهان، فاطمه بتول(س) از ماست».11
امام باقر(ع) هنگامي كه در بستر بيماري ميافتاد، آبي خنك ميطلبيد. سپس جرعهاي چند از آن مينوشيد و بعد با صداي بلند و از ته دل، مادرش فاطمه زهرا(س) را صدا ميزد و ميفرمود: «اي فاطمه! اي دختر محمد(ص)». علامه مجلسي ميگويد: شايد آن حضرت با اين ندا ميخواست با واسطه قرار دادن حضرت زهرا(س) از خدا شفا بگيرد.12
آن حضرت درباره مقام معنوي فاطمه زهرا(س) فرمود: «درخت نبوت، درختي است كه ريشه آن رسول خدا(ص)، شاخه آن امير مؤمنان(ع)، نوشاخه آن فاطمه(ع) و ميوههاي آن حسن و حسين(ع) هستند. اين درخت، كليد حكمت، معدن معرفت، جايگاه رسالت، مكان آمد و شد فرشتگان، موضع سرّ الهي و امانتي است كه بر آسمانها و زمين عرضه شده است».13
سكوني، از ياران امام صادق(ع) نزد حضرت رفته و از دختردار شدن خود، ايشان را باخبر كرد. وي ميگويد: امام به من فرمود: چه نامي برايش انتخاب كردهاي؟ عرض كردم: «فاطمه». آنگاه امام آه عميقي از ته دل كشيد و سه بار اين نام را به ياد مادرش تكرار كرد و بعد به من فرمود: «حال كه چنين نامي را بر دخترت نهادهاي، مبادا او را بزني. نام او نامي عزيز و محترم است. تو نيز همواره احترام نامش را داشته باش».14
امام صادق(ع) فرمود: فاطمه(س) از آن جهت «محدثه» ناميده شده كه فرشتگان از آسمان فرود ميآمدند و مانند حضرت مريم به وي ميگفتند: «اي فاطمه، «خدا تو را برگزيد و پاكيزه گردانيد و تو را بر زنان عالم برتري داد.»15 اي فاطمه «در پيشگاه پروردگارت فروتني و سجده كن و با ركوعكنندگان ركوع نما»16 و بدين ترتيب، وي با فرشتگان نيز سخن ميگفت: شبي فاطمه(س) به فرشتگان فرمود: مگر مريم، دختر عمران برگزيده و برتر از تمام زنان عالم نيست؟ آنها گفتند: مريم تنها سرور زنان عالم در زمان خود بود، ولي خدا تو را سرور زنان زمان خودت و زمان مريم و نيز زنان اولين و آخرين قرار داده است.17
امام كاظم(ع) از پدرش روايت كرد كه رسول خدا(ص) در حال احتضار، انصار را خواست و به آنان فرمود: «اي گروه انصار! وقت جدايي فرا رسيد. بدانيد كه در خانه فاطمه(س)، در خانه من و خانه او، خانه من است. هر كه حرمت او را هتك كند، به خدا بياحترامي كرده است». عيسي از ياران امام كاظم(ع) ميگويد: آن حضرت در اين هنگام بقيه سخنش را قطع كرد و بسيار گريست و سه بار فرمود: «به خدا قسم حرمت خدا را حفظ نكردند».18 امام كاظم(ع) در روايت ديگري فرمود: «فاطمه(س)، صدّيقة شهيده است».19
دو نفر از ياران امام رضا(ع) ميگويند: نزد آن حضرت رفتيم. ايشان در سجده بود و سجدهاش طول كشيد. هنگامي كه سرش را بلند كرد، گفتيم: چرا سجده را طولاني كرديد؟ فرمود: «هر كه اين دعا را در سجدة شكر بخواند، همچون مجاهدان روز بدر در كنار رسول خدا پاداش دارد». گفتيم: آن دعا چيست؟ حضرت دعايي را خواند و در بخشي از آن، مظلوميت مادرش ـ حضرت زهرا(س) ـ را نيز بيان كرد.20
يكي از ياران امام جواد(ع) ميگويد: به حضرت عرض كردم: تصميم گرفته بودم به نيابت از شما و پدرتان طواف كنم. ولي به من گفتند: به نيابت از اوصيا طواف نميكنند. حضرت فرمود: «هر چه ميتواني طواف كن، جايز است.» سه سال بعد دوباره به آن حضرت عرض كردم: پيشتر از شما درباره طواف به نيابت از شما و پدرتان اجازه گرفتم و طواف بسيار كردم. سپس چيزي بر دلم افتاد و به آن عمل كردم. پرسيد: «چه بود؟» گفتم: يك روز از جانب رسول خدا(ص) طواف كردم. حضرت سه بار فرمود: «درود خدا بر پيامبر.» سپس روز دوم به نيابت از امير مؤمنان(ع)، روز سوم امام حسن(ع)، روز چهارم امام حسين(ع) تا روز نهم به نيابت از پدرت عليبن موسيالرضا(ع) و روز دهم به نيابت از شما سرورم. اينان كسانياند كه به ولايتشان معتقدم. حضرت فرمود: «در اين صورت به ديني معتقدي كه خدا، جز آن را از بندگانش نميپذيرد.» عرض كردم: گاهي هم از سوي مادرتان حضرت فاطمه(س) طواف كردهام. گاهي هم نه. حضرت فرمود: «اين را بيشتر انجام بده. اين برترين كاري است كه انجام ميدهي، انشاءالله.21»
|
مقالات 
