حضرت فاطمه زهرا (س) از نگاه معصومان (ع)حسين جعفري
- دوستداران فاطمه، همراهان پيامبر(ص)
سلمان فارسي ميگويد: رسول خدا(ص) به من فرمود: «اي سلمان! هر كس دخترم فاطمه را دوست بدارد، در بهشت در كنار من خواهد بود و هر كس او را دشمن بدارد، در آتش جهنم خواهد بود. اي سلمان! دوستي فاطمه در صد جايگاه به حال انسان سودمند است كه راحتترين اين جايگاهها، عبارت است از مرگ و قبر و ميزان و سنجش [اعمال] و محشر و [پل] صراط و حسابرسي؛ هر كس دخترم فاطمه از او راضي باشد، من هم از او خشنود ميگردم و هر كس من از او خشنود باشم، خداوند از او خرسند خواهد بود. هر كس فاطمه از او خشمگين باشد، من بر او خشم ميگيرم و هر كس من بر او خشم گيرم، خداوند بر او غضب ميكند. اي سلمان! واي بر كسي كه به فاطمه و به فرزندان و شيعيانش ظلم كند.1»
«اگر همة خوبيها و فضيلتها در شخصيتي جمع گردد، آن شخص فاطمه است بلكه بزرگتر از اين توصيفهاست. به درستي كه دخترم فاطمه در بزرگواري و كرامت، بهترين فرد بر روي زمين است.2»
جُمَيع ميگويد: همراه با عمهام به نزد يكي از همسران پيغمبر رفتيم. از او پرسيدند: چه كسي نزد پيامبر از همه محبوبتر بود؟ گفت: فاطمه(س). پرسيدند: از مردان چه كسي؟ گفت: همسر فاطمه.3
پيامبر گرامي اسلام در لحظات آخر عمر شريفش، در كنار وصيتهاي ديگر خود به امير مؤمنان(ع)، بر وجود فاطمه زهرا(س) نيز تأكيد كرد. امام كاظم(ع) ميفرمايد: به پدرم گفتم: پس از رفتن فرشتگان از حضور پيامبر(ص) چه اتفاقي افتاد؟ فرمود: پيامبر(ص) در اين هنگام علي و فاطمه و حسن و حسين(ع) را طلبيد و به امسلمه فرمود: كنار در بايست و نگذار كسي نزديك بيايد. سپس آن حضرت با يك دست، فاطمه را گرفت و مدت طولاني بر سينه گذاشت و با دست ديگرش دست علي(ع) را بر سينه نهاد. همه آنها گريه كردند. پس ازآن، دست فاطمه(س) را در دست علي(ع) قرار داد و به علي(ع) فرمود: «اي اباالحسن! اين (فاطمه) امانت خدا و رسولش محمد نزد توست. حق خدا و امر مرا در مورد فاطمه رعايت كن كه چنين خواهي كرد. اي علي! سوگند به خدا اين فاطمه سرور زنان بهشت از پيشينيان و آيندگان است. سوگند به خدا اين همان مريم كبرا ست. سوگند به خدا همواره آنچه از خدا براي فاطمه و شما خواستم، خواستههايم را اجابت كرد. اي علي! آنچه را در شأن فاطمه سفارش كردم انجام بده. من اموري را به فاطمه سفارش كردم كه جبرئيل به آن امر كرده بود».4
دو نفر از ياران پيامبر اكرم(ص) ميگويند: پيغمبر آية 36 سورة نور را قرائت كرد: «خانههايي كه خدا رخصت داده (قدر و منزلت) آنها والايي يابد و نامش در آنها ياد شود». مردي برخاست و عرض كرد: اي رسول خدا! اينها كدام خانههاست؟ فرمود: «خانه پيامبران». ديگري برخاست و با اشاره به خانه علي(ع) و فاطمه(س) گفت: اي رسول خدا! آيا اين خانه هم جزو آنهاست؟ فرمود: «آري، از بهترين آنهاست».5
بيشتر امامان معصوم(ع) به سبب احترام و علاقهاي كه به مادرشان ـ حضرت فاطمه زهرا(س) ـ داشتند، نام يكي از دختران خود را به ياد آن حضرت، فاطمه ميگذاشتند. امير مؤمنان علي(ع)، امام حسن مجتبي(ع)، امام سجاد(ع)، امام جعفر صادق(ع) و امام جواد(ع)، يك دختر خود را «فاطمه» ناميدند. امام حسين(ع) و امام موسي كاظم(ع) نيز يكي از دختران خود را «فاطمة كبرا» و دختر ديگر را «فاطمةصغرا» نام نهادند.6
امام علي(ع) نه فقط در زمان حيات حضرت فاطمه زهرا(س) بلكه پس از شهادت آن حضرت نيز نام ايشان را به بزرگي ياد ميكرد و وجود حضرت را ماية افتخار خود ميدانست. آن حضرت در يكي از نامههاي خود در پاسخ به معاويه چنين مينويسد: «شما چگونه با ما برابريد، در حالي كه پيامبر(ص) از ما و دروغگوي رسوا (ابوجهل) از شما؛ حمزه از ما و ابوسفيان از شما؛ دو سرور جوانان اهل بهشت از ما و كودكان در آتش افكنده از شما؛ و بهترين زنان جهان ـ حضرت زهرا(س) ـ از ما و زن هيزمكش دوزخيان ـ همسر ابولهب و عمه معاويه ـ از شماست».
مقالات 
