|
بايسته هاى تبليغ فرهنگ مهدوى-3 |
|
|
|
۲۳ تير ۱۳۸۳ |
|
صفحه 3 از 3
8. توجه ديدگاهها و نظرات مراجع عظام تقليد
در طول تاريخ پر فراز و نشيب شيعه افراطها و تفريطهاى فراوانى در موضوع مهدويت صورت گرفته و جريانهاى انحرافى بسيارى در اين زمينه شكل گرفتهاند. اما در همه اين زمانها جريان قدرتمند فقاهت و مرجعيت شيعه به عنوان يكى از اصلىترين شاخصهاى خط تعادل در انديشه شيعى با همه اين انحرافها و كجانديشىهاى مقابله كرده و همواره مبلغ و مروج انديشه ناب برگرفته شده از تعاليم معصومين(ع) بوده است. از اين رو بر گروهها و تشكلهاى فعال در حوزه مباحث مهدوى لازم است كه براى در امان ماندن از هرگونه افراط و تفريط در فعاليتهاى خود، همواره ديدگاهها و نظرات مراجع عاليقدر تقليد و بزرگان حوزه علميه را مدنظر داشته باشند و از انجام هر نوع فعاليت مغاير با انديشه و ديدگاههاى ايشان پرهيز كنند؛ چرا كه براساس فرمايش امام عصر(ع) آنها حجت برهمه ما هستند:
... و أما الحوادث الواقعة فارجعوا فيها إلى رواة حديثنا فانّهم حجتى عليكم و أنا حجةاللَّه عليهم.17
... و اما در رويدادهايى كه [براى شما] پيش مىآيد به راويان حديث ما مراجعه كنيد؛ چرا كه آنها حجت بر شما هستند و من حجت خدا برايشان هستم.
9. توجه به كاركردهاى مجالس و مراسم مهدوى
جشنها و مراسمى كه به نام امام عصر(ع) و براى بزرگداشت ياد ايشان برپا مىشوند، فرصت مناسبى براى تجديد پيمان با آن امام، يادآورى تكاليف و رسالتهاى ما نسبت به آن حضرت، ترويج فرهنگ انتظار و آمادهسازى جامعه براى ظهور يگانه منجى عالم بشريت است. اما متأسفانه در سالهاى اخير بسيارى از اين جشنها و مراسم كاركرد اصلى خود را از دست داده و به مجالسى خنثى، بىمحتوا و گاه ضد انتظار و مروج سكون و ركود تبديل شدهاند. حتى در مواردى ديده شده است كه در اين جشنها و مراسم اعمالى صورت مىگيرد كه خلاف شرع آشكار و برخلاف خواسته حضرت بقيةاللَّه الاعظم، ارواحنا له الفداء، است. اعمالى چون پخش موسيقيهاى مبتذل، اختلاط زن و مرد، اسراف و تبذير، اجراى نمايشهاى سخيف و بىمحتوا و... .
در اين شرايط وظيفه گروهها و تشكلهاى فعال در حوزه فرهنگ مهدوى دو چندان شده و بر آنها لازم است كه ضمن تلاش براى حفظ كاركرد اصلى مجالس و مراسم مهدوى از هر عملى كه بر خلاف احترام و قداست اينگونه مراسم و مغاير با خواستههاى امام عصر(ع) است جلوگيرى نمايند.
توجه به بيانات حضرت آيةاللَّهالعظمى صافى گلپايگانى كه خطاب به دومين همايش »مهدويت؛ جهان آينده و استراتژى انتظار« صادر شده در اين زمينه راهگشاست. ايشان مىفرمايد:
از اين برنامهها كه به عنوان جشن و مجالس چراغانى، شادباش، مديحهسرايى، سخنرانى و همايش برگزار مىشود، بايد در جهت اهداف عالى آن وجود مقدس و حجةاللَّه يگانه زمان، بهرهبردارى شود و پيرامون شخصيت منحصر به فرد آن ولىّ خدا و ابعاد و اطراف و خصائص مأموريت بزرگى كه بر عهده آن حضرت است و در حقيقت مكمل بعثت همه انبيا و رسالات آسمانى است، تبليغ كنند كه همه اين برنامهها موجب خشنودى و رضايت خاطر آن حضرت است و نيز همگان را از كارها و اعمالى كه باعث نگرانى و رنجش خاطر آن حضرت مىشود، برحذر نمايند.18
با اميد به اينكه خداوند متعال به همه ما توفيق فعاليت تبليغى مهدوى، همراه با معرفت و خلوص كامل و به دور از هرگونه افراط و تفريط عطا فرمايد.
پىنوشتها :
1 . شيخ عباس قمى ، مفاتيحالجنان، زيارت حضرت صاحبالامر به نقل از سيدبن طاووس.
2 . محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج36، ص337، ح200.
3 . همان، ج51، ص121.
4 . صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى، قدسسره)، ج12، ص209-208.
5 . بحارالانوار، ج52، ص331، ح5.
6 . همان، ج24، ص212.
7 . روزنامه جمهورى اسلامى، ويژه بزرگداشت آيةاللَّه بروجردى و شيخ شلتوت.
8 . تنها در كتاب الذريعه مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى افزون بر چهل كتاب و رساله با عنوان »الغيبة« معرفى شده كه از سوى فقها، متكلمان و محدثان بزرگ شيعه در طى قرون متمادى به رشته تحرير درآمده است. در كتابنامههايى هم كه در سالهاى اخير به چاپ رسيده نزديك به دو هزار كتاب كه در زمينه مباحث مهدوى نوشته شدهاند معرفى شده است. ر.ك: علىاكبر مهدىپور، كتابنامه امام مهدى(ع).
9 . در كتاب منتخبالاثر حضرت آيةاللَّه صافى گلپايگانى، نزديك به شش هزار روايات از طريق شيعه و اهل سنت در زمينه مباحث مختلف مرتبط با امام مهدى(ع) نقل شده است.
10. مجله موعود، سال ششم، ش32، تير 1381.
11. »أفضل العبادة إنتظار الفرج.« شيخ صدوق، كمالالدين و تمامالنعمة، ج2، ص377، ح1.
12. بحارالانوار، ج23، ص37، ح64.
13. شيخ عباس قمى، مفاتيحالجنان، دعاى عديله.
14. محمدبن ابراهيم نعمانى، كتاب الغيبة، ص245؛ بحارالانوار ج51، ص148، ح22. شايان ذكر است كه در برخى از كتابها اين روايت به امام حسين(ع) استناد داده شده كه ظاهراً صحيح نباشد.
15. بحارالانوار، ج37، ص126، ح24.
16. مفاتيحالجنان، زيارت آلياسين.
17. ابوجعفر محمد بن على بن الحسين (شيخ صدوق)، كمالالدين و تمامالنعمة، ج2، ص483، ح4.
18. مجله موعود، سال هفتم، شماره 40، آذر و دى 1382.
موعود شماره 44
|
مقالات 
