|
نقش يهود در دورانف ظهور-1 |
|
|
|
۲۶ خرداد ۱۳۸۳ |
|
صفحه 3 از 3
روايات مربوط به بيرون آوردن تورات اصلى از غارى در انطاكيه و كوهى در شام و فلسطين و درياچه طبريه، توسط حضرت مهدى(ع) و استدلال آن حضرت بر يهوديان، بهوسيله تورات نيز از جمله همين روايات است.
از پيامبر اسلام(ص) روايت شده كه فرمود:
تورات و انجيل را از سرزمينى كه انطاكيه ناميده مىشود بيرون مىآورد.9
و نيز از آن بزرگوار نقل شده كه فرمودند:
(صندوق مقدس) را از غارى در انطاكيه و بخشهاى تورات را از كوهى در شام بيرون آورده و به وسيله آن با يهوديان به استدلال مىپردازد و سرانجام بسيارى از آنها اسلام مىآورند.10
همچنين از پيامبر(ص) نقل شده كه فرمود:
صندوق مقدس از درياچه طبريه به وسيله او آشكار مىشود و آن را در پيشگاه او در بيتالمقدس قرار مىدهند و چون يهوديان آن را مشاهده مىنمايند، به جز اندكى بقيه ايمان مىآورند.11
و تابوت سكينه (صندوق مقدس) همان است كه در فرموده خداى متعال آمده است:
پيامبرشان گفت: دليل و نشانه بر پادشاهى او اين است كه آن تابوت (صندوق عهدى كه موسى را در داخل آن به آب افكندند) به سوى شما مىآيد كه در آن سكينه و آرامشى از ناحيه پروردگارتان وجود دارد و از آنچه آل موسى و آل هارون باقى گذاشتهاند، كه آنرا فرشتگان حمل مىكنند، به راستى در آن نشانهاى [از صداقت حاكميت طالوت] براى شماست چنانكه مؤمن باشيد.12
در تفسير آيه آمده است كه اين صندوق كه در آن ميراث پيامبران: وجود دارد، دليل و نشانهاى براى بنىاسرائيل است مبنى بر اينكه چه كسى شايستگى فرمانروايى را دارد، از اين رو فرشتگان آن را آورده و از ميان جمعيت بنى اسرائيل عبور داده و آنگاه در پيش روى طالوت(ع) قرار مىدهند، سپس طالوت(ع) آن را به داوود و او به سليمان و او به وصى خود آصف بن برخيا تسليم مىكند، اما بنى اسرائيل بعد از وصى حضرت سليمان چون از ديگرى اطاعت مىكنند آن صندوق را از دست مىدهند.
و مراد از جمله »فيسلم كثير منهم« (بسيارى از آنان ايمان مىآورند) و يا »أسلمت إلاّ قليلاً منهم« (بهجز اندكى از آنان بقيه ايمان مىآورند) ممكن است كسانى باشند كه صندوق مقدس را مىبينند و يا كسانى كه حضرت مهدى(ع) بوسيله تورات اصلى با آنان استدلال مىنمايد و يا افرادى كه حضرت آنان را پس از آزاد سازى فلسطين در آنجا باقى مىگذارد.
در روايتى ديگر آمده كه تعداد سى هزار نفر از يهوديان به حضرت ايمان مىآورند كه نسبت به كل جمعيت آنان، رقم اندكى است.
از جمله روايتهاى مربوط به يهود، روايتهاى درگيرى حضرت و يارانش با يهوديان است. همچون حديث بيرون راندن آنان از جزيرة العرب توسط آن حضرت كه گذشت. اين اقدام حضرت با پيروزى بر يهوديان و بيرون راندن آنان از فلسطين به پايان مىرسد، علماى شيعه و سنى روايات مربوط به نبرد بزرگ حضرت مهدى(ع) با سفيانى را نقل كردهاند، نبردى كه از پشتيبانى يهوديان و روميان برخوردار است. اين نبرد در جبههاى از انطاكيه تا عكّا امتداد دارد؛ يعنى در طول ساحل سوريه، لبنان و فلسطين و از آنجا تا طبرستان، دمشق و قدس ادامه مىيابد. شكست بزرگ وعده داده شده يهود در آنجا اتفاق مىافتد بهگونهاى كه سنگ و درخت به سخن مىآيند كه اى مسلمان! اين شخص يهودى است، او را بكش.
حديث ديگر مربوط به نبرد »مرج عكّا« است كه شايد جزيى از جنگ بزرگ ٠
پىنوشتها:
× متن حاضر از ويرايش جديد كتاب »عصر ظهور« كه با ترجمه مجدد و اصلاحات اساسى از سوى مؤلف به زودى منتشر خواهد شد، برگزيده شده است.
1. بحارالانوار، ج60، ص216.
2. سوره اعراف(7) آيه168-167.
3. سوره اسراء(17) آيه6.
4. همان، آيه104.
5. همان.
6. مستدرك حاكم، ج4، ص476.
7. بحارالانوار، ج53، ص60.
8. همان، ج52، ص273.
9. همان، ج51، ص25.
10. منتخبالأثر، ص309.
11. الملاحم والفتن، ص57.
12. سوره بقره(2) آيه248.
13. بشارة الاسلام، ص297.
14. الزامالناصب، ص224
موعود شماره 43
|
