اسحاق بن يعقوب مي‌گويد: در مورد برخي از مسائل كه براي من مشكل شده بود توسط جناب محمدبن عثمان ـ كه خدا از او و پدرش راضي باد ـ [نايب خاص حضرت بقيةالله، عجل‌الله تعالي فرجه الشريف در زمان غيبت صغري] عريضه‌اي به پيشگاه مقدس آن حضرت(ع) تقديم داشتم كه جوابي از ناحية مقدسه بدين شرح واصل شد.
خداوند تو را به حق هدايت كند و ثابت قدم بدارد.
اما در خصوص انكار وجود من از طرف برخي از خويشاوندان، بدان كه ميان خداوند متعال و بندگانش قرابت و خويشاوندي نيست و هركس كه مرا انكار كند از من نيست و راه او راه پسر نوح است.
در مورد عمويم جعفر و فرزندانش، وضع آنان همانند برادران يوسف(ع) است. (هم ممكن است مورد عفو حضرت قرارگيرند، چنان‌كه حضرت يوسف به برادرانش گفت «لاتثريب عليكم اليوم»1 و هم ممكن است توبه كنند، چنان كه بعداً توبه كردند.)
خوردن و استعمال فقّاع (آبجو) حرام است، ولي نوشيدن «شلماب»2 مانعي ندارد.
اما اينكه اموال شما را قبول مي‌كنيم اين است كه اموال شما پاك شوند. بنابراين، هركس كه مي‌خواهد اموالش پاك شود بدهد و هركس كه نمي‌خواهد، ندهد. آنچه خداوند به ما عطا فرموده از آنچه شما مي‌دهيد بهتر است. (ما نيازي به اموال شما نداريم.)
اما وقت ظهور ما موكول و منوط به ارادة خداوند عزّوجلّ است و هركس براي ظهور ما وقت تعيين كند، دروغ گفته است.
و اما كساني كه پنداشته‌اند امام حسين(ع) (گويندگان كافر و گمراهند.) كشته نشده كفر و گمراهي است.
اما در مورد مسائل و حوادث جديدي كه براي شما پيدا مي‌شود، به كساني كه احاديث ما را روايت مي‌كنند رجوع كنيد. (به كساني كه سخنان ما خاندان رسالت را براي شما مي‌گويند مراجعه كنيد و نه به كساني كه از خودشان درمي‌آورند) و اين دسته حجّت من برشمايند و من حجّت خدا بر همة شما هستم.
و اما محمد بن عثمان عمري، كه خداوند از او و پدرش راضي باد، مورد اعتماد من و نوشته و نامة او، نامة من است.
در خصوص محمد بن علي بن مهزيار اهوازي به زودي قلب او اصلاح مي‌گردد و شكّ از دلش بيرون مي‌رود.
و اما اموالي كه براي ما فرستادي، ما آنها را قبول نمي‌كنيم، چون از حرام است و بايد از حرام پاك شود.
در مورد محمد بن شاذان سؤال كرده بودند؛ او از شيعيان ما اهل بيت است.
اما ابوالخطاب محمد فرزند ابي زينب الاجدع و اصحابش ملعونند. با آنها معاشرت نكن و من از آنها بيزارم و پدران گرامي‌ام(ع) از آنها بيزار بودند.
و اما در مورد كساني كه اموال ما را مي‌خورند، اگر بر سبيل انكار باشد و حلال بدانند با خوردن اموال ما، شكم‌هاي خود را از آتش جهنم پُر مي‌كنند.
در مورد خُمس، آن‌را تا هنگام ظهور بر شيعيان خود حلال كرديم تا فرزندان آنها پاكيزه متولّد شده، به دنيا بيايند. (يعني از مال مشتبه تغذيه نكنند كه در نتيجه فرزندان آنها ناپاك باشند.)
در مورد شكّ و ترديد عده‌اي در دين خدا و پشيماني آنها از اموالي كه براي ما ارسال نموده‌اند، بايد بدانند كه ما احتياجي به اموال آنها نداريم.
در خصوص علت غيبت سؤال كرده بوديد. خداوند متعال در قرآن كريمش مي‌فرمايد:
«اي اهل ايمان! از چيزهايي كه جواب آنها را نمي‌توانيد تحمّل كنيد و ناراحت مي‌شويد، سؤال نكنيد.»
بدانيد كه هركدام از پدران و اجداد من بيعت يكي از طاغوت‌هاي زمان خويش را به گردن داشتند؛ ولي من وقتي قيام مي‌كنم، بيعت هيچ يك از گردن‌كشان و طاغوت‌هاي زمان را برگردن ندارم.
اما، نحوة استفاده و انتفاع از وجود من در زمان غيبت كبري همانند استفاده از خورشيد در يك روز ابري است.
آگاه باشيد كه وجود من، موجب بقاي كرة زمين و امان براي همة مخلوقات است همچنان كه ستارگان موجب امان اهل آسمانند. بنابراين درهاي سؤال را بر آنچه براي شما سودي ندارد و آن‌را از شما نخواسته‌اند، ببنديد.
براي تعجيل در امر ظهور و فرج ما بسيار دعا كنيد، كه فرج شما در همين دعا كردن است. و سلام بر تو اي اسحاق بن يعقوب و بر هر كه راه هدايت در پيش گيرد.

پي‌نوشت‌ها:
٭شيخ طوسي، الغيبة، ص 176.
1. سورة يوسف(12)، اية 92.
2. شلماب، شربتي است كه از شلغم تهيه‌ مي‌شود.

ماهنامه موعود شماره 56