وقتى باران مى بارد اگر درها و پنجره ها را به روى خودت ببندى، پرده ها را بكشى و نگذارى حتى صداى پاى آن به گوشت برسد، هرگز و هرگز لطافت و قشنگى باران را درك نخواهى كرد. درست مثل وقتى كه در معرض نسيم حيات بخش الهى قرار مى گيرى و در حال و هواى استفاده از فرصتها نيستى و خود را در مسير فيض خداوند قرار نمى دهى.
ببين! آدم بايد هوشيار باشد اگر درى از خير به رويش گشوده شد، غنيمت بشمارد و از آن بهره برد چون نمى داند چه وقت آن در به رويش بسته مى شود.
بگذار حرفى را محرمانه به تو بگويم؛ شبها كه در خوابى، فرشته اى بر بالينت مى آيد و به تو تلقين مى كند كه برخيز و براى رستگارى بكوش. اگر گوش كردى، بفرد با توست و اگر خودت را به نفهمى زدى، همه فرصتت را باخته اى.
بهوش باش! سلامت، نيرومندى، فراغت، جوانى، نشاط و بى نيازى هميشه با تو نيستند، پس تا اين سرمايه ها را از كف نداده اى از آنها به نفع خود و آخرت خود استفاده كن.
به قول امام حسن مجتبى (ع)
»فرزند آدم از روزى كه شكم مادر را ترك مى كند و به زمين قدم مى گذارد پيوسته سرگرم نابود ساختن عمر خويش است در حالى كه بايد از فرصت زندگى استفاده كند و براى منازلى كه در پيش دارد بهره بردارد«.
 
 ×    ×    ×
 
مواقع تفريح و شادمانى فرصت است و افراد عاقل فرصتها را غنيمت مى شمارند. اصلا معناى حزم و محكم كارى نيز همين است كه فرصت خير را مغتنم بشمارى و به قدر ممكن در استفاده از آن تسريع نمايى.
ابوذر مى گفت پيامبر او را به پنج چيز بدينگونه سفارش فرمود:
جوانيت را قبل از پيرى، سلامتت را قبل از بيمارى، تمكنت را قبل از تهيدستى، فراغتت را قبل از گرفتارى و زندگانيت را قبل از مرگ غنيمت بشمار.