اي سفر كردهء دريا سفرت كـفشـت مرا الهي به حقّ ف زهرا(س) سفرت باد سلامت اما اي اميد قلبم نگو ديدار تا قيامت دلم از دوري فتو غرقهء درياي ف غمه ، دل سرگشتهء من اسير درد و ماتمه عزيزم ، محرم رازم ،به خدا خسته شدم از اين همه زخم زبون ديگه اينو هر كسي خوب ميدونه تماشائي نداره جون كندن ف يه نيمه جون تو كه از حال دلم آگاهي پس بيا محض خدا گهگاهي دعا كن كه لااقل منم به رنگ تو بشم نه كه دائم همه جا باعث ننگ تو بشم يه كاري كن باعث سرافرازي ف تو باشم روم بشه هر جا كه رفتم به همه بگم من از اين قماشم ديگه دارم غرق ميشم تو منجلاب گناهام كمكم كن كمكم كن