يار مهربون ف اين دل هاله اي از غم و غصه ،روي صورتم نشسته از براي غربت تو به خدا دلم شكسته دوست دارم خواب ببينم كه همنوا با مادرت توي دشت كربلا ميون ف خيل فدشمنا هي دارم داد ميزنم لالهء سرخ سر جدا ، خون ف خدا ، كشتهء تشنه لب ديار خونين فبلا نگذره خدا از اون نامردي كه جلوي چشم زن و بچهء تو سر تو بريد و زد رو نيزه ها بعد از اون هلهله كرد و گفت به دوستاي بدش بيائيد با هم برقصيم و بخنديم واسه خاطر خدا اون جماعت كثيف و بي حيا به همينم اكتفا نكردنو راضي نشد دل اونا اومدند با اسباشون روبدنت ، واسه خود شيريني پيش اشقيا جلوي چشماي زينب (س) ، تنتو به زير ف سمّ ف اسباشون قرار دادن زبونم طاقت گفتن نداره ، قلمم روي ف نوشتن نداره بعد از اين همه جنايت كه آوردند سر ناموس خدا واسه سوغاتي از اين سفربرا بچه هاشون گهوارهء علي اصغر(ع) ، گوشوارهء بي بي زينب (س) روسري ف دخترت رقيه (س) خاتون ،كلاه خود ف خوشگل ساقي لشكر زبونم لال زبونم لال يه دونه انگشت و انگشترزيبا واي ف من صد واي ف من ،چي دارم ميگم خدا توي روياهام ديدم ، كه تو روز اربعين با پر و بال ف شكسته ، خواهري غمين و خسته در جوار تربت داداش نشسته زير لب زمزمه داره داداشي حسين (ع)زينب (س) اين بودش رسم زمونه سر ف تو بالاي نيزه ، سر ف من سالم بمونه دعا داره دل زينب (س) الهي هيچكي تو دنيا ، داغ يارشو نبينه بايه دنيا آه و حسرت مي روم سوي ف مدينه ميرم امّا دلم اينجاست ، پيش ف ياس ف پرپر تو چي بگم توي مدينه در جواب ف مادرتو عمر من بي تو تمومه ، زندگي بي تو حرومه داداشي حسين فزينب .....داداشي حسين فزينب بي بي جان گريه نكن بي بي جان گريه نكن خدا جون گريه نكن خدا جون گريه نكن ديگه چيزي نمي گم ديگه چيزي نمي گم

امضاء : كربلائي رهام