سناتور كارل لوين: قبل از اين كه پنتاگون مورد حمله قرار بگيرد، خبر برخورد هواپيماها به برج هاي تجارت جهاني توسط كدام مركز به وزارت دفاع گزارش شد؟ اف. بي. آي؟ سازمان هواپيمايي ايالتي؟ يا مراكز ديگر؟  

ژنرال ريچارد مه ير: جوابي براي اين سوال ندارم؛ مي توانم پس از بررسي مدارك به شما پاسخ بدهم.  

لوين : متشكرم. آيا هيچ عملياتي توسط وزارت دفاع عليه هواپيمايي صورت گرفت؟ از شما خواسته شد كه به عملياتي عليه هواپيمايي اقدام كنيد؟  

مه ير: بله. عملياتي داشتيم.  

لوين: آيا به طور نمونه مي توانيد به موردي اشاره كنيد؟ گفته مي شود هواپيمايي كه در پنسيلوانيا سقوط كرده هدف قرار گرفته است.  

مه ير: نيروي هوايي هيچ هواپيمايي را هدف قرار نداد. بعد از اين كه نوع تهديد هوايي براي ما معلوم شد، گشت زني هوايي را با هواپيماي جنگنده رادار آواكس و تانكر سوخت رسان شروع كرديم. هدف از اين گشت زني، پيدا كردن و تعقيب هواپيماهاي ربوده شده بود، اما ما هيچ هواپيمايي را پيدا نكرديم كه تعقيب كنيم.  

لوين: اين دستوري كه نام برديد، قبل از حمله به پنتاگون صادر شد يا بعد از آن؟  

مه ير: تا آنجا كه من مي دانم، اين دستور بعد از حمله به پنتاگون صادر شد.  

سناتور بيل نلسون كه تا به حال ناظر مذاكره بوده سوال مي كند: جناب رئيس اگر اجازه بفرماييد به منظور تكميل اسناد خبرهايي كه شبكه CNN از حوادث ثبت كرده، ارائه كنم. زمان دقيق برخورد دومين هواپيما به برج جنوبي 9 و 3 دقيقه و زمان برخورد بويينگ 77 به پنتاگون 43 و 9 دقيقه بوده است.  

ساعت 10 و 10 دقيقه، زمان سقوط هواپيماي يونايتد ايرلاين پنسيلوانيا گزارش شده است. بنابراين فاصله زماني برخورد هواپيما به برج و سقوط هواپيماي ديگر روي پنتاگون، 40 دقيقه است. اين زمان از مرحله برخورد دومين هواپيما با برج جنوبي تا سقوط آخرين هواپيما در پنسيلوانيا يك ساعت و ده دقيقه طول مي كشد.  

لوين: آنچه كه ما مايليم بدانيم اين است كه چه زماني پنتاگون از حالتهاي اضطراري و تهديدهاي بالقوه نظير اخطارهاي FAA درباره تغيير مسير هواپيما و چيزهاي ديگر باخبر شد؟ اينها چيزهايي است كه مايليم از شما بشنويم چون.  

.. مه ير: اين چيزي نيست كه بتوانم پاسخ بدهم، بعد از اولين حمله به برجهاي دوقلو ما بلافاصله گروه هاي مقابله با بحران را به حالت آماده باش درآورديم. بعد هم با مقامات ايالتي ارتباط برقرار كرديم. اما اين كه چه زماني هواپيماهاي نيروهاي دفاع هوايي (NORAD) وارد عمل شدند، اطلاعي ندارم.  

لوين: مواردي كه قبلا از شما پرسيدم چطور؟ آيا اف.بي.آي يا FAA يا به هر طريق، يكي از نهادهاي مسوول گزارش داده اند كه هواپيمايي تغيير مسير داده و يا هواپيمايي به واشنگتن و يا هر هدف ديگري نزديك مي شوند؟ آنها بايستي گزارش كرده باشند؛ در غير اين صورت در وظايف خود اهمال كرده اند.  

مه ير: بله، همين طور است. همان طور كه مي دانيد در زمان حمله من در پنتاگون حضور نداشتم. ممكن است قبل از وقوع حادثه گزارش هايي به پنتاگون مخابره شده باشد كه براي من هم زياد روشن نيست، اما ما كارمان را با گزارش ها و اخطارهاي مركز دفاع هوايي (NORAD) و FAA شروع كرديم و از اين طريق به موقعيت هواپيماي ربوده شده و هواپيمايي كه در پنسيلوانيا سقوط كرده پي برديم، اين كه جنگنده ها آن هواپيما را رهگيري كرده باشند، اطلاعي ندارم، من بايستي ...  

لوين: فكر مي كنيد زمان اين گزارش ها را بتوانيد در اختيار ما بگذاريد؟ مي دانم كه الان بخاطر نداريد.  

مه ير: اما ما آنها را پيدا خواهيم كرد.  

در جستجوي زمان از دست رفته  

مركز دفاع هوايي امريكا (NORAD) پس از انتشار مذاكرات كميته نيروهاي مسلح مجلس، داستان لحظه به لحظه حوادث را به گونه ديگري نقل كرد، تا از اين طريق، ابهامات بجاي مانده ناشي از از دستپاچگي، عدم اطلاع و يا ضعف حافظه رئيس ستاد مشترك (مه ير) را برطرف كرده باشد. اين گزارش به فاصله يك روز پس از مذاكرات كميته با مه ير منتشر شد.  

گزارشي كه NORAD منتشر كرد، زمان دريافت هشدار هواپيماربايي ساعت 9 و 24 دقيقه صبح اعلام و تصريح شد كه :  

«بلافاصله جنگنده هاي اف 16 مستقر در پايگاه هوايي لانگ لي با دستور ره گيري هواپيماي بويينگ به پرواز درآمدند. اما نيروي هوايي بدون اطلاع از موقعيت هدف (هواپيماي بويينگ) به تصور اين كه اين هواپيما نيز به قصد وارد كردن ضربه سوم به برج، به سمت نيويورك در پرواز است، جنگنده هاي اعزامي را به سمت شمال (نيويورك) هدايت مي كند.  

در حالي كه جنگنده ها در مسير شمال (نيويورك) در جستجوي هدف بودند يك هواپيماي باري ارتش پس از برخاستن از باند فرودگاه رياست جمهوري واقع در سنت آندرو بطور كاملا اتفاقي هواپيماي بويينگ را شناسايي مي كند؛ اما زمان از دست رفته است و ديگر هيچ اقدامي ممكن نيست.»  

اين كه سيستم رادار ارتش امريكا از تعيين موقعيت هواپيمايي در شعاع چند ده كيلومتري مركز رادار عاجز باشد و همين طور قضيه فرار و فريب دادن جنگنده هاي اف 16 توسط هواپيماي مسافربري چندان باوركردني نيست.  

به همين خاطر اطلاعيه NORAD را نمي توان معتبرتر از توضيحات دستپاچه رئيس ستاد مشترك (مه ير) در مقابل كميته نيروهاي مسلح مجلس دانست؛ حتي اگر باور كنيم كه هواپيماي مذكور توانسته موانعي نظير جنگنده هاي اف 16 را پشت سر گذاشته باشد، احتمالا مي توانسته هنگام پرواز به سوي پنتاگون هدف قرار گرفته باشد.  

موضوع محرمانه بودن ساختار دفاعي محل استقرار وزارت دفاع و ساير محلهاي استراتژيك نظير كاخ سفيد بر كسي پوشيده نيست.  

... اين سيستم ها در سال 1994، بازنگري و به سطح عالي ارتقا داده شدند. دليل اين بازنگري، فرود آن هواپيماي دو موتوره شخصي معروف به حياط كاخ سفيد در آن سال بود.  

طبق اطلاعات منابع دولتي ، در طرح دفاعي جديد، پنج توپ ضدهوايي بر بام پنتاگون مستقر شد كه در طول 24 ساعت از مقر وزارت دفاع حراست مي كرد. دو اسكادران از جنگنده هاي اف 16 و اف اي 18 متعلق به پايگاه نظامي رئيس جمهور واقع در سنت آندرو و همين طور نيروهاي پروازي 113 و نيروهاي تهاجمي 321 مستقر در اين پايگاه هم، امنيت كاخ سفيد و پنتاگون را به عهده داشتند.  

اين تدابير شديدا امنيتي با چنين حجم عظيم و گران قيمتي نبايستي به هواپيماي بويينگ اجازه مي داد كه به پنتاگون نزديك شود. كلنل وارزينكي سخنگوي پنتاگون در اين باره مي گويد: تا قبل از حادثه روز سه شنبه بعيد مي دانم كسي از اين ضعف دفاعي پنتاگون خبر داشت؛ ما اصلا متوجه نشديم كه هواپيما به طرف ما مي آيد.  

به بيان ديگر، وارزينكي چنين ادعا مي كند كه خلبان توانسته است از نقطه هاي كور رادار قويترين و پيشرفته ترين سيستم ضدهوايي جهان، بدون هيچ آسيبي عبور كرده و خود را به پنتاگون برساند.  

و حالا مشخصات هواپيمايي كه توانسته از همه اين موانع بگذرد، چه بوده؟ يك بويينگ 757، ظرفيت مسافر: 239 نفر، طول هواپيما: 52 متر، طول بالها: 42 متر، وزن هواپيما به علاوه بار و مسافر: 104 تن و بالاخره سقف سرعت پرواز: 1000 كيلومتر در ساعت! سقف وسيع پنتاگون (بزرگترين ساختمان اداري جهان كه نامش از شكل معماري آن اقتباس شده و تركيبي از 5 پنج ضلعي در دل هم است) راحت ترين هدف و آسيب پذيرترين موضع پنتاگون براي كوبيدن هواپيما بنظر مي رسد؛ هواپيمايي به وزن 104 تن با سرعت 900 كيلومتر در ساعت، نيرويي برابر با 8 ميليارد و 500 ميليون نيوتن فشار بر نقطه اصابت وارد مي كند؛ اما در عمل، خلبان بجاي سقف 5/14 هكتاري پنتاگون ترجيح داده به سينه ديواري به ارتفاع 27 متر ضربه وارد كند! هواپيما در كسري از ثانيه، به حالت شيرجه به زمين نزديك شده در همان ارتفاع به حالت افقي ادامه مسير مي دهد و بعد، پس از عبور از بزرگراه و از ميان راهرويي كه به پاركينگ پنتاگون ختم مي شود عبور كرده تقريبا با زاويه 90 درجه به ديوار ساختمان مي كوبد. تمام چراغهاي مسير پاركينگ، بجز يكي كه بر اثر برخورد هواپيما سقوط كرده بود، سالم مي مانند.  

همان طور كه در تصوير مشاهده مي شود، ضربه اوليه به طبقه اول و تقريبا نزديك به زمين وارد شده است. بدون آن كه به حياط زيبا و باشكوه مقابل ساختمان و يا باند هليكوپتر مقابل آن، صدمه اي وارد شود.  

در واقع 5/8 ميليارد نيوتن فشار وارد بر ساختمان فقط به قسمت كوچكي از حلقه اول صدمه وارد كرده و هواپيما در حلقه دوم متوقف شده است.  

آيا آنچه به پنتاگون برخورد كرد يك هواپيما بود؟  

كليه پرسنل حاضر در مجموعه پنتاگون لرزه حاصل از برخورد هواپيما را زير پاي خود حس كردند. سوخت هواپيما كه در بالهاي آن ذخيره مي شود، بر اثر حرارت ناشي از ضربه آتش گرفت و اين آتش به ساختمان هاي مجاور سرايت كرد. با اين وجود، تعداد تلفات افراد مستقر در ساختمان 125 نفر و مسافران كشته شده 64 نفر گزارش شد.  

خوشبختانه (اگر بتوان اين عبارت را بر زبان راند) محل اصابت هواپيما به ساختمان، قبلا جهت بازسازي و تغيير دكوراسيون داخلي تخليه شده بود و قرار بود محل مزبور را براي مركز فرماندهي جديد نيروي دريايي آماده كنند.  

به اين ترتيب، اكثر اطاقهاي طبقه اي كه ويران شد، خالي از پرسنل بود و فقط در برخي از اطاقها كارگراني كه مشغول بازسازي بودند، حضور داشتند. به همين دليل بيشتر تلفات از غيرنظاميان بود تا نظاميان و در ميان نظاميان كشته شده هم تنها يك افسر جان خود را از دست داد. نيم ساعت بعد از برخورد هواپيما بود كه طبقات بالاي نقطه آسيب ديده نيز فروريخت.  

داستان روايت شده از زبان مقامات رسمي درباره حادثه 11 سپتامبر، پر از نقص است. عبور هواپيما از مسير بزرگراه و پاركينگ پنتاگون بدون هيچ گونه تخريب را نمي توان ممكن دانست و با توجه به دلايلي كه در ادامه ارائه مي شود، دخالت هواپيماي بويينگ در اين ماجرا كاملا غيرممكن به نظر مي رسد.  

در تصويري كه مشاهده مي كنيد با رعايت دقيق نسبتها، تصوير ماهواره اي از پنتاگون پس از حادثه و تصوير گرافيكي بويينگ باهم تركيب شده اند. با توجه به اندازه هاي داده شده (عرض تخريب شده ساختمان و طول بالها) اگر هواپيمايي از مدل بويينگ 757 در اين حادثه دخالت داشت، فقط برخورد دماغه هواپيما همين قدر باعث خرابي مي شد. اگر بخواهيم روايت مقامات رسمي را بپذيريم، بايد قبول كنيم كه هواپيما پس از برخورد دماغه اش، در جا متوقف شده و در نتيجه بالها هيچگونه صدمه اي به ساختان وارد نكرده اند.  

دماغه هواپيما، تركيبي از مواد كربني بسيار مقاوم، بدنه آن از آلومينيم و فلزات بكار رفته در موتورهاي هواپيما نيز ساخته شده از فولادي با قدرت تحمل دماي بسيار است.  

ضربه حاصل از برخورد اين مجموعه عظيم و محكم با سرعت چند صد كيلومتر در ساعت، حتما توام با انفجار بوده ؛ مخصوصا با وجود سوخت ذخيره شده در بالها. اما پس از فرونشاندن آتش هيچ اثري از بقاياي هواپيما در تصوير مخابره شده آسوشيتدپرس ديده نمي شود. در حالي كه اين تصوير در دقايق اوليه پس از خاموش كردن آتش گرفته شده است.  

اد پلاگر مسوول آتش نشاني منطقه آرلينگون در كنفرانس خبري 12 سپتامبر به نكات درخور توجهي اشاره داشت.  

پلاگر به صراحت گفت: گروه او با هدف جلوگيري از گسترش آتش به پنتاگون اعزام شدند، اما از نزديك شدن آنها به نقطه اصلي آتش، جلوگيري به عمل آمد و فقط گروه ويژه تجسس (FEMA'S) و گروه نجات اجازه پيدا كردند كه به نقطه اصلي آتش و لاشه هواپيما نزديك شوند.»  

در اين كنفرانس مباحث و گفتگوهاي جالب ديگري هم مطرح شد.  

يكي از گزارشگران حاضر در كنفرانس از پلاكر سوال مي كرد: هيچ چيزي از لاشه هواپيما باقي مانده بود؟  

پلاگر: آنچه از هواپيما كه در داخل محوطه به چشم مي خورد و آنچه كه ما در زمان فرونشاندن آتش ديديم، قطعاتي كوچك بود و نه چيزهايي نظير پاره هاي بدنه اصلي هواپيما و ...  

گزارشگر: جناب رئيس، قطعات كوچكي از هواپيما در اطراف محل حادثه در بزرگراه مشاهده شده، مي توانيد بگوييد كه آن هواپيما منفجر شده؟ آيا به نظر مي رسيد كه اين انفجار ناشي از انفجار سوخت هواپيما بود؟  

پلاگر: مي دانيد، بهتر است كه من وارد اين موضوع نشوم، خيلي از شاهدان عيني مي توانند اطلاعات بهتري در رابطه با اين موضوع و نحوه حركت هواپيما به سوي پنتاگون و بقيه قضايا در اختيار شما بگذارند، اطلاعي نداريم، لااقل من اطلاعي ندارم.  

گزارشگر: سوخت هواپيما كجا رفت؟ فقط...؟  

پلاگر: ما يك گودال ديديم، فكر مي كنم، آنجا... فكر مي كنم آنجا اثر برخورد دماغه هواپيما باشد.  

هواپيمايي كه فقط دماغه اش با ساختمان برخورد كرد!