به نام پروردگار بار الها ! آن روی نیکو و چهره ی درخشان را به ما بنما که چشم اهل عالم مشتاق دیدار اوست و برای آرامش دل های ما به ظهورش تعجیل بفرما که مخالفان بعید دانند و ما ظهورش را نزدیک می دانیم .

فرازهایی از دعای عهد امام عصر علیه السلام تقویم را ورق می زنم ... اربعین حسینی ، روز بزرگداشت عطار ، روز ارتش ، روز وقف ، رحلت رسول اکرم (ٌص) ، شهادت امام حسن مجتبی (ع) ، شهادت امام رضا (ع) ، روز بزرگداشت سعدی ، هجرت رسول اکرم (ٌص) ، سالروز اعلام انقلاب فرهنگی ، تاسیس سپاه پاسداران ، شکست حمله ی نظامی آمریکا به ایران در طبس ، روز جوان ، روز شورا ها ، شهادت امام حسن عسگری تا به امروز می رسم ... دهم اردیبهشت ماه سال هزار و سیصد و هشتاد و سه . پنج شنبه . برابر با بیست و نهم آوریل . نهم ربیع الاول مناسبت این روز بزرگ را هیچ کس در تقویم های کاغذی ننوشته است ... سالگرد روزی که امامت تو شروع شد و هنوز ادامه دارد ... اما می دانی ؟
کاغذها می سوزند ... کاغذها پاره می شوند ... کاغذها از بین می روند ... می پوسند ... مهم این است که این سالروز در تقویم انتظار نوشته شده است . و امروز چه روز باشکوهی است ، برای هر منتظر ! امروز آغاز مأموریت الهی تو است . روز که آمدن تو به ما وعده داده شد ... راستی همین تقویم های کاغذی نشان می دهند که فردا جمعه ی دیگری است ... هفته ها چه زود می گذرند .. جمعه ها چه زود می آیند ... کاش جمعه ی موعود زودتر فرا رسد ... زیر صفحه ی دهم اردیبهشت در تقویم می نویسم : آغاز امامت جهانی مهدی موعود (عج) و باز تقویم را ورق می زنم ...