|
۰۲ بهمن ۱۳۸۲ |
|
صفحه 5 از 6 5. ندا و فرياد به نام حضرت مهدى(ع) پس از اتمام مراسم بيعت جبرئيل(ع) برخاسته و به نام حضرت در دنيا بانگ مىزند. ابان بن تغلب از امام صادق(ع)، روايت كرده است: اولين كسى كه با حضرت مهدى(ع) بيعت مىكند جبرئيل است. به صورت پرندهاى سفيد رنگ فرود آمده و با ايشان بيعت مىكند. سپس يك پايش را روى كعبه، پاى ديگرش را روى بيتالمقدس مىنهد و با صدايى گويا و فصيح ندا در مىدهد: فرمان خداوند رسيد. درباره آن شتاب نكنيد.(30)
ذيل دو آيه: وَ استَمفع يَومَ يفنادف المفنادفه مفن مَكانف قَريبف × يَومَ يَسمَعفونَ الصَّيحَة بفالحَقّف ذَلفكَ يَومف الخفروجف.(31)
(با دقت بشنو آن روزى كه منادى از جايى نزديك ندا در مىدهد آن روز كه آن صداى به حق را بشنويد، همان روز خارج شدن است). امام صادق(ع) فرمودند: منادى به نام حضرت مهدى و پدرشان(ع) ندا در دهد و منظور از صيحه در اين آيه، فريادى آسمانى است و آن، روز (زمان) خروج (و قيام) حضرت مهدى(ع) است.(32)
در ادامه حديث ياد شده كه سهل (شهر)بنحوشب از رسولاللَّه(ص) نقل كرده، آمده است: در ماه رمضان، صدايى خواهد بود و در شوال، جنگ و در ذىالحجه، قبيلهها با هم مىجنگند و در ذىالحجه، حاجيان تاراج مىشوند و در محرم منادى از آسمان ندا در دهد: آگاه باشيد كه فلانى برگزيده خداوند در ميان آفريدگانش است. سخنانش را بشنويد و اطاعت كنيد.(33)
مفضل بن عمر هم از امام صادق(ع) در اين رابطه، روايت كرده است: در آن روز (عاشورا) وقتى خورشيد طلوع كرد و نورافشانى نمود، كسى از قرص خورشيد به زبان عربى فصيحى، خطاب به مردم و بر ايشان فريادى مىكشد كه تمام آنها كه در آسمانها و زمينها هستند، مىشنوند: »تمام مخلوقات! اين مهدى آل محمد(ع) است« و او را به نام و كنيه جدش رسولاللَّه (ص) و نسبش مىخواند و گوش هر زندهاى اين صدا را مىشنود. تمام مخلوقات در بيابان و شهرها و درياها و خشكيها بدان روى مىكنند و با هم در اين رابطه گفتگو مىكنند و از هم درباره آنچه شنيدهاند مىپرسند.(34)
|