|
مهدويت از ديدگاه مستشرقان -1 |
|
|
|
۰۸ خرداد ۱۳۸۵ |
|
صفحه 4 از 4
اين فيلسوف فرانسوي، اعتقاد شيعه به مهدويت وتفاوت آن با ديگر موعود گرايي ها در مكاتب ديگر را چنين بيان مي دارد:
«به عقيده من، مذهب تشيع تنها مذهبي است كه رابطه هدايت الهي را ميان خدا و خلق هميشه زنده نگاه داشته و به طور مستمر و پيوسته ولايت را زنده و پابرجا مي گذارد. مذهب يهود، نبوت را ، كه رابطه اي است واقعي ميان خدا و عالم انساني، در حضرت كليم ختم كرده وپس از آن به نبوت حضرت مسيح و حضرت محمد(ص) اذعان ننموده و رابطه مزبور را قطع مي كند ونيز مسيحيان در حضرت عيسي متوقف شدند و اهل سنت از مسلمانان نيز در حضرت محمد(ص) توقف نموده و با ختم نبوت در ايشان، ديگر رابطه اي ميان خالق وخلق ، موجود نمي دانند.
تنها مذهب تشيع است كه نبوت را با حضرت محمد(ص) ختم شده مي داند؛ ولي ولايت را ، كه همان رابطه هدايت وتكميل مي باشد، بعد از آن حضرت و براي هميشه زنده مي داند؛ رابطه اي كه از اتصال عالم انساني به عالم الوهي حكايت ميكند؛ به واسطه دعوت هاي ديني قبل از موسي ودعوت ديني موسي و عيسي و محمد(ص) و بعد از حضرت محمد(ص) به واسطه همين رابطه ولايت، جانشين وي (به عقيده شيعه) زنده بوده وهست و خواهد بود و اين حقيقتي است زنده؛ كه هرگز نظر علمي نمي تواند آن را از خرافات شمرده واز ليست حقايق حذف نمايد.
به عقيدة من، همه اديان برحق بوده و يك حقيقت زنده را به دنبال مي كنند و همه اديان در اثبات وجود اين حقيقت زنده مشتركند . آري !تنها مذهب تشيع است كه به زندگي اين حقيقت ، لباس دوام و استمرار پوشانده است . »28
شايد مهمترين انتقاد به تحقيقات کربن، عدم توجه او به بعد اجتماعي ظهور حضرت حجت (ع) و قرار گرفتن دوران قيبت ميان دو حادثه بزرگ عاشورا و ظهور و قيام بالسيف مهدي (ع) است بيترديد نمي توان در کنار عروج عرفاني شيعيان، که کربن به درستي از آن به عنوان يکي از شرايط اساسي توفيق ديدار معصوم ياد مي کند، از وجهه اجتماعي و مبارزه فراگير آن امام با ظلم سياسي ، اقتصادي و فرهنگي صاحبان زور و زر تزوير چشم پوشي و خروج عاشقانه اباعبدالله را براي اصلاح اجتماعي امت جدش، که فرهنگي فاسد در کالبد آن دميده شده بود، به فراموشي سپرد و از عنصر سياسي اين هر دو قيام صدر و ذيل اسلام ، چشم به غفلت پوشيد.29
نويسنده: محمود متوسل
پي نوشت ها :
1- بها الدين خرمشاهي، دانشنامه قرآن وقرآن پژوهي، ج 2 ،ص 2046 چاپ اول، تهران، 1377.
2- محمد ابراهيم روشن زمير درآمدي بر معرفي مستشرقان و قرآن پژوهي، مجله پژوهشها شماره ص 91
3- دانشنامه قرآن و قرآن پژوهي ، ج2 ، ص 2048
4- مجله پژوهشها ،شماره، ص197.
5- دائره المعارف تشيع ، مقدمه جلد 1 ، ص 15، تهران ، بنياد طاهر، 1366.( به نقل از مجله پژوهشها ، ص 205).
6- عنئان اين کتاب ، «ذهنيت مستشرقين، پژوهش در اصالت انديشه مهدويت ونقد گفتار شرق شنسان». مي باشد، که پيش از انقلاب ، با نام مستعار«حسين منتظر» وپس انقلاب با نام عبد الحسين فخاري ، توسط نشر آفاق منتشر گرديده است.
7- Darmesteter
8- ترجمه محسن جهان سوز، کتاب فروشي ادب، خرداد1317
9- مهدي در 13 قرنف تاليف دار مستتر، ترجمه محسن جهان سوز،صص 5و6 به نقل مصلح جهاني، تاليف سيد هادي خسرئشاهي ص 58
10- همان، ص 6، به نقل از کتاب مذهنيت مستشرقين، ص 58
11- همان، ص 37.
12- سيد هادي خسروشاهي، مصلح جهني و مهدي موعود از ديدگاه اهل سنت، ص 151، انتشارات اطلاعات ، چاپ دومخ، 1374.
13- همان ص 154.
14- ابن خلدون، مقدمه، ص 311، دار الکتب العلميه، چاپ چهارم، بيروت.
15- ذهيت مستشرقين، ص 55.
16- Goldziher،(1850-1921).
17- گلدذيهر،العقيده و الشريعه في الاسلام، ترجمه محمد يوسوف موسي، علي حسن عبد القادر، عبد العزيز عبد الحق، چاپ دوم، 1959، مصر دار الکتب الحديثه و بغداد، مکتبه المثني، ص93. به نقل از ذهنيت مستشرقين ص 60.
18- Margoliought
19- Encyclo Paedia of Religion and Ethies vol. viii Edit by Hasting Latest edit Editing new york 1 964, p 337
20- ذهنيت مستشرقين ص 59.
21- مصلح جهاني ص 77
22- همان ص 65.
23- شيعه در اسلام، علامه سيد محمد حسين طباطباعي، دار الکتب الاسلاميه،1348،صز.
24- همان، ص ب.
25- مجله مکتب تشيع، سالانه 2، ص 72.
26- همان ، ص 88
27- امين ميرزايي ، امام عصر از منظر پروفسور هنري کربن، موعود شماره 14، ص40.
28- ظهور شيعه، مجموعه مصاحبه هاي استاد علامه طباطباعي و پروفسور هانري کربن، ص 7
29- موعود شماره 14، ص41.
|
مقالات 
